ΣΤΑΧΤΕΣ ΚΑΙ ΔΙΑΜΑΝΤΙΑ
Σκηνοθεσία ΑΝΤΡΕΪ ΒΑΪΝΤΑ
Ποιος είναι;
Ο Στούκα.
Και τι είναι αυτός;
Ο Περιφερειακός Γραμματέας του Κόμματος.
Κύριε θα θέλατε...
Δίνε του πιτσιρίκα.
Κύριε, μπορείτε να μου ανοίξετε, την εξώπορτα σας παρακαλώ;
Βλέπεις; Είναι κλειδωμένη.
Φύγε από δω.
Μάτσικ!
Τι έγινε;
Έρχονται.
Μάτσικ!
Μην ανησυχείς. Έχω περιμένει για πολύ πιο σημαντικά πράγματα.
Κάνε γρήγορα!
Μερμήγκια, πανάθεμά τα!
Φύγε από δω! Άντε! φύγε!
Γρήγορα, έρχονται!
Το αμάξι πλησιάζει!
Ωραία. Πάρε τα έγγραφά του!
Δεν έχει τίποτα!
Ιησού και Μαρία! Πάμε να φύγουμε από δω.
Σταμάτα! Περίμενε! Το όπλο!
Περίμενε!
Τι έγινε;
Δυο από τους άντρες μας, σκοτώθηκαν.
Ο Σμολάρσκυ, από το εργοστάσιο τσιμέντου,
μέλος της Επιτροπής Εργαζομένων της Συνέλευσης.
Και ο άλλος;
Κι αυτός, το ίδιο.
Ο Γκαούλικ, ένας πιτσιρίκος... δεν ήταν ούτε 20 χρονών.
Γύρισε από καταναγκαστικά έργα, στη Γερμανία...
πριν από μια εβδομάδα. Γύρισε πίσω, για να πεθάνει!
Πιστεύω ότι σκόπευαν να σκοτώσουν εμάς, αντί για αυτούς τους δύο.
Σοβαρά έτσι πιστεύεις;
Ασφαλώς.
Αλλά δεν έχει σημασία.
Με συγχωρείς Σύντροφε...
Το όνομά μου είναι Στούκα.
Ώστε είσαι ο Γραμματέας του Κόμματος, που θα ερχόταν εδώ;
Ακριβώς.
Ήθελα να σε ρωτήσω κάτι. Όχι μόνο εγώ... αλλά όλοι μας.
Πες μου, για πόσο καιρό, θα πεθαίνει έτσι ο κόσμος;
Αυτοί δεν ήταν οι πρώτοι!
Και ούτε οι τελευταίοι. Αυτό σε τρομάζει;
- Όλοι θέλουν να ζήσουν. - Δεν πέθαναν αρκετοί από μας τα χρόνια που πέρασαν;
Ξέρεις ότι ο Σμολάρσκυ, είχε χάσει δυο γιους;
Και οι δυο, σκοτώθηκαν από τους Γερμανούς, ο ένας το 1939, κι ο άλλος το 1943.
Και τώρα είναι κι αυτός χάμω, εδώ πέρα.
Για ποιο λόγο;
Ποιος τον πυροβόλησε;
Πολωνοί;
Πες μας! Πόσο θα κρατήσει αυτό;
Θα ήμουν κακός Κομμουνιστής Σύντροφοι,
αν θα δοκίμαζα να σας νουθετήσω, όπως ένα τσούρμο αφελή παιδάκια.
Το τέλος του πολέμου, δεν σήμανε και το τέλος της μάχης.
Ο αγώνας για το πως πρέπει να γίνει η Πολωνία, μόλις τώρα ξεκίνησε.
Και σήμερα, αύριο,
ή κάποια άλλη μέρα, ο καθένας μας, μπορεί να πεθάνει.
Εντάξει. Το καταλάβαμε.
Αλλά τι θα πούμε στη γυναίκα του;
Τι μπορούμε να της πούμε;
Είναι δύσκολο για μένα, να μιλάω γι' αυτό το γεγονός,
από τη στιγμή που ξέρω, ότι αυτές οι σφαίρες, προορίζονταν για μένα.
Το κεφάλι σας ψηλά. Πρέπει να κάνετε ότι περνάει από το χέρι σας...
όσο είσαστε ζωντανοί. Αυτό είναι το σημαντικό.
Αυτή είναι μια σημαντική ανακοίνωση.
Σήμερα, την 8η Μαΐου, μέσα στα ερείπια του Βερολίνου,
η Γερμανική Ανώτατη Διοίκηση συμφώνησε,
στην άνευ όρων παράδοση της Γερμανίας.
Που είναι λοιπόν;
Έπρεπε ήδη να είναι εδώ.
Από που πήρε τη πληροφορία του;
Από το αφεντικό του.
Και ποιος είναι αυτός;
Ο Δήμαρχος. Αυτός ο ηλίθιος, είναι γραμματέας του.
Ώστε δουλεύει και για τις δυο πλευρές; Το σιχαίνομαι αυτό.
Γνωρίζουμε αν μπορούμε να τον εμπιστευόμαστε;
Εσύ ξέρεις κανέναν έμπιστο;
Για κοίτα αυτό. Ωραίο τανκ.
"Τα Πολωνικά τανκς είναι έτοιμα για τη μάχη".
Μόλις έφτασε.
Κοίτα! Κοίτα!
Γεια σας κύριοι.
Άργησες. Τίποτα προβλήματα;
Όχι, έπρεπε να αλλάξω.
Παντρεύεσαι;
Όχι, όχι βέβαια. Είμαι υπεύθυνος ενός επισήμου δείπνου.
Δώσε μου τη τσάντα.
Δεν βλέπω καλά... είναι πολύ φωτεινά.
Άκου Αντρέι, μη μου ξαναζητήσεις κάτι τέτοιο.
Εντάξει, μην ανησυχείς.
Καλά, αν είναι για πληροφορία, ναι... Άλλα όχι πάλι το ίδιο...
Μη με ενοχλείς άλλο! Μάτσικ!
- Τι; - Πάμε.
Που πάτε;
Είμαστε καλεσμένοι στη συνεστίαση.
Θα αστειεύεσαι...
Μην ανησυχείς, ξέρω τι κάνω.
Μα γιατί να ρισκάρουμε τα πάντα;
Μη με ενοχλείς!
Τα λέμε.
Αντίο.
Μάλιστα! Κοιτάξτε ποιος είναι εδώ!
Τι σε φέρνει εδώ;
Τα καθήκοντά μου κύριε.
Ασφαλώς, καταλαβαίνω, η συνεστίαση.
Ψάχνεις τον διευθυντή, σωστά;
Κάπου εκεί είναι, κανόνιζε για την συνεστίαση.
Όσο γι' αυτό! Ένα αριστουργήματα!
Πως είστε;
Ελπίζω να ευχαριστηθεί ο Δήμαρχος.
Ναι, ο Δήμαρχος αδημονεί γι' αυτό το δείπνο.
Καταλαβαίνω. Είναι το τέλος του πολέμου.
Μια πολύ σημαντική στιγμή.
Μια ξεχωριστή είσοδος για τη τουαλέτα. Πολύ βολική.
Πως πάει;
Χάρη σε σας διευθυντή, όλα είναι εντάξει.
Όλα φαίνονται μια χαρά.
Σας εγγυώμαι κύριε, ότι θα νιώσετε ακόμα καλυτέρα, όταν θα φάτε.
Έλα, πάμε.
Περίμενε. Δεν ειδές τη κούκλα;
Μια χαρά είναι.
Ας πιούμε ένα ποτό.
Καλησπέρα δεσποινίς.
Θα είχατε τη καλοσύνη να μας φέρετε δυο ποτά;
Τι θα θέλατε;
Ας πιούμε δυο βότκες.
Δεσποινίς Χριστίνα.
Τι θέλετε κύριε Εκδότη;
Έχεις όμορφο όνομα "Χριστίνα".
Σταμάτα να χαζολογάς.
Δεν χαζολογάω.
Αυτά για το λογαριασμό.
Ωραίο μπαρ, έτσι δεν είναι;
Μέχρι τι ώρα είσαστε ανοιχτά;
Μέχρι τις τρεις.
Σου αρέσουν οι βιολέτες;
Πάρα πολύ!
Και μένα!
Μάτσικ!
Κοίτα!
Ίδια με τα κορίτσια στη Βαρσοβία.
- Δεν το βλέπω να φεύγω. - Μείνε τότε.
Εύκολο για σένα να το λες.
Από ότι ξέρω, δεν σε περιμένει κανείς...
Δεν το "'πιασα".
Μάλλον το αφεντικό είναι.
Δώσ' το μου...
Παρακαλώ; Ναι, είμαι η κυρία Στανιέβιτς.
Μισό λεπτό να σας συνδέσω.
- Ταγματάρχη; - Ναι;
Τηλέφωνο.
Εμπρός; Εμπρός;
Σας μιλάει... ο Αντρέι.
Ήθελα να σας ενημερώσω, ότι ταχτοποιήθηκε.
Όλα είναι εντάξει. Ναι. Ναι.
Χωρίς μπερδέματα. Ναι. Ναι.
Καλημέρα. Έχετε ένα δωμάτιο για τον Σύντροφο Στούκα;
Το Τοπικό Συμβούλιο, έκανε τη κράτηση.
Ασφαλώς, όλα είναι ταχτοποιημένα.
Δωμάτιο 18 στον πρώτο όροφο.
Μισό λεπτό παρακαλώ.
Εμπρός; Τι έγινε, βόλτα πήγες;
Περίμενε, δεν κατάλαβα... Α! Ώστε, αποτύχατε...
Ναι... Τώρα κατάλαβα. Αυτό είναι πολύ άσχημο.
Έλα εδώ αμέσως.
Σας ευχαριστώ.
Έχεις καθόλου τσιγάρα;
Αμερικανικά, Ουγγαρέζικα...
Προτιμώ τα Αμερικανικά.
Στη διάθεσή σας.
Ευχαριστώ.
Σας ευχαριστώ.
Περίμενέ με έξω. Εντάξει;
Εντάξει, αλλά εγώ θα περιμένω για πιο ενδιαφέροντα πράγματα...
Γνωρίζεις την οικογένεια Στανιέβιτς;
Ασφαλώς κύριε, φυσικά.
Μένουν στο ίδιο μέρος που ζούσαν, πριν από τον πόλεμο;
Ναι, ναι. Δεν είναι μακριά από εδώ.
Έχουν τηλέφωνο. θα θέλατε να τους καλέσω εκ μέρους σας;
Επιτρέψτε μου.
Ευχαριστώ πολύ.
Αυτό είναι το νούμερο του τηλέφωνου τους. 12-14.
Στις υπηρεσίες σας.
Τι ώρα είναι η συνεστίαση; Στις 11;
Ναι, θα μας περιμένει ένα αυτοκίνητο.
Τι θα θέλατε κύριε;
Θα ήθελα τσιγάρα.
Αμερικανικά ή Ουγγαρέζικα;
Ουγγαρέζικα. Είναι πιο δυνατά.
Μισό λεπτό για τα ρέστα σας.
Κράτα τα ρέστα.
Τσιγάρο;
Όχι, σας ευχαριστώ.
Είναι πολύ βαριά για μένα... καταλαβαίνετε, στην ηλικία μου...
Στην ηλικία σου; Πόσο χρονών είσαι;
60.
Δεν μοιάζεις με τίποτα, πάνω από 50.
Πολύ ευγενικό εκ μέρους σας κύριε. Είσαστε μόνος σας εδώ;
Προς το παρόν.
Καμιά ξανθιά;
Ίσως...
Δεν είμαι σίγουρος, αν μπορώ να σας βρω ένα δίκλινο...
Εντάξει... δεν με πειράζει το μονόκλινο.
Όσο πιο στριμωγμένοι, τόσο καλυτέρα.
Μήπως κατά λάθος είσαστε απ' τη Βαρσοβία;
Φυσικά.
Το ίδιο και εγώ Δούλευα στο ξενοδοχείο "Savoy".
Α, στην οδό "Νόουι Σουάτ".
Έχασα την εικοσιπενταετία μου στο ξενοδοχείο, για δυο μήνες. Σχεδόν μια ζωή.
Ώστε ήσουνα εκεί στην Εξέγερση...
Ναι... φυσικά, στο κέντρο μέχρι και τη τελευταία μέρα.
Και εσείς;
Εδώ και εκεί. Πρώτα εμένα στη παλιά πόλη και μετά στο κέντρο.
Ξέρετε, χωρίς τη Βαρσοβία, τα πράγματα ποτέ δεν θα είναι όπως πριν.
Είναι σαν να χάνεις το ένα σου χέρι.
Οι καστανιές θα ανθίζουν τέτοια εποχή,
στις λεωφόρους και στα πάρκα της.
Θα ανθίζουν είπατε; Θα ανθίζουν...
Ξέρετε, ετοιμαζόμουν να σας δώσω ένα δωμάτιο, στο τρίτο όροφο...
αλλά είναι γεμάτο από κοριούς.
Ελάτε... δικό σας το δωμάτιο 17, στο πρώτο όροφο.
Το αξίζετε. Εμείς από τη Βαρσοβία, πρέπει να είμαστε ενωμένοι.
Έχετε πράγματα για κουβάλημα;
Μόνο αυτή τη βαλίτσα.
Κάποτε είχα και λιγότερα.
Εδώ είναι τα χαρτιά μου.
Μάτσικ Χελμίσκι.
Ακριβώς.
Γεννημένος στη Βαρσοβία το 1921.
Απασχόληση... Εργάτης;
Μπα όχι, άπλα για να ξεγελάω τους Γερμανούς. Στη πραγματικότητα είμαι φοιτητής.
Ευχαριστώ.
Γιατί τσιρίζεις έτσι;
Έγινε τίποτα στη κουζίνα;
Το ξέρω ότι σε ζηλεύουν! Λοιπόν;
Σκότωσαν τον Σταζίεκ! Τον πυροβόλησαν οι μπάσταρδοι!
Ποιος είναι ο Σταζίεκ; Ποιος τον πυροβόλησε;
Ο αρραβωνιαστικός μου, ο Σταζίεκ Γκαούλικ.
Γιατί να θέλουν να τον σκοτώσουν;
Που θέλεις να ξέρω;
Ίσως να μην είναι αλήθεια.
Να μην είναι αλήθεια; Ο Τσεζιόρεκ ήταν εκεί μπροστά.
Ο μπάτσος;
Μάλλον θα έψαχνε για βότκα, και τα έκανε σκατά...
Δεν έγινε λάθος...
Είπε ότι πυροβολήθηκαν δυο άνθρωποι από το τσιμεντάδικο.
Είχα ένα κακό προαίσθημα... και τον ρώτησα ποιοι πυροβολήθηκαν.
Μου είπε ο Σμολάρσκυ και ο Στασίεκ Γκαούλικ.
Θεέ μου, νόμιζα ότι θα πέθαινα εκεί πέρα.
Είχα ένα προαίσθημα.
Αυτοί μάλλον ήθελαν να σκοτώσουν κάποιον άλλον...
και έκαναν λάθος.
Πιες. Αυτό είναι πολύ άσχημο, αλλά δεν μπορείς να το διορθώσεις.
Και σταμάτα να κλαις. Έλα, θα σου δώσω μερικές κάλτσες.
Α! Παριστάνεις τον καλό, αλλά βλέπω τι θέλεις πραγματικά!
Φαίνεται ότι σκοτώθηκαν αθώοι άνθρωποι.
Έχεις θέμα συνείδησης.
Πιστεύετε ότι είναι άτοπο Ταγματάρχη;
Ξέρεις ποιος σκοτώθηκε;
Κάποιοι εργάτες από το εργοστάσιο τσιμέντου.
Η κατάσταση είναι ξεκάθαρη.
Έγινε ένα λάθος και πρέπει να διορθωθεί.
Ταγματάρχη, έχω μια ερώτηση.
Ναι;
Είναι εντελώς απαραίτητο να σκοτωθεί ο Στούκα;
Υπολοχαγέ, είσαι ένας έμπειρος στρατιώτης,
και θα έπρεπε να ξέρεις, ότι εγώ σαν επικεφαλής αξιωματικός σου,
δεν είμαι υποχρεωμένος να σου απαντήσω.
Σκέφτομαι...
Δεν με ενδιαφέρει τι σκέπτεσαι. Περιμένω την απάντησή σου.
Ναι.
Χαίρομαι λοιπόν, που συμφωνούμε σε αυτό.
Άλλα όπως και να 'χει, εγώ θα σου απαντήσω.
Καταλαβαίνω τις αμφιβολίες σου... και θα ένιωθα μεγάλη έκπληξη,
αν δεν τις είχες.
Η κατάσταση είναι εξαιρετικά πολύπλοκη,
αλλά τα χρόνια του πολέμου, μας δίδαξαν, ότι πρέπει να προσεγγίζουμε,
αυτές τις πολύπλοκες καταστάσεις, χωρίς αμφιβολίες.
Κανένας συμβιβασμός με τον έναν ή τον άλλο τρόπο.
Πόσο καιρό ήσουν στην Αντίσταση;
Από το 1940.
Και για ποιο λόγο πολεμούσες; Για την ελευθερία της Πολωνίας, έτσι;
Μα αυτή είναι η Πολωνία που φανταζόσουν εσύ;
Υπολοχαγέ, πρέπει να ξέρεις ότι η μόνη επιλογή...
που σου απέμεινε στη Πολωνία, είναι να αγωνιστείς.
Που μπορείς να πας, με το δικό σου ιστορικό;
Τώρα πια, όλα για σένα σ' αυτή τη χώρα, είναι απαγορευμένα,
εκτός από ένα πράγμα. Τη φυλακή.
Το ξέρω.
Τώρα, όσο άφορα τον άνθρωπο, που μας προβληματίζει.
Ποιος είναι ο Στούκα;
Ένας διανοούμενος... μηχανικός... Κομμουνιστής,
και εξαιρετικός οργανωτής. Ένας άνθρωπος που ξέρει τι θέλει.
Μετά από αρκετά χρόνια στη Ρωσία, γύρισε πίσω...
και τώρα είναι Γραμματέας του Κόμματος.
Πρέπει να αντιληφτείς Υπολοχαγέ την δύναμη που έχει, σαν Πρώτος Γραμματέας.
Εξοντώνοντας ένα τέτοιο άνθρωπο, θα προκαλέσουμε φοβερό αντίκτυπο.
Θα έχει διπλή σημασία. Και πολίτικη... και τύπου προπαγάνδας.
Ειδικά από τη στιγμή, που οι δυνάμεις μας έχουν αρχίσει να χάνουν έδαφος.
Έλαβα μια αναφορά σήμερα, ότι η ομάδα του Λοχαγού Βίλκα,
περικυκλώθηκε από το στρατό και τους ασφαλίτες.
Είχαν μεγάλες απώλειες...
και μόνο ελάχιστοι διέφυγαν ζωντανοί.
Μεγάλη ατυχία, αλλά ξέροντας τον Λοχαγό Βίλκα, πιστεύω ότι πάλι θα βρήκε τρόπο να σωθεί.
Δυστυχώς, ο Λοχαγός σκοτώθηκε.
Πρέπει να παραδεχθώ, ότι στο σπίτι του Συνταγματάρχη,
είναι εύκολο να ξεχάσεις, όλη την ασχημία εκεί έξω.
Χαίρομαι πολύ Νομάρχη.
Όχι αξιώματα τέτοια ώρα παρακαλώ.
Λοιπόν, πως πάνε οι δουλειές;
Όλα πάνε καλά.
Είσαι σίγουρη γι' αυτό, αγαπητή μου;
Σαν να ξεχνάει ότι τίποτα δεν είναι σίγουρο στις μέρες μας.
Μην ανησυχείς. Οι φίλοι μας θα παραμείνουν φίλοι μας.
Τότε λοιπόν, αφήνουμε τη μοίρα μας, στα χέρια σας.
Πρέπει να εννοείτε... στα χέρια του άντρα σας.
Θα χρησιμοποιήσει όλα του τα "όπλα",
για να μας βγάλει, από αυτή τη χώρα, το συντομότερο δυνατόν.
Προτείνω τότε και έχει ήδη πάει αργά...
να πιούμε στην υγεία του Συνταγματάρχη, με κονιάκ του Μονοπόλ.
Σας ζητάει ο κύριος Στούκα.
Ποιος είπες;
Ο κύριος Στούκα.
Σας ζητώ συγγνώμη,
αλλά πρέπει να σας αφήσω για ένα λεπτό.
Διότι πρέπει να παρίσταμαι σε κάποια πραγματικά βαρετή δουλειά...
Ξέρω τι εννοείς αγαπητή μου.
Οι δουλειές είναι πάντα τόσο βαρετές.
Και είναι ακόμα πιο δύσκολο, να ζεις χωρίς αυτές...
Πως είσαι Καταρζίνα;
Με αναγνώρισες, έτσι δεν είναι;
Τι θέλεις;
Γνωρίζεις ότι γύρισα αυτό το μήνα, από τη Ρωσία.
Το ξέρω. Πήρα το γράμμα σου.
Σου έστειλα τρία.
Δεν είχα τίποτα καινούργιο να σου πω. Ακόμα δεν έχω.
Άκουσε Καταρζίνα, στο τέλος του 1941,
έμαθα τυχαία από φίλους μου, ότι πέθανε η Μαρία...
και εσύ ανέλαβες τον Μάρεκ.
Θα προτιμούσες να τον δώσω, σε κανένα ορφανοτροφείο;
Σου έγραψα ότι δεν ήθελα ο Μάρεκ, να μεγαλώνει μαζί σου...
και ότι θα πήγαινε στο σπίτι του φίλου μου.
Το πήρες αυτό το γράμμα;
Όχι, δεν το πήρα ποτέ.
Αλλά και να το είχα πάρει, ο Μάρεκ πάλι θα έμενε μαζί μας.
Φαίνεται να ξεχνάς ότι παρόλα αυτά,
η Μαρία ήταν αδελφή μου.
Που βρίσκεται;
Δεν ξέρω.
Σου έγραψα ότι η τελευταία φορά, που τον είδα, ήταν τον Οκτώβρη,
στο διαμέρισμα, μετά την Εξέγερση.
Και δεν έχεις νέα του, από τότε;
Όχι.
Ώστε μόνο αυτά έχεις να μου πεις, για τον γιο μου;
Άκουσε Καταρζίνα, είναι 17 χρονών.
Το ξέρω. Στις μέρες μας, τα 17χρονα παιδιά είναι ολόκληροι άντρες.
Τι είδους άνθρωπο τον έκανες;
Ένα καλό πατριώτη Πολωνό, μην ανησυχείς...
Μπορώ να φανταστώ το είδος του πατριωτισμού σου.
Δεν είναι δύσκολο να μαντέψω, πως τον ανέθρεψες.
Πολύ κακό, αλλά ότι έγινε-έγινε.
Άλλα είναι μόνο 17 χρονών. και αν είναι ζωντανός,
αργά ή γρήγορα, θα ξαναγινεί δικός μου γιος!
Μην ανησυχείς, δεν ήταν κάτι σημαντικό.
Περίμενε Υπολοχαγέ. Αυτό το διαμέρισμα, δεν είναι πλέον ασφαλές.
Βιάζεσαι;
Όχι, έχω ραντεβού.
Με γυναίκα;
- Απογοητεύτηκες; - Ποιος;
- Εσύ! - Εγώ;
Γιατί να με νοιάζει το δικό σου ραντεβού;
Εσένα δεν σε ενδιαφέρει ποτέ τίποτα.
Ελπίζω πως όχι.
Δεν σε πιστεύω.
Δεν είσαι υποχρεωμένος αν δεν το θέλεις.
Δεν το θέλω. Πόση ώρα θα είσαι εδώ;
Μέχρι να κλείσουμε.
Θα είσαι μόνη σου όλο το βράδυ;
Στις 10 θα έρθει κι άλλο κορίτσι.
Μπορείς να φύγεις νωρίτερα;
Όχι, όταν έχει δουλειά,
με το ζόρι τα βγάζουμε πέρα οι δυο μας.
Ήρθε η γυναίκα που θα συναντήσεις!
Ναι, βλέπω ότι τον θυμάσαι.
Φυσικά, είναι πολύ όμορφος!
- Έλα μαζί μου. - Τι σου είπε;
Έλα μαζί μου. Πάμε να καθίσουμε στο άλλο δωμάτιο.
Τρελάθηκες; Εδώ είναι αρκετά ήσυχα.
Τι δεν σου αρέσει σ' αυτό το τραπέζι;
Είναι σαν ένα όνειρο που βγαίνει αληθινό.
Είναι τόσο κακό;
"Αυτός" ήρθε... Εσύ φεύγεις;
Είσαι τρελός;
Εσύ ήθελες πάντα να πας στη Βαρσοβία.
Τι έγινε; Το ματαίωσε;
Το αντίθετο.
Έλα τώρα, για ποιον με περνάς;
Το έσκασα ποτέ από δουλειά;
Μαντεύεις ποιος μένει στο δωμάτιο 17, του υπέροχου ξενοδοχείου Μονοπόλ,
ακριβώς στη διπλανή πόρτα, κάποιου "συγκεκριμένου" τύπου;
Εντάξει Μάτσικ.
Έλεος! Γιατί μπήκε μπροστά αυτός ο ηλίθιος;
Ποιος;
Αυτός ο τύπος!
Φαίνεται τελείως βλάκας από πίσω.
Το ίδιο είναι και από μπροστά.
- Καλησπέρα. - Καλησπέρα σας. Θα πάρετε βότκα με βερμούτ ως συνήθως;
Όχι, σήμερα είναι εξαίρεση... κονιάκ.
Κλείσατε καμία συμφωνία σήμερα;
Ναι, κάτι πολύ καλλιτεχνικό.
Ευχαριστώ.
Πως τα πάτε με το σόου;
Έξοχα, έξοχα!
Εδώ ακριβώς είσαστε Νομάρχα...
Σήμερα γιορτάζουμε μια μεγάλη μέρα.
Ο πόλεμος έλαβε τέλος.
Και ποιος άλλος μπορεί να κορυφώσει μια τέτοια γιορτή,
από την ασύγκριτη, Χάνκα Λεβίνσκα. και το ρεπερτόριό της!
Θυμάσαι;
Τι;
Τα ποτά στου Ρούντε.
Όχι.
Δεν θυμάσαι;
Πότε έγινε αυτό;
Α! Ώστε δεν θυμάσαι...
Κόψε τις χαζομάρες.
Είπα δεν θυμάμαι.
Όχι;
Χανέτσκα... Βίλγκα.. Κοσσομπούντσκι... Ρούντε.
Κάιτεκ.
Εμείς είμαστε ακόμα ζωντανοί.
Αυτοί ήταν καιροί, έτσι δεν είναι Αντρέι;
Το πιστεύεις πραγματικά;
Τι ζωή... και μέσα σε τέτοια παρέα...
Τόσο υπέροχη παρέα.
Και λοιπόν; Σχεδόν όλοι τους πέθαναν.
Αλλά η ζωή ήταν ωραία!
- Ήμασταν διαφορετικοί. - Σίγουρα.
Πιο νέοι.
- Ξέραμε τι θέλαμε. - Ακριβώς!
Και ξέραμε τι ήθελαν αυτοί από εμάς.
Επιτέλους, ανακάλυψες την αλήθεια!
Τι άλλο θα μπορούσαν να θέλουν από εμάς;
Να πεθάνουμε! Και ακόμα αυτό θέλουν!
Εντάξει λοιπόν! Την έχουμε αυτή τη πολυτέλεια!
Μην υπερβάλλεις! Δεν είναι δύσκολο να πεθάνεις.
Εξαρτάται από το πως!
Αυτό είναι το μοναδικό που είναι στο χέρι μας.
Αρκεί;
Ασφαλώς και δεν αρκεί.
Υπερβάλλεις.
Υπερβάλλεις Αντρέι.
Γιατί τα παίρνεις όλα, τόσο σοβαρά;
Το καλύτερο απ' όλα είναι, να μπαίνεις με φούρια μέσα στη ζωή.
Να μην αφήνεσαι να σε κοροϊδέψουν.
Ίσως να έχεις δίκιο.
Άκουσέ με Μάτσικ, πρέπει να μιλήσουμε σοβαρά.
Θεέ μου, αυτά τα κτήνη, κάνουν πολύ φασαρία!
Τι θα κάνεις με τον "φίλο" μας;
Μην ανησυχείς, θα το κανονίσω.
Άκου, είμαι υπόλογος στον Ταγματάρχη.
Δεν τρέχει τίποτα, και εγώ είμαι υπόλογος σε σένα.
Όλοι μας είμαστε υπόλογοι σε κάποιον άλλον.
Και υπάρχει και άλλη μια επιπλοκή.
Μην ανησυχείς, η διαταγή θα εκτελεστεί.
Ποια είναι η επιπλοκή;
Πρώτα απ' όλα, ο Ταγματάρχης δεν θέλει να ανακατευτώ σ 'αυτό.
Και όπως και να 'χει, εγώ πρέπει να φύγω από δω το ταχύτερο.
Αυτό πρώτη φορά τ' ακούω.
Θα πάρω τη θέση του Βίλκα.
Γιατί, τι έγινε μ' αυτόν;
Παίρνω τη θέση του.
Εντάξει τότε.
Πρόσφατα μου είπες, ότι κανένας δεν με περιμένει.
Αλήθεια είναι.
Μιλάς σοβαρά;
Σοβαρά; Τίποτα δεν είναι σοβαρό πια σ' αυτή τη χώρα.
Άλλα άρχισα να συνηθίζω αυτή τη ζωή.
Αν με πάρεις, θα έρθω μαζί σου.
Τι ώρα φεύγεις;
Στις 4:30 το πρωί. Καταλαβαίνεις τώρα τι γίνεται;
Δεν έχεις χρόνο στη διάθεσή σου να τον "καθαρίσεις".
Νομίζεις ότι δεν μου φτάνει ο χρόνος;
Θα είναι στο πόδι μέχρι τις 11 και το πιθανότερο είναι να γυρίσει μετά από τρεις ώρες.
Είναι απλό. Μετά θα χρειάζεται ύπνο.
Εντάξει, θα σε δω αργότερα.
Και μη το ρίξεις πολύ έξω!
Τα λέμε.
Έμεινες μόνος σου;
Δυστυχώς.
Πότε θα έρθει η φίλη σου; Στις 10;
Ναι.
Όποτε ίσως να μπορείς να φύγεις κατά τις 10:30.
Μπορείς να τους πεις, ότι έχεις πονοκέφαλο...
και δεν αισθάνεσαι καθόλου καλά.
Δεσποινίς Κριστίνα...
Μπορούν να περιμένουν.
Θα ήθελα να πληρώσω...
Μπορούν να περιμένουν.
Θέλω να πληρώσω.
Λοιπόν, θα φύγεις νωρίτερα;
Και αν το έκανα, μετά τι;
Μένω στο ξενοδοχείο Μονοπόλ.
Σοβαρά; Πολύ ευγενικό εκ μέρους σου.
Πρώτος όροφος, δωμάτιο 17.
Είσαι σίγουρος γι' αυτό;
Μπορείς να το τσεκάρεις μόνη σου.
Δυστυχώς, εγώ τσεκάρω μόνο λογαριασμούς.
Μόνο λογαριασμούς;
Ναι, αλλά ποτέ δεν μου βγαίνει σωστή η πρόσθεση.
Πραγματικά, τσεκάρεις μόνο λογαριασμούς;
Όχι, σοβαρά τώρα, μπορείς να το διαπιστώσεις και μόνη σου.
Λοιπόν;
Θα ορκιζόμουν ότι αυτές οι βιολέτες, κάθε λεπτό, μυρίζουν και καλυτέρα.
Δωμάτιο 17. Πρώτος όροφος. 10:30. Σου ορκίζομαι ότι θα είμαι εκεί.
Δεσποινίς Κριστίνα!
Ορίστε κύριε Έκδοτη.
Παρακαλώ;
Ο λογαριασμός.
Μισό λεπτό... Προς τι η βιασύνη, δεσποινίς Κριστίνα;
Α! Για μισό λεπτό...
Βρε, για δες ποιος είναι εδώ! Πως είσαστε κύριε;
Με συγχωρείτε, αλλά είμαι σε υπηρεσία.
Από ότι βλέπω ο μέγας Δημοτικός Σύμβουλος,
είναι δυσαρεστημένος με τον "Τύπο".
Δεν έχω ιδέα τι μου λέτε.
Δεν είδα ούτε ίχνος, από κάποια πρόσκληση για τη συνεστίαση.
Με συγχωρείτε κύριε...
αλλά ο Εκδότης Παβλίσκι έλαβε πρόσκληση.
Α! Ο Παβλίσκι... Ο Παβλίσκι...
Να υποθέσω ότι ο Εκδότης Πιενιάζεκ, δεν μετράει πια;
Κύριε, η λίστα προσκεκλημένων, έγινε αποκλειστικά, από τον ίδιο τον Δήμαρχο.
Ακριβώς! Ο φίλος μου, ο Σουέτσκι...
Όχι! Ο Δήμαρχος Σουέτσκι... Ο Δήμαρχος!
Για ποιο λόγο, με κοιτάτε έτσι;
Α! Χωρίς λόγο. Άπλα έτυχε να σκεφτώ κάτι,
που ίσως βρεις εξαιρετικά ενδιαφέρον.
- Εγώ; - Ναι.
Όχι... Άλλα... Τι είναι;
Ένα τόσο δα, μικρό προβληματάκι. Αν ο φίλος μου ο Σουέτσκι...
Κύριε Εκδότη..
Καλά, αφού επιμένεις.
Αν ο πρώην φίλος μου Σουέτσκι, πάει στη Βαρσοβία,
θα πάρει ή όχι, τον τωρινό Γραμματέα του μαζί του;
Τι; Ξέρετε κάτι;
Ο Εκδότης Πιενιάζεκ είναι καλά πληροφορημένος.
- Δις Κριστίνα, δυο δίπλες βότκες παρακαλώ. - Όχι.
Δυο σας παρακαλώ. Ας πιούμε ένα ποτό.
Όχι, όχι. Είμαι εδώ σε υπηρεσία, κι αν ο Δήμαρχος...
Λοιπόν, αυτό είναι θαυμάσιο. Πρέπει να πιούμε,
στην υγεία του Υπουργού, ειδικά τώρα που είμαστε σε υπηρεσία!
Άρα είναι αλήθεια;
Ποιο Υπουργείο θα πάρει;
Της Εθνικής Υγείας.
Καθόλου άσχημο. Διάολε, μακάρι να είχε πάρει το Υπουργείο Εξωτερικών.
Ναι, και αυτό θα του άρεσε.
Λοιπόν, στην υγεία του Υπουργείου Εξωτερικών!
Λοιπόν, θα με πάρει μαζί του;
Ασφαλώς και θα σε πάρει. Τα σκάτα πάντα επιπλέουν στην επιφάνεια!
Θα δεις που θα βρίσκομαι εγώ σε πέντε χρόνια!
Ναι, σίγουρα. Στην υγεία του πεντάχρονου σχεδίου σου...
Πως τα πάμε σήμερα;
Μια χαρά, όπως πάντα Δήμαρχε.
Βλέπετε παιδιά; Επιτέλους ένας πολίτης που δεν παραπονιέται.
Συγχωρήστε με σας παρακαλώ Δήμαρχε... γνωρίζω τον Έκδοτη...
αλλά όχι τον άλλο κύριο.
Δεν γνωρίζω το αξίωμά του.
Λοιπόν, αφού βρίσκετε τα αξιώματα τόσο σημαντικά,
τότε από δω και στο εξής, μπορείτε να με προσφωνείτε...
Πως Δήμαρχε;
Υπουργό, αγαπητέ μου κύριε Σλόμκα.
Προσέξτε κύριε Σλόμκα.
Α! Υπέροχο!
Μπράβο κύριε Σλόμκα. Άλλα που είναι ο κύριος Ντερενόφσκι;
Δεν βρίσκεται εδώ;
Ναι, Δήμαρχε... Παρακαλώ συγχωρέστε με... Υπουργέ.
Ο κύριος Ντερενόφσκι έλεγξε τα πάντα,
και οφείλω να πω ότι εξέφρασε την ευχαρίστησή του.
Που είναι όμως; Έπρεπε να βρίσκεται εδώ.
- Θέλεις μια μπουκιά; - Όχι;
Τότε πες μου τελικά τι ακριβώς θέλεις;
Τα πάντα! Πολλά λεφτά!
- Θα τα έχεις! - Είσαι σίγουρος;
Αρκετά έμεινα φτωχός!
Δεσποινίς; Δεσποινίς, ακόμα δυο!
Ποιος είναι;
Εγώ.
- Πίστευες πραγματικά, ότι θα ερχόμουν; Ναι.
Και μήπως ξέρεις το λόγο που ήρθα;
Είναι απλό. Δεν θα μπορούσα ποτέ, να σε ερωτευτώ.
Ναι;
Τι; Δεν θέλεις να ερωτευτείς;
Μαζί σου;
Όχι, γενικότερα.
Όχι... αλήθεια.
Λόγο αρχών;
Γιατί να δυσκολεύουμε τη ζωή μας;
Είναι δύσκολη από μόνη της.
Τότε γιατί να τη κάνουμε πιο δύσκολη;
Λοιπόν;
Λοιπόν, πες μου κάτι για τον εαυτό σου.
Γιατί;
Ζούσαμε στην επαρχία.
Οι γονείς μου είχαν ένα κτήμα.
Πριν από το πόλεμο;
Ναι κοντά στο Ποζνάν.
Και μετά;
Μετακομίσαμε στη Βαρσοβία.
Ποιοι;
Εγώ και η μητέρα μου.
Οι Γερμανοί έπιασαν αμέσως τον πάτερα μου.
Πέθανε;
Ναι. Στο Νταχάου.
Αυτά είναι όλα.
Η μητέρα σου ζει;
Όχι. Πέθανε κατά τη διάρκεια της Εξέγερσης.
Κάποιος άλλος συγγενής;
Όχι, ευτυχώς.
'Ευτυχώς';
Λιγότεροι άνθρωποι για χάσιμο.
Ναι, αυτό είναι αλήθεια.
Εσύ έχεις κάποιον συγγενή;
Κανέναν μέχρι τώρα.
Θα μείνεις καιρό εδώ;
Δεν ξέρω. Προς το παρόν, πιστεύω ότι θα μείνω.
Και μετά;
Ποτέ δεν σκέπτομαι μακρινά πράγματα.
Ξέρεις, δεν ήμουν σίγουρος ότι θα έρθεις.
Ούτε που με ξέρεις.
Το ίδιο και συ.
Έλα, πάμε να φύγουμε.
Εσύ με προσκάλεσες, ή όχι;
Είσαι ή δεν είσαι ο Γραμματέας του Υπουργού;
Εγώ σε προσκάλεσα, αλλά όχι από αυτή τη πλευρά...
Και οι δυο πλευρές καλές είναι.
Από δω και πέρα θα υπάρχει μόνο η μια πλευρά...
- Ανοησίες! - Μπορείς να πηγαίνεις από τη μια πλευρά...
στη άλλη... Και οι δυο καλές είναι!
Θα πάρετε μαζί σας τον Γραμματέα σας;
Φυσικά.
Είναι φοβερός τύπος. Δουλεύει σκληρά.
Θα τον κάνω τον άνθρωπό μου.
Εγώ θα διευθύνω κάποια μέρα;
Σίγουρα, σίγουρα...
Θα διευθύνω...
Ναι, πάμε...
Που είναι οι... σκατο-προσκλήσεις;
Εδώ είναι λοιπόν!
Σκασίλα μας!
Έλα... έλα... φύγαμε!
Οι δρόμοι είναι ανοιχτοί!
Εμπρός λοιπόν!
Εγώ θα σε οδηγήσω, προς το ένδοξο μέλλον μας!
Τι σημαίνει αυτό; Που ήσουνα;
Και τι δουλειά έχει αυτός εδώ;
Να... στην ουσία... συμβαίνουν αυτά...
Άπλα σκέφτηκα κύριε Δήμαρχε...
Εννοώ, κύριε Υπουργέ, ότι ο "Τύπος"...
Τι είναι αυτά που ψελλίζεις; Τι είναι αυτά που λες;
Συγχαρητήρια. Επιτρέψτε μου, κύριε Υπουργέ,
εκ μέρους του Δημοκρατικού Τύπου, να...
Αυτό είναι ανήκουστο!
Συγχαρητήρια εκ μέρους της Ρωσίας, Σύντροφε...
και τις καλύτερες ευχές μας για τη Πολωνία.
Σας ευχαριστώ.
Σύντροφε Στούκα, ο Αρχηγός της Ασφάλειας.
Ούτε στα μάτια δεν μπορώ να σας κοιτάξω,
μετά από αυτό που έγινε στο δάσος.
Αλλιώς νόμιζα τα πράγματα.
Τουλάχιστον δεν ξεμείναμε εκεί!
Καλησπέρα Σύντροφοι. Περάστε παρακαλώ.
- Χάσου από τα μάτια μου. - Εξαφανίσου!
Όχι! Έχουμε ή δεν έχουμε Δημοκρατία;
Παρακαλώ... καθίστε Σύντροφοι.
Αν δεν φύγεις, θα το μετανιώσεις.
Με απειλείς;
Περίμενε και θα δεις!
Εμένα απειλείς;
Ποιος είναι ο καλύτερος "κωλογλύφτης" του κράτους;
Βούλωστο!
Δεν φίλησες κώλους; Πες μου ότι δεν το ικανές!
Το έκανες;
Ναι, το έκανα.
Η Πολωνία μόλις ξέφραγη πάνω στα πρόσωπά μας!
Εγώ θα διευθύνω;
Σίγουρα διευθυντή!
Ακόμα είμαστε λίγοι.
Πρέπει να τραβήξουμε κι άλλους κοντά μας.
Ναι, αλλά ποιους;
Τι εννοείτε 'ποιους'; Το Έθνος βέβαια.
Έχετε πιει κύριε Έκδοτη;
Ασφαλώς και ήπια, και το ίδιο πρέπει να κάνετε και εσείς!
Αυτό το είδος διασκέδασης,
πρέπει να το αφήσουμε για τη Μπουρζουαζία!
Δηλαδή δεν σας αρέσει;
Μην ανησυχείτε.
Κάποια μέρα θα σας αρέσει!
Ο λόγος στον κύριο Σουέτσκι, τον Υπουργό.
Αγαπητοί μου Σύντροφοι και Πολίτες.
Σήμερα, η 8η Μάιου του 1945, είναι μια μεγάλη μέρα, για τη μη κατεχόμενη Πολωνία.
Πως πάνε τα πράγματα κυρία Γιεκέλσκα;
Βρίσκονται στη μέση των ομιλιών.
Μιλάει ο ίδιος ο Υπουργός.
Έχει έρθει κανένας για εμετό;
Όχι! Είναι ακόμα αρκετά νωρίς για κάτι τέτοιο!
Κάθε πράγμα έχει τη σειρά του.
Πρώτα βγάζουν λόγους... και μετά έρχονται τρέχοντας προς τα εδώ!
Νομίζω, ότι θα βγάλεις καλά λεφτά σήμερα.
Έτσι νομίζω και εγώ.
Μάλλον κάποιος έχει γενέθλια.
Τι είναι αυτά που λες; Κανένας δεν έχει γενέθλια.
Ίσως κάποια επέτειο.
Χαζομάρες! Όλο αυτό είναι για τη Πολωνία!
Ξέρεις τι ακριβώς συνέβη σε μένα;
Συναντηθήκαμε μόλις πριν από λίγες ώρες,
αλλά νιώθω σαν να γνωριζόμαστε από καιρό.
Πες μου.
Τι;
Τι σου αρέσει πραγματικά;
Τι εννοείς;
Φαίνεσαι διαφορετικός από ότι πριν.
Είναι κακό αυτό;
Θεέ μου, δεν νομίζω ότι έχει σημασία.
Δεν έχει καθόλου σημασία;
- Κρυώνεις; - Λίγο.
- Εντάξει τώρα; - Καλύτερα σε κάθε περίπτωση.
Γιατί φοράς πάντα αυτά τα μαύρα γυαλιά;
Ένα αναμνηστικό της απλήρωτη αγάπη για την πατρίδα μου.
Δεν είναι τίποτα στην πραγματικότητα.
Πέρασα πάρα πολύ χρόνο στους υπονόμους κατά τη διάρκεια της εξέγερσης.
Το ξέρεις;
Όχι.
Γιατί όχι;
Δεν το θέλω. Δεν υπάρχει κανένα νόημα.
Γιατί;
Δεν καταλαβαίνεις; Θα φύγεις.
Δεν θέλω αποχαιρετιστήρια ή αναμνήσεις...
να αφήσω πίσω μου, όταν αυτό θα έχει τελειώσει.
Ούτε ακόμη ευχάριστες αναμνήσεις;
Όχι αν πρόκειται μόνο να μείνουν μόνο αναμνήσεις.
Έχεις τη ζωή σου... και έχω την δική μου
Συναντηθήκαμε τυχαία...
Τι είναι αυτό;
Τίποτα.
Νομίζω ότι ο γείτονάς μας επέστρεψε.
Είναι απαίσιο το πώς μπορείς να ακούς τα πάντα εδώ.
Απαίσιο.
Κράτα με.
Έχετε καθόλου τσιγάρα;
Φυσικά. Αμερικάνικα ή Ουγγαρέζικα;
Ουγγαρέζικα παρακαλώ.
Ορίστε.
Ευχαριστώ.
Τι θα κάνεις αύριο;
Σήμερα. Είναι ήδη σήμερα.
Ας περάσουν τη μέρα μαζί. Τι λες;
Γνωρίζεις ήδη την απάντηση.
- Πού συληφθήκατε; - Στο δάσος.
- Με συμμορία του Wilk; - Ομάδα του λοχαγού Wilk.
Πώς σε λένε;
- Krzysztof. - Επώνυμο;
Krzysztof Zawadzki.
Όνομα, επώνυμο;
Γύρνα.
- Πόσο χρονών είσαι; - Εκατό ένα.
Πόσο χρονών είσαι;
Εκατόν ένα.
Πρέπει να φύγεις;
Ναι, η φίλη μου θα με σκοτώσει.
Αντίο.
Θα μπορούσατε να μου δώσετε φωτιά;
Σίγουρα.
Ευχαριστώ.
Τι έγινε;
Τίποτα.
Μείνε μαζί μου, ας πούμε για μισή ώρα.
Εντάξει;
Εντάξει.
Άρχισε να βρέχει.
Ορίστε.
Τι σκέφτεσαι; Δε θέλεις να μου πείς;
Σκεφτόμουν μόνο...
κάτι που δεν έπρεπε να σκέπτομαι. Αλλά τώρα είμαι εντάξει.
- Μην με κοιτάς έτσι επιπλητττικά. - Δεν είναι μομφή.
Τότε τι;
Ακόμα δεν ξέρεις;
- Θα αρχίσετε να ρίχνει καρεκλοπόδαρα. - Θέλεις να γυρίσουμε πίσω;
Όχι.
Θεέ μου! Η ζωή μπορεί να είναι τόσο όμορφη μερικές φορές.
Χτύπα ξύλο!
- Ήταν απλά μια ευχή. - Χτύπα ξύλο!
#Πάμε να πολεμήσουμε για την πατρίδα μας
Η ζωή είναι επικίνδυνη.
Έλα! Ας κρυφτούμε εκεί.
Από δω!
Δεν κρυώνεις;
Κοίτα. Μια παλιά κρύπτη.
Μια επιγραφή.
"Τόσο, συχνά...
είσαι σαν δαυλός αναμμένος...
από φλεγόμενα κουρέλια που πέφτουν γύρω σου.
Εσύ όμως δεν ξέρεις αν οι φλόγες θα φέρουν Ελευθερία ή Θάνατο,
καταναλώνοντας όλα αυτά που οι περισσότεροι αγαπάμε.
Θα παραμείνουν μόνο στάχτες, και χάος,
στροβιλιζόμενοι στο κενό..."
Τα γράμματα είναι θολά. Δεν μπορώ να τα διαβάσω.
Το ποίημα είναι του Νόρβιντ.
"Εκτός αν οι Στάχτες φυλάξουν...
τη Δόξα του Άστρου που μοιάζει με Διαμάντι.
Ο Αυγερινός του αιώνιου θριάμβου."
Είναι όμορφο.
"Οι Στάχτες θα φυλάξουν τη Δόξα του Άστρου που μοιάζει με Διαμάντι..."
Και τι είμαστε;
Εσύ...
είσαι σίγουρα διαμάντι.
Άκου.
Έχω να σου πω κάτι.
- Τίποτα λυπητερό ελπίζω. - Όχι.
Στην πραγματικότητα, δεν είμαι σίγουρος.
Δεν ξέρω.
Θα ήθελα να αλλάξουν κάποια πράγματα...
και να οργανώσω τη ζωή μου διαφορετικά.
Είναι πραγματικά σκληρό να μιλήσουμε για αυτό.
Δεν χρειάζεται. Μπορώ να μαντέψω.
- Αλήθεια; - Είναι τόσο δύσκολο;
Ξέρεις...
μέχρι τώρα δεν έχω σκεφτεί για πολλά πράγματα.
Η ζωή πάντα κατάφερνε να τα φέρνει βόλτα με κάποιο τρόπο,
και το να επιβιώσεις ήταν απλό.
- Καταλαβαίνεις; - Ναι.
Θέλω απλά μια φυσιολογική ζωή, να αρχίσω τις σπουδές μου.
Έχω αποφοιτήσει από το λύκειο. ίσως θα μπορούσα να πάω στο τεχνολογικό ινστιτούτο.
Τι γίνεται με σένα;
Υποτίθεται δεν έπρεπε να μιλήσουμε για θλιβερά πράγματα.
Ήταν αυτά λυπητερά; Θα πρέπει να χτυπήσω ξύλο;
Θεέ μου, να ήξερα από χθες αυτά που ξέρω τώρα.
Πιθανότατα δεν θα είχα έρθει σε σένα.
Ξέρεις...
μέχρι τώρα, δεν ήξερα τι ήταν η αγάπη.
Πραγματικά δεν ήξερα.
Το τακούνι μου μου.
Πού;
Μην ανησυχείς, έχω φτιάξει και δυσκολότερα πράγματα.
Τι είναι αυτό;
Ποιος στο διάολο είσαι εσύ; Τι κάνεις εδώ;
Η κυρία είχε κάποιο πρόβλημα. Περιμενες να βρω τσαγκάρη αυτή την ώρα την νύχτα;
Ντροπή σας! Και εσένα επίσης!
Να πώς οι νέοι άνθρωποι συμπεριφέροντε στις μέρες μας!
Δεν μπορούν ούτε τους νεκρούς να σεβαστούν.
- Τι; - Δεν βλέπεις;
Είσαι μεσ' την καλή χαρά,
ενώ δύο άνθρωποι δολοφονήθηκαν σήμερα και κείτονται εκεί δίπλα σου.
Maciek, τι κάνεις;
Εμπρός!
Που το έχω ακούσει αυτό;
Δεν θυμάσαι;
Ναι, ήμουν εντελώς μεθυσμένος εκείνο το βράδυ.
Αυτό το κρασί είναι αρκετά ύπουλο.
Άλμπα Σέτα.
Οι πρώτες μας μέρες στην Ισπανία.
Ο Γκραμπόφσκυ πέθανε στο δάσος,
και ο Ρουμπάσκυ στη Γαλλία το 1944.
Θυμάσαι που υπήρχαν 36 από εμάς πρώτα;
Και ποιος έμεινε τώρα;
Εκείνες ήταν καλές εποχές.
Και θα υπάρξουν καλές εποχές επίσης.
Δεν ξέρω τι να σκεφτώ πια.
Αν ήταν στο χέρι μου, θα κάνουμε κάτι γι 'αυτούς γρήγορα.
Αυτοί οι μαφιόζοι εκεί κάτω δεν αντιπροσωπεύουν το σύνολο της Πολωνίας.
Το ξέρω, αλλά αυτό δεν κάνει τη κατάσταση πιο εύκολη.
Δεν ξέρω πως να διοικήσω.
Μην προσπαθεί να μάθεις το πώς Φράνεκ. Άκουσέ με.
Υπάρχει τόσο πολύς πόνος και αδικία, τόσα πολλά δάκρυα σε αυτή τη χώρα.
Ο καθένας κουβαλάει το δικό του φορτίο.
Μάθε να καταλαβαίνεις.
Τι υπάρχει για να καταλάβω;
Γερμανοί.
Βρήκες τους δολοφόνους;
Όχι, αλλά θα τους βρούμε.
Μερικοί από αυτούς είναι και Εγγλέζοι επίσης.
Όλοι τους η ίδια φάρα, δεν υπάρχει μεγάλη διαφορά.
Ας πάμε για ύπνο.
Θα ασχοληθούμε με όλα αυτά αύριο.
Θα είναι μια ωραία μέρα. Η βροχή σταμάτησε.
Τα λέμε αύριο.
Πότε θα φύγεις;
Μάλλον αύριο.
Αλλά ίσως θα μπορούσα ακόμα να αλλάξω τα πάντα.
Να αλλάξεις τι;
Ορισμένα πράγματα.
Θα μπορέσεις;
Ίσως.
Αγόρασες λουλούδια για σένα;
Άκου, πρέπει να σου μιλήσω σοβαρά.
Νομίζω ότι έχουμε ήδη μιλήσει σοβαρά.
Λοιπόν;
Ξέρεις ότι δεν είμαι δειλός.
Και τι θέλεις να πεις.
Προσπάθησε να καταλάβεις Αντρέι. Δεν μπορώ να πηγαίνω να σκοτώνω και να κρύβομαι.
Θέλω απλά να ζήσω. Πρέπει να με καταλάβεις.
Δεν πρόκειται να το κάνω.
Μιλάς ως στρατιώτης ή ως φίλος;
- Δεν καταλαβαίνω. - Εννοείς ότι δεν το θέλεις.
Μπορώ να σου μιλήσω για αυτό το θέμα μόνο ως ανώτερός σου αξιωματικός.
Το ανάλαβες αυτό μόνος σου. Κανένας δεν σε ανάγκασε.
- Είσαι ο μόνος μου φίλος. - Κόψε το μελόδραμα.
Μπορεί ερωτεύτηκες. Αυτό είναι δική σου δουλειά.
Αλλά εσύ βάζεις την προσωπικές σου υποθέσεις πάνω απ' το καθήκον μας...
Ξέρεις πως το λένε αυτό.
- Ποτέ δεν υπήρξα λιποτάκτης! - Και τι θα είσαι τώρα;
Την ήθελες αυτή τη δουλειά. Μόνος σου την ανέλαβες.
Δεν καταλαβαίνεις ότι οι άνθρωποι μπορούν να αλλάξουν; Δεν το βάζω στα πόδια.
Αλλά θέλεις όμως. Από μένα θα ήθελες να σου πω:
"Ωραία. Είσαι ερωτευμένος. Κάντε όπως σου αρέσει."
Πόσες φορές πολεμήσαμε μαζί;
Και αν έχεις ερωτευτεί και τότε, δε θα ερχόσουν μαζί μου;
Τι θα γινόταν τότε, κατά τη διάρκεια της εξέγερσης;
- Αυτό ήταν διαφορετικό. - Όχι φίλε μου.
Πρέπει να μη ξεχνάς πως είσαι ένας από εμάς.
Και αυτό είναι που μετράει.
Μόλις τη πάτησες. Τώρα μπορείς να πεις αντίο στη καριέρα σου.
Παράτα με!
Αύριο θα τραγουδάς ένα διαφορετικό σκοπό. Ο υπουργός θα σε καταστρέψει.
Δεν με νοιάζει.
Το κάθαρμα θα με καταστρέψει;
Η ζωή είναι σαν ένα σπίτι από τραπουλόχαρτα.
Πάρτε ένα ποτό κύριε.
Όχι. Θα το κάνω μόνος μου.
Να προσέχεις.
Μην ανησυχείς. Θέλω να ζήσω.
Θα σε περιμένω το πρωί.
Θυμήσου: 4:30.
Όχι.
Τότε υποθέτω ότι κάπου εδώ χωρίζουν οι δρόμοι μας.
Αμφιβάλλω αν θα συναντηθούμε ποτέ ξανά.
Μόνο ένας από εμάς θα πρέπει να αποδειχθεί σωστός.
Αντίο.
Το πιστεύεις όλο αυτό;
Εγώ; Δεν έχει σημασία.
Παρακαλώ αγοράστε λίγες βιολέτες κύριε.
Zoska, πάμε να φύγουμε.
Είναι καλά όταν όλα είναι ήσυχα.
Περάστε.
Συγνώμη Σύντροφε Στούκα.
Έχω ένα σημαντικό μήνυμα από τον ταγματάρχη Βρόνα.
Έχετε ένα γιο σύντροφε;
Τον Μάρεκ. Είναι 17 χρονών.
- Άσχημα νέα. - Τι έγινε;
Συμμετείχε στην ομάδα του Βίλκα. Τον συλλάβαμε.
Ο ταγματάρχης Βρόνα στέλνει ένα αυτοκίνητο. Ο θυρωρός θα σας το πει όταν θα έλθει.
Πολύ καλά. Θα περιμένω. Σας ευχαριστώ υπολοχαγέ.
Ξέρεις το όνομα Βίλκα;
Όχι.
Τι έκανες κατά τη διάρκεια της εξέγερσης;
Πυροβολούσα... τους Γερμανούς.
Αλλά τώρα πυροβολείς τους Πολωνούς.
Τους πυροβολώ σα σπουργίτια.
- Θυρωρός; - Μάλιστα.
Ένα αυτοκίνητο θα φτάσει σύντομα.
Πες στον σύντροφο Στούκα να κατέβει μόλις φθάσει.
Στούκα; Α, στο δωμάτιο 18. Πολύ καλά.
Η υπομονή μας έχει ανταμειφθεί.
Εδώ είναι στη Βαρσοβία.
Είναι μια όμορφη βραδιά. Ώρα για μια βόλτα πριν από το ταξίδι μου.
Φεύγεις κιόλας;
Φοβάμαι ότι έχω μια ζηλιάρα γυναίκα.
Σταμάτα! Πόνεσαν τα αυτιά μου!
Κύριοι, ήρθε η ώρα να πάμε στο σπίτι.
Για μια στιγμή, κύριοι.
Μουσική! Θέλω να χορέψω!
Είστε καλλιτέχνες, ή δεν είστε;
Τέτοια ώρα νυχτιάτικα;
Διευθυντά, παρακαλώ.
Η ώρα πρέπει να είναι άσχετη για έναν καλλιτέχνη.
Απαιτώ απόλυτη υπακοή.
- Δεν έχει νόημα. - Δεν το έχουμε ξαναπαίξει.
Όχι, δε θα δεχτώ καμία δικαιολογία.
Παίξε νεαρέ.
Κυρίες και κύριοι,
ο τελευταίος χορός!
Τι συνέβη;
Τίποτα. Πρέπει να φύγω.
Τώρα;
Το τρένο μου φεύγει στις 4:30.
Δεν ήσουν σε θέση να αλλάξεις τα πράγματα;
Όχι.
Μη λες κουβέντα.
Απλά πήγαινε.
Θαυμάσια! Φανταστικά!
Και τώρα, μια μεγάλη ανακάλυψη!
Χαιρετισμός στη νέα μέρα!
Λαμπρή ιδέα.
Κυρίες και κύριοι, μία Πόλκα!
Σε ζευγάρια παρακαλώ.
Έχει αντίρρηση κανείς; Κανείς. Διακηρύσσω την καθολική συμφωνία.
Όλοι τους χαρούμενοι.
Ναμπορούσαμε μόνο να γιορτάσουμε σε μία μη ερειπωμένη Βαρσοβία.
Λοιπόν, όσο είμαι εδώ,
μπορείτε να υπολογίζετε πως θα έχετε ένα ωραίο δωμάτιο.
Ευχαριστώ. Αντίο.
Κύριε!
Να δώσετε τους χαιρετισμούς μου στη λεωφόρο Ουγιαντόσκι.
Τώρα πάμε;
Έλα εδώ.
Δώσ 'το μου αυτό.
Πάλι άλλαξες στρατόπεδο!
- Τι είναι αυτά; - Δεν ξέρεις;
Ο μόνος λόγος που ήρθες, είναι γιατί απολύθηκες! Προσπαθείς να είσαι ήρωας τώρα;
Για ποιο λόγο;
Μάτσικ, στάματα!
Τι είσαι, τρελός;
Σταμάτα!
Σταμάτα ή θα πυροβολήσω!
Προσοχή! Είναι οπλισμένος!
- Δεν θα μπορούσε να πάρει μακριά. - Τον είδα!
Από δω!
ΣΥΓΧΡΟΝΙΣΜΟΣ Γιάννης-Ανάβυσσος