ACHTER DE SCHIJNWERPERS
Goed langzaam en soepel met me meegaan.
Moet ik het begin herhalen ?
Allemaal mooi gelijk beginnen, daar zou ik blij mee zijn.
Hebben jullie haast, laat dat dan nu horen.
Tot aan het eind mooi door laten lopen, ik wil geen gaten.
Juist, geef alles maar.
Wat nadruk op deze, maar aanhouden.
13/8e noot.
Geen onnodige bijgevoelens, alleen de noten spelen.
Voor Lillian en Dorothy Gish. François Truffaut.
Cut !
Wil iedereen even naar mij luisteren, alstublieft !
We doen het snel nog een keertje.
Wat is er gebeurd rondom de metro ?
Straks liep alles véél beter. De bus vertrok
nu twee seconden te laat.
En de scène bij de kapsalon op de achtergrond was te laat,
de dame op weg naar het restaurant, heb ik niet gezien.
De fietser is ook niet voorbij gekomen.
Goed, we doen het opnieuw.
Snapt iedereen wat er fout ging ?
Vooral het begin dus, de scène bij de metro.
Het lijkt of veel mensen de metro uitkomen en opeens: niemand meer.
Begin- En eindstand, opnamelengte, en dit omcirkelen.
- Aan wie geef je dat ? - Aan jou.
Aan mij ? Dan hou ik dit dus ?
- Loulou, zet die spot uit ! - Ja, meneer.
Dames en heren, live vanuit de studio Victorine in Nice,
waar vandaag
de eerste opnamen beginnen van "Ik stel u voor aan Pamela".
Het toeval wil trouwens dat ik u níet voorstel aan Pamela,
want de jonge artiest, Julie Baker, die de rol van Pamela speelt,
is nog in Hollywood, maar komt zó aan.
De andere hoofdpersonen van de film zijn er wel,
en ik hoop ze te kunnen interviewen.
Dit voel ik nog drie weken, maar dat is niet erg.
Ik stel u voor aan onze filmster.
- Gaat uw gang. - Meneer de producent !
Vertel ons iets over "Ik stel u voor aan Pamela".
Een producent blijft op de achtergrond.
Het gaat om een man,
zo'n vijftig jaar oud, die een zoon heeft.
De zoon is juist met een Engelse getrouwd, en komt haar voorstellen.
Het gaat om een jongeman die met een Engelse trouwt,
en na drie maanden stelt hij haar aan zijn ouders voor, in hun villa.
Mijn personage wordt verliefd op zijn schoondochter, en zij op hem.
Ze raakt verliefd op haar schoonvader.
De film verduidelijkt de vlucht van dit onwettige paar.
En daarna ?
Omdat het verhaal tragisch werd behandeld, ondergaat elk zijn lot.
Sorry, ik moet inkorten, men heeft mij nodig.
Iets levendiger. Kom op !
De bus nu.
Sneller, de krantenverkoper.
Sneller, mevrouw met het hondje.
Wat méér mensen rondom de metro.
De witte auto nu.
Let op, Alphonse ! Kom nu de metro uit, Alphonse !
Sneller !
Wat meer levendigheid op de terrasjes.
De mevrouw met het hondje, weg !
De rode auto.
Sneller, de rode auto.
Weg rode auto, verdwijn !
Let op, Walter, zoom in op Alexandre.
Inzoomen op Alexandre.
Nog een keer met een andere lens.
Actie !
Pamela 1, take 2.
Cut !
- Deze was goed ! - We doen het toch over.
Iedereen weer in de beginpositie. We doen het snel nog een keertje.
Kom op !
Hotel Atlantic,
in Nice, een ogenblik.
Ik heb een ligbad, maar wil liever een douche, kan ik ruilen ?
Ik heb een douche, en wil een bad !
Zullen we van kamer ruilen ?
Dan gaan we samen naar boven, geweldig !
Is jouw kamer wel rustig ?
- Nee, erg lawaaierig. - De mijne is wel erg rustig.
Nog wat foto's van Julie.
Goed, Joelen.
- De foto's van Julie. - ja ! Bedankt, Odile.
Walter ! Kijk, de foto's van Julie.
Ik ken haar, ze was in die film met die achtervolging.
ja.
Is ze niet erg ziek geweest ?
Ze was overspannen, dat is nu al anderhalf jaar geleden.
Ze liep weg van de opnamen, toch ?
Ze gaf een film op, ja,
ze trouwde met haar arts, nu gaat het vast beter.
- Is Bertrand niet bang ? - Hij vertrouwt haar.
Ze is erg mooi op deze foto.
- Is er geen foto met kort haar ? - Deze met korte pruik.
Nogal donker, niet ?
- Het moet wat lichter. - Want ze speelt Pamela met pruik.
Ze heeft mooie ogen, toch ?
Natuurlijk. Ze heeft lichte, groene ogen.
Ze is precies haar moeder !
Op deze foto is de vorm van haar gezicht heel mooi.
Deze is ook goed, ze kijkt droevig en sexy.
Meneer, ik wil u graag even de elektrische lamp laten zien.
- Laat zien, Bernard. - Voor de verkleedscène.
De stekker erin en de kaars gaat aan. Doe eens aan.
De actrice moet de kaars op haar gezicht richten,
zodat men denkt dat de kaars haar gezicht verlicht,
ze moet het vooral niet naar de camera draaien,
anders ziet men het. Het moét echt zo.
- Heel goed, zeg. - Naar wens ?
Uitstekend.
De draad loopt dus...
Via de mouw in haar jurk en tot aan het einde daar.
Zeg Bernard, deze vaas van het hotel zou goed passen.
Nou, och...
Ik wil hem graag in de eetkamer zien, in de film.
- Hij is gebarsten. - Niks zeggen en meenemen.
Hallo, Liliane. Hallo, Alphonse.
Dit is voor u.
Nog bedankt voor de stage.
Hoe vindt u het om scriptgirl te zijn ?
Na een dag, kan ik daar nog niet veel van zeggen.
Ik vind het een fantastisch beroep.
- U hoort het over twee maanden. - Inderdaad.
Tot ziens, kinderen.
Maar de regisseur is stokdoof !
Stokdoof ! Hij verknalde zijn oor toen hij bij de artillerie was.
- ja ? - Zeg, Liliane,
Loop nog eens voor me uit zodat ik je billen zie. Toe.
Zo ?
Ja, dat is heel goed zo.
Hotel Atlantic, Rome aan de lijn voor u, meneer.
- Ik zag je ! - Wat zag je ?
- Het kamermeisje bevalt je ! - Wat bevalt me ?
Ze is je type: het waggelende lelijke eendje.
Lelijke eendje, ben je jaloers ?
Ik ben helemaal niet jaloers. Ik vind jaloezie idioot,
tenzij je tot het einde gaat, tot aan een moordzaak.
Maar jij bent wél jaloers.
- Ik ? - Je wenkbrauwen raken elkaar.
Mijn wenkbrauwen raken elkaar ?
Ze raken elkaar helemaal niet.
Nogal zielig die bedden, zullen we ze naast elkaar zetten ?
Dat is beter, niet ?
Maar dan moet die tafel weg.
Je had een groot bed moeten nemen.
Dat had ik vooraf aan Lajoie moeten vragen,
de productieleider.
Die is zwaar zeg !
Pas op !
Zo.
De tweede.
Ik ben echt te gek als acteur.
Wat doen we vanavond ?
Pierrot, weet je, de fotograaf,
gaf me adressen van prima dorpsrestaurantjes.
Wat voor adressen van prima restaurantjes ?
We moeten toch ergens eten ?
Dat gaat me boven mijn pet.
Er zijn 37 bioscopen in deze stad, we kiezen dus een film uit,
we gaan naar de bioscoop, we checken de aanvangstijd,
en is er nog wat tijd over, dan eten we een broodje in de buurt.
Dus de adressen van jouw vriend de fotograaf,
met houtgrillen ergens achteraf, daar kan hij zich mee afvegen.
Niet te geloven !
Hij maakt me gek ! Ik waarschuw je,
ik ga niet naar de film, en ik eet niet hier,
dus kies maar iets uit !
Wat doen wat jij wilt.
- Maar slechts op een voorwaarde ! - Welke ?
Dat je mijn vrouw wordt.
Odile, probeer eens. Dit is voor jouw scène.
Hou eens vast. Niet gek, hé ?
- Laat het schortje eens zien ? - Meteen.
- Verkocht ? - Niet gek, ja !
Loop eens.
Filmopnamen lijken op een rit per diligence in de Far West.
Eerst hoop je een goede reis te maken, dan hoop je dat je aankomt.
Meneer, het spijt me dat ik u lastig val.
U herkent me niet, ik ben Lajoie, productieleider.
natuurlijk.
Wat die auto's betreft, voor Pamela's ongeluk,
moet u tussen deze twee kiezen. - Deze twee ?
De witte, als hij blauw kan worden gespoten. Kan dat ?
Dat kan, maar dat kost 200.000 francs.
200.000 om het blauw te spuiten ?
Dan houden we hem zo, maar hij is wel erg wit zeg.
Waarom kan die blauwe auto niet ?
Die is van Jean-François, de assistent.
Misschien vindt Jean-François het wel goed.
- Ik vraag het hem. - Ja, doe dat.
Wat is een regisseur ?
Een regisseur is iemand aan wie men steeds vragen stelt.
Hallo, Damien.
Soms weet hij het antwoord, niet altijd.
- Tevreden over het plein ? - Heel goed.
Alles is uitstekend verlopen en we hadden mooi weer. Prima.
Kan ik u de bungalow laten zien ?
- Nu meteen dan. - Ik heb alleen de schets.
- De schets. - Hier.
Alles wordt gemeubileerd binnen.
Dat wil zeggen het bed, nachtkastjes, stoelen, tafel...
Wacht even, de camera gaat de bungalow niet in.
We blijven buiten, en filmen door het raam,
we zien dus alleen het bed, méér niet.
- Goed. - Okay.
- Ferrand ! - Hallo.
Ik wilde u er niet mee lastigvallen,
maar de Amerikanen willen niets veranderen.
- De film moet in 7 weken af zijn. - 7 weken ?
Lukt u dat ?
Het is niet eenvoudig in maar 7 weken.
4 extra dagen met een klein team voor de continuïteit is niet zo erg,
maar de acteurs moeten 31 oktober vrij zijn.
Ik verander het draaischema nog eens samen met Jean-François.
- Tot ziens. - Bedankt.
7 weken, 5 dagen per week, dat is 35 dagen,
ik kan deze film nooit in 35 dagen draaien.
- Kijk eens. - Wat is dat ?
De pruik voor Séverine.
- Pruik ? - Ja, de pruik voor Séverine.
Nogal licht, niet ?
Weet u, eerlijk gezegd weet ik het niet. Ik weet het echt niet.
Bekijk het met Joëlle en Walter,
de cameraman, laat hen beslissen.
De rekwisiteur wil iets laten zien.
Ik heb er vijf, voor de revolver aan het eind.
- De revolver aan het eind. - Welke ?
Alphonse, die heeft kleine handen,
dus kiezen we niet de kleinste, maar we nemen die erna.
Het Pamela-team gevraagd voor de rushes-projectie.
Daar zijn ze !
Het onbelangrijke personeel, altijd aan het werk ! Goed zo.
Nou Yann, wat zien we vandaag ?
Séverine en Alphonse, ik haat ze.
- En de klets, buiten. - Dat is niet aangekomen.
Wat raar ! Bertrand, het buitendecor is niet aangekomen,
de scène met die klets ! - Bel het laboratorium in Parijs.
Dat is scène 1.
Wie zijn er afwezig ? Séverine ?
Die komt nooit rushes kijken.
Draai maar !
- Alexandre is er niet. - Die is vast op het vliegveld.
Wat doet hij daar steeds ?
Hij wacht blijkbaar op iemand, elke dag.
Hij heeft problemen, privé.
Ik moet u spreken, over hen, vindt u dat vervelend, mama ?
- Ja. - Ik doe het toch.
Ik weet waar ze zijn, ik vond ze in Parijs.
Ze verbergen zich niet eens.
Waarom houd je zo koppig vol ?
Doe net als ik: ban ze uit je gedachten.
Ik kan aan niets anders denken.
Wil je dat wij samen weggaan ? Op reis, ver weg.
Ik doe alles wat je wilt.
Mijn besluit staat vast. Ik ga naar Parijs,
en ik schiet ze beiden dood.
Pamela 1, take 4.
Ik moet u spreken, over hen, vindt u dat vervelend, mama ?
- Ja. - Ik doe het toch.
Ik weet waar ze zijn,
ik vond ze in Parijs.
- Ze verbergen zich niet eens. - De 3e take is de beste.
Waarom houd je zo koppig vol ? Doe net als ik:
ban ze uit je gedachten.
Ik kan aan niets anders denken en kan er niet in berusten.
Zullen wij samen weggaan ?
Op reis, ver weg. Ik doe alles wat je wilt.
Mijn besluit staat vast.
Ik ga naar Parijs, en ik schiet ze beiden dood.
Technische zorgen. Stroomuitval tijdens de film-ontwikkeling,
de buitenscène met alle figuranten moet opnieuw worden gedaan.
- Wanneer kan dat gebeuren ? - Overmorgen.
Niet voor maandag, om alle figuranten bij elkaar te krijgen.
- Dekt de verzekering dit ? - Dat hoop ik,
om geld te verdienen werk je niet met films, maar in onroerend goed.
Als het echt moet, doen we de scène met de klets over.
- Mijn beste Alexandre. - Hoe gaat het met u ?
- Wat mooi, is dat voor mij ? - Het is niet voor u.
Ik stel u voor aan Lajoie, productieleider.
- Aangenaam kennis te maken. - Wat is dat ?
Het boeket voor Séverine.
Toe nou ! Dit papier is walgelijk, maak er iets moois van.
Zeg, beste vriend,
weet Séverine dat ik haar partner ben ?
Maar natuurlijk. Ze was verrukt.
ja ? Des te beter.
- Begroet haar. - Heel graag, waar is haar loge ?
- Deze is het. - Bedankt.
Binnen !
Alexandre, my darling, mijn liefste.
Ik ben zó blij je te zien !
Goddelijk mooi !
En jij ! Zo eeuwig knap !
- Ik ben zo blij met jou te werken. - En ik dan !
Weet je toen we elkaar in Hollywood ontmoetten ?
Shut up, hou je mond !
Nooit een datum noemen, noch cijfers,
anders vertel ik iedereen over je facelift.
Nog niet, maar spoedig.
Alleen voor jou,
maar alleen voor jou, zou ik weer Italiaans willen koken.
Jouw risotto à la milanaise. Daar was je toch gek op, hé ?
Nu niet meer.
Welnee !
Ik eet jouw risotto à la milanaise met liefde op.
Werken wij vandaag samen ?
Morgen pas, nu werk je met Alphonse, ik ben op het vliegveld.
- Kom eens hier. - Ciao, bella !
Zo vreselijk aardig.
Wat een schattige man...
Ik speelde met hem...
20 jaar geleden in Hollywood.
We waren daar tegelijkertijd. Alexandre was een grote verleider !
- Echt waar ? - Nou en of !
In Hollywood werd hij "the continental lover" genoemd.
- Ik hield ook veel van hem. - Is hij getrouwd ?
Momenteel, dat weet ik niet.
Hij was twee keer getrouwd, twee keer gescheiden,
misschien is hij nu met iemand, geen idee, hij is zo gesloten.
In de film heeft hij een snor, dat staat beter,
vindt u niet ? - Met of zonder snor,
hij speelt nog altijd de rol van een verleider, maar ik
kreeg het etiket opgeplakt van de verlaten vrouw,
wanhopig, tragisch, stomvervelend. Kijk toch eens !
- Maar u bent mooi ! - Afgrijselijk !
Help me de scène van vandaag te repeteren.
Ik ben alles vergeten.
Ik snap niet waarom, maar de afgelopen tijd,
laat mijn geheugen me in de steek.
Meneer Walter wordt gevraagd op set 7.
Deze loge is fantastisch.
Hij is schitterend, ruim, een heel mooie loge.
- Alleen de bloemen ontbreken. - Is aan gedacht.
Weet u, ik bewonder Julie Baker net zo veel als u.
We hebben haar, maar als ze de film niet afmaakt, zitten we in de puree !
- Hoezo ? - Na afloop van het onderzoek,
heeft de verzekeringsarts geweigerd haar te verzekeren,
ze is te nerveus, hij wilde de film later laten beginnen.
- Wat zeiden de Amerikanen ? - De Amerikanen,
zóveel soepeler dan de Fransen. Ze nemen het risico.
Maar als ze instort, is het niemand's schuld.
En heeft iedereen sores.
Als we niet geloven dat we geluk kunnen hebben, hadden we...
- U heeft gelijk. ... een ander beroep gekozen.
We nemen een risico.
Sprak u Séverine over de rushes ?
Ik groette haar in haar loge.
Weet u dat Alexandre en zij iets hadden vroeger ?
Heb ik over gehoord.
Vreselijk opzichtige verhouding, men sprak alleen dáár over.
Het liep héél slecht af.
4 jaar lang, heeft geen enkele filmproducent
ze samen in een film gekregen.
Ze haatten elkaar echt.
Sindsdien, is er veel tijd verstreken.
Hoe gaat het ? Heb je even ?
Sorry, denkt u aan mijn cheque ?
- Ik denk aan niets anders. - Ik ook niet.
- Wij praten even samen. - Goed dan.
Wat een mooie loge, stukken beter dan de mijne.
Dat is de loge van Julie.
Liliane en ik gaan trouwen !
Daar ben ik zéér blij om.
We besloten hier te trouwen, voor het einde van de opnamen.
Dus wilde ik je iets vragen, wil je mijn getuige zijn ?
Dat zou ik erg leuk vinden, graag.
Dat wilde ik vragen: is het zo goed ?
- Niet beroerd, hé ? - Het blauw is mooi.
Coco, die spot zet je op de schoorsteen.
Iets wijder graag, stop, houden zo, dit is goed.
Het vuur met een klep dimmen,
anders zien we het vuur niet meer.
Ik krijg mijn ogen niet van dat vuur af.
Volgens mij keek men vroeger naar vuur,
zoals we nu tv kijken.
Het lijkt of men altijd,
vooral na het eten, naar bewegende beelden wil kijken.
Nooit aan gedacht.
Liliane !
Alphonse vertelde het, ik ben erg blij, mijn gelukwensen.
Gelukwensen ?
Doe de 103 aan, alsjeblieft.
Het vuur moet uit, er komt rook in het decor.
Meneer Ferrand, ik stel u voor aan twee Duitse zussen,
Greta en Diana.
Zij deed 'n succesvolle politieke film.
Maakt u politieke films ?
Zij deed 'n succesvolle erotische film.
Maakt u erotische films ?
Ik heb 'n goed scenario over vervuiling.
Meneer Ferrand, er gaat iets helemaal fout daar.
- Wat is er ? - Ik wilde u bevrijden van...
- Ik stel u voor aan Giacometti. - Aangenaam.
- Heeft u even tijd ? - Niet nu, na dit shot.
- Wie is die vent ? - Hij is van de politie, dankzij hem
konden we op straat filmen. Nu mag hij een dagje kijken.
Alsof ik naar hem kom kijken als hij kerels ondervraagt !
Ferrand, repetitie !
Nou Séverine, ben je zover ?
U begint hier.
Attentie, stilte ! Serieuze repetitie.
Stilte iedereen !
Let op, toe maar Séverine.
Echt, ik begrijp je niet, Alexandre.
Je doet...
- Vreemd. - Shit, vreemd.
Dat is helemaal niet erg. We beginnen gelijk opnieuw.
Let op, Séverine !
Echt, ik begrijp je niet, Alexandre.
Je doet vreemd de laatste tijd.
Je stond op tijdens de maaltijd, dat was onbeschoft tegenover Julie.
Shit, ik zei Julie, niet Pamela.
- Geeft niet, geeft niet. - Het gaat niet.
- Geeft niet Séverine, valse start. - Ik heb een idee !
Ik doe het met cijfers, dat doe ik altijd met Federico.
In plaats van "Ik begrijp je niet",
zeg ik: 22, 83, 16, 72...
- Snap je ? - Dat kan niet,
het klinkt mooi, maar het kan niet in Frankrijk,
we zeggen zelf de echte tekst, we gebruiken direct geluid,
je moet zelf je tekst zeggen.
Het is jouw schuld, want jij gaf de tekst heel laat.
Dan maken we papiertjes, goed ?
Joëlle, kom eens lieverd.
Het is jouw schuld...
"Echt, ik begrijp je niet, Alexandre."
"Je doet vreemd de laatste tijd."
- Volgens mij zijn er véél nodig. - Waar bemoei jij je mee ?
Is dit goed als plek, Séverine ?
- Héél goed. - Mooi.
De laatste hangt achter de kast.
We beginnen opnieuw.
- Wacht, we laden nog. - Geluid is klaar !
Schiet op, Bernard.
Stilte. De klap.
Pamela 36, take 1.
Vooruit, Séverine.
Echt, ik begrijp je niet, Alexandre.
Je doet vreemd de laatste tijd.
Je stond op tijdens de maaltijd,
dat was erg onbeschoft tegenover Pamela.
Ze is tenslotte de vrouw van Alphonse.
Het lijkt wel,
of je haar haat, en met opzet nooit met haar praat.
Wat doet u ? Ik praat met Meneer !
Ziet u dat niet ! Verdwijn !
En dat verdraag ik écht niet !
Ik deed het ! Het ging goed hé ?
Heel goed, heel goed,
maar het was niet de goede deur.
Is dat niet dezelfde ?
Nee, dit is het serviesgoed, dit is de echte deur.
Nu moet alles weer opnieuw ?
We beginnen opnieuw, nu gelijk.
- Ik dacht dat 't dezelfde deur was. - Geeft niet.
Die deuren lijken trouwens op elkaar.
Actie !
Echt, ik begrijp je niet, Alexandre.
Je doet vreemd de laatste tijd.
Je stond op tijdens de maaltijd, dat was onbeschoft tegenover Pamela.
Ze is tenslotte de vrouw van Alphonse.
Het lijkt wel of je haar haat, en met opzet nooit met haar praat.
Wat doet u ? Ik praat met Meneer ! Ziet u dat niet ! Verdwijn !
En dat verdraag ik écht niet !
Liefje, kijk goed.
Ze zijn bijna hetzelfde, maar...
Weet ik !
Het is niet hier, maar deze. Ik ben niet gek.
Ik weet niet wat er met me is. Bernard !
Jij bent de enige die mij begrijpt.
Kom je in mijn loge ?
- Ga je nu met me mee ? - Natuurlijk.
Het is dus niet dit, maar deze.
Actie !
Pamela 36, take 3.
Echt, ik begrijp je niet, Alexandre.
Je doet vreemd de laatste tijd.
Je stond op tijdens de maaltijd, dat was onbeschoft tegenover Pamela.
Ze is tenslotte de vrouw van Alphonse.
Het lijkt wel of je haar haat,
en met opzet nooit met haar praat.
Wat doet u ? Ik praat met Meneer ! Ziet u dat niet ! Verdwijn !
En dat verdraag ik écht niet !
Het lukt haar nooit !
Het is mijn schuld niet !
We doen het opnieuw.
Het is mijn schuld niet. Ik ben helemaal in de war,
ik weet niet of het Odile is, of ze actrice is of make-up doet.
In mijn tijd, waren actrices, actrices,
de make-up deed alleen make-up,
dit is mijn schuld niet !
Toe maar, Jean-François !
Iedereen die niet écht iets te doen heeft hier, graag weg !
Dank u !
Alphonse, ik vraag iedereen te vertrekken, maar jij mag blijven.
Nee hoor, ik wilde toch naar de bioscoop. Tot ziens.
Geef me een spiegel.
Het is wél haar schuld, moet ze maar niet zo zuipen.
Haar zoon ligt op sterven, hij heeft leukemie,
ze is bang voor een telefoontje. Daarom twijfelde ze om te spelen.
Pamela 36, take 4.
Echt, ik begrijp je niet, Alexandre.
Je doet vreemd de laatste tijd.
Gisteravond,
stond je op tijdens de maaltijd,
dat was erg onbeschoft tegenover Pamela.
Ze is tenslotte de vrouw van Alphonse.
Het lijkt wel
of je haar haat, en...
Het gaat echt wel goed,
we pauzeren even, daarna gaat het wel.
Ik weet niet wat ik heb. Krijg ik misschien hoofdpijn door de pruik ?
Ik weet niet wat er met me is.
Dit is de eerste keer.
Het geeft niet, Séverine.
We stoppen, dit doen we morgen.
Waar is Odile ?
Waar is ze ? Ik wil graag mijn sjaaltje.
Waarom maakt u geen politieke films ?
Waarom maakt u geen erotische films ?
Ik sprak de Amerikanen. De film moet in 7 weken af zijn.
Mevrouw Séverine,
vraagt Odile bij de make-up.
Wie is die vrouw toch ?
De vrouw van de productieleider. Ze volgt hem overal.
Ze was ook bij andere films, wilt u haar weg hebben ?
Nee, ik begin aan haar te wennen.
Ik snap niet waarom Ferrand mij voor zijn film wil, hij haat me.
- Hoe kom je daarbij ? - Ik weet het zeker,
verder speel ik slecht volgens hem. Dat is ook zo trouwens.
Hijzelf koos me niet uit, dat deed de producent vast.
Er klopt iets niet met deze film.
Ik heb niet gehoord dat ze een ander wilden.
- Denk je dat echt ? - Eerlijk waar. Kom mee.
Jij snapt ook nooit iets. Zoals altijd.
Ik snap niets hiervan, en zulke dingen boren me de grond in.
Sorry, ik werd aangenomen om een secretaresse te spelen,
er is nooit sprake van geweest dat ik in badpak moest,
anders had ik dat meegenomen.
Er komt niets van in !
Het staat niet in het scenario, maar het loopt beter zo.
Alexandre nodigt zijn secretaresse uit op vakantie,
u bent eerst in het zwembad, hij roept u om een brief te noteren.
Het gebeurt niet. Het is geen kwestie van onwilligheid,
men vroeg mij typen te leren,
ik nam lessen, maar men zei niks over zwemlessen,
ik ga écht het water niet in !
Joëlle, luister,
wat kunnen we filmen tot zij wat bedaart ?
Er is niks tot Julie Baker komt, alleen het zwembad !
Probeer jij haar eens te overtuigen,
zeg dat in 1972 geen enkele actrice weigert in badpak te spelen.
Goed dan.
Vooruit. De telegrambesteller !
Schat, kom het telegram lezen, de kinderen komen !
Mijn zoon is getrouwd, we kennen zijn vrouw niet eens !
Nee, wacht even, meneer. Dit is voor u.
- Ze komen dus ? - Overmorgen !
Ze zijn het eindelijk eens !
Ik ben erg blij.
Ik vraag Stanley alles te regelen.
Goed.
Wilt u komen, en een brief noteren, die vandaag weg moet ?
Ik kom, meneer.
Wees niet bang, Stanley vindt wel een oplossing.
Het huis aan de overkant zou het beste zijn.
Dan zouden ze heerlijk dicht bij ons zijn.
Sorry dat ik u uit het water laat komen. Een brief aan Stanley.
Mijn beste Stanley,
met plezier kondig ik u de komst van mijn zoon Alphonse aan,
samen met zijn jonge echtgenote...
Ik snap waarom ze niet in badpak wilde, kijk eens !
- Ze is erg mooi ! - Dat bedoel ik niet. Kijk goed !
Verdomme !
Stacey heeft ons belazerd. Ze is 3 maanden zwanger en zei niks,
we moeten haar contract verbreken en een ander aannemen.
Ik vind van niet. Het is niet te zien dat ze zwanger is.
Bertrand, kijk even met me mee.
Dit is het draaischema: Stacey werkt nog 1 dag met ons.
Dan verdwijnt ze voor 5 weken, en komt terug
met een buik van 5 maanden, zeer zichtbaar !
We moeten een ander meisje aannemen.
Zo moeilijk is dat niet, we kiezen er eentje en bellen de impresario's.
Vol met meisjes dit !
Stacey heeft een keihard contract. Ik wil wel bellen,
maar uiteindelijk ga ik toch overstag. Weet u waarom ?
Het leven is helaas gebaseerd op machtsverhoudingen.
Meneer Ferrand, een pakje voor u.
De boeken die ik had gevraagd.
Met Georges Delerue.
- Neemt u de muzikant uit Parijs ? - Ja, ik neem hem.
Ik laat u de playback horen voor de verkleedscène.
Heel mooi, Georges, echt heel mooi.
Erg bedankt, Georges.
- Echt mooi, hé ? - Héél mooi.
Ik hou van die muziek.
Het vliegveld, Julie's vliegtuig, persconferentie,
ik mag niet te laat zijn.
U heeft toch de gewoonte te improviseren ?
Waarom zou Alexandre's secretaresse niet zwanger zijn in de film ?
Ja, misschien ook wel.
Nee, men gaat denken dat Alexandre de vader is.
Of dat het op het verhaal slaat. Nee, onmogelijk.
Vertel me eens,
Stacey is toch niet getrouwd ?
Ik vraag me af wie de vader van dat kind kan zijn.
Heren, stel uw vragen maar, alstublieft.
Welke film komt u in Nice draaien ?
"Ik stel u voor aan Pamela" gaat over een Engelse vrouw,
die op haar schoonvader verliefd wordt en met hem wegvlucht.
Het scenario is gebaseerd op een waar verhaal, geloof ik.
Hoe loopt het af ?
Het verhaal is een tragedie,
het loopt slecht af, maar ik wil liever niet alle details onthullen.
Juffrouw Julie Baker,
interesseert het publiek van 1972 zich voor 'n meisje,
dat met de zoon en dan met de vader slaapt ?
Luister, meneer,
staat een scenario mij aan en draai ik de film,
dan staat het vast ook het publiek aan.
- Denkt u dat echt ? - Ja, en ik hoop het ook.
Het spijt me enigszins inbreuk te doen op uw privé-leven,
maar we lazen tenslotte in de Amerikaanse bladen,
dat u, met uw zwakke gezondheid, uw dokter huwde.
Niet met mijn dokter. Ik huwde een man die dokter is.
Waarom is deze uitverkoren man niet onder ons ?
Mijn man ging met mij mee, en hij is zelfs hier aanwezig,
nu, en in deze zaal.
Waar is hij dan ?
Sorry, hij haat bekendheid.
Heren, alstublieft !
Na dit mysterie, laten we juffrouw Baker naar haar hotel gaan.
Bedankt, heren.
Michael ! Ik stel u voor aan mijn man, dokter Nelson.
Mevrouw, wilt u zo'n 2, 3 meter
opzij gaan, u bent in beeld.
Dank u, mevrouw.
Die vrouw is ook altijd overal.
Het is zijn vrouw.
Ze is echt overal, loopt ze soms stage ?
Ze is erg jaloers, en denkt dat alle vrouwen hem willen.
Ze verziekt zijn leven, maar hij durft haar niet opzij te zetten.
Weet je hoe we ze noemen ? Verdriet en Medelijden.
Lajoie, we gaan draaien.
Wat is dat nu weer ?
Dit bevalt me helemaal niet !
Heeft u plankenkoorts ?
Wat is plankenkoorts ?
Stage fright. Have you stage fright ?
Liliane, wilt u nu de klap geven, alstublieft !
De fotograaf vermaakt zich goed !
Kom maar met die auto !
Hello, kinderen !
Dat zijn mijn ouders.
Ik stel u voor aan Pamela.
Walter, ze komen bij de trap.
- Welkom ! - U zult het fijn hebben bij ons.
Helaas is het huis nogal klein.
Kom mee naar het balkon. Kijk, we zien de zee !
Kom dan !
- Bevalt het u ? - Nou !
Mijn zoon vertelt me nooit wat,
zelfs niet hoe u elkaar hebt ontmoet.
Echt niet ?
Ik was op vakantie in Yorkshire met 2 nichtjes,
Dorothée en Elizabeth, hij zou gaan wandelen met Dorothée,
maar ze kreeg mazelen en ik ging in haar plaats.
Nou zeg ! Ik ken Dorothée niet,
maar ik ben blij dat u geen mazelen kreeg.
Wie had er nou mazelen ?
Raad eens !
- Shit ! - Was het goed ?
We gaan het ietsje anders proberen.
We beginnen opnieuw dus ?
Wij stellen ons anders op.
- U mag even uitrusten, Séverine. - Odile, kom !
Ik moet mijn Frans toch wat bijschaven.
Ik wilde dat je meeging met me, daarom heb je die scriptstage.
Ik wilde dat we samen waren, meer niet.
Maar die scriptstage interesseert me niet, ik leer niks.
- Ik wil een montage-stage nu. - Montage ?
Zeg dat dan ! "Ik wil een montage-stage", en je hebt hem.
Pierre, u bent hier alleen om foto's te nemen !
Lummel, kijk uit voor de camera !
Zet dat weg, ik wil deze fles niet meer zien !
- Hoe gaat het met uw mama ? - Heel goed.
Ik zei dat we gingen samenwerken, ze doet u de groeten.
Ze is een zalige vrouw.
Iedereen was gek op haar in Hollywood.
Jammer dat ze zo snel stopte.
Maar ze doet nog steeds heel veel dingen.
Ze kon niet aanvaarden dat een film in kleine brokjes wordt gemaakt.
Ik weet het nog,
ik begeleidde haar op de gala-avond van haar eerste bekende film.
Een fantastische avond. Aan het einde van de film,
die ze had bekeken, draaide ze zich naar mij en zei:
"Deed ik dat allemaal ? Het leek of ik alleen maar wachtte !"
Ze heeft gelijk.
Ik gil niet, ik ben kalm. Maar jij zit aan iedereen.
- Niet waar. - Och zeg, niet waar !
Ik ben steeds bang, zo eenvoudig ligt dat.
Ik draai een shot en denk: "Snel afmaken, want waar is Liliane ?"
Ik ren rond, ik word gek...
- Ik kan Alphonse nergens vinden ! - Ik weet waar hij is.
Dat geeft schaduw hier, schuif het ietsje naar rechts.
Tijdens het draaien, breekt het zweet me uit...
Kijk hoe ik er nu aan toe ben...
Ga nou !
... ik moet eigenlijk relaxed zijn.
Als ik zenuwachtig ben, dan weet je waarom !
Helaas moet u weer sterven, Alexandre.
Ik ben er aan gewend. In 80 films, stierf ik al 24 keer.
2 elektrocuties, 2 keer opgehangen,
enkele messteken, wat zelfmoorden,
vele ongelukken, maar nooit een natuurlijke dood.
Des te beter, want ik vind de dood onnatuurlijk.
Julie komt er zo aan, ze kleedt zich om.
- Liep het goed ? - Uitstekend, ik ben erg blij.
Ik filmde nog nooit met een voor mij onbekende actrice,
maar het loopt goed, want ze is en beslist en onzeker,
dat past precies bij haar rol. Ik ben zeer tevreden. Tot ziens.
Ik wilde je alleen maar kussen.
Stacey, sorry dat ik u liet wachten.
Dat geeft niet. Ik ben zo terug, wacht je op me ?
U mist uw vliegtuig niet, hoor.
- Hallo Yann, Martine. - Hallo iedereen.
- Is het zwembad geladen ? - Ja.
Nu meteen dan maar.
- Ik vraag Stanley alles te regelen. - Goed.
Wilt u komen, en een brief noteren, die vandaag weg moet ?
Ik kom er aan, meneer.
Wees niet bang, Stanley vindt wel een oplossing.
- Stacey, er is niets van te zien. - Des te beter.
- Dit is mooi ! - Als je er van houdt...
Is het niet té... ?
Welnee, het is heel goed.
- Ik geloof dat het zo... - Het gaat, hé ?
- Ja, u kunt gerust vertrekken. - Bedankt.
- Tot gauw. - Goede reis.
- Sterkte jullie.
We bekijken de rest.
Weet je ? Ik heb zin om je aan te raken.
- Wat is dat voor decor ? - De overspel-bungalow.
't Staat in het scenario.
Ik lees het scenario nooit.
Op dat moment loopt Alexandre weg met z'n schoondochter.
Ze zijn op een plek speciaal voor je-weet-wel-stelletjes.
Het is ochtend, ze willen vrijen,
om niet gestoord te worden zet ze het ontbijt buiten.
Ik ga, jij hebt hier trouwens toch niks te doen.
Ik blijf sowieso in de buurt.
Ik wilde iets vragen. Zijn vrouwen betoverend ?
Nee, en mannen trouwens ook niet.
Zegt 'n vrouw: "Ik kende buitengewone wezens",
dan dook ze gewoon met iedereen in bed.
- Wilt u het bekijken ? - Graag.
Meneer, ik wil u even spreken alstublieft.
Iemand moet me 3 dagen vervangen.
ja ? Houdt u ermee op ?
Nee, mijn moeder is overleden.
Och. Gebeurde het plotseling ?
Nee, ze leed al lang, voor haar was het een verlossing.
Neem 3 dagen vrij.
Ik vond zelf al een vervanger hoor.
Natuurlijk, Gérard, natuurlijk.
Ik geloof dat we nu kunnen beginnen.
- Pardon ! - Kom maar, dokter, u stoort niet.
Kom hier zitten, dan kunt u een opname meemaken.
Zo, ga zitten.
Julie, ik pak een vliegtuig over een uur.
Ik neem u mee, ik moet er ook heen.
- Wie wil niet dat we draaien ? - Bernard, zoals gewoonlijk.
- Nou, Bernard ? - Ik ben klaar hoor !
Vooruit met de melk.
De melk, en het vergif, alles is vergiftigd hier.
Daar gaan we dan. Alexandre, staat u klaar ?
Julie ? Actie !
Toe maar, Alexandre !
Niet al te romantisch kussen, Alexandre.
De kat nu.
Mislukt ! Hij is bang voor uw stomme microfoon, die niet eens nodig is.
Pak het geluid ergens anders.
- Let op, klaar ? Actie ! - Pamela 24, take 2.
Toe Bernard, de kat nu.
Laat dat beest nou komen !
Nog een keer.
Nu ga je erheen, anders.. !
Kom op Walter, pak die kat.
Juist, de kat, Bernard.
Verdomme, wat een zooi !
Hij heeft al 3 dagen niks gegeten !
Gooi dat beest dan maar !
We houden er nu gewoon mee op en we gaan weer verder,
als er een kat is die speelt.
Je had 2 katten moeten nemen.
Zij weet altijd alles beter.
- Hoe voel je je ? - Goed. Jammer dat je weg moet.
Een kwartier, maar iets langer kan ook,
ik moet mijn make-up er nog af halen.
Waarom deed je het niet, hé, stomme.. !
Nu krijg ik op m'n kop !
Waar is Joëlle gebleven ?
Ik vond er eentje: de kat van de conciërge.
Alleen als je z'n kop al ziet, weet je zeker dat 't niet lukt.
Hou op te ruziën, we proberen die kat.
Iedereen op zijn plaats. De kus.
Het dienblad.
Let op de deur.
De kat nu.
Scherp stellen !
De kat scherp, verdomme !
Alexandre,
ik val u maar eventjes lastig,
ik wil u maar een vraagje stellen.
Zijn vrouwen betoverend, volgens u ?
Sommigen zeker, ja !
Anderen niet !
Tot ziens, dokter Nelson.
Weet u,
wees niet ongerust om Julie.
Ze is gelukkig met deze film, ze houdt het wel vol.
Acteurs zijn toch zó kwetsbaar.
Dat is normaal.
Iedereen is bang om te worden beoordeeld, maar in uw vak,
hoort de beoordeling er geheel bij,
zowel binnen als buiten het werk.
Zodra we iemand ontmoeten, denk je: "Wat denkt hij, houdt hij van me ?"
Dat geldt vast voor alle artiesten.
Toen men Mozart als kind vroeg te spelen,
antwoordde hij:
"Ik speel wat je wilt als je zegt dat je van me houdt."
En in dit vak wordt het meest gezoend.
Dat viel u ook al op ?
We blijven aan het zoenen.
De handdruk werd bedacht als bewijs dat men ongewapend was.
Dat is niet genoeg voor ons.
Wij moeten onze liefde bewijzen.
Mon chéri, mijn liefste, je bent geweldig.
Dat hebben wij nodig.
Ik wilde u voorstellen: Christian Fersen, meneer Ferrand.
Aangenaam. Wachtte u buiten ?
U had kunnen kijken, niets is geheim.
Jeetje ! Zien jullie wat ik zie !
Zeg Bernard, zijn vrouwen betoverend ?
Nee, maar vrouwenbenen wel ! Dus dragen ze rokken, geen broeken.
- Pikken we 'n biosje ? - Fijn, een film !
- Hoe laat begint 't ? - Nu ! Je moet gaan !
De nachtopname van de keuken moet absoluut morgenavond gebeuren.
De werknemers moeten 12 uur rust hebben. Arbeidsbepaling !
- De keukenscène moet morgen ! - Morgenavond dan.
- Dan werken wij vanavond dus. - Ik ga dus niet naar de film.
Doen we morgen de keuken ?
Inderdaad, die draaien we morgen.
- Ik wil graag mijn tekst hebben. - Die krijgt u na het avondeten.
- Dat is nogal krap. - De tekst is nog niet geschreven.
U leest het eenmaal, legt het onder uw kussen,
en morgenochtend kent u het uit uw hoofd !
Optimist, hé ?
Hotel Atlantic: Parijs aan de lijn.
Alle journalisten zijn hetzelfde, en stellen dezelfde vragen.
"Hoe is het om beroemd te zijn ?"
"Wat voelt u als men handtekeningen vraagt, u op straat herkent ?"
Ondanks alle tv-programma's,
laat men nooit een actrice tijdens de opnamen zien,
een vrouw die 's morgens om 6 uur opstaat, en om 9 uur thuis komt.
Dat is 15 uur werken.
Niet 15. 13, nee 14 met de rushes-projectie.
- Goed dan. - Niet dan ?
Séverine is niet in haar kamer, ik probeer de bar.
Ik verbind u door met meneer Bertrand.
Kursaal: "Godfather", Rexy: "Godfather", Forum: "Godfather",
er is niks anders ! De rest flopt.
Nu je 't over petekinderen hebt, zag je dat joch van Alexandre ?
Iedereen verloor, we verwachtten een klein meisje,
en hij komt met zo'n knappe kerel aanzetten.
Ik bedenk opeens iets.
Zullen we hem voor Pamela's ongeluk gebruiken ?
Ben je gek, dat is levensgevaarlijk. Dat moet 'n stuntman doen.
Kom op, we gaan verder met de keuken.
Alexandre ziet zijn schoondochter 's nachts in de keuken.
- Waarom in de keuken ? - Dit kan nergens anders.
Om dubbelzinnigheid te vermijden. Ik begon, maar ben niet enthousiast.
Alexandre: "U weet waar we aan beginnen !"
Pamela: "Ik geloof van wel." Dat is slecht.
Pamela wéét dat ze verliefd is op hem.
Anders is haar personage zwak. Dit werkt niet.
Je mist inspiratie. Bel Jean-Marius dan !
Dat wilde ik ook doen, maar hij is in Japan.
Voor een bewerking van "De Eerste Liefde".
Overgezet naar modern Japan, fantastisch !
Dat had ik beter kunnen doen dan "Pamela".
Alles is goed voor een film nu. Kissinger: winstgevende missie,
harttransplantatie, juwelier schiet eigen vrouw...
Kom op jongen, aan de slag ! Dicteer, ik typ.
Je beloofde Julie haar tekst voor vanavond.
We beginnen opnieuw met de keuken.
Weg met schaamtegevoelens en slechte gewetens.
Ze weten wat ze doen en willen het huis als dieven verlaten.
Dat zou Pamela kunnen zeggen: "Als dieven".
In deze scène moet men haar helderheid zien.
Ze houdt niet meer van de zoon, en is verliefd op de schoonvader.
Julie legt het trouwens heel goed uit,
in haar interview op het vliegveld voor "Nice Matin".
"Het meisje begrijpt dat de jongen die ze huwde,
"maar een zwakke weergave is van de vader."
Alleen zij begreep het scenario.
Omdat haar moeder actrice is, en omdat ze in Hollywood woont.
Dat zit vol kids van bekendheden, die hun ouders nadoen,
de Fairbanks, Barrymore en zo. Nou, daar gaan we.
Alexandre:
"U weet waar we aan beginnen !" Verdomme, telefoon !
Kan juffrouw Dominique boven komen ?
Nee sorry, ik werk vanavond, ik bel haar morgen.
Ik geef de boodschap door.
Meneer Ferrand heeft z'n werk niet af en kan niet, maar belt u morgen.
Dank u. Goedenavond.
- Wat vind jij ervan ? - Smakelijk.
- Plaatselijke schoonheid. - Plaatselijke callgirl.
- Zijn verdiende loon. - Vind ik ook.
Kijk, dat is het filmprogramma.
In welke film was Jeanne Moreau
de partner van Orson Welles en speelde ze Shakespeare ?
- Falstaff. - Juist.
In welke film speelde Jeanne Moreau de zuster van Karel de 9e ?
- Dat ding van Henri de 4e. - "Koningin Margot".
- U weet er veel vanaf.
Julie, hier is je tekst voor morgen.
Ja, ik ben verliefd op u.
Net als u, sinds de dag van de verkleedpartij.
Ik heb besloten morgen te vertrekken.
Net als u, sinds de dag van de verkleedpartij.
... enige raad voor deze scène, is níet sentimenteel spelen.
't Moet hard zijn, nogal ruig zelfs, net zoals jullie net deden.
We draaien. Op uw beginposities.
Lichten uit, kom op met de regen.
- Minder regen, minder. - Zo goed ?
Houden zo, we kunnen draaien nu.
Sliep u niet ?
Ik hoorde voetstappen en wist dat u het was.
U sliep dus ook niet ?
Ik dacht aan u.
U weet waar we aan beginnen !
Ja, ik ben verliefd op u.
Sinds wanneer weet u dat ?
Net als u, sinds de dag van de verkleedpartij.
Ik heb besloten morgen te vertrekken.
Daar heb ik ook aan gedacht,
maar ik wil dat we samen weggaan.
Ik ga alleen. Gaan we samen, dan lijkt het op een vlucht.
Het is een vlucht.
Dat weet ik.
Maar ik wil u niet verliezen.
Ik ook niet. Laten we nu meteen gaan, als dieven.
Hoe was ie, Walter ?
Hij was héél goed, pico bello ! Wat draaien we nu ?
We doen hem nog een keer.
Laten we nu meteen weggaan, als dieven,
als dieven.
We zoeken je al een uur, kerel !
Ik zat gewoon in m'n loge. Haal me dan op !
Je was toch gewaarschuwd, je wist 't.
Als men me niks zegt, kan ik het niet weten. Ik kreeg geen...
Nou, we gaan weer verder.
Dit is het midden van ons avontuur.
voor de opnames, hoop ik vooral dat de film mooi wordt.
Na de eerste problemen, verlaag ik m'n ambitie,
en hoop ik dat we het einde van de film halen.
Tegen de helft, laat ik mijn geweten spreken:
"Je had véél meer kunnen geven, nu is de helft nog maar over !",
en besluit ik alles levendiger op 't scherm te krijgen.
"Ik stel u voor aan Pamela" is goed op gang,
de acteurs op hun gemak in hun rol, het team is hecht,
privé-problemen bestaan niet meer, de film is koning !
En vanavond, aperitiefje aangeboden door Alexandre !
Alweer drank !
Is er nog champagne over ?
Ik nam 3 flessen, ze moeten meer Pastis drinken.
Kinderen, doe maar of je thuis bent, neem wat je wilt.
Was u er toen we in Parijs waren ?
Hij is zo mooi. Wil hij geen acteur worden ?
Hij haat films !
Hij speelt heel goed tennis, wist je dat ?
Wat Christian aangaat, wilde ik je iets vragen.
Ik heb besloten hem te adopteren.
Ik wilde altijd al een kind.
Bovendien, je vindt dit vast idioot, maar
ik wil dat na mij, iemand mijn naam draagt.
Wat een schitterend idee !
Maar er zijn wat moeilijkheden, wettelijk gezien,
ik ben ongetrouwd en Christian heeft geen Frans paspoort.
Ik weet iets,
je moet met die president...
Van de familie "Elektricien", zoek ik de opa.
Kaart trekken.
Van "Cameraman", zoek ik de moeder.
Ik stel u voor aan Mark Spencer.
De Engelse stuntman, uit Londen.
- Hij spreekt geen Frans. - Dat regel ik met Julie.
Kunt u hem uitleggen dat het auto-ongeluk morgen,
op z'n Amerikaans wordt gedraaid ? - Wat bedoelt u daarmee ?
Een scène die overdag wordt gedraaid, maar er als nacht uitziet.
Dat heet "day for night" in het Engels.
ja ?
- Wiens silhouet speelt hij ? - Van Julie.
Ja, precies zoals ze nu is.
Ik spreek goed Engels, maar begrijp er niets van.
Zeg, wil je niet wat blijven vanochtend ?
Mankeer je soms iets ?
Ze hebben je vast niet nodig voor deze opname.
We draaien Pamela's dood, met de Engelse stuntman.
Zie je wel: een onbelangrijke scène.
Ik moet weg, iedereen wacht al.
Volg mij, de vrachtwagens achteraan. Het staat aangegeven.
- Wat is dat ? - Pierrot's horloge,
dat leende hij me, de mijne is kapot.
Geef hem zijn horloge terug. Ik kan een andere voor je kopen.
- Wil je dat ik spijt krijg ? - Nee, ga werken.
Ik vertrouw het aan jou toe, bewaar het goed.
Ik bewaar het.
Nou jongens, gaan we nu ?
Hopla meiden, we vertrekken !
- Wat gaat u vandaag doen ? - En u ?
Wat snuffelen voor antiquiteiten.
Ik ga naar de bioscoop.
Zeg, wat is er ?
Wat een gezeik, een lekke band.
En je weet niet hoe je die moet wisselen.
Help me dan. Toe nou, we komen te laat.
Als je achter 't stuur zit, heb je geen mannetje nodig, hé ?
- We komen te laat ! - Opzij, 't is aan de voorkant.
- Zeker nooit een krik gebruikt ? - Ik ben geen monteur.
Dat is geen reden. Wat doe je als je tank leeg is ?
Dan tank ik benzine.
Dat giet je zeker in de carburateur.
We zijn helemaal smerig nu !
- Ik pak een trui. - Doe dat.
Hou eens vast.
Zeg Joëlle, als ik iets wilde...
Als je wat wilde ?
We zijn hier samen, met zijn tweetjes.
- Vooruit dan, jongen. - Wat ?
Altijd 'n grote mond, maar moet je tot daden overgaan, ho maar !
- Je wilt het dus wel ? - Ja,
maar het moet geen uren duren.
Nou zeg !
Schiet nou op !
Waar blijft Joëlle nou ?
Ze is er nog niet, Bernard ook niet.
Dat is de opblaasbare pop die naast u zit.
Geef me uw horloge.
Daar mag u mee spelen.
U bent grof bezig. Als hij Frans verstond,
kreeg u 'n stoot voor uw kaken.
Schiet op, lul ! Niks geleerd op de filmacademie ?
Stelletje maniakken, praten alleen maar over vieze dingen.
Druk vandaag hier ! Dat is de film.
Zoek je nog een filmster: daar zijn we dan !
Laat de arbeiders er langs.
We zijn allemaal boeren, toch ?
- Nou en of, allemaal boeren ! - Allemaal boerenkinkels !
Zeg Pierrot, hoe gaat 't met je vrouw en kinderen ?
- Daar bent u eindelijk ! - Ik had gewoon 'n lekke band.
Gelukkig kwam ik langs, anders stond ze er nu nog.
Leg me alles uit.
Continuïteitsfoutje, die trui.
Opletten, we gaan draaien.
Hoe was 't beneden voor de 2e camera ?
- En de stuntman ? - Die is klaar.
Dan kan ie z'n spullen ophalen in de studio.
- Nou ! - De stuntman zou me meenemen,
maar blijkbaar heeft ie Liliane liever.
Ik wilde afscheid nemen. Nog bedankt.
- Hoe liep het ? - Goed, de 1e opname was goed.
Wat doen jullie samen met koffers ?
Laat ik het u gelijk maar zeggen...
Ik ben verliefd op hem, hij op mij. Ik ga naar Londen met hem.
De film is nog niet af.
Ze kunnen het best zonder mij, ik ben toch nutteloos.
Je loopt niet weg midden in een film !
Ik hoor niet bij 't team, ik was er voor Alphonse.
Wat zegt Alphonse ?
- Verrassing vanavond ! - Hij gaat zich afgrijselijk voelen.
Hij voelt zich altijd afgrijselijk !
Een verwend kind, hij wordt nooit een man.
Hij houdt van u, en jullie gingen trouwen.
Híj wilde trouwen, ik heb 't nooit gewild.
Alleen het woord "trouwen" al !
Verder heeft hij 'n vrouw nodig, 'n maîtresse,
'n babysitter, 'n verpleegster, 'n zusje.
Ik kan al die rollen niet spelen.
Het is heel slecht wat u doet. U bent veel te hard.
Het is voorbij, ik wil niks van hem horen.
Een ongelukkige jeugd, daar hoeft niet iedereen voor op te draaien.
Julie, kom voor de foto !
Welke foto ?
Een souvenir voor me, dit is mijn laatste dag.
Wacht, daar komt Stacey aan !
- Gaat 't, Bernard ? - Gaat 't, Stacey ?
- Alles goed ? - Iedereen wacht op u.
ja ? Hallo !
Alles goed ?
Kom Stacey, we zijn trots op u.
Kom hier staan. Het komt binnenkort, lijkt me.
Het is niet eens een tweeling.
Zij heeft toch geluk !
Vanaf nu, komt alleen nog maar haar gezicht in beeld.
Stilstaan !
We kunnen de foto niet nemen, Liliane ontbreekt. Waar is ze ?
- Alphonse, kan ik u even spreken ? - Ja.
Liliane komt niet.
Ze heeft gelijk, ik begrijp haar helemaal.
Zo moest het eindigen.
- Stilstaan ! - Alphonse is verdwenen !
Odile, waar is Odile ?
Liliane ging weg met de Engelse stuntman.
Is Alphonse op de hoogte ?
Ik moest het hem wel vertellen.
Met de stuntman.
Ik kan 'n vent laten vallen voor 'n film, maar nooit andersom.
- Gaat 't, Julie ? - Ja.
Kom,
ik leg het u uit.
Dit decor suggereert dat u samen hier woont, tegenover z'n ouders.
- We kunnen beginnen, geloof ik. - Pamela 44, take 1.
Ik geef 't antwoord van Alphonse.
Altijd verliefd, altijd smoesjes.
Dat is waar ! Mijn volgende film noem ik "Liefdesmoesjes".
Toe maar, Julie.
Hello, kinderen !
Nou, Alphonse !
- Pamela ! - Schiet eens op !
- Hallo, schoonheid ! - Hallo.
Kom ontbijten voor we vermommingen kiezen.
Alphonse ligt nog in bed.
De zin, Julie, de zin !
Je ouders nodigen ons uit.
Goed dan.
Goed, we komen er aan.
Niet slecht, nog een keer.
Kom ontbijten voor we vermommingen kiezen.
Alphonse ligt nog in slaap.
Niet in slaap, in bed !
Je ouders nodigen ons uit.
Meneer Alexandre,
vraagt of u hem morgen in de studio wilt bellen.
Alphonse, ik weet dat je er bent. Iedereen wil je beneden.
Niemand wil me.
Séverine gaat naar Italië vannacht, dan Julie.
Ik wil niemand zien, Joëlle, hoor je me ?
Zijn hele leven lang wilde die acteur Hamlet spelen,
eindelijk zit het stuk in elkaar.
Hij was zo slecht, dat hij elke avond werd uitgefloten.
Op een avond had hij er genoeg van.
Hij hield op, midden in de monoloog "To be or not to be",
hij keek het publiek aan en zei tegen ze:
"Ik schreef deze rotzooi niet !"
En de champagne dan !
Ferrand ! "Pamela" is nog niet klaar ?
En de vrouwenhaters !
De tafel van vrouwenhaters, kom lekker bij Séverine zitten.
En u, meneer, wat doet u helemaal alleen ?
Bent u verdrietig, bent u verliefd ? Liefdesverdriet ?
Hij is een klant van het hotel.
Nou en ? Meneer de klant van het hotel, kom erbij !
Iemand van ons filmteam vertrekt, dat vieren we.
Ik stel u voor.
Sorry, ik ken uw naam niet.
Ik wil je wat zeggen.
We moeten eigenlijk Alphonse roepen.
Hij sloot zich op, en we balen van zijn gemoedstoestanden.
- Je bent streng voor hem. - Streng ?
Ik ken hem al heel lang, weet je.
- Dan ga ik. - Ik ga weer terug.
Kijk de foto's eens, ze zijn fantastisch !
Afgrijselijk, weg ermee !
Dat ben jij, Julie,
de kinderen...
Ons leven is toch vreemd, hé ?
We ontmoeten elkaar, we werken samen,
houden van elkaar en dan...
We hebben de tijd niet om iets te grijpen,
of het is al weg.
Zie je, vervlogen !
Séverine is een buitengewone vrouw.
We draaiden een film in Italië,
ze was zó ontroerend, dat de regisseur steeds maar zei:
"Ze is stukken beter dan iedereen hiervoor."
Dus doopte ik haar om tot "Daarna".
- Erg leuk ! - Tot ziens, liefje.
Zag je Alphonse ?
Hij heeft zich opgesloten en wil niks weten.
- Zág je hem ? - Niet eens.
Séverine is nu toch...
Kan iemand me 10.000 francs lenen voor een hoer ?
Kom,
je gaat in je kamer het scenario lezen,
je werkt een beetje, dan slaap je.
Morgen moet je werken en dat is het belangrijkste.
Doe niet zo dom.
Je speelt goed, je wordt gevraagd.
Het privé-leven is hachelijk voor iedereen.
Films hebben meer samenhang dan 't leven,
films hebben geen loze tijd,
films razen voort als treinen, blindelings.
Mensen zoals jij en ik zijn alleen gelukkig in ons werk, in de film.
Ik reken op je, Alphonse.
Hoe zal ik me verkleden voor het feest op zaterdagavond ?
Verbind de 227 door met de 415.
- Hallo Julie, met Alphonse. - Met Julie.
Ik vertrek vannacht, en zeg het u omdat u altijd oprecht met me was.
U mag Ferrand waarschuwen.
Ik moet absoluut met u praten !
Tot ziens, en bedankt.
Wacht op me !
Wat is dit allemaal, u vertrekt toch niet ?
Ik ga wel, ik laat alles achter.
Nee, u blijft en u maakt de film af.
Zelfs al bleef ik, dan kon ik niet werken.
Lichamelijk kan ik 't niet aan.
Vindt u dat soms normaal ?
Iemand die opeens niet meer van u houdt, en verdwijnt.
Dan was alles dus nep, en smerig.
Ik weet wat u voelt, en ik weet dat het pijn doet.
Ik denk dat Liliane toch van u houdt.
U bent nogal egoïstisch, want u weet dat het erg moeilijk is,
met een acteur te leven als je dat zelf niet bent.
Daarom hoeft ze 'm nog niet te smeren met zo'n Engelse stuntman.
Pas op, ik ben ook Engels.
En ik ken die stuntmannen goed.
Het is niet moeilijk te raden wat er met ze gaat gebeuren.
Eerst neemt hij haar overal mee naar toe op z'n werk,
dan krijgt hij er genoeg van, zij voelt zich verloren
alleen in Londen, en over 2 weken is ze weer terug. Wedden ?
- Denkt u dat echt ? - Ja.
Al komt ze terug, het is voorbij voor mij. Ik lijd liever.
En ik heb iets verschrikkelijks ontdekt, Julie,
dat we vreselijk van iemand kunnen houden,
en tegelijkertijd deze persoon minachten, elk woord, gedachte haten.
Nee Alphonse. Wie bent u om te minachten ?
Al maakte u een fout,
u moet u nooit schamen van iemand te houden.
Over Liliane met minachting praten, is uzelf omlaag halen.
Misschien heeft u gelijk.
Zelfs voor Liliane, was het altijd een ramp met meisjes.
Ik dacht dat vrouwen betoverend waren.
Natuurlijk niet, of wel mannen zijn ook betoverend,
iedereen of niemand is betoverend.
Ferrand zit er helemaal naast. Leven is belangrijker dan films.
Ik moet gaan, bedankt voor alles.
Doe niet zo dom,
u blijft en u maakt uw werk af.
Zeg Lucien, loopt die klok ?
6 uur, het is tijd voor ontbijt voor je klanten.
Joëlle, heb jij Julie gezien ?
Ik zoek Lajoie. Weet je wat voor stoms hij deed ?
- Wat dan ? - Dacht dat de verkleedscène af was,
en stuurde alle kostuums terug.
Ben je al sinds 3 uur op dan ?
Ik sliep helemaal niet, maar was op 't vliegveld,
anders draaiden we vandaag niet.
Hoe kunnen we Julie weer terugvinden ?
Keek je in haar kamer ?
Ze heeft haar bed niet aangeraakt.
Iedereen is echt gek op deze film.
- Hoe laat is het ? - 6 uur.
- Waar ga je heen ? - Aan het werk.
Je kunt nog 2 uur slapen. Ik zette de wekker.
- Blijf bij me. - Ik kan niet.
Wacht.
Ik moet naar de make-up, het kapsel voor de verkleedscène.
Wacht.
Kus me.
Vergeet niet dat we na de opnamen vertrekken.
Wij samen, ergens heen.
Slaap.
Dokter Nelson ? U spreekt met Alphonse.
Ik moet u iets zeggen.
Ik hou van uw vrouw, we gingen naar bed, geef haar haar vrijheid.
Julie Baker wordt gevraagd op de set.
Ogenblikje.
Telefoon, ik geloof dat het je man is.
Ik kom er aan.
- Betaal m'n onkostendeclaratie ! - Niet nu !
Straks is 't te laat.
Zocht u echt overal ? Is hij niet in zijn kamer ?
Ik kondig u de verdwijning van Alphonse aan.
Is hij terug naar Parijs volgens u ?
Er is 'n vlucht om 8.50 uur en eentje om 10.10 uur.
Bel 't vliegveld.
Ik scheur erheen, kan ik hem tegenhouden, dan neem ik 'm mee.
- Dit is hommeles. - Alphonse is weg, ik zoek hem.
Ik bedoel Julie, ze heeft last van 'r zenuwen,
Loge op slot, wil niemand spreken, zelfs Odile niet, en ze huilt.
Hopelijk geen nieuwe inzinking.
Kijk, daar is Odile.
De telefoon ging, ik geloof dokter Nelson,
ik moest de loge uit en toen deed ze de deur op slot.
Ik ben 't, doe open.
Julie, doe open, we zijn uw vrienden.
- Uw producent, ik kan u helpen. - Stil.
Als ze maar geen domme dingen doet.
- Heeft u met haar gepraat ? - Nee, ze wil de deur niet opendoen.
We horen haar huilen achter de deur.
Ik ben 't, Stacey. Doe open, ik moet met je praten.
Goh, ze wil niet met ons spreken, maar wel met Stacey.
Begrijpt 'n zwangere vrouw haar beter ?
We keken overal: vliegveld, hotel, maar Alphonse is onvindbaar.
Julie sliep niet in haar eigen kamer,
Alphonse verdween, de dokter belde long-distance...
zeg maar niks meer, ik begreep alles.
Wat is dit voor film ?
Wat is dit voor beroep waar iedereen met elkaar slaapt !
Iedereen "jij" zegt, en liegt !
Wat is dit ? Vindt u dit normaal ? Films maken,
ik vind dat verstikkend !
Ik minacht films !
Genoeg zo, kalmeer uw vrouw ergens anders.
Ze heeft ongelijk.
Misschien is het meer zichtbaar, praten we er meer over,
maar de liefde beheerst de wereld.
Sprak u Julie ?
- Ja, en ze wil een kluit boter. - Een kluit boter !
Dat móet u vinden, dat is van die boter in...
Is ze soms gek !
Welnee, ze huilt, en ze huilt.
't Gaat wel over, als ze die kluit boter heeft.
Zoek een kluit boter !
Geen sprake van ! Ik heb geen boter op mijn lijst.
Dat is onaardig van u. De filmwereld is een grote familie.
De Atrides waren ook een grote familie.
Dan zorg ik voor de kluit boter.
Een geluk bij een ongeluk. Ik ken duurdere grillen.
Ik kende een Oostenrijkse actrice, Hedy Lamarr,
een van Hollywoods sterren,
die zo'n heimwee had naar haar Tirools regenachtig weer,
dat ze in haar tuin in Californië een regenmachine
had laten installeren.
Dus, een kluit boter...
Dat treft goed, kom me helpen. Meer vond ik niet.
- Dat is helemaal geen... - Kluitboter is hier onvindbaar.
We gaan deze pakjes kneden, we doen er wat gaas omheen,
dan ziet het er uit als een kluit boter.
Niet ? We moeten toch iets. Wat een beroep toch !
Ik heb Alphonse gevonden.
U gelooft me toch niet. Ik breng hem terug in ieder geval.
Ik zocht jullie overal !
We maakten de kluit boter voor Julie. Maar ik breng 't niet.
Ik ben als die beroemde chef-kok:
ik accepteer diëten, maar geen fratsen.
Binnen !
Hier is waar u om vroeg.
Niet te geloven !
Het spijt me, ik schaam me.
Als u me even alleen laat, gaat 't over.
Het is echt niet professioneel,
ik moet zo niet zijn, en iedereen laten wachten.
Geeft niet, we kunnen wel even wachten,
ik kijk of we het draaischema kunnen wijzigen.
Ik wil niet dat het draaischema om mij wordt gewijzigd.
Ik kom er wel overheen. Een ogenblikje.
Mag ik uw zakdoek lenen ?
Ik zie er vast vreselijk uit.
Waarom deed Alphonse dat ? Hij heeft er niets van begrepen.
Alphonse is en reageert als 'n kind.
Ik ken uw man niet erg goed, maar genoeg om te beseffen,
dat 't een fantastische man is. - Ja, hij is fantastisch,
maar u weet niet alles.
Toen ik overspannen was,
heeft hij iets héél ergs gedaan.
Hij verliet zijn vrouw en kinderen,
liet zijn gezin achter, en alles wat hij in 20 jaar had opgebouwd.
Dat deed hij voor mij.
Hij deed alles voor me,
en probeerde een verantwoordelijke vrouw van me te maken.
Hij denkt nu vast dat het een ontzettende verspilling was.
Ik denk van niet.
Als u hem alles uitlegt, begrijpt hij u, en wordt alles weer gewoon.
- Zeker weten. - Denkt u ?
Ook al zou dat waar zijn, ik kan het niet vergeten.
Door hem, werd ik sterker, nu wil ik 'n ander leven.
Ik heb besloten alleen te gaan leven.
Ik wil geen rollen meer, ik hou op met films.
Het leven is toch walgelijk.
Omdat we niet draaien, nemen we wat verkleedpartijgeluid op.
- Zeg 't maar, René. - Eerst wat applaus. Toe maar.
Nu wil ik geroezemoes hebben.
Niet over de film praten.
Nu nog wat applaus.
Toe maar.
Kijk, dat is de dokter Nelson.
Julie's loge ligt in de eerste gang rechts.
En ?
Omdat niemand wat deed, belde ik, en hij accepteerde te komen.
Geweldig !
Ik ben echt ontstellend stom bezig geweest.
Ik zie Julie zo, ik weet niet wat te zeggen, moet ik me excuseren ?
Luister Alphonse, hoe minder je doet, hoe beter.
Ik dacht goed na, en ik geef het filmen op.
Goed idee, héél goed idee. Stop met acteren.
Zo is het goed.
Gaat u zo naar Julie ?
Geef dit, en zeg haar dat 't de nieuwe dialoog is...
- Goed. ... ze die kan leren.
Je moet dit innemen.
Ik moet werken. Word ik er niet duf van ?
Nee, alleen rustig, meer niet.
Mag ik uw make-up continuïteit doen ?
Natuurlijk, Odile.
Ik ben blij.
Maken we me mooi ?
Meneer Ferrand gaf dit voor u. De nieuwe dialoog van de scène.
Ook al zou wat u zegt waar zijn, ik kan het niet vergeten.
Ik besloot alleen te gaan leven. Het leven is toch walgelijk.
Die laat ook niets voorbijgaan.
Gaat het, Julie ?
Toe maar, Julie.
Ik besloot alleen te gaan leven.
Het leven is toch walgelijk.
Nee, het leven is niet walgelijk.
Nog een keertje voor de handen.
Was de kaars goed ?
Weer bij het begin.
Beginposities, snel jongens, en stil blijven.
Met deze hand, streel ik uw wang.
Iedereen weer terug op zijn plaats.
We beginnen zo.
Actie.
- Kondig aan. - Pamela 69, take 2.
Kom op, Julie.
Ik besloot alleen te gaan leven.
Het leven is toch walgelijk.
Nee, het leven is niet walgelijk.
Deze is héél goed.
Dit is de beste.
Alexandre is dood.
- Wat ? - Een auto-ongeluk.
Hij kwam terug van 't vliegveld, hij had Christian opgehaald.
Een vrachtwagen botste op de auto.
Christian is zwaargewond, maar redt het wel.
Alexandre overleed,
op weg naar het ziekenhuis.
Alexandre werd begraven op een begraafplaatsje bij Nice.
De Engelse verzekeraars, die over ons lot beschikken, zijn onderweg.
Sinds ik films maak, heb ik dit altijd gevreesd:
opnamen stoppen om 'n overleden acteur.
Met Alexandre, verdwijnt een heel filmtijdperk,
geen studio's meer, maar op straat draaien, zonder sterren of script,
er komen geen films meer zoals "Ik stel u voor aan Pamela".
Toe maar, Julie.
- Hallo, schoonheid ! - Hallo.
Kom ontbijten voor we vermommingen kiezen.
Alphonse is nog in slaap.
Niet in slaap, in bed !
- Je ouders nodigen ons uit. - Goed dan.
Goed, we komen er aan.
- Gaat ie zo ? - Heel goed. Cut !
Ik kom naar jullie toe !
Eigenlijk verwachtte ik een ongeluk.
Daarom wilde ik dat hij een chauffeur nam.
Deze man voelde zich nergens thuis.
Hij was altijd aan het hollen. Alexandre had altijd haast.
Nee, hij voelde zich overal thuis,
hij praatte graag, leefde in het heden.
Hij bleef altijd plakken.
Daarom weten wij, u en ik, dat hij stierf omdat hij te laat was.
Hij overleed door z'n grote gulheid.
Misschien is dat wel zo.
De film moet afgemaakt worden.
Dat hangt van de verzekering af. Wat zegt meneer Johanson ?
Meneer Johanson zegt dat hij een uur lang met Londen belde.
Voor de Engelse verzekering is er geen sprake van her-opnamen.
De enige oplossing, is het verhaal te vereenvoudigen,
en de film in 5 dagen af te maken in plaats van 2 weken.
In dat geval dekt de verzekering alles.
5 dagen.
Dan moeten we 't zeer vereenvoudigen.
De opnamen met Alexandre tijdens de verkleedpartij worden geschrapt.
Dan heeft de scène van Julie, Alphonse en de kaars ook geen zin.
We schrappen de verkleedpartij. Men snapt het verhaal ook zonder.
De enige echte belangrijke scène,
is wanneer Alphonse z'n vader neerschiet.
Dan doen we dat midden op straat.
We nemen iemand aan als Alexandre's doublure.
Je ziet tóch dat hij 't niet is, tenzij hij 'm in z'n rug schiet.
Waarom niet ? Hij schiet z'n vader in de rug,
dat geeft meer geweld.
Waarom nemen we alles dan niet in de sneeuw op ?
Walter, we beginnen.
Net als de vorige keer...
Ja, maar we zijn dichter bij Alphonse in de metro.
Logisch.
En de revolver, wanneer zien we die ?
Deze meneer doet de doublure.
De doublure van Alexandre.
Dat gaat wel, hé ?
Wilt u even lopen zodat we u van achteren zien ?
Z'n haar is te lang in z'n nek.
We moeten 't ermee doen.
Kijk Odile, die meneer doet de doublure.
Knip z'n haar wat in z'n nek, zodat het beter lijkt.
Het was deze toch, voor de moord ?
- Als ik die uitkoos. - Weet ik zeker.
Allemaal op uw beginposities, heel snel graag.
Op uw beginposities, zoals aangegeven.
Die vervelende sneeuw. 't Is wel erg wit, erg schoon.
Geen zorgen ! Ik doe iets waar sneeuw vies van is.
Uitstekend.
Een telegram uit Tokio, een aanbod voor een rol. Ik wil ja zeggen.
Ach ! "De Eerste Liefde", een mooi verhaal en...
- Een goeie film ? - Met een Japanse als meisje,
jij als Fransman, dat moet lukken.
Ik neem 't aan om Tokio, want Tokio ligt ver van m'n problemen.
Voor de revolver, heb je 't liever zo, of zo ?
Dit steekt beter af op de sneeuw.
- Duidelijk ? - Heel duidelijk.
Dokter Nelson en Julie willen afscheid nemen.
- Gaan ze nu naar Londen ? - Australië voor 'n medisch congres.
- Ik ga nu, en we draaien meteen. - Goed.
Tot gauw in Parijs, voor de nasynchronisatie. Goede reis.
Opschieten voor 't nacht wordt.
Tot ziens, Alphonse.
- Tot ziens, Julie. - Veel geluk !
Bedankt, u ook.
Daar gaan we !
Discreter !
Sneller lopen, Alphonse !
De revolver !
Ren weg !
Ren weg, van het plein af.
Actie, kom op allemaal !
Bedankt, meneer. Klaar, iedereen bedankt.
Ga je naar huis ?
Ik blijf hier, om wat uit te rusten.
Rust lekker uit. Dag.
M'n auto ging het ravijn in,
ik heb er nog eentje met chauffeur, maar kan ik nu mee ?
Dat kan absoluut niet, kerel, het zit vol met spullen,
en ik ben 'n onafhankelijk type. - Goed dan.
Yann, wacht eens.
Zien we elkaar op 't Arbeidsbureau ? We stempelen samen.
- Op de motor terug ? - Ik stel Odile aan m'n ouders voor.
We gaan trouwen !
Trouwen ! Wat 'n verrassing, stiekemerds,
iedereen staat paf.
Zij had veel mannen, ik weinig vrouwen,
dat is ons evenwicht.
Veel geluk, mijn felicitaties.
- Tot ziens, Walter. - Ferrand, tot ziens.
- De beelden zijn fantastisch. - Blij dat u blij bent.
Tot ziens kinderen, goede reis !
Goed opletten, wees voorzichtig.
Iets over Alexandre ?
Nee, de omstandigheden waren veel te apart. Vraag de producent.
- Die weigerde. - Alphonse dan ?
Die wil niet over de dood praten.
Sorry, het is heel apart.
Ja hoor, ik kan wel !
- Beeld zo goed ? - Wie is hij ?
De rekwisiteur, geloof ik.
Vertel eens. Deze film was niet makkelijk ?
De opnamen waren nogal bewogen, 't was geen lolletje.
Welnee ! Het verliep heel goed. Hopelijk,
kijkt u er met net zoveel plezier naar, als wij hadden om 't te maken.