Μπρισέτ! Σκούπισμα!
Αυτές η γαμημένες πόρτες. Σκατά!
Μαρσό! Σκούπισμα!
Λοιπόν μικρή μου. Θα περάσετεσήμερα μια δύσκολη μέρα σήμερα.
Παράτάτε με ήσυχη.
Λοιπόν θα σηκωθείς, ναι η όχι;
Άκου! Άσε την ήσυχη. Ξέρεις ότι έχει τη δίκη σήμερα.
Ναι, ξέρω ότι είναι η χαϊδεμένη σου, αλλά εγώ δεν είμαι ούτε κλέφτρα ούτε δολοφόνος.
Ναι ξέρω. Είσαι εδώ επειδή είσαι καλόκαρδη.
- Θα σκάσουμε εδώ μέσα! - Θα ανοίξουν από πίσω.
Μαντάμ, τη συγνώμη μου.
Φρουρός!
Μπορείτε να ανοίξετε;
Πρέπει να ρωτήσω τον διοικητή μου.
Παίρνω εγώ την ευθύνη.
Ευχαριστώ πολύ. Από κει πίσω δεν μπορούσα να δω τίποτε.
Τελικά εσείς οι δικηγόροι βρίσκετε λύσεις για κάθε δυσκολία.
Μέχρι να μας αφαιρέσουν τις ευκολίες μας.
Τι κάνετε;
Είδες την Επαβιέ. Τι κομψή!
Η έκφραση της πληγωμένης μάνας.
Η κακομοίρα, λιποθύμησε σχεδόν έξω στο διάδρομο!
Η Επαβιέ πιθανότατα προειδοποίησε κάποιον φωτογράφο.
- Που ήσασταν; - Με την πελάτισσά μας.
- Εγώ θα ξεμπλέξω την κα Μπουτερό. - Δεν μπορώ να κοπώ στα δύο.
Το στούντιο Μπουτρό μας προσφέρει 5 εκατομμύρια το χρόνο.
Σε σύγκριση με αυτά που προσφέρει η Ντομινίκ Μαρσό...
- Τι λέει; - Θέλει να εξηγήσει.
Θα τα πει στο εδώλιο. Όλοι αυτό κάνουν.
- Εμένα θα με εξέπληττε αν το κάνει. - Γι αυτό είμαστε εδώ.
Είναι μεγάλη δουλειά το να αθωώνεις τους πελάτες σου.
Πως δείχνει; Όχι πολύ πουτάνα, ε;
Αντιθέτως, μα είναι δύσκολο να πεις!
Ατό είναι άσχημο, κοιτάτε τους ενόρκους!
Έχουν προκατάληψη για τέτοιες γυναίκες.
- Είδατε τα χαρτιά μου; Είστε υχαριστημένος; - Πολύ καλά!
Τι φάτσα; Αυτό που χρειάζεται.
Ποιοι θα σφαγιαστούν σήμερα; Οι μάρτυρες; Η κατηγορουμένη;
Όλος ο κόσμος. Η γενναιοδωρία δεν είναι στην φύση μου.
Ειδικά γι αυτήν.
Είμαστε καλοί δικηγόροι όταν έχουμε σοβαρή υπόθεση.
Σήμερα μπορείτε να ζητήσετε την μέγιστη ποινή. Θα την έχετε, αλλά πρέπει να πιέσετε λίγο.
Είστε πολύ ευγενικός και αυτό με ανησυχεί.
Δεν είναι όπως μου τα είπατε. Δείχνουν να τα πηγαίνουν καλά.
Περιμένετε και θα δείτε.
- Μα είναι τόσο κακός; - Όχι. Απαίσιος.
Πάμε τώρα.
Καθίστε!
Άρχεται η συνεδρίαση.
Η ακρόαση είναι δημόσια.
Όνομα, ηλικία και επάγγελμα.
Ντομινίκ Μαρσό, είκοσι δύο ετών.
Επάγγελμα;
Καλώς, καθίστε.
Παρακαλώ προχωρήστε με την κλήρωση ενόρκων.
Ηρεμίστε, τα προκαταρτικά θα μας πάρουν μια ώρα.
Να περιμένω, όλο να περιμένω. Η συνεχής αναμονή μου σπάει τα νεύρα.
Προσπαθήστε να ηρεμίσετε, θα χρειαστείτε όλα σας τα νεύρα πολύ σύντομα.
Τραβάω κλήρο για του κους ενόρκους.
Πρώτος ένορκος. Κύριος Βερεντιέ, νούμερο επτά.
- Κυρία Ταρντή. Νούμερο δώδεκα. - Ένσταση.
- Κυρία Γκαλόν, είκοσι τρία. - Ένσταση.
- Είναι τα χάλια τους! - Είστε νέος!
Πως την βρίσκεις την μικρή;
Πορνίδιο. Δολοφόνος εκ προμελέτης προφανώς.
Υπάρχουν και εγκλήματα πάθους.
Και υπερβολές.
Αν αποδειχτεί...
το κορίτσι θα φάει 5 χρόνια. 18 μήνες θα μείνει στη φυλακή και τον επόμενο χρόνο θα είναι έξω.
Αυτό είναι δώρο.
Ο Εμαβιέ δεν χαρίζεται, θα ζητήσει ισόβια.
Κρίμα γι αυτήν, αλλά αυτό είναι για αύριο, να δούμε πως θα πάει σήμερα.
Γι αυτούς που θα συμμετάσχουν στην διαδικασία, έχει κρατηθεί πάγκος εκεί.
Οι ένορκοι να δώσουν τον όρκο.
Ορκίζονται ότι θα εξετάσουν προσεκτικά τα στοιχεία...
που παρουσιάζονται εναντίον της Μαρσό Ντομινίκ,
χωρίς προκατάληψη εναντίων της κατηγορουμένης ή της κατηγορούσας αρχής...
και να μην επικοινωνήσουν με κανέναν μέχρι να ανακοινώσουν την ετυμηγορία τους,
να μην επηρεαστούν από αισθήματα μίσους ή συμπόνιας,
αλλά να αποφασίσουν κατά συνείδηση και αφού ακούσουν την κατηγορούσα αρχή και την υπεράσπιση...
με αμεροληψία και αποφασιστικότητα που χαρακτηρίζει κάθε ελεύθερο άνθρωπο...
και να μείνουν σιωπηλοί μέχρι να εκδώσουν την απόφασή τους.
Η κατηγορουμένη να ακούσει προσεκτικά τις καταγγελίες εναντίων της.
Παρακαλείται ο γραμματέας να αναγνώσει την κατηγορία στο ακροατήριο.
Την 15η Οκτωβρίου 1959, το γραφείο του δημόσιου κατήγορου στο Παρίσι,
απήγγειλε κατηγορία εναντίον της Ντομινίκ Μορσό, γεννηθείσας στην Ρεν...
Για ένα τέτοιο κορίτσι, η αλήθεια θα είναι η καλύτερη υπεράσπιση.
Ποια αλήθεια;
Δε ξέρω, αλλά μια ιστορία από τα αγόρια, θα την έκανε να καταλάβει.
Δεν τους ξέρω καν.
Δεν σκοπεύω να πάθω κανένα φιάσκο ακούγοντας αυτόν τον μικρό τρελό.
Βρήκα τρόπους να κερδίσω πόντους στο πλεονέκτημά μου.
Ο Ζιλμπέρ ήταν ένα γουρούνι, που ήθελε μονο να την πάει στο κρεβάτι,
αυτή ήταν μια φουκαριάρα ανόητη που ζούσε στον κόσμο των ονείρων της...
αλλά όταν άνοιξε τα μάτια της τον πυροβόλησε. Αυτή είναι η αλήθεια.
Πάντα η ίδια ιστορία.
Στο δικαστήριο υπάρχει μόνο μία.
Στις 15 Δεκεμβρίου 1958, η αστυνομία έλαβε ένα τηλεφώνημα...
από τον κο Αντρέ Μαρτινό, που πήγε στου φίλου του Τελιέ Ζιλμπέρ.
Ο Μαρτινό είχε ήδη προειδοποιήσει τον Τεγιέ για πιθανό κίνδυνο που τον απειλούσε.
- Η εφημερίδα του κου Ζιλμπέρ. - Ευχαριστώ.
- Πάτε στο κου Τελιέ; - Ναι, θα δειπνήσουμε μαζί.
Μην ασκήσετε μέχρι αργά το βράδυ. Οι γείτονες διαμαρτύρονται για το θόρυβο.
Βεβαίως κα Γκομπέρ.
Ζιλμπέρ!
Ζιλμπέρ, άνοιξε. Εγώ είμαι.
- Κυρία Γκομπέρ; - Ναι;
Ο κύριος Τελιέ έχει βγει;
Σίγουρα όχι. Κάποιος τον επισκέφτηκε. Ένα νέο ξανθό κορίτσι.
Θεέ μου! Έχετε δεύτερο κλειδί;
Έχω αν θέλετε. Τι συμβαίνει;
Περίεργη μυρωδιά, θα έλεγε κανείς διαρροή γκαζιού.
Έγινε κανένα ατύχημα;
Κύριε Τελιέ!
- Περιμένετε! - Άστε με να μπω!
Κύριε Τελιέ!
Γαμώ το!
Ανοίξτε το παράθυρο!
Μην αγγίζετε τίποτα. Θα κλείσω το γκάζι.
Κύριε Μαρτινό, είναι εδώ. Καλέστε την Αστυνομία.
Θα καλέσω την πυροσβεστική.
Εγώ θα την είχα αφήσει να πεθάνει.
- Έχει ξηρό δέρμα! - Να κάνουμε μια προσπάθεια.
Αν δεν πεθάνει τώρα, δεν θα της συμβεί ποτέ τίποτε.
Ακριβώς, δεν θα της συμβεί τίποτα.
Το δικαστήριο αποφάσισε η Ντομινίκ Μορσό να προσαχθεί σε δίκη...
ενώπιων του κακουργιοδικείου, κατηγορούμενη για αυτά που συνέβησαν...
και διατάζει την προφυλάκισή της.
Το κακουργιοδικείο περιοχής Σηκουάνα...
θα την κρίνει σύμφωνα με τον νόμο.
Κατηγορουμένη, σηκωθείτε!
Όπως προκύπτει από τα έγραφα που ανεγνώσθησαν, κατηγορήστε για φόνο.
Γι αυτό το αδίκημα μπορεί να επιβληθεί και η θανατική ποινή!
Συνεχίζεται η διαδικασία.
Γεννηθήκατε την 12η Οκτωβρίου 1939, στην Ρεν, όπου ζήσατε μέχρι τα 18 σας.
Ο πατέρας σας ήταν στρατιωτικός εν ενεργεία,
έτσι η μητέρα σας ανέλαβε την φροντίδα της ανατροφής της δική σας...
καθώς και της μικρότερης αδελφής σας, της Αννή.
Όλες οι μαρτυρίες συμφωνούν ως προς τον προσδιορισμό του χαρακτήρα σας:
Εγωισμός, αστάθεια, βαρυθυμία, αχαριστία στο σπίτι.
Παρά το γεγονός ότι περάσατε μια παιδική ηλικία γαλήνια και γεμάτη φροντίδα.
Είχα ότι χρειάζεται, αλλά...
Αλλά είσαστε κακοποιημένη;
Όχι. Βαριεστημένη.
Η μητέρα σας, εξαιτίας των αντι- δράσεών σας, απεσύρθη και έζησε ως μοναχική γυναίκα.
Η αίσθηση του καθήκοντος χαρακτήριζε την τέλεια συμπεριφορά της αδελφής σας.
Ήταν πάντα η καλή.
Από την παιδικά σας ηλικία την μισούσατε!
Έχω εδώ μια περιγραφή για τυπικά περιστατικά.
Της αδελφή σας της χαρίσανε μια όμορφη κούκλα.
Κλέψατε αυτή την κούκλα, της ξεριζώσατε τα μαλλιά,
της βγάλατε τα μάτια...
και την διαμελίσατε με πρωτοφανή αγριότητα.
Δολοφόνος κούκλας! Ωραίο επιχείρημα!
Συνήγορε, σας παρακαλώ!
Λοιπόν;
Ήμουν οχτώ χρονών.
Ακριβώς αυτό. Από την ηλικία των οκτώ ετών μισούσατε την αδελφή σας.
Εμένα κανένας δεν μου είχε δώσει ποτέ τίποτα!
Επειδή δεν το αξίζατε, αλλά η Αννή έδούλευε.
Ήταν πάντα έτσι. Έπαιρνε πάντα αυτό που ήθελε.
Εγώ όχι.
Ποτέ δεν κοπιάσατε, αντίθετα με την αδελφή σας.
Κύριοι ένορκοι, η Αννή πήγαινε σχολείο και επίσης σπούδαζε βιολί.
Εσείς τριγυρνούσατε στους δρόμους της πόλης με τα αγόρια...
- και η συμπεριφορά σας ήταν ένα σκάνδαλο! - Σκάνδαλο! Στην Ρεν δεν είναι δύσκολο.
Αλήθεια;
Το βρίσκετε φυσιολογικό να φέρετε στο σχολείο ένα σκανδαλώδες βιβλίο όπως το «Μανταρίνι»;
Του ρίξαμε μια ματιά, αλλά ήταν βαρετό.
Δεν σας εξέπληξε ούτε σας σοκάρισε;
Εντιμότατε, τυχαία στη σελίδα 74...
Τα χείλι του ακούμπησαν τα στήθη μου, τα χέρια του την κοιλιά μου...
Κύριε συνήγορε!
Υπέκυψα στην απόλαυση που μου προκάλεσε.
Μα όχι κε πρόεδρε! Έχουν επιλεγεί προσεκτικά τρεις γραμμές από 600 σελίδες!
Δεν είναι μέσα από το βιβλίο;
Αλλά αυτό δεν εμπόδισε το βιβλίο να κερδίσει βραβείο σε διαγωνισμό!
Θα το δίνατε στην κόρη σας;
Δικάζεται η Σιμόν ντε Μποβουάρ εδώ;
Κύριοι, παρακαλώ! Δεν είμαστε εδώ για να κρίνουμε το τι διαβάζεται.
Χαίρομαι που το ακούω.
Αλλά αυτό το επεισόδιο προκάλεσε την αποβολή σας από το σχολείο.
Το αντιμετωπίσατε όμως χαλαρά,
και δεν λάβατε υπόψη σας τις συμβουλές του πατέρα σας που επέστρεψε κοντά σας.
Συχνάζατε στα καφέ, πηγαίνατε σινεμά τρεις φορές την εβδομάδα!
Έκκλητη ζωή...
που επόμενο ήταν να έχει συνέπειες:
Βρήκατε εραστή!
Σωστά;
Εγώ η ίδια το είπα στον ανακριτή αυτό.
Είναι αλήθεια. Το παραδέχομαι. Το περίεργο είναι που ο σύντροφός σας το αρνείται.
Καημένε Άνρί!
Συνήθως αυτό συμβαίνει. Εν πάση περιπτώση,
ο άνθρωπος αυτός σήμερα είναι παντρεμένος.
Η ιστορία αυτή έκανε τον κόσμο να μιλάει...
και σας ανάγκασε για να αποφύγετε τις συνέπιες, να εγκαταλείψετε την πόλη.
Ποιες συνέπιες; Δεν είχε καμία σχέση.
Η Αννή είχε κερδίσει το πρώτο βραβείο βιολιού στην Ρεν.
Ο μπαμπάς την έστειλε στο κονσερβατόριο στο Παρίσι και άδραξα την ευκαιρία.
Αν η Αννή πάει στο Παρίσι, θέλω να πάω κι εγώ!
- Όχι! - Γιατί;
Θα μείνεις εδώ!
Εδώ θα πεθάνω!
Ντομινίκ! Τι είναι αυτά που λες;
Σταμάτα ανοησίες. Πρέπει να δουλέψεις κορίτσι μου!
Στο Παρίσι θα δουλέψω.
Τα χέρια σου είναι αδέξια, όπως και το μυαλό σου.
Θα μπορούσα να γίνω γραμματέας.
Δεν ξέρεις γραφομηχανή, πώς να δουλέψεις σε γραφείο;
Δεν υπάρχουν μόνο γραφεία! Καταστήματα, ινστιτούτα ομορφιάς...
Θεός φυλάξοι, Η κόρη μου μανικιουρίστα!
Και εδώ τι μπορώ να γίνω;
Ακούστε. Δεν ζητάω τίποτε. Θα κερδίσω χρήματα πιο γρήγορα απ’ ότι η Αννή, αν γίνω αισθητικός!
Αισθητικός ή σε ένα σαλόνι μόδας.
- Θα σας επιστρέψω τα λεφτά για τα ταξίδι σε ένα μήνα. - Όχι και πάλι όχι!
Θα πάω οπωσδήποτε.
- Και εγώ θα σου δώσω δύο χαστούκια! - Καλά.
Θα το μετανιώσετε.
Εξαιρετικό το στιφάδο.
Καληνύχτα μικρή μου. Πήγαινε αμάσως να κοιμηθείς. Είναι αργά.
Το χειρίστηκες λάθος. Θα τα είχες καταφέρει αν είχες παίξει το παιχνίδι σωστότερα.
Έλα, μη κάνεις αηδίες, δεν κοιμάσαι;
Δεν χρειάζεται να μου κάνεις μούτρα, εγώ δεν φταίω.
Ω, άκου, μη γίνεσαι γελοία!
Ντομινίκ, αρκετά!
Ντομινίκ;
Ντομινίκ.
Ντομινίκ, απάντησε, πες μου κάτι!
Ντομινίκ, πες μου κάτι!
Ντομινίκ!
Μαμά!
Δεν το κάνατε σοβαρά, έτσι;
Το ότι ήθελα να πεθάνω ήταν σοβαρό.
Συγγνώμη αλλά η ειλικρίνεια της πράξεις ήταν αμφισβητήσιμη.
- Ήταν κωμωδία. - Θέατρο!
Κωμωδία; Το αποκαλείτε αυτό «κωμωδία»;
Εγώ προσωπικά, το να πάρει μια δεκαοχτάχρονη «Βερονάλ»,
το ονομάζω «τραγωδία».
Μην υπερβάλλετε! ο γιατρός που κλήθηκε να την βοηθήσει, είπε:
αυτοί που αποπειρώνται να αυτοκτονήσουν, παίζουν θέατρο.
Θέατρο, αλλά ας διαβάσουμε την διάγνωση:
Διαβάζω:
Η ασθενής ήτο σε ημι-κωματώδη κατάσταση. Η δόση ήτο θανατηφόρος.
Α, όχι. Αν διαβάζετε την διάγνωση, παρακαλώ να την διαβάζετε ολόκληρη.
Ας δούμε πώς συνεχίζει:
η ληφθείσα δόση ήταν θανατηφόρα, αλλά η ο ασθενής δεν διέτρεξε ποτέ κανένα κίνδυνο.
Περιμένω. Δε θα το διαβάσετε όλο;
Τότε θα συνεχίσω!
Η ασθενής δεν διέτρεξε ποτέ κίνδυνο...
χάρη στην έγκαιρη ιατρική παρέμβαση.
Έγκαιρη: διότι την φέρανε γρήγορα.
Το υπολόγιζε αυτό.
Κανένας γιατρός ούτε γονέας δεν αμφισβήτησε ποτέ την ειλικρίνειά της απόπειρας.
Απόδειξη ότι ενέδωσαν στο αίτημά της.
Πράγματι, οι γονείς σας απεδείχθησαν πρόθυμοι...
να υποβληθούν σε μια ακόμη θυσία και να σας εγκαταστήσουν με την αδελφή σας στο Παρίσι.
Στο «La Chapelle», μια ώρα με το Μετρό.
Ένα απομακρυσμένο προάστιο, αλλά καθαρό και υγιεινό.
όπου μπορείς να βρεις φθηνά αλλά άνετα καταλύματα.
Θα κρατήσει πολύ αυτό;
Δεμ μπορείς να με βοηθήσεις;
- Να χαρώ κομφόρ! - Τα λόγια μου πήγαν στον αέρα.
Καλό γρατζούνισμα!
Αμέσως μπήκατε στον πειρασμό της εύκολης ζωής.
Στο Παρίσι αρχίσατε να αναζητάγατε την ζωντάνια των πολυτελών γειτονιών.
Θαμπωθήκατε από όλους αυτούς τους αντικατοπτρισμούς:
τη δύναμη των χρημάτων, τη λάμψη των βιτρινών...
Όχι για πολύ.
Στην πραγματικότητα φύγατε σύντομα από την «Champs Elysees» για το «Rive Gauche».
Σίγουρα όχι για να αποκτήσετε επαφές με σπουδάζουσα νεολαία.
Στη σκιά του Πανεπιστημίου, θα βρείτε τα «καφέ»,
τη σύγχυση,
την φυσική και ηθική κατάπτωση, την ανθυγιεινή ατμόσφαιρα...
και την ψευδή συντροφικότητα που βασιλεύει εκεί.
Αυτή η «ασυδοσία» που επιτρέπει στα πάντα να φαίνονται γεμάτα υποσχέσεις.
Οι χυδαίοι υπαινιγμοί που δεν φάνηκε να σας προσβάλουν. Το αντίθετο.
Συγνώμη. Ω, χαριτωμένη!
Αντί να σοκαριστείτε, νιώθατε άνετα ανάμεσα σε αυτούς τους διεφθαρμένους.
Προσκολληθήκατε εκεί σταθερά...
και σύντομα γνωρίσατε αυτούς που θα γινόντουσαν φίλοι σας.
Ευχαριστώ!
Βρεθήκατε στο περιβάλλον σας.
Επιστρέφετε εκεί κάθε μέρα και κάθε βράδυ...
ανάμεσα σε αυτούς που ονομάζατε "οι άλλοι", γιατί ήσασταν σαν αυτούς.
"Οι άλλοι", όπως εσείς.
Έλα, παράτα με!
Μην ενοχλείς τον Ζωρζ, μελετάει.
Έχω κάτι να κάνω, αλλά το δωμάτιό μου είναι ψυγείο.
- Γεια. - Θέλεις;
Όχι, ευχαριστώ. μόλις σηκώθηκα. Έναν καφέ.
- Ποιος πάει για πασαρέλα; - Εγώ; Να σε καλέσω;
Ευχαριστώ, είσαι πολύ ευγενική. Επιτρέπεις;
- Κάνε πιο κει! - Ήλθες πάνω στην ώρα...
που σε βάζει στο μυθιστόρημά του.
Μυθιστόρημα; Τι θα είναι;
- Εδώ... - Θα μείνεις για πάντα!
Το σημαντικό είναι να γίνει.
- Μπορώ; - Πιασμένη.
Λοιπόν, τι ιστορία είναι;
Αυτή που γράφω; Σχετική με τη ζωή.
- Μεγάλο θέμα. - Να λέγεται.
- Δε τέλειωσες; Με ζάλισες. - Ψάχνω το ρυθμό.
Ω, τέρμα! Αρκετά!
Δεν είμαι καλή στη μουσική!
- Κάνεις και συ; - Εγώ;
- Καλλίτερα να πεθάνω. - Τι κάνεις λοιπόν;
Θα πρέπει να ξέρω για το μυθιστορικά μου, καταλαβαίνεις;
Κάνω... απ’ ‘όλα και τίποτα.
Και έτσι σπάσατε οριστικά την υπόσχεση που δώσατε στους γονείς σας!
Ποια υπόσχεση;
Δεν είχατε υποσχεθεί να κερδίσετε τα προς το ζειν;
Η ίδια είπατε ότι θα εργαστείτε, όχι;
Μα...
Δεν έχετε καμία απάντηση;
Γράφτηκα σε ένα κουρς για αισθητικός σε ένα ινστιτούτο καλλονής.
Αλλά αντέξατε οχτώ ημέρες.
Τα κουρς ήταν πρωινά. κι εμένα τα πρωινά δεν είναι η ώρα μου.
Ησυχία!
Έτσι αποκτήσατε αυτές τις συνήθειες:
ραθυμία, ακολασία αδράνεια... οι οποίες σας οδήγησαν στο έγκλημα.
Για να ξεφύγετε από το καλό παράδειγμα της αδελφής σας επιστρέφατε όλο και πιο αργά.
Ή και καθόλου.
- Αύριο. - Αύριο.
- Μισέλ; - Τι;
Πες μου Μισέλ...
- Έχεις καμιά φορά σκεφτείς να αυτοκτονήσεις; - Φυσικά, όπως όλος ο κόσμος!
Κι εγώ, κάθε φορά που παίρνω το μετρό.
Με αρρωσταίνει η σκέψη πως πάω σπίτι.
Τι θα ήθελες να κάνεις;
Λοιπόν;
Μπορώ να μείνω μαζί σου.
Έλα!
Είναι μικρός ο χώρος. Το κρεβάτι είναι επίσης μικρό.
- Καλησπέρα Ντέζη! - Μένει εδώ;
Ε Μισέλ! Έχεις φωτιά;
- Κράτα το. - Ναι.
Ωραίοι οι λεκέδες μου, ε;
Και το κρεμαστό μου. Σου αρέσει το κρεμαστό μου;
Ναι.
- Μπορείς να το βλέπεις και από το κρεβάτι. - Ο Μπαρμπάστ το έκανε.
- Μπαρ... τι; - Δεν τον ξέρεις. Ούτε κανένας.
Τι είναι αυτό το σχοινί;
Χρησιμεύει γι αυτό που μιλούσαμε μόλις τώρα. Σχοινί για να κρεμαστής.
- Και θα το κάνεις σύντομα; - Όχι, εκεί θα βρίσκεται.
Εγώ δεν θα το χρησιμοποιούσα, είναι άσχημο.
- Δεν υπάρχει πολύς χώρος για να κοιμηθεί κανείς. - Ω, εγώ κοιμάμαι όπου να 'ναι.
- Δεν εργάζεσαι ποτέ τα βράδια; - Δεν εργάζομαι ποτέ τη νύχτα. Νομίζω.
Παράξενο που δεν λέμε πολλά οι δυο μας.
Δεν λέμε τίποτα.
Πράγματι.
Όλες αυτές οι ρουκέτες θα καταλήγουν σε πυροτεχνήματα.
Ναι.
Καληνύχτα ομορφούλα μου.
Καληνύχτα.
Μπορείς να σβήσεις.
Είσαι γλυκιά, το ξέρεις;
Θέλεις;
Λοιπόν, ας το κάνουμε σαν φίλοι.
Είναι που δεν αγαπιόμαστε εμείς οι δύο. Γι αυτό τα πάμε καλά.
Βαρέθηκα, βαρέθηκα, βαρέθηκα!
Πλύσιμο στο νεροχύτη, οι κάλτσες σου στο αναλόγιο, το βάζο μαρμελάδας επάνω στον Μότσαρ!
Το να κοιμάσαι έξω, σκοτίστηκα. Αλλά να έρχεσαι και να μου κάνεις το σπίτι μπουρδέλο, όχι!
Μου παίρνεις την κολόνια μου, πετάς το σαπούνι όπου να ‘ναι...
Δεν μπορούσα να φανταστώ πως αποφάσισες να πλυθείς.
Ορίστε, δεν υπάρχει πια ζάχαρη!
Την τελείωσα χθες.
Και δεν μπορούσες να αγοράσεις; Δεν κάνεις τίποτα όλη μέρα και πρέπει εγώ να κάνω και τα ψώνια!
Ω, ηρέμισε.
Και την Κυριακή τα μαγαζιά κλείνουν νωρίς!
Χωρίς εμένα θα πέθαινες απ’ την πείνα!
Όχι, απ’ τη χαρά!
Ναι;
Ναι!
Ω, συγνώμη. Γυρεύω την δίδα Αννή Μαρσό.
- Μόλις βγήκε. - Συγνώμη.
Ε, που πάτε;
Περιμένετε, η αδελφή μου θα έλθει αμέσως.
Μα περάστε!
Κλείστε την πόρτα.
Μπορείτε να πλησιάσετε, δε δαγκώνω.
- Ώστε εσείς είστε η Ντομινίκ; - Εγώ είμαι.
Ζιλμπέρ Τελιέ.
- Καθίστε. - Όχι, ευχαριστώ.
- Καπνίζετε; - Όχι, ευχαριστώ.
Ακούγοντας αυτή τη μουσική, νόμιζα ότι είχα κάνει λάθος την πόρτα.
Πράγματι, δεν είναι του στιλ της Αννή.
- Αυτή είναι πιο πολύ της πεθαμενατζίδικης. - Κι εγώ ξέρετε.
- Πλάκα κάνετε; - Αλήθεια.
Οι μοντλερνες ορχήστρες με αηδιάζουν κυριολεκτικά.
Εμένα με φτιάχνουν.
Η Αννή δεν σας έχει μιλήσει για μένα;
Όχι, είναι υποκρίτρια. Παίζετε βιολί επίσης;
Όχι, πιάνο, εκκλησιαστικό όργανο και συνθέσεις. Και τώρα διεύθυνση ορχήστρας.
Μια καριέρα σολίστα είναι σπουδαία, αλλά...
προσφέρεις περισσότερα στη μουσική ως μαέστρος.
- Σας έκανα να βαρεθείτε; - Όχι, είναι ενδιαφέρον.
Και με την Αννή, βλέπεστε συχνά;
- Ναι, συχνά. - Την πηδάτε;
Όχι, όχι, λοιπόν... μη μιλάτε έτσι. Η Αννή είναι καλό κορίτσι!
Πραγματικά! Τι περιμένετε λοιπόν; Θα της δίνατε πιθανών ζωντάνια!
Την βρίσκω πολύ ζωντανή όπως είναι. Και εξαιρετική φίλη, την πηγαίνω σε κονσέρτα...
ασκούμεθα μαζί, την συμβουλεύω, μπορώ ίσως να δουλέψω...
Διασκεδάζετε πολύ εσείς οι δύο!
Θεέ μου, δεν υπάρχει μόνο διασκέδαση. Δεν είναι μόνο αυτό που σου γεμίζει τη ζωή!
- Και αν δεν καταλάβατε ακόμα... - Ω! Έχω ήδη βρει τις αρχές μου!
Και μη μου πείτε ότι κι εσείς με την Αννή τις βρήκατε!
Ζιλμπέρ! Τι κάνεις εδώ!
Έχω δύο κάρτες για την συναυλία στην αίθουσα Pleyel, στις τέσσερεις.
Ήταν ευγενικό που με σκέφτηκες.
Ο Igor Markevitch διευθύνει Bartok, αξίζει.
Σίγουρα καλή ιδέα.
- Ωραία, θα βρεθούμε εκεί. - Θα τα πούμε αργότερα.
Αργότερα.
Αντίο.
- Αντίο. - Αντίο.
Έχεις τρελαθεί; Όταν είμαστε μόνες, καλά,
αλλά μπροστά σε άλλα πρόσωπα που με ενδιαφέρουν!
Τι θα σκέπτεται για μένα; Δεν καταλαβαίνεις ότι με κάνεις να ντρέπομαι;
Όλα αυτά για έναν κόπανο που δεν αξίζει τίποτε.
Κόπανο; Καλά έπεσες. Είναι ο ποιο ταλαντούχος σπουδαστής στη σχολή.
- Πως συμπεριφέρεσαι; - Άρχισε πάλι.
Δεν άρχισα, τέλειωσα! Γιατί βαρέθηκα πια!
Αρκετά πια! Όταν γυρίσεις δε θα με βρεις εδώ πια.
Περίφημα.
Διακόψατε και τον τελευταίο κρίκο των παραδόσεων, της τιμής και της ειλικρίνειας της οικογένειάς σας.
Εγκαταλείψατε την αδελφή σας για να πάτε να μείνετε με τον εραστή σας τον Μισέλ Ντελονέ.
- Όχι. Δεν είναι καθόλου έτσι. - Πως δεν είναι καθόλου έτσι.
- Ο Μισέλ Ντελονέ δεν ήταν εραστής σας; - Ναι.
- Μένατε στο ξενοδοχείο Μπουαλό; - Ναι.
Και εγκατασταθήκατε στο ξενοδοχείο Μπουαλό. Γι αυτό πήγατε να τον βρείτε.
Όχι, ζούσα σε ένα δωμάτιο με την Ντέζη.
Μοιραζόμαστε το ενοίκιο: 15.000 φράνκα η κάθε μία.
Με τον Μισέλ είχαμε τελειώσει πριν από καιρό.
Από καιρό; Μα είχατε συνεβρεθεί πριν από μία εβδομάδα!
Ναι, κάτι τέτοιο.
Και είχατε ήδη χωρίσει;
Μα τι συνέβη;
Τίποτα. Διακόψαμε, αυτό ήταν όλο.
Παρόλα αυτά συνεχίσετε να τον βλέπετε.
Τον έβλεπα πριν, τον έβλεπα και μετά, δεν καταλαβαίνω την διαφορά.
Ησυχία!
Παραιτούμαι από το να καταλάβω.
Πάμε στον Ζιλμπέρ.
Κατά τα λεγόμενά σας παρουσιάστηκε ένα πρωί στο ξενοδοχείο Μπουαλό...
με δική του πρωτοβουλία, τελείως απροσδόκητα.
Ήταν η Αννή που τον έστειλε.
Είναι ψέμα, η αδελφή σας το αρνείται.
Σε αυτή την περίπτωση η Αννή μου φαίνεται ειλικρινής.
- Και αυτή επίσης. - Ε, λοιπόν;
Δεν είσαι στο ρυθμό. Άκου εμένα.
- Τι συμβαίνει; - Τίποτε.
Τίποτε, αλλά ήθελα να ξέρω αν με την αδελφή σου έχουν, ταχτοποιήθηκαν τα πράγματα.
- Πολύ καλά. Έφυγε! - Που πήγε;
Με τη συμμορία της στο ξενοδοχείο Μπουαλό.
- Γιατί, ενδιαφέρεσαι; - Όχι.
Όχι, αλλά ήταν δικό μου λάθος και...
αν κάνει καμία κουταμάρα, θα νιώθω υπεύθυνος.
- Δεν υπάρχει τρόπος να επανορθώσω; - Ω, άσε παρακαλώ παράτα την.
Εμπρός!
Καλημέρα, εγώ είμαι.
Το παιδί θαύμα!
Α! Είναι ο...
Α, όχι. περισσότερο ο...
- Γεια! - Γεια!
Γεια!
- Τι σας φέρνει εδώ; - Θα ήθελα να σας μιλήσω.
Άντε, πέστε.
Πιστεύω πως θα προτιμούσε να μιλήσει μόνος.
- Αλήθεια ή όχι; - Αλήθεια.
Το βλέπω. Καταλαβαινόμαστε. Έλα Ντέζη.
Είναι διακριτικοί οι φίλοι σου!
Η διακριτικότητα είναι αρετή πολύ πρακτική τέτοιες ώρες.
Βγαίνουμε.
Μαστουρώνετε; Καπνίζετε;
Όχι, καίω μόνο θυμίαμα. Αποφεύγω να ανοίξω το παράθυρο, δεν τα μπορώ τα ρεύματα.
Να μην έχετε προβλήματα.
Όχι, δεν έχω. Αυτό ήλθατε να μου πείτε;
Όχι...
Όχι, με έστειλε η αδελφή σας. Ανησυχεί πολύ και την καταλαβαίνω.
Δεν μπορούσε να έλθει η ίδια;
Ίσως φοβόταν ότι θα συναντούσε τον φίλο σας.
Τον Μισέλ; Ένας πρώην απλά.
Ένας πρώην που εξακολουθεί, εγώ δεν θα τον αποκαλούσα πρώην.
Δεν είναι τίποτε πια για μένα ο Μισέλ. Μου χαϊδεύει καμία φορά τα πόδια επειδή μου αρέσει.
Και του αρέσουν τα στήθη μου, αλλά τίποτε περισσότερο.
Νομίζετε ότι με σοκάρετε;
Τι να κάνω λοιπόν;
Με ενδιαφέρετε. Με διασκεδάζει να ασχολούμαι μαζί σας.
Είναι γεγονός.
Γεγονός;
Με περνάτε για κοτούλα; Πρέπει να ντυθώ.
Κιόλας; Είναι μόνο τρεις και μισή ξέρετε!
Ψοφάω απ’ την πείνα.
Με τόσους μπαγαπόντηδες, είναι το καλύτερο που έχω να κάνω.
Κοιτάτε...
όλα τα αγόρια που γνωρίσατε ήθελαν να κοιμηθούν αμέσως μαζί σας;
Εννοείτε αμέσως;
Ναι.
Θα ήταν καλύτερα, όχι;
Δε είμαι τέτοιος τύπος.
Ευχαριστώ.
Σας είμαι πολύ αντιπαθητικός, ε;
Κάπως λιγότερο τώρα. Μπορώ να πάρω μια τυρόπιτα;
- Ακόμα και δύο! - Δεν ενοχλείσαι, έχεις φράγκα φίλε.
- Εμένα μου λες! - Θα δίνεις μαθήματα πιάνου σε μικρά παιδιά.
Ναι, τρία θηρία.
- Και το κρύο κρέας; - Κρύο κρέας;
Εννοεί αν παίζω όργανο σε κηδείες.
Τρέφεται από τον ανθρώπινο πόνο.
Θα μου άρεσε. Εγώ θα προτιμούσα να κάνω την μπέμπη-σίτερ!
Όταν οι μαμάδες πάνε σινεμά, να δίνω το μπιμπερό και να αλλάζω πάνες.
Είναι φίνο αυτό σου το πουκάμισο! Που το βρήκες;
Δώρο από μία συναρπαστική γυναίκα.
- Έχεις τύχη! - Όχι, ταλέντο! Μια επίδειξη.
Είναι αλήθεια πως έχεις ταλέντο!
Είστε πραγματικά απίθανες.
- Λοιπόν, γιατί έρχεσαι εδώ; - Πιθανών να είναι ερωτευμένος!
Κάνε πιο κάτω. Τρίψε δυνατά!
Ακόμα. Ναι, έτσι.
Σας αρέσει να σας αγγίζουνε.
Η καημένος! Μας βλέπει και ζηλεύει!
Λοιπόν, όταν τελειώσετε να παίζετε...
- Εκεί, ναι! - Ε!
Θα είστε ελεύθερη απόψε το βράδυ;
Όχι, όχι σήμερα.
- Ποιος είναι; - Δεν τον γνωρίζεις.
Μα όχι, είμαι μόνη. Ναι.
Όχι, θα πάω σινεμά. Με έναν τύπο. Ναι, θα δούμε.
- Θα πας σινεμά απόψε; - Ναι.
- Με ποιον; - Με ένα κόπανο.
- Είσαι αδέξιος αλλά γλυκός. - Μπορώ ν’ ανέβω;
Όχι, Καταρχήν δε είναι η Ντέζη εδώ, και σε κάθε περίπτωση...
- Και γιατί σε πειράζει; - Όχι.
Μα δεν είμαστε ίδιοι, εσύ είσαι σοβαρός.
Μα σοβαρά γατούλα. Μπορεί να έχεις όλα τα ελαττώματα του κόσμου, αλλά σ’ αγαπώ.
Σε αγαπώ πραγματικά. Σε στεναχωρεί;
Όχι, μου αρέσουν όλα. Μου αρέσει επίσης να με αγαπούν.
Απόδειξέ το!
Όχι! Όχι!
Όχι!
Ω, συγνώμη.
Όχι, αντιθέτως! Ήλθες τη σωστή ώρα.
Α, κατάλαβα. Γεια. Αντίο Ντέζη.
- Αντίο Ντέζη. - Αντίο.
Για λέγε. Για πόσο καιρό ακόμα θα τον αφήσεις να υποφέρει;
Δεν ξέρω. Δεν έχω ιδέα περί αυτού.
Για δύο εβδομάδες αποκρούατε τον Ζιλμπέρ. Γιατί;
Θέλατε να γίνετε επιθυμητή;
Κύριε πρόεδρε, μία διευκρίνηση:
Μετά από πόσο χρόνο πρέπει να αποφασίσει ένα νέο κορίτσι να δοθεί;
Όχι σε τρεις μέρες, είναι πολύ σύντομα, το κορίτσι θα θεωρηθεί πολύ εύκολο.
Δύο εβδομάδες είναι πολύ. Να ορίσουμε τον σωστό χρόνο.
Θα ήθελα να ξέρω λοιπόν τι λέει η νομοθεσία στο θέμα αυτό.
Κε συνήγορε! Αφήστε να απαντήσει η πελάτισσά σας.
Τελικά η δεσποινίς δεν μπορείτε να πείτε πως είστε καμία μαθητριούλα.
Γιατί τον κάνατε να περιμένει τόσο, ο μόνος που είπε πως σας αγαπούσε.
Μου φαινόταν πως μ’ αυτόν ήταν διαφορετικά.
Αυτή είναι εξήγησή σας.
Είχατε ανακαλύψει τον μεγάλο έρωτα και γι αυτό έπρεπε να περιμένετε...
αρραβωνιάσματα, ή κάτι τέτοιο.
Ναι, αυτό ήταν.
Όχι, δεν ήταν αυτό. και ξέρετε τι εννοώ.
Άντε ηλίθιε, δεν μπορείς να προσέχεις;
- Έλα δολοφόνε! - Είσαι σίχαμα!
Αυτή είναι μηχανή!
- Γεια σου, Λουβιέρ. - Γεια.
- Γεια σου πρωταθλητή! - Α, εδώ είσαι;
- Μ’ αυτά ασχολείσαι, ε; - Καλλίτερα από το διάβασμα!
- Καλημέρα. - Μάλλον καλησπέρα.
- Θα ήθελες μια βόλτα; - Δεν μπορώ να αφήσω όλον αυτό τον κόσμο.
Μια βόλτα μόνο γύρο απ’ το τετράγωνο.
Καλά, δύο λεπτά.
Άντε, ξεκίνα!
Γρήγορα, θα χρονομετρήσω.
- Οκτώ... ενεά... - Μα αυτός είναι παλαβός!
- Δώδεκα... - Τι μηχανή, ε;
Κι αυτός δεν είναι κακός!
Με αηδιάζει. Έλα.
- Ζηλιάρη! - Βλάκα!
Άσ’ το, όλοι τους είναι το ίδιο! Αυτά τους ξεσηκώνουν.
- Που πάτε; - Να κάνουμε ένα γύρο.
Περιμένετε, έρχονται!
Λοιπόν, δεν θα τελειώσετε με τις ανοησίες;
Για κοίτα, δεν μπορούμε να διασκεδάσουμε;,
Εγώ δουλεύω το πρωί και πρέπει να σηκωθώ!
Πήγαινε πέσε νωρίτερα, θα είναι καλλίτερα!
Σκατά!
Σε τρία δευτερόλεπτα θα τους ακούσουμε.
είκοσι οχτώ... είκοσι ενεά...
τριάντα... τριάντα ένα...
- τριάντα δύο... τριάντα τρία... - Μα που ‘ναι τους;
τριάντα τέσσερα... Να ‘παθαν τίποτα;
Ίσως.
τριάντα οχτώ... τριάντα εννέα...
Μη μετράς πια, δεν αξίζει ο κόπος.
Την κοπάνισε με αυτόν τον κόπανο λοιπόν!
Μου φαίνεται ότι στουκάρανε.
Ίσως ένα ατύχημα.
Με ένα τέτοιο ατύχημα κανένας δεν πεθαίνει.
Και δεν πεθάνατε.
Το να απατήσετε τον Ζιλμπέρ στην πρώτη γωνία, το βρίσκετε φυσικό;
Όχι, δεν τον απάτησα γιατί δεν ήμουν ερωμένη του.
Σύμφωνοι. Μα τότε γιατί μιλάτε για παθιασμένο έρωτα, δέσμευση...
Πέστε: "Με διασκέδαζε να γελοιοποιώ έναν ντροπαλό εραστή και να τον κάνω να υποφέρει".
Μα δεν είναι αυτό. Ήθελα να κάνω μια βόλτα με τη μοτοσυκλέτα. Αυτό ήταν όλο.
Και κάνατε έρωτα με τον Λουβιέρ πάνω στη μοτοσικλέτα του.
- Είναι εύκολο να κάνετε πλάκα. - Και το χειρότερο, απεχθές.
Και είστε εδώ για να υπερασπιστείτε την μνήμη ενός νεκρού,
όχι για να προμηθεύσετε όπλα την δίωξη.
Όταν θέτετε ερωτήσεις, να θυμάστε πως είστε δικηγόρος.
Οι ερωτήσεις μου αποσκοπούν στο να αποκαλυφθεί η αλήθεια, ακόμα κι αν δεν σας αρέσει.
Αυτή τη στιγμή είμαι εγώ που θέτω τις ερωτήσεις.
Επιστρέφω στον κο Λουβιέρ, λοιπόν.
- Δεν είναι ουσιώδες. - Για σας ίσως.
Μα για τον Ζιλμπέρ;
- Μπα, εδώ είσαι; - Αναρωτιέμαι τι να έχει συμβεί.
Περιμένεις την Ντομινίκ;
Α, όχι, όχι!
Αν θες να κοιμηθείς με ένα κορίτσι, το να τρέχεις ξοπίσω της δεν είναι η καλύτερη τακτική.
Ναι, το ξέρω.
Στη θέση σου, αν είχα λεφτά, θα το ‘ριχνα στο ποτό. Είναι η καλλίτερη θεραπεία.
Δεν έχεις άδικο.
- Έχετε ώρα παρακαλώ; - 10 και 20.
Ταξί!
Τι κάνεις εδώ;
- Και συ που ήσουνα; - Τι σε νοιάζει;
Σε περίμενα όλη νύχτα, έχω εντελώς ξυλιάσει.
- Εσύ το ήθελες καημένε. - Θα εξηγηθούμε για όλα, έλα μπες.
- Είσαι στα καλά σου; - Έχω ένα γάμο στις 11, έλα!
Στην εκκλησία Pinet, γρήγορα!
Λοιπόν;
Τέλειωσε καλά η βόλτα;
Κάπως...
Κάπως... στο κρεβάτι;
Και ήταν ωραία;
Έτσι κι έτσι.
Θα πας να κοιμηθείς με όλους, τον ένα μετά τον άλλο; Όλοι στη λίστα;
Και λοιπόν;
Πουτάνα!
Δεν είσαι καλός, δεν στεναχωριέμαι που δεν ήλθα.
- Γιατί προσβάλλεσαι, δεν είσαι εραστής μου. - Το ξέρω πολύ καλά.
- Και καλλίτερα όχι, είναι καλύτερα να μείνουμε έτσι. - Δηλαδή να παραμείνω ένας κόπανος.
Θέλεις να μπεις στη λίστα; Εντάξει, έλα.
- Τα καταστρέφεις όλα. - Εσύ τα καταστρέφεις όλα.
Αποφάσισες ή όχι;
Έλα, ας το κάνουμε και μη το συζητάμε πια.
Έλα Ντέζη. Σήκω!
Χρειαζόμαστε το κρεβάτι.
Εντάξει, κατάλαβα.
Πάρε.
- Τέλος πάντων, καλημέρα. - Ναι, καλημέρα.
Το μέρος είναι ήδη ζεστό.
Ανοίξτε, εγώ είμαι.
Θα ήθελα να μπω τέλος πάντων!
Δεν είναι η κατάλληλη στιγμή. Έλα αργότερα.
Ξέρεις, εγώ ποτέ δεν το πίστευα.
Ούτε εγώ το πίστευα.
- Αντίο πουλάκια! - Σε δύο λεπτά θα είναι έτοιμο.
- Δεν έχω χρόνο. - Έπεσες με τα μούτρα;
Νομίζω πως είμαι ερωτευμένη.
Με συγχωρείτε κύριε, η αίθουσα διεύθυνσης ορχήστρας;
Δεύτερη πόρτα αριστερά.
- Επιτρέπεται να μπει κανείς; - Αν δεν κάνετε θόρυβο, ναι.
Ευχαριστώ.
Λοιπόν Αννή, δεν ξέρεις πια να μετράς;
- Κοίτα Τελιέ... - Ναι μαέστρο;
Πρόσεχε τα κόρνα, είναι αδύναμα.
Λοιπόν, ξανά ε;
Τέσσερεις χρόνοι, και μπαίνουν τα κόρνα!
Φθάνει παιδιά, φθάνει. Τελειώσαμε.
- Δεν ήταν καθόλου άσχημα Τελιέ. - Ευχαριστώ μαέστρο.
Ήσουν κάπως νευρικός.
- Περιμένετε, δεν τέλειωσα. - Ναι μαέστρο.
Και αν δεν συνηθίσετε από τώρα να κρατάτε την ορχήστρα πιο σφιχτή, θα δείτε ότι...
δεν θα μπορείτε να την κουμαντάρετε.
Είδες την αδελφή σου;
Δεν έχασε χρόνο με τον Ζιλμπέρ.
Μπράβο! Δεν ήξερα πως σου αρέσει η μουσική.
- Συγνώμη Αννή. Δεν έφταιγα εγώ. - Πουτάνα!
Είσαι χειρότερη απ’ ότι νόμιζα.
- Προσπάθησε να καταλάβεις. Σε παρακαλώ! - Κατάλαβα.
Με αηδιάζεις. Καλή τύχη.
Αγάπη μου!
Σ’ αγαπώ. Ήσουν υπέροχος.
Τι την έπιασε; Είναι έξαλλη.
Στεναχωρήθηκε. Εκπλήσσεσαι;
Ήταν χαζή. Καημένη Αννή.
Τι περίπλοκα που είναι τα κορίτσια.
Είμαι διαλυμένος. Έχεις κανένα μαντίλι;
Πάρε.
Δεν έχεις πιο μικρό;
- Μα Τελιέ... - Ναι;
- Δεν σε έχω δει πολύ τον τελευταίο καιρό. - Ναι, ήμουν...
- Ήμουν πολύ απασχολημένος. - Α, το βλέπω!
Ωστόσο συζητήσαμε το έργου σου.
Λοιπόν;
- Νομίζω ότι μπορεί να γίνει. - Αλήθεια;
- Μπορείς να υπολογίζεις σε 30 άτομα. Τουλάχιστον - Καλοί;
- Οι καλύτεροι. - Άκουσες;
- Εδώ και βδομάδες προσπαθώ να τους πείσω. Και τώρα έγινε.
- Λοιπόν, αντίο. - Γεια.
Το άκουσες;
Με εμπιστεύονται.
Θα παίξουν μαζί μου.
Θα έχω τη δική μου ορχήστρα!
Είναι περίεργο συναίσθημα να ξέρεις.
Ξέρεις, στην αρχή... δίσταζα, φοβόμουν λίγο.
Αλλά τώρα...
τώρα είμαι σίγουρος.
Ε, Τελιέ!
Κλείνουμε.
Έλα.
Ωραίο, ε;
Κοίτα τι ωραίο που είναι.
Εδώ νιώθω σα στο σπίτι μου. Αναπνέω.
Υπάρχουν μέρες που όλα πάνε καλά.
Είσαι όμορφη.
Πολύ όμορφη.
Δεν μπορώ να ζήσω χωρίς εσένα.
Γατούλα, θα παντρευτούμε.
- Τι; - Θα παντρευτούμε.
- Μα πας πολύ γρήγορα. Ούτε είκοσι χρονών δεν είμαι. - Και λοιπόν;
Θα έχουμε περισσότερο χρόνο να είμαστε ευτυχισμένοι.
- Όσοι παντρεύτηκαν νέοι είναι δυστυχισμένοι. - Οι άλλοι, όχι εμείς.
Πάρε.
Σε σκεφτόμουν όλη νύχτα, δεν κοιμήθηκα εχθές.
Δεν θα σ’ αφήσω ποτέ να φύγεις.
Είσαι δική μου τώρα, ότι και να γίνει.
Προσπαθούσε να σας κάνει να καταλάβετε τα αισθήματά του.
Ανακεφαλαιώνουμε.
Όταν πήγατε στο ωδείο, δεν ήταν για να προκαλέσετε την αδελφή σας;
Να προκαλέσω την αδελφή μου;
Είχα μόνο την επιθυμία να δω τον Ζιλμπέρ.
Δεν μπορούσατε χωρίς αυτόν, αλλά όταν σας μίλησε για γάμο του είπατε όχι.
Δεν του είπα όχι.
Δεν πιστεύω στο γάμο. Ήθελα απλά να είμαστε ευτυχισμένοι.
Και για σας η ευτυχία δεν είναι συμβατή με μια αξιοπρεπή ζωή;
Για να είμαι ειλικρινής, δεν πρέπει να παντρευόμαστε.
Ίσως όχι εσείς.
Αλλά όταν ο Ζιλμπέρ σας ζήτησε να τον παντρευτείτε,
το βρήκατε τρυφερό, έτσι;
Μα ποτέ δεν ζήτησε το χέρι της.
Μια μέρα της πέταξε την ιδέα του γάμου. Αλλά έτσι...
Όταν ήταν απένταρος,
όταν ήξερε ότι αυτή δεν θα το δεχόταν.
Δεσποινίς Μαρσό, εκείνη εκεί την ημέρα...
ο Ζιλμπέρ ήταν ειλικρινής ή όχι; Αφήστε την πελάτισσά σας να απαντήσει.
Να μην απαντήσει, δεν της το επιτρέπω.
- Είστε συνετός. - Όχι, δεν είμαι αρκετά γέρος για να μην πέσω στην παγίδα.
Φυσικά πίστεψε τον Ζιλμπέρ, εκείνη τη στιγμή,
και συνεχώς, αλλιώς δε θα ήταν εδώ!
Και τι αποδεικνύει αυτό; Πως ήταν αφελής...
και ο Ζιλμπέρ δεν ήταν ειλικρινής.
Θέλω να κάνω μια ερώτηση στην πελάτισσά σας, παρά του ότι ξέρω πως δε θα δώσει απάντηση.
Αλλά μπορούμε να την φανταστούμε.
Ο Ζιλμπέρ σας μίλησε για την πρόθεσή του να παντρευτεί; Όχι.
Σας παρουσίασε την Ντομινίκ; Όχι.
- Είχε όμως ανακοινώσει τον αρραβώνα του. - Σε ποιον;
- Στη σπιτονοικοκυρά του. - Αυτό ήταν ένα αστείο!
Ένα τρικ του Ζιλμπέρ για να πηγαίνω σπίτι του.
- Ακούς; - Δεν είμαι κουφή.
Προσοχή... η πρώτη εισαγωγή.
Είδες τι μπορείς να κάνεις με το τίποτε; Είναι...
Δεν έχεις το «Σινεμόντ»;
Μα δεν μπορούμε να μιλήσουμε για τίποτε άλλο; Πρόκειται για Νπαχ αγαπητή μου!
- Μου αρέσει να διαβάζω ακούγοντας μουσική. - Μα όχι, δεν είναι δυνατόν. Το κάνεις επίτηδες.
- Θεέ μου, τι ενδιαφέρον υπάρχει στην ζωή; - Ο Μάρλον Μπράντο.
Όχι, φθάνει. Τρία έργα σε 15 μέρες είναι αρκετά.
Μα τι θα κάνουμε;
- Θα πάμε σπίτι. - Πάλι!
Ω, φθάνει πια!
- Τι συμβαίνει, δεν μ’ αγαπάς πια; - Μα ναι!
Αλλά το μόνο που σκέπτεσαι είναι αυτό! Υπάρχω εγώ.
- Μα και βέβαια υπάρχεις. - Α, στο κρεβάτι, ναι.
Δεν υπάρχει μόνο αυτό στη ζωή. Θέλω να βγω,
Θέλω να περπατήσω, να βολτάρω,
να χορέψω, να συζητήσω, να συναντήσω φίλους γαμώ το!
Δεν βλέπω κανέναν από τότε που μ’ αγαπάς.
Δεν έχω χρόνο για χάσιμο με τους φίλους σου.
Ακόμα και χωρίς να βγαίνω, δεν έχω χρόνο να εργαστώ για μένα.
Οι μέρες περνούν, οι βδομάδες περνούν και η δουλειά μου καθυστερεί.
- Και στην αγάπη συμμετέχουν δύο. - Η αγάπη σου είναι μία κονσέρβα...
ανάμεσα στη μουσική σου και το κρεβάτι. Δεν μπορώ άλλο. Ασφυκτιώ.
Ε, πήγαινε να πάρεις τον αέρα σου κορίτσι μου! Αν σου κάνει καλό, πήγαινε!
Ξέρεις αγαπητέ μου; Δεν χρειάζεται να μου το πεις δύο φορές.
Φεύγω αμέσως. Πάω να πάρω τον αέρα μου, όπως λες.
- Εντάξει. Τα λέμε αύριο. - Αύριο;
Ποιος νομίζεις πως είσαι;
Δεν είμαι εγώ αυτή που θα έλθω να σε ψάξω. Σκοτίστηκα για σένα. Φεύγω στα σοβαρά.
Ντομινίκ.
Γατούλα, μη κάνεις ανοησίες.
Όχι, δεν είναι εδώ.
- Μα δεν ξέρω φίλε μου. - Πάνε τρεις μέρες που δεν την έχω δει.
Ναι, έφυγε θυμωμένη.
Βλακείες.
Ναι, το ξέρω, αλλά αυτός δεν ήταν λόγος,
ειδικά μια μέρα επετείου. Ναι, δύο μήνες, ένα ρεκόρ!
Της έχω αγοράσει ένα δώρο.
Κι εγώ επίσης!
Ευχαριστώ Ντέζη. Είν’ εδώ.
Από πού έρχεσαι;
Τι έκανες αυτές τις τρεις μέρες; Ποιους συνάντησες;
- Την παρέα, όπως συνήθως. - Όχι, όχι. Μη κάνεις πως δεν καταλαβαίνεις.
- Κοίτα στον καθρέπτη. - Δεν βλέπω τίποτε.
- Δεν βλέπεις; - Όχι.
Και αυτό το πουκάμισο!
- Με πονάς. - Δεν με νοιάζει!
Από πού το πήρες αυτό το πουκάμισο; Το γνωρίζω, το ξέρεις;
Πράγματι, όλοι το ξέρουν. Το πουκάμισο του Ζερόμ.
Και λοιπόν;
Όχι! Είσαι τρελός;
Σταμάτα, με πονάς!
Όχι Ζιλμπέρ!
Βαρέθηκα, βαρέθηκα!
Κι εγώ βαρέθηκα! Είσαι πουτάνα. Δεν θέλω να σε ξαναδώ ποτέ!
Τι πάθατε; Τι συμβαίνει;
Τίποτε!
Μια φοβερή σκηνή κε πρόεδρε. Ακόμα ριγώ.
Οι κραυγές της θα ξυπνούσαν και νεκρούς! Την επόμενη μέρα μίλησα στον καημένο τον Ζιλμπέρ.
Του είπα ότι δεν μπορώ πια να το ανεχτώ αυτό,
το κορίτσι δεν έπρεπε πια να πατήσει το πόδι της στο σπίτι μου.
Ο Ζιλμπέρ το κατάλαβε.
- Δεν επέμεινε. - Άλλο τίποτα;
Τίποτα άλλο.
- Καμία ερώτηση από την κατηγορούσα αρχή; - Όχι, αρκεί.
Συνήγορε;
Αναφέρθηκαν πολλοί καυγάδες εκ των οποίων ο τελευταίος ήταν αρκετά βίαιος.
Γνωρίζετε τον λόγο αυτών των καυγάδων;
Η συνεχόμενη απιστία της.
Δεν είναι αλήθεια!
Τον απάτησα μόνο μία φορά, με τον Ζερόμ.
Μόνο μία φορά;
Και γιατί;
Μήπως ξέρω;
Μα όμως, όταν ένας άνδρας απατά... αυτό είναι σύνηθες,
μα όταν κάνει κάτι τέτοιο μια πιστή γυναίκα...
πρέπει να υπάρχει κάποια σοβαρή εξήγηση. Ποια είναι αυτή;
Μια στιγμή αδυναμίας που χάσατε το μυαλό σας;
- Για τον Ζερόμ; - Όχι. Λοιπόν;
Ήταν κάτι το ανόητο.
Ήταν στο δωμάτιό μου ο Ζερόμ και είχε ένα όμορφο πουκάμισο.
Γδύθηκα για να το δοκιμάσω και μετά δεν ήθελα να του το επιστρέψω. Παλέψαμε και...
- Και να. - Και κρατήσατε το πουκάμισο.
Ήταν πια δικό μου!
Και στην συνέχεα δεν επιθυμήσατε άλλα πουκάμισα;
- Για ποια με περνάτε; - Για μια ψεύτρα.
Ποτέ δεν αγαπήσατε τον Ζιλμπέρ. Είναι η μόνη εξήγηση για την συνεχόμενη απιστία σας.
Συνεχόμενη; Τι συνεχόμενη;
Κατά τη διάρκεια μιας σχέσης 18 μηνών...
δεν βρέθηκε τίποτε άλλο εκτός από αυτή την θλιβερή ιστορία...
και το παραδέχτηκε πρώτη.
Είχε έναν εραστή, εντάξει.
Αλλά θέλω να ξέρω: την δικάζομαι διότι είναι ελαφριά γυναίκα...
ή επειδή σκότωσε έναν άνθρωπο;
Εσείς είστε που μιλάτε για έγκλημα πάθους.
Παραιτηθείτε από αυτή τη θέση και θα σταματήσω την συζήτηση.
Μα όσο η πελάτισσά σας επιμένει στο ρόλο της θιγήσας ερωτευμένης, θα λέω όχι!
Και να παίζει το παιχνίδι της αγάπης του Ζιλμπέρ.
Η αγάπη του Ζιλμπέρ!
Λοιπόν, ας μιλήσουμε για την αγάπη του Ζιλμπέρ. Μαντάμ...
είπατε μόλις τώρα πως δώσετε την επιλογή στον Ζιλμπέρ να αποφασίσει μεταξύ Ντομινίκ και διαμερίσματος.
Του είπα να μη την ξαναφέρει ή να φύγει.
Και αυτός χωρίς δισταγμό διάλεξε το διαμέρισμα.
- Αλλά αυτό δεν τον εμπόδιζε να την βλέπει. - Ναι, αλλά υπό, ποιες συνθήκες, στα μυστικά.
- Εφόσον θα το ήθελε. - Εφόσον θα το ήθελε!
Λοιπόν είμαστε σύμφωνοι. Ευχαριστώ μαντάμ.
Μπορείτε να αποχωρίσετε. Ο επόμενος μάρτυρας.
Λουντοβίκ Τουσάν! Ο κύριος Λουντοβίκ Τουσάν!
Επώνυμο, όνομα, ηλικία, επάγγελμα, τόπος κατοικίας.
Τουσάν Λουντοβίκ. 32 ετών. Εστιάτορας.
Δεν έχετε συγγένεια με την κατηγορουμένη, ούτε σχέση εργασίας.
Ορκίζεστε να πείτε την αλήθεια και μόνο την αλήθεια, σηκώστε το δεξί σας χέρι και πείτε "ορκίζομαι".
Ορκίζομαι.
Κάνετε τις ερωτήσεις σας.
Πως γνωρίσατε την κατηγορουμένη;
Έψαχνε δουλειά, ο πατέρας της της είχε κόψει το επίδομα.
Οι γονείς είναι αχάριστοι μικρή μου.
Όταν παύψουν να διασκεδάζουν μαζί μας μας πετάνε στα σκουπίδια.
Ωστόσο θα πρέπει να κάνω κάτι.
- Τι ξέρεις να κάνεις; - Εγώ; Να...
Δεν είναι δικό της λάθος που γεννήθηκε έτσι. Και είναι έτσι που την αγαπώ.
Μα δε θα της βρεις έτσι τροφή.
Αυτός, ο άντρας, θα την πάρει.
Ελπίζω φίλε μου, πιο αργά. Έχω κάποια σχέδια εν τω μεταξύ...
Ναι, αλλά εν τω μεταξύ...
- Ζαχαροπλαστείο ζητά πωλήτρια. - Ζητούν συστάσεις.
- Κοντοραπτούδες. - Τι είναι «κοντοραπτούδες»;
Θα σου εξηγήσω.
Πωλήτρια πολυτελών εσωρούχων στο Champs-Elysees. Καλή παρουσία.
Ε, καλή παρουσία!
Λοιπόν: εξειδικευμένος, με προσόντα, λογιστική, με εμπειρία...
Ζητείται κορίτσι χωρίς εμπειρία, όμορφο και καλοφτιαγμένο.
- Κοίτα, κάτι θα θέλουν απ’ αυτήν, ε; - Για την γκαρνταρόμπα.
- Αλήθεια; - Όχι σοβαρά, το κορίτσι που είχα αρρώστησε.
- Πως το λένε το μαγαζί; - ΣΠΟΥΤΝΙΚ. Το ξέρεις;
- Καταλαβαίνω! - Θα σε ενημερώσουμε.
- Μα τι συμβαίνει; - Ντομινίκ, δεν σου επιτρέπω να δεχτής.
Ενρί, δώσε μου μια καρέκλα.
- Μα τι όμορφα παπούτσια! - Βλάκα!
- Έχουν διαμάντια! - Ναι, διαμάντια των 500 δραχμών!
- Βοήθησέ με. - Πιστεύεις πως είναι αυτό ζωή;
Κερδίζω χρήματα χωρίς να πρέπει ξυπνάω τα πρωινά! Νόμιζα πως αυτό ήταν αδύνατον.
Εγώ δουλεύω την ημέρα. Δεν βλεπόμαστε πια.
Μα δειπνούμε κάθε βράδυ και τις Τρίτες είμαι ελεύθερη.
Αν αυτό σου αρκεί, τέλεια!
Ντομινίκ, το παλτό μου.
- Ντύσου καλά, κάνει κρύο έξω. - Αν αρρωστήσω, ελπίζω να έλθεις να με περιποιέσαι!
- Το υπόσχομαι! - Αισθάνομαι να έχω ήδη πυρετό!
Άντε, γεια!
- Και το βρίσκεις αυτό αστείο; - Το κάνω για το πουρμπουάρ!
- Ωραία εξήγηση! - Μα τι κάνω το στραβό;
Χαϊδολογιέσαι και φλερτάρεις με τους πελάτες και ποιος ξέρει τι άλλο...
Με 200 φράγκα αγοράζουν ένα χαμόγελο. Είναι αηδιαστικό.
Να, σου δίνω 500. Τι δικαιούμαι;
Ότι θα σε ευχαριστούσε.
- Ένα πράγμα θα με ευχαριστούσε. - Α, ναι;
Να σου έδινα δυο χαστούκια.
Κοίτα, ο φίλος σου ξεπερνά τα όρια. Αρχίζει να μου τη δίνει.
Πήγαινε ένα πακέτο ΚΑΜΕΛ εκεί. Γρήγορα.
Καληνύχτα.
- Να κλείσεις. - Καλά. Καληνύχτα αφεντικό.
- Καληνύχτα. - Καληνύχτα.
- Ω, κάνει ψόφο, να σε πάω; - Καλύτερα όχι.
- Που μένεις; - Οδός Αντόν ντι Μπουά.
- Έλα, θα σε πάω. - Καλά!
Θα πάει μακριά η μικρή.
- Είναι αυτό απαραίτητο; - Δεν σου αρέσει;
Δεν είναι ότι δεν μ’ αρέσει, αλλά... αγαπάω τον Ζιλμπέρ.
- Αλήθεια; - Ναι.
Πολύ καλά. Στην πραγματικότητα κι εγώ είμαι δεσμευμένος...
και μάλιστα για τα καλά.
Ευχαριστώ.
Σταμάτα τη γκρίνια. Έχουμε μόνο ένα ελεύθερο απόγευμα την εβδομάδα και το καταστρέφεις.
Ούτως ή άλλως η ζωή μας έχει καταστραφεί. Τι λίγο τι πολύ.
- Καταστράφηκε! Επειδή δουλεύω στο Σπούτνικ! - Όχι, δεν είναι μόνο η δουλειά σου, είναι εσύ η ίδια.
- Μα δεν βλέπεις πως σε κοιτάζουν; - Δεν φταίω εγώ!
- Όχι, όχι, ούτε χθες το βράδυ έφταιγες; - Μα δεν μπορώ να διασκεδάσω 5 λεπτά;
- Είμαι 20 χρονών. Τα πόδια μου θέλουν να χορέψουν! - Και με μένα δεν θέλεις ποτέ!
- Μα δεν ξέρεις. - Άλλο από τσα-τσα, πράγματι.
- Ούτε ροκ. - Μάθε με!
Αλήθεια, θέλεις; Σοβαρά;
- Λοιπόν, απόψε θα πάμε για χορό! - Α, όχι. Όχι απόψε το βράδυ.
- Απόψε έχω πρόβα. - Δεν είναι δυνατόν, το κάνεις επίτηδες!
Την τελευταία Τρίτη ήταν η υποτροφία,
την προηγούμενη ήταν η μητέρα σου και απόψε έχεις πρόβα!
- Παίρνω την αίθουσα όταν είναι ελεύθερη. - Κι εγώ είμαι ελεύθερη αυτό το βράδυ!
- Λοιπόν έχεις επιλογές! - Όχι δεν έχω επιλογές!
Υπάρχουν 40 άτομα που με εμπιστεύ- ονται και εξαρτώνται από μένα.
- Καταλαβαίνεις γατούλα; - Μα για ένα βράδυ!
Όχι.
Όχι, δεν έχω το δικαίωμα.
Τώρα εσύ είσαι που καθυστερείς.
Εγώ σκοτίστηκα, θα είμαστε εδώ μέχρι τις τέσσερις το πρωί!
Σιωπή παρακαλώ!
Ορίστε!
Συνεχίζουμε. Συνεχίσουμε με μία μέτρηση πριν το 13.
Άρπαξες κρύωμα!
Η αίθουσα ήταν παγωμένη και δουλεύανε μέχρι τις τρεις το πρωί.
Να έφευγες.
Δεν τον ξέρεις καλά τον Ζιλμπέρ. Θα μου έκανε σκηνή!
- Και λοιπόν; - Δεν έχω το κουράγιο.
Όταν διευθύνει γίνεται άλλος άνθρωπος, πανευτυχής.
Δεν νοιάζεται καθόλου για τους άλλους. Είναι εγωιστής και φιλόδοξος.
Γιατί το λες αυτό; Ο Ζιλμπέρ είναι ένας περίφημος τύπος.
Υπήρχαν στιγμές αυτή η τη νύχτα που όταν τον άκουγα ξεχνούσα τα πάντα.
Θα κοιμόσουν!
Με περνάς για ηλίθια!
Υπάρχουν φορές που μου αρέσει η σοβαρή μουσική.
Χωρίς πλάκα, αν θα είσαι ελεύθερη την προσεχή Τρίτη, θα σε βγάλω έξω.
Ως φίλοι φυσικά.
- Αλήθεια; - Αλήθεια.
- Και που θα με πας; - Στην εκκλησία Άγιος Ευστάθιος, κάνουν βασιλική λειτουργία.
Είναι περίεργο, δεν μπορεί να πέταξε.
- Είσαι σίγουρη ότι το έχασες εδώ; - Δεν είναι στο ξενοδοχείο.
Έψαξα παντού.
Στο δωμάτιο, στον προθάλαμο, στο χολ...
- Πρέπει να είναι εδώ. - Μπορεί να το έχασες στο δρόμο, επιστρέφοντας.
Όχι, δεν είναι δυνατόν.
- Και πως το ξέρεις; - Διότι το ξέρω! Και μου τι δίνεις.
- Είμαι πολύ θυμωμένη. Ψάξε! - Μα που;
Παντού, πίσω από το μπαρ.
Πρέπει να βρεθεί.
Χάσατε τίποτε;
Κοιτάτε πως είμαι! Σαν να έχω ένα τυφλό πόδι!
- Έψαξες στο πριονίδι; - Σκούπισα παντού. Αν υπήρχε θα το είχα βρει.
Ανρί!
Πάρε.
- Πολέτ; - Ναι;
- Η Ντομινίκ ήλθε; - Ναι.
- Εδώ είμαι. - Α, εδώ είσαι.
Έλα να δεις. Μάντεψε τι βρήκα.
- Στο πεζοδρόμιο, μπροστά στην πόρτα. - Μεγάλη τύχη!
- Έρχομαι. - Έλα!
Την πόρτα!
- Ζιλμπέρ; Τι κάνεις εδώ; - Μπράβο!
- Σου έλειπε από τη συλλογή σου. - Σε πιάνει συχνά η παραξενιά σου;
Σε έχω χεσμένο!
- Μα πια! - Όχι!
- Ζιλμπέρ, μη γίνεσαι γελοίος. - Έτσι νομίζεις;
Πίσω από την πλάτη μου εσείς οι δύο, έτσι;
- Επειδή συνόδευσα την Ντομινίκ ένα βράδυ... - Κάθε βράδυ!
- Κι αν είναι έτσι, τι σημαίνει αυτό; - Μη κουράζεσαι.
Εσύ θα έπρεπε να φας μια κλοτσιά στον πισινό, αλλά δεν με ενδιαφέρεις πια.
- Άσε τον! - Όχι, είναι πολύ άδικο.
Ζιλμπέρ...
- Ζιλμπέρ, άκουσέ με. Είναι παράλογο! - Μι μ’ αγγίζεις!
Δεν έκανα τίποτε κακό, σε αγαπώ!
Ψεύτρα! Πάντα μου λες ψέματα. Δεν είσαι τίποτε άλλο από ένα τεράστιο ψέμα.
- Μη με κοιτάς έτσι, δεν είναι αλήθεια. - Σε κοιτάζω...
Σε κοιτάζω και σε βλέπω. Σε βλέπω όπως είσαι.
- Και δεν είσαι καθόλου καλή. - Κάνεις λάθος!
- Θα σου τα εξηγήσω όλα. - Τέλειωσα μαζί σου.
Δεν είναι δυνατόν, δεν μπορείς!
Μπορώ, απαλλάχτηκα από σένα!
Είμαι ελεύθερος. Ελεύθερος και ευτυχής.
Σου λέω λοιπόν ευχαριστώ και καληνύχτα.
- Κάνεις λάθος Ζιλμπέρ. Κάνεις λάθος! - Αρκετά!
Το σκέφτηκες καλά;
Εντελώς.
Έχω βαρεθεί τις ιστορίες σου.
Κι εγώ έχω βαρεθεί. Δεν έχεις να μου προσάψεις τίποτε. Τίποτε!
Λοιπόν, αν θες να με παρατήσεις, παράτα με!
- Όχι, Ντομινίκ... - Όχι!
- Ο μπάσταρδος! - Σωστά το λες.
- Που θα πας; - Όπου να ‘ναι, κάπου για να διασκεδάσω!
- Λοιπόν, στον Άγιο Ευστάθιο; - Ναι, στον Άγιο Ευστάθιο.
- Φυσικά δεν πήγατε στον Άγιο Ευστάθιο. - Όχι.
Πήγαμε με την Ντομινίκ και ήπιαμε ένα ποτήρι στην Μονμάρτη.
Και τελειώσατε την νύχτα στο ξενοδοχείο «Radio».
Ναι κύριε πρόεδρε.
Η κατηγορουμένη είχε συμφιλιωθεί με την ιδέα του χωρισμού!
Αντιθέτως, ήταν πολύ θυμωμένη και ήθελε εκδίκηση.
- Εκμεταλλεύτηκα τον θυμό της και... - Αδράξατε την ευκαιρία.
Δεν είναι απίθανο. Αν και αν πιστέψουμε αυτά που λένε οι υπάλληλοί του...
η κατηγορουμένη ήταν ερωμένη του από καιρό.
Αυτόν θα τον κάψω.
Και αυτή η ξαφνική σχέση τέλειωσε εκεί; Δεν προσπαθήσατε να ξαναδείτε την Ντομινίκ.
Πως, της τηλεφωνούσα μερικές φορές, αλλά μου απαντούσε ότι ήταν άρρωστη.
Και την συνάντησα όταν επέστρεψε στο «Σπούτνικ», μετά την άδειά της.
Και τη στιγμή του γεγονότος;
Την έβλεπα πότε-πότε στο μαγαζί και στη γειτονιά, αυτό ήταν όλο.
Ευχαριστώ.Ο κος εισαγγελέας έχει ερωτήσεις;
Μια στιγμή, καθ’ όλη την διάρκεια που η κατηγορουμένη ήταν υπάλληλός σας,
σας έδωσε την εντύπωση πως ήταν ερωτευμένη με τον φίλο της.
Απόλυτα. Ο Ζιλμπέρ ήταν ο μεγάλος της έρωτας, αλλά δεν είμαι σίγουρος γι αυτόν.
- Όμως όλοι οι άλλοι μάρτυρες μιλούν για καυγάδες. - Ο Ζιλμπέρ τους προκαλούσε.
- Χωρίς λόγο; - Έβρισκε πάντα ένα πρόσχημα.
Ένα φιλοδώρημα λίγο γενναιόδωρο, ένα αστείο, ένα χαμόγελο... τον έκαναν έξαλλο.
Κατηγορούσε την Ντομινίκ που εργαζόταν νύχτα, αλλά δεν προσφέρθηκε να την συντηρεί.
- Δεν είχε ίσως τα μέσα. - Θα μπορούσε τουλάχιστον να βοηθήσει.
Αλλά αυτός δεν την πρόσεχε καθόλου.
Για παράδειγμα, αν η Ντομινίκ χρειαζόταν ένα ζευγάρι παπούτσια,
δεν της τα πλήρωνε και αυτή δεν είχε να φάει για οχτώ ημέρες!
Κύριοι ένορκοι, για πρώτη φορά σε αυτή την ακρόαση,
μας παρουσιάζεται ο Ζιλμπέρ Τελιέ άδικος και απάνθρωπος...
και μια Ντομινίκ Μαρσό πιστή και παθιασμένη.
Ας πάμε στα γεγονότα.
Η σχέση σας με την κατηγορουμένη εξηγεί κύριε την στάση σας, αλλά δεν την δικαιολογεί.
Απλά μια διευκρίνιση.
Όταν η αστυνομία σας ανέκρινε για την σχέση σας με την Ντομινίκ,
μιλήσατε για κείνη τη νύχτα στο ξενοδοχείο «Radio»;
Ναι ή όχι;
Όχι, εκείνη τη στιγμή δεν έβλεπα κάποια χρησιμότητα.
Κατάλαβα.
Βλέπετε κύριε, ένα πράγμα με προβληματίζει,
η χρησιμότητα παρουσιάστηκε μόνο όταν ερευνήθηκε το μητρώο του ξενοδοχείου.
Λοιπόν, όταν λέτε σήμερα...
ότι εκείνο το βράδυ που ο Ζιλμπέρ σας αιφνιδίασε, η Ντομινίκ δεν ήταν ερωμένη σας...
αναρωτιέμαι αν αυτό είναι αλήθεια, ή κάτι που κρίνατε πως δεν είναι σημαντικό.
Δεν συζητώ με ανθρώπους που δεν εκτιμώ.
Τα αισθήματα είναι αμοιβαία, αλλά συζητώ μαζί σας.
Ας εξετάσουμε αυτό το θέμα, το θέμα «φιλία».
Ένα απόγευμα συναντήσατε σε ένα μπαρ ένα όμορφο αδέκαρο κορίτσι,
της προσφέρατε εργασία και δεν προσβλέπατε σε καμία ανταμοιβή. Σωστά;
Συνήθως δεν εκμεταλλεύομαι τους ανθρώπους.
Λίγες βδομάδες αργότερα, με φιλικό τρόπο, θα της ζητήσετε να γίνει ερωμένη σας.
Αρνήθηκε, δεν επέμεινα.
Αντιθέτως! Από κείνη τη στιγμή, όλα έγιναν καλλίτερα μεταξύ σας.
Ο Ζιλμπέρ πολλαπλασίασε τις σκηνές στο Σπούτνικ, ταλαιπωρώντας σημαντικά τους πελάτες,
μη θέλοντας να κλείσει τα μάτια, φιλικά.
Και τα ξημερώματα φεύγετε με το αυτοκίνητο, μαζί με την κατηγορουμένη. Τελείως φιλικά φυσικά.
- Πως σας φαίνετε; - Ήταν κουρασμένη, την πήγαινα στο ξενοδοχείο.
Το συνηθίζατε να πηγαίνετε το προσωπικό σας σπίτι του με το αυτοκίνητο;
Το να περάσω από της Ντομινίκ δεν ήταν μεγάλος κόπος για μένα.
Αν πρόκειται για φίλους, δεν είναι...
- Και γιατί δεν το είπατε στον Ζιλμπέρ; - Νόμισα ότι το είχε φανταστεί.
Μα φυσικά! Τότε ο Ζιλμπέρ δεν είχε κανένα λόγο να αμφιβάλει για σας.
Ωστόσο ένα πρωί κρύφτηκε σε μία γωνία έξω από το Σπούτνικ,
σίγουρα για να σας κάνει φάρσα,
και χωρίς εξήγηση, ορμάει, χωρίς λόγο.
Σας έχω ήδη απαντήσει και έχω ορκιστεί να πω την αλήθεια.
Ω κύριε, την αλήθεια... στην περίπτωσή σας...
Δέστε. Λουντοβίκ Τουσάν, τριάντα οχτώ ετών, πωλητής ποτών. Εσείς δεν είστε;
Υπεύθυνη δήλωση: Δηλώνω ότι ουδέποτε είχα σεξουαλική επαφή...
με την υπάλληλό μου Ντομινίκ Μαρσό, ούτε πριν, ούτε μετά...
την διάλυση του δεσμού της με τον Ζιλμπέρ Τελιέ.
Το δηλώνω κατηγορηματικά.
Υπεύθυνη δήλωση! Το δηλώνω αυτό κατηγορηματικά.
- Και αυτό ήταν ένα ψέμα. - Μα είναι εύκολο να καταλάβουμε γιατί!
Μα κατάλαβα κύριε!
Και όλος ο κόσμος μαζί μου.
Ησυχία!
Η υπεράσπιση;
Ακούστε κύριε, ας ξεχάσουμε την ρητορεία του δικαστηρίου και τις φιλοσοφίες.
Να δούμε. Κατά τον συνάδελφό μου, η Ντομινίκ είχε σχάσεις μαζί σας από καιρό.
Μα αν είναι αλήθεια,
θα πήγαινε ή με τον Ζιλμπέρ ή με σας. Αλλά όχι και με τους δύο ταυτόχρονα. Κάτι τέτοιο θα ήταν γελοίο!
Σίγουρα είναι γελοίο.
Και αν δεν ήθελε να σας ξαναδεί, είναι επειδή πήγε μια φορά μαζί σας σε μια στιγμή αγανάκτησης και το μετάνιωσε.
Η πρόβα. Την επόμενη μέρα:
Κλείστηκε στο δωμάτιό της, δεν ήθελε να δει κανέναν,
υπέφερε από πόνο και θλίψη.
- Και δεν προσπάθησε να εξηγηθεί με τον Ζιλμπέρ; - Προφανώς όχι.
Επιθυμούσε να τον δει, αλλά δεν τολμούσε πια.
Αυτό που συνέβη την προηγούμενη νύχτα της προκάλεσε τύψεις...
δεν ήξερε τι να κάνει, ήθελε να αρρωστήσει.
- Ακόμα στο κρεβάτι; - Νομίζω πως έχω γρίπη.
Μα η κατάθλιψη κοστίζει ακριβά.
- Μα που είναι τα ρούχα σου; - Τα πούλησα όλα.
Η περίοδος των διακοπών έρχεται και όλοι αναχωρούν,
έτσι η Ντέζη γυρίζει στις Ηνωμένες Πολιτείες...
και ένας αλλοδαπός την αντικαταστεί.
- Άκου, πλήρωσα τον τελευταίο μήνα, πλήρωσα και αυτόν. - Αν σε κούρασα, το καταλαβαίνω.
Θα ήθελα να μείνω, αλλά...
Κράτα την κασέλα μου, δεν θα την χρειαστώ κάτω από την γέφυρα.
Πάρε ένα σάντουιτς και έναν καφέ.
- Όχι μεγάλο, έναν μικρό. - Ευχαριστώ Ζερόμ.
Έναν καφέ.
Ε! Ε, Μισέλ!
Είσαι καλά γατούλα;
Όχι πολύ.
Πράγματι, έχεις κέρινη όψη. Κοιμάσαι πολύ κορίτσι μου.
Εμένα μου λες. Πέρασα την νύχτα στην αίθουσα αναμονής του σταθμού.
- Χρειάζομαι δωμάτιο απόψε το βράδυ. - Εγώ δεν μπορώ να κάνω τίποτα, το ξέρεις.
Και σε σένα;
- Είσαι μια όμορφη ενόχληση. - Ξέρεις...
Για σήμερα εντάξει.
- Ευχαριστώ Ζωρζ. - Αλλά αύριο να βρεις κατάλυμα.
- Κοίτα, έχεις 300 φράνκα; - Α, όχι εγώ!
Να πας στο διάολο.
Δεν κάνεις καλά.
Άσ’ το αυτό. Έχεις όρεξη να κοιμηθείς στη μοκέτα;
Κοίτα, βλέπεις τον τύπο με τα γυαλιά;
Είναι Αμερικάνος. Ήρθε στο Παρίσι για να διασκεδάσει.
Αν θέλεις να πλυθείς...
έχει σίγουρα δωμάτιο με μπάνιο.
- Καλησπέρα κύριε. - Γεια.
- Μου επιτρέπετε; - Σίγουρα.
Κοιτάχτε κομψότητα!
Και πως τέλειωσε με τον Αμερικάνο;
Τέλειωσε με τον να τον συνοδεύσω στο Ορλί.
- Δεν διήρκησε αρκετά! - Τέσσερις μέρες, μου αρκεί.
- Σου άφησε λεφτά; - Μου άφησε το δωμάτιό του και αυυτό δεν είναι άσχημο.
Ντομινίκ, έλα να δεις.
- Που ήσουν; - Στο Μοντεβά.
Εδώ και δύο μέρες σε έψαχνα παντού. Ο πατέρας σου είχε ένα ατύχημα.
Τι φρικτό.
Αλήθεια. Ο νεκροθάφτης του τα αφαίρεσε όλα.
Θα κάνω ένα τηλεφώνημα.
Θεέ μου. Θα ‘λεγε κανείς πως πέρασε τυφώνας από δω.
Πήγαινε στο δωμάτιό σου να ξεκουραστείς, θα τακτοποιήσω λίγο εδώ.
Θα προσπαθήσω να μείνω όρθια, δεν ήταν δίκαιο!
Φτωχέ μου Μαρσέλ, ήταν τόσο χαρούμενος, τόσο καλός...
- Τι θα κάνω χωρίς αυτός; - Σταμάτα μαμά. Καταλαβαίνω που φοβάσαι,
αλλά έχεις ζήσει πολλά χρόνια και χωρίς αυτόν.
Εγώ έφταιγα;
Όταν παντρευόμουν αξιωματικό, το φανταζόμουν ότι θα συμβούν όλοι αυτοί οι πόλεμοι;
- Δεν σου προσάπτω τίποτε! - Αυτό μας έλειπε.
Πάρε, πιες.
Καημένη μου μανούλα, μη στενοχωριέσαι, εγώ είμαι εδώ.
Ευτυχώς που μου απέμεινες εσύ. Είσαι η μόνη μου παρηγοριά.
Για πόσο καιρό ακόμα; Όταν σκέπτομαι πως θα παντρευτείς.
Όχι πριν το τέλος αυτού του χρόνου. Και μετά θα έρχεσαι να μας βρίσκεις συχνά.
Πολύ συχνά.
Η Αννή είναι αρραβωνιασμένη;
Είσαι αρραβωνιασμένη Αννή;
Με τον Ζιλμπέρ Τελιέ.
Συγχαρητήρια.
Παίζουμε μουσική μαζί, και άλλα δύο τρία παιδιά...
Θα είναι χαρά.
Το αγόρι θαύμα και το κορίτσι μοντέλο, τα ενώνει η τέχνη.
Απλά μια καλή ιστορία.
Μα δεν την αγαπά. Δεν είναι δυνατόν. Δεν μπορεί να την αγαπά!
Τι σε νοιάζει εσένα. Τια να σε δω.
Μα τα μάτια σου είναι πρησμένα.
Έκλαιγα όλη τη νύχτα.
- Λόγο του Ζιλμπέρ; - Όχι.
Γιατί γερνάω.
Έτσι ξαφνικά;
Ναι, έγινα γριά και άσχημη τώρα.
Τι σου συμβαίνει γατούλα; Τι σκέφτεσαι;
- Που τα σκέφτηκες αυτά; - Στο τρένο, από την Ρεν.
Δεν είναι καλό το τρένο.
Για κοίτα, πρέπει να σταματήσεις τώρα!
- Ήταν όλη μου η νιότη. - Κι εγώ επίσης είμαι της δικιάς σου νιότης.
Περισσότερο από αυτόν τον κόπανο!
Κόπανος! Για σένα ίσως. Ποτέ δεν τον κατάλαβες.
Α, σ’ αυτό έχεις άδικο. Τον κατάλαβα.
Τον κατέταξα από τη πρώτη μέρα: αναιδής και κόπανος.
- Αυτό είπα εγώ; - Μα τον έλουζες απ’ το πρωί μέχρι το βράδυ!
Μα που, πότε; Ήσουν κριμένος κάτω απ’ το κρεβάτι;
Ίσως να ξέρεις περισσότερα από μένα. Τι θα ακούσω ακόμα!
Συγνώμη. Είμαι ψεύτης, αλλά έχω εξαιρετική μνήμη.
Δεν ήμουν ερωτευμένη με τον Ζιλμπέρ; Δεν τον λάτρευα;
Και ο Λουβιέ;
Λουβιέ;
Μου τον θύμισες.
Τον είχα ξεχάσει. Αυτό είναι απόδειξη πως μόνο ο Ζιλμπέρ μου ήταν σημαντικός.
Πες μου, τι παιχνίδι παίζεις;
Η Ντομινίκ ήταν ειλικρινής.
Όχι όπως κάτι μικροαστές κυρίες...
που κοιτάνε να κρατήσουν τον σύζυγό τους και να διασκεδάζουν με τον εραστή τους...
φοράνε τις γούνες τους και κριτικάρουν τους άλλους.
Να μιλάτε για την κατηγορούμενη!
Άλλος ένας μάρτυρας που δεν μπορούν να τον φιμώσουν.
Η Ντομινίκ δεν πίστευε πια στην υποκριτική ηθική των γονιών μας.
Όπως όλοι σας. Είστε όλοι ίδιοι,
είστε μεγάλοι και δεν μπορείτε να καταλάβετε.
Έπρεπε η Ντομινίκ να κριθεί από τους νέους.
Δεν λέω ότι σκεπτόμαστε πάντα σωστά, αλλά σκεπτόμαστε με διαφορετικό τρόπο.
Ο κόπανος.
Πιστεύω κύριε ότι...
Συνήγορε, σας παρακαλώ! Εγώ διευθύνω εδώ.
Κύριε Πρόεδρε, ο μάρτυρας εκφράζεται με έναν λογοτεχνικό τρόπο...
Αν το δικαστήριο δεν καταλαβαίνει τους νέους, καταλαβαίνει ακόμα το Γαλλικά.
Τελικά υποστηρίζετε ότι η Ντομινίκ ήταν ειλικρινής...
και κατά την επιστροφή από την κηδεία του πατέρα της ήταν απελπισμένη...
γνωρίζοντας πως έχασε τον Ζιλμπέρ για πάντα. Έτσι είναι;
Μάλιστα κε πρόεδρε. Εκείνη την ημέρα κατάλαβα ότι αυτή δεν είχε πάψει να τον αγαπά.
- Καλώς. Ο κος εισαγγελέας; - Δεν έχω ερωτήσεις.
Συνήγορε;
Κοιτάτε κύριε. Εγώ είμαι ίσως λίγο αδαείς και δεν γνωρίζω από λογοτεχνικές εκφράσεις...
και δεν κατάλαβα. Και όταν δεν καταλαβαίνω, ζητάω εξηγήσεις.
Δείχνετε να είστε ευφυής, ή κάνω λάθος;
Όχι, δεν κάνω λάθος; Τόσο το καλλίτερο. Θα μου εξηγήσετε.
Μας είπατε...
ότι εκείνη την ημέρα καταλάβατε ότι δεν είχε πάψει να αγαπάει τον Ζιλμπέρ.
- Ακριβώς. - Ακριβώς, αλλά...
για να μην είχε πάψει να τον αγαπά θα πρέπει να τον αγαπούσε κι από πριν, έτσι;
Λοιπόν,
μεταξύ Ζιλμπέρ και Ντομινίκ δια- πιστώσατε κεραυνοβόλο έρωτα;
- Όχι αμέσως. Μα μετά... - Πότε;
Ακούστε, θα σας βοηθήσω.
Πότε τον απέκρουσε;
Πότε προτίμησε το αγόρι με την μοτοσυκλέτα;
Πότε γελοιοποίησε αυτόν που λάτρευε με τον Λίντο;
Πότε έφυγε;
Πότε ξέχασε την απελπισία της και έπεσε στην πορνεία;
Λοιπόν πότε;
- Μα η Ντομινίκ επέστρεψε στον Ζιλμπέρ! - Πότε;
Όταν έμαθε ότι θα παντρευτεί την αδελφή της.
Την αδελφή της που μισούσε.
Μισούσε... μισιόντουσαν μεταξύ τους, αλλά παρά ταύτα!
Μα πως; Αν η Ντομινίκ ήταν ερωτευμένη με τον Ζιλμπέρ, δεν καταλαβαίνουμε τίποτε.
Από την πρώτη στιγμή που τον συνάντησε, τον απεκάλεσε αναιδή και κόπανο. Είναι περίεργο.
Και μετά, Λουβιέ, Ζερόμ, Λουιντό... τρεις εραστές, τον ένα πίσω από τον άλλο.
Για μια ερωτευμένη γυναίκα, αυτό είναι παράξενο.
Και μετά η διάλυση.
Μία ερωτευμένη γυναίκα γυρεύει εξηγήσεις.
Τηλεφωνεί, κάνει οτιδήποτε για να δει τον Ζιλμπέρ. Αυτή τίποτα.
Το βρίσκετε αυτό φυσικό;
Και αυτό διήρκησε έξι μήνες.
Έξι μήνες απάθειας. Έξι μήνες ακολασίας.
Έξι μήνες σιωπής.
Και τότε ξαφνικά,
αποφασίσει πως δεν μπορεί πια να ζει χωρίς τον Ζιλμπέρ.
Παίρνει ένα όπλο και του ορμά.
Μπορείτε να το καταλάβετε; Εγώ όχι.
Αντιθέτως,
αν η Ντομινίκ μισούσε την αδελφή της,
αν επιδιώκει να της αφαιρέσει τον Ζιλμπέρ, τότε εξηγούνται όλα.
Με την πρώτη συνάντηση, τους πηγαίνει στο κρεβάτι.
Προκαλεί τον κόσμο με την άσεμνη στάση της.
Δεν τον ήθελε, αλλά... ήθελε να τον πάρει από την Αννή.
Καταλαβαίνουμε.
Τον απέκρουε, τον έκανε να τρέχει,
και τον θέλησε μόνον όταν νόμισε πως μπορεί να επιστρέψει στην Αννή.
Το καταλαβαίνουμε.
Για προκαλύψει τρέχει στο ωδείο. Γιατί;
Για να ανακοινώσει στην αδελφή της τα ωραία νέα!
Καταλάβαμε πολύ καλά!
Σε αυτό το σημείο...
η Αννή φαίνεται να μένει τελικά έξω από το παιχνίδι της παραμονής της με τον Ζιλμπέρ.
Την βαρέθηκε και την προδίδει,
την παρατάει,
την ξεχνά.
Είναι σαφές.
Και ξαφνικά η ανατροπή!
Ο Ζιλμπέρ τα ξαναβρίσκει με την Αννή.
Κόντρα στο τι έκανε και τον συγχωρεί. Και αρραβωνιάζονται. Και τότε;
Η Αννή να θριαμβέψει; Και αυτή ανίσχυρη...
να τους βλέπει να ευτυχούν; Όχι! Υπάρχει ένας τρόπος για να τους χωρίσει.
Και θα τον χρησιμοποιήσει.
Εγώ είμαι σίγουρα χαζός, δεν έχω το δραματικό σας ταλέντο...
αλλά δεν καταλαβαίνω και όταν δεν καταλαβαίνω... και τα λοιπά, και τα λοιπά.
Με λίγα λόγια, θέλει να μας πει την γνώμη του μάρτυρα, κάνοντας ένα σορό υποθέσεις!
- Είναι ηλίθιο. - Ορίστε, σας απάντησε.
Και τώρα ας μιλήσουμε σοβαρά. Για να δούμε. Όταν Ζιλμπέρ γνώρισε την Ντομινίκ...
αυτή του έκανε την πρόταση;
Αντίθετε, ήταν αυτός που έτρεχε ξοπίσω της! Της έγινε κολλιτσίδα!
Να πούμε ότι την πολιορκούσε διαρκώς.
Με ποιο σκοπό;
- Ήθελε να συνευρεθεί μαζί της. - Να συνευρεθεί, μάλιστα!
Και... αφού πέτυχε τον σκοπό του, ήταν τρυφερός; Διακριτικός;
Δεν ξέρω. Την κρατούσε σε γυάλα. Σαν καταδικασμένη.
Λοιπόν, την Ντομινίκ που την γνωρίσατε ως άστατη, επιπόλαια και άσεμνη,
θυσίασε τα πάντα με τη μία...
για έναν σπασίκλα που το μόνο που τον ένοιαζε ήταν η καριέρα του.
Και έμεινε δίπλα του,
για δύο μήνες υπέμενε την πλήξη, τα κηρύγματα, και τα ξεσπάσματα βίας, όπως αναφέρατε.
- Γιατί; Για συμφέρον; - Δεν της έδωσε ποτέ ούτε μια δεκάρα.
- Λοιπόν γιατί; - Τον αγαπούσε, προφανώς.
Δεν ήθελα να το πω. Μα αφού τα χαλάσανε, ποιος φέρθηκε λάθος; Αυτός;
Ναι, δεν ξέρω ότι είχε μπορούσε να κάνει κάτι το καλλίτερο.
Αλλά αυτή;
Την βλέπατε να είναι δυστυχισμένη της κατάσταση;
Δεν ήταν χαρούμενη.
Περνούσε τις μέρες της σα χαμένη, δεν είχε καμία αντίδραση.
Μα περίμενα!
Ήθελα να επιστρέψει, ήξερα πως δεν μπορούσε να με ξεχάσει.
Δεν το είπα σε κανέναν, μα εσύ Μισέλ το είχες καταλάβει.
Λοιπόν πες το. Σε παρακαλώ πες το!
- Έτσι δεν μπορεί να κάνει λάθος. - Μα γιατί; Γιατί δεν θέλετε ποτέ να με πιστέψετε;
Εγώ τουλάχιστον ξέρω.
Πέρασα νύχτες κλαίγοντας συνεχώς!
Το λέτε, αλλά γι αυτό το γεγονός δεν υπάρχει καμία απόδειξη.
Και έτσι, δρέπετε παράλογες ελπίδες.
- Το σημειωματάριο του. - Σημειωματάριο; Ποιο σημειωματάριο;
Δεν υπάρχει σημειωματάριο μεταξύ των εγγράφων.
ΜΟΥΣΙΚΗ ΟΜΑΔΑ «ΖΙΛΜΠΕΡ ΤΕΛΙΕ» Ζητείται Όμποε και Κοντραμπάσο για περιοδεία
Είδες; Μετακόμισε. Νομίζει ότι τα κατάφερε.
Έδωσε μια συναυλία στο Chatel Guyon και νομίζει πως έγινε ο Τοσκανίνι!
Αλλά πάντα νομίζει πως είναι μεγάλο κεφάλι.
Εξαρτάται από το τι έχει μέσα το κεφάλι. Δάνεισέ μου το μολύβι σου.
Εμπρός;
Εμπρός, ποιος είναι στο τηλέφωνο;
Μα μιλήστε επιτέλους!
Εμπρός;
Εσύ;
Τι θέλεις;
- Τίποτα. - Πως τίποτα;
- Ξέρεις τι ώρα είναι; - Τρεις η ώρα.
Μα πως... έρχεσαι νυχτιάτικα... και λες πως δεν θέλεις τίποτα;
- Λοιπόν... αντίο. - Ζιλμπέρ!
Άσε με να μπω, για ένα λεπτό.
Καλά. Ένα λεπτό.
Λοιπόν; Τι συμβαίνει;
Σου είπα ήδη: τίποτε.
Ήθελα μόνο να σε δώ, να σε ακούσω.
Με βλέπεις και με ακούς.
Μα δεν καταλαβαίνεις; Σε αγαπώ.
Νιώθω ωραία δίπλα σου.
Ήμουν πολύ δυστυχισμένη.
Συγνώμη.
Συγνώμη που σε ενοχλώ.
Συγνώμη για μένα, για όλα, για το παρελθόν.
Συγνώμη.
Δεν έχεις αλλάξει. Πάντα όμορφη,
- αναξιόπιστη, εγωίστρια... - Δεν είναι αλήθεια!
- ψεύτρα, - Δεν είναι αλήθεια!
- ανήθικη, - Δεν είναι αλήθεια!
- ξεδιάντροπη, άσεμνη... - Δεν είναι αλήθεια!
- Μα είναι αλήθεια!
Σε ευχαριστώ γι αυτό που είσαι. Σε ευχαριστώ που ήλθες.
Ντομινίκ σε παρακαλώ κάνε γρήγορα. Έχω αργήσει.
Συγνώμη αγάπη μου, δεν το ήξερα.
Είναι εδώ και μισή ώρα που στο είπα.
Θα είμαι σε 3 λεπτά έτοιμη. θα δεις που θα εκπλαγείς.
Που θα συναντηθούμε απόψε, εδώ μέσα;
- Ούτε εδώ, ούτε πουθενά αλλού. - Τι είπες;
Σου είπα: Ούτε εδώ, ούτε πουθενά αλλού.
Δεν είναι εξ αιτίας αυτής ελπίζω;
Πιο απλό απ’ αυτό.
Βλέπεις γατούλα...
έχω περάσει πολλά εξαιτίας σου.
Εκείνο το βράδυ με τον Λουντοβίκ στο αυτοκίνητο...
νόμιζα ότι θα πεθάνω.
Εγώ ο ίδιος σε έριξα σ’ αυτή τη δουλειά, άλλα έφτασα στα όριά μου...
μέχρι εδώ.
Κάθε μέρα νόμιζα ότι σε ξεχνούσα λίγο και περισσότερο, μα...
παραμένει κάτι, όπως...
όπως αυτό που συνέβη ανάμεσά μας εχθές τη νύχτα.
Μα σήμερα το πρωί...
- το πρωί όλα είναι ξεκάθαρα. - Δεν μ’ αγαπάς πια.
Αισθάνομαι να μη σε έχω αγαπήσει ποτέ.
Δεν είναι δικό μου λάθος να ξέρεις.
Λυπάμαι...
Όχι, μη το παρακάνεις!
Λοιπόν, αντίο.
Μα μη κάνεις τέτοια μούτρα. Δεν είναι και καμία τραγωδία!
Πιάστε την, για όνομα του Θεού! Άστε με εμένα.
- Τι σας ήρθε; - Να αυτοκτονήσει!
Όχι, δεν πήγα να αυτοκτονήσω!
Δεν πάθατε τίποτε! Ευτυχώς, θα μπορούσατε να έχετε πληγωθεί.
Χρειάζομαι τα στοιχεία σας για να κάνω την αναφορά μου.
Προσπαθήστε να με καταλάβετε κυρία μου.
Η κατηγορουμένη ισχυρίζεται...
ότι επεσκέφθη τον ένοικό σας σας την νύχτα μεταξύ 8 και 9 Δεκεμβρίου...
και έμεινε εκεί από τις 3 μέχρι τις 10 το πρωί περίπου.
Δεν είναι αλήθεια!
Προσέχτε κυρία μου. Είναι σημαντικό.
Αν, όπως λέει η κατηγορουμένη, έγινε αποδεκτή από το θύμα,
και αυτός της πούλησε έρωτα,
προτού την στείλει ευγενικά σπίτι της,
θα μπορούσε, κατά κάποιο τρόπο,
να θεωρηθεί έγκλημα πάθους.
Εάν όχι, η υπόθεση θα λάβει διαφορετική τροπή, προσπαθήστε να καταλάβετε.
Εάν κάνατε λάθος, πείτε το. Κανένας δε θα σας μαλώσει.
Τα σκέφτηκα όλα.
Τη νύχτα της άνοιγμα της πόρτας γίνεται με τηλεχειρισμό;
Ναι, μα οι ένοικοι πρέπει να πούνε το όνομά τους.
Αν δεν το πούνε, δεν ανοίγω.
Απορρίπτετε εντελώς την υπόθεση να αποσπάστηκε στιγμιαία η προσοχή σας...
ή να σας πείρε ο ύπνος;
Κάνω αυτή τη δουλειά εδώ και 10 χρόνια και ποτέ δεν συνέβη κάτι τέτοιο.
Καλά.
Ούτε την άλλη μέρα είδατε την κατηγορουμένη να βγαίνει από το κτίριο κατά τις 10 και 30.
Από το πόστο μου βλέπω καλά.
Το πρωί συνεννοούμαι με μία γειτόνισσα και μου κάνει τα ψώνια.
Έτσι ποτέ δεν αφήνω το πόστο μου.
Ούτε ένα λεπτό!
Δεν χρειάζεται άλλη εξέταση. Είμαι αξιόπιστη γυναίκα!
Μία αξιόπιστη γυναίκα της οποίας οι δηλώσεις μου προκαλούν σκέψεις.
Συνήγορε, αν έχετε αμφιβολίες μπορείτε να τις εκφράσετε.
Έχω τις αμφιβολίες μου αλλά θα τις εκφράσω πιο μετά.
Εννοείτε τον οδηγό του λεωφορείου που μόλις ακούσαμε;
Λοιπόν, θα έρθουμε και σε αυτό.
Μαντάμ, το ίδιο πρωί...
η Ντομινίκ Μαρσό ισχυρίζεται ότι βγήκε από το κτίριο χωρίς να την δείτε.
Το θεωρείτε αδύνατο.
Υπάρχει μαρτυρία ότι κινδυνεύει να παρασυρθεί στην οδό Δρ Barbier.
Έγινε αναφορά του στην διοίκηση.
Στις 9 Δεκεμβρίου, στις 10 και 47,
στο νούμερο 3 της οδού «Δρ Barbier»,
μία νεαρή γυναίκα... και τα λοιπά.
- Καταλαβαίνετε τι σηματοδοτεί αυτό; - Όχι.
Κοιτάτε Μαντάμ, είναι σαφές και αδιαμφισβήτητο.
Στις 10 και 47, η κατηγορουμένη ήταν έξω από τον αριθμό 3 της οδού Barbier.
Λίγες στιγμές αφού το κορίτσι είχε βγει από το νούμερο 9.
Πρέπει να το παραδεχτούμε.
Λοιπόν μαντάμ, κανένας δεν διαφεύγει από το άγρυπνο μάτι σας.
Την ημέρα τίποτε δεν μπορεί να σας αποσπάσει την προσοχή,
- την νύχτα κοιμάστε με το ένα μάτι ανοιχτό. - Είναι η δουλειά μου.
Είχα την περιέργεια να επισκεφτώ το τόσο καλά φρουρούμενο κτίριο.
Και για να μην υπάρξει καμία αμφιβολία κύριοι,
ζήτησα από την συνεργάτισσά μου να με συνοδεύσει στο φρούριο.
Ιδού η έκθεση.
Είναι εκπληκτικό το πώς διείσδυσα σε αυτό το φρούριο.
Διαβάζω.
28 Νοεμβρίου. o, ο υπογράφων... κτλ, κλπ,
ήλθαμε στις 10 η ώρα το πρωί.
Η θυρωρός ήτο απούσα, η πόρτα του θυρωρείου ήτο κλειστή.
7 Ιανουαρίου, 9 και 30.
βρήκαμε στο θυρωρείο ένα σημείωμα που έλεγε: «η θυρωρός επιστρέφει αμέσως».
Μας ήτο αδύνατον να πληροφορηθούμε από του ενοίκους...
την πιθανή ώρα επιστροφής της θυρωρού.
6 Μαρτίου, 3 η ώρα το πρωί.
Η πόρτα του κτιρίου άνοιξε με τηλεχειρισμό.
Δεν μας ζητείται κανένα όνομα,
κάναμε κάποιο χρόνο για να βρούμε το μπουτόν για τα φώτα,
Από τις σκάλες ανεβήκαμε μέχρι τον 6ο όροφο,
και φύγαμε χωρίς να μας ενοχλήσει ουδείς.
Ωραία συμπεριφορά!
Λυπάμαι που αυτή η περίπτωση δεν είχε κοινοποιηθεί.
Κύριε εισαγγελέα, εκπλήσσομαι που δεν σκεφτήκατε να το κάνετε εσείς,
με ολόκληρη την ομάδα αντιμετώπισης εγκλημάτων στην διάθεσή σας.
Θα ήθελα να τονίσω τη διακριτική φύση αυτών των θεμάτων.
Δεν μπορούν να βγουν βιαστικά συμπεράσματα από αυτά τα στοιχεία.
Δείχνει απλά ότι η Ντομινίκ θα μπορούσε να βγει στην οδό Barbier,
αλλά δεν αποδεικνύεται ότι πράγματι ήταν εκεί.
Είναι απλά μια υπόθεση.
Κάθε φορά που ακούγεται η λέξη υπόθεση, είναι σαν να ακούγεται «απόδειξη ενοχής»!
Αυτός ο όρος χρησιμοποιείται λόγο της ευγένειας του κου εισαγγελέα.
Μία υπόθεση... είναι τα αναίσχυντα ψέματα της πελάτισσά σας!
Για να δούμε. Στις 19 Δεκεμβρίου, την νύχτα της υποτιθέμενης αγάπης...
ο Ζιλμπέρ είχε ραντεβού με την Αννή και ξέρουμε ακριβός που πήγαν.
Πήγαμε στο δημαρχείο για να κάνουμε τις δημοσιεύσεις.
Ησυχία!
Στην επόμενη φασαρία θα εκκενώσω την αίθουσα.
Το είχαμε αναβάλει πολλές φορές,
ο Ζιλμπέρ είχε να κάνει πολλά, πρόβες για την τηλεόραση.
Ήταν νευρικός και κουρασμένος. Αλλά εκείνο το πρωί,
ήλθε τρέχοντας και με έσφιξε δυνατά, πολύ δυνατά στην αγάλια του.
Μου είπε: "έλα γλυκιά μου Αννή, χάσαμε πάρα πολύ χρόνο.
Και πρόσθεσε: "εσύ είσαι για μένα, θα γεράσουμε μαζί".
Και τώρα όλα τέλειωσαν.
- Γιατί το έκανες αυτό; Γιατί; - Δεν το ήθελα!
Τον ήθελα, τον αγαπούσα!
Και τι ξέρεις από αγάπη; Δεν αγάπησες κανέναν, εκτός από τον εαυτό σου. Τον εαυτό σου, μόνο αυτόν!
- Μην το λες αυτό! Θα έδινα και την ζωή μου για... - Κάντε ησυχία!
Η συμπεριφορά σας είναι ανυπόφορη.
Δεσποινίς, σας συμβουλεύω να ελέγξετε τον πόνο σας και να είστε απόλυτα ειλικρινής.
Τίποτα στη συμπεριφορά του Ζιλμπέρ, ποτέ δεν σας έκανε να σκεφτείτε...
ότι την περίοδο που προηγήθηκε της τραγωδίας, αυτός είχε ξαναδεί την κατηγορουμένη;
Όχι κε πρόεδρε.
- Ο Ζιλμπέρ δεν μου έκρυβε τίποτε. - Δεν στα διηγιόταν αυτά!
Ήμουν κε πρόεδρε, το ορκίζομαι. και με πήρε στην αγκαλιά του, όπως τις άλλες φορές.
Δεν είναι αλήθεια. Όλα είχαν τελειώσει μεταξύ σας. Τελειώσει για πάντα!
Ο Ζιλμπέρ μου το είχε επαναλάβει εκατό φορές.
Μου έλεγε πως ήταν ευχαριστημένος όταν έφυγες!
Λες ψέματα! Ποτέ δεν το είπε αυτό!
Γιατί είσαι τόσο σκληρή;
Δεν είμαι καμιά σπουδαία, αλλά εσύ με τρομάζεις. Είσαι ψεύτρα. Είναι η περηφάνια σου που μιλάει.
- Δεν έχεις καρδιά, είσαι κακιά! - Όχι, θα ήθελα να σε σώσω,
σε λυπάμαι, θα ήθελα να σε πιστέψω, αλλά ο Ζιλμπέρ δεν θα μπορούσε να το έχει κάνει αυτό.
Ήταν πολύ πιστός, ήταν πολύ καθαρός...
Λυπάμαι, η αδελφή μου δεν λέει την αλήθεια.
- Γιατί να τα εφεύρω αυτά; - Για να με κάνεις να πονέσω, γιατί είσαι ζηλιάρα.
Ζηλιάρα! Από ποιον, για ποιο λόγο;
Έχεις δει ποτέ τον εαυτό σου;
Ήταν μόνο εγώ κι αυτός, αυτό δεν το υπολόγισες ποτέ!
- Εμένα θα παντρευόταν! - Για να του μαντάρεις τις κάλτσες!
Σταματήστε!
Σας προειδοποιώ. Στην επόμενη άσεμνη παρέμβασή σας, θα σας επαναφέρω στην τάξη.
Η αγάπη ήμασταν εμείς. Ήμασταν χαρούμενοι όπως δεν ήταν κανείς ποτέ.
Γι αυτό τον σκότωσε, διότι εγώ δεν ήμουν χαρούμενη.
Είχε όσους άνδρες ήθελε. Όλους!
- Εγώ δεν είχα παρά μόνο αυτόν. - Είσαι ζηλιάρα. Ποτέ!
Ποτέ δεν έκανες ούτε μια φορά έρωτα μαζί του!
Βγάλτε έξω την κρατουμένη!
Με μένα εκατό φορές, κατάλαβες; Χίλιες φορές!
Εσύ, που τον σκότωσες!
Όχι, δεν το ήθελα! Ήθελα να αυτοκτονήσω!
Εγώ, όχι αυτός! Εγώ ήθελα να σκοτωθώ!
Μυρίζει καλά να ξέρεις.
Κονσέρβα ξινολάχανο. Ήταν το τελευταίο κουτί.
- Ξέχασα τα τσιγάρα μου. - Στην τσάντα μου.
Μα για δες, δεν σου λείπει τίποτε!
Διαμετρήματος 7,65, ωραίο φινίρισμα.
Μου έκανα ένα δώρο. Η δική μου θηλιά.
Ενδιαφέρον. Έχεις φιλοδοξίες μικρή μου.
Μα η αυτοκτονία δεν είναι κάτι το εύκολο, κάτι ξέρω.
Χρειάζεται μέθοδος.
- Φαντασία, ταλέντο... - Για να πιέσεις την σκανδάλη;
Αυτό είναι για τους ερασιτέχνες. Και θα ανάβουμε ένα κερί την επομένη!
- Για τη επομένη σκοτίστηκα. - Αυτό που καταλαβαίνω είναι ότι δεν ξέρεις τίποτε!
Εγώ το έχω μελετήσει το θέμα, το έχω σκεφτεί.
Έχω κάνει πρόβα στην αυτοκτονία μου με όλες τις λεπτομέρειες.
Ωστόσο δεν πέθανες.
Όχι, αλλά πλησίασα.
Πέρασα το σχοινί στο λαιμό μου, ανέβηκα σε μία καρέκλα,
- κοιτάχτηκα στον καθρέπτη... - Και φοβήθηκες.
Όχι, το σκέφτηκα.
Ανακάλυψα ότι το νούμερο θα ήταν ένα φιάσκο.
Φιάσκο;
Φυσικά, όταν οι θεατές θα έρχονται, το έργο θα έχει τελειώσει.
Η αυτοκτονία είναι για σένα, όχι για τους άλλους.
Λάθος. Την αυτοκτονία την κάνεις εναντίον κάποιου μεμονωμένα, ή εναντίων της κοινωνίας.
Και αν δεν μπορείς να δεις τα πρόσωπά τους,
χάνεις πολύ από την απόλαυση.
Έχεις δίκιο, πρέπει κάποιος να σε βλέπει.
Για άκου, δεν είμαι κάποιος θεατής, κατάλαβες;
Δεν είσαι εσύ που σκέφτομαι.
Έλα, ας φάμε!
Έχεις δίκιο.
Η αυτοκτονία έχει νόημα μόνο όταν αυτός που την διαπράττει χαίρει άκρας υγείας.
Α, ώστε ήσασταν εσείς που ειδοποιήσατε τον Ζιλμπέρ Τελιέ...
πως η πρώην ερωμένη του ήταν οπλισμένη και ήθελε να τον σκοτώσει;
- Μάλιστα κε πρόεδρε. - Πως το ξέρατε, ενώ δεν την γνωρίζατε;
Όχι, ήταν ο Ζερόμ Λαμί που μου είπε να προειδοποιώ τον Ζιλμπέρ.
Ο Ζερόμ Λαμί στο εδώλιο των μαρτύρων.
Έχει ήδη καταθέσει ότι μίλησε μόνο με τον Μισέλ Ντελονέ.
Να προσέλθει επίσης ο Μισέλ Ντελονέ.
Δε χρειάζεται να φέρουμε στο εδώλιο όλους τους μάρτυρες.
Είναι σημαντικό να διευκρινιστεί αυτό, σχετικά με τον φόνο εκ προμελέτης.
Μισέλ Ντελονέ, γνωρίζατε την εγκληματική πρόθεση της κατηγορουμένης;
Απολύτως όχι. Ήξερα ότι η Ντομινίκ είχε αγοράσει ένα πιστόλι,
με σκοπό να αυτοκτονήσει.
Μα λοιπόν! Ήσασταν έμπιστος φίλος της, ξέρατε ότι ήθελε να αυτοκτονήσει και την αφήσατε με ένα όπλο;
Ξέρετε, το θάμα αυτοκτονίας ήταν συχνά θέμα συζήτησης.
Εγώ διατηρώ εδώ και 4 χρόνια ένα σχοινί για να κρεμαστώ.
Η Ντομινίκ το έβρισκε αυτό πολύ ωραίο.
Η δολοφονία δεν πέρασε ποτέ από το μυαλό σας.
Όχι. Έκανα λάθος.
Και θέλετε να πιστέψουμε πως ποτέ δεν σας μπήκε αυτή η ιδέα.
Πως το εξηγείτε λοιπόν το ότι προειδοποιήσατε το θύμα;
- Δεν προειδοποίησα κανέναν. - Τον Ζερόμ Λαμί.
Δεν ήταν ο Μισέλ Ντελονέ που σας ενημέρωσε;
Όχι.
Λοιπόν... όχι ευθέως. Ο Μισέλ μίλησε σε κάποιους ανθρώπους,
είπε ότι η Ντομινίκ ήταν οπλισμένη και θα έκανε κάποια ανοησία.
Φαντάστηκα ότι θα το χρησιμοποιούσε εναντίον της,
- και αυτό είπα στον Μαρτινό. - Και ακόμα ότι ο Ζιλμπέρ έπρεπε να είναι προσεκτικός.
Άρα φοβόσαστε αυτοκτονία.
Τι συμβαίνει;
Δεν μου αρέσει αυτή η ιστορία της αυτοκτονίας.
- Ύποπτη! - Ύποπτη.
Όταν ξέρεις ότι ένα κορίτσι τριγυρίζει με ένα πιστόλι στην τσάντα της...
δεν ξέρεις ποτέ τι μπορεί να συμβεί.
Ανησυχείς;
Είσαι σίγουρος πως δεν κινδυνεύεις;
Σίγουρα δεν θα είναι ευχαριστημένη που θα παντρευτώ την αδελφή της!
Βλέπεις, πρέπει να προσέχεις. Να μη βγαίνεις.
- Να δειπνήσεις εδώ, είναι πιο ασφαλές. - Μα δεν υπάρχει τίποτα για φαί!
Πάω να ψωνίσω.
- Φυλάξου, θα βρέξει. - Θα γυρίσω γρήγορα.
- Που να αγοράσουμε κρασί; - Ρώτα την κα Γκομπέρ.
- Αντρέ! - Ναι;
- Να, πιάσε. - Ευχαριστώ.
- Δε με περίμενες, ε; - Όχι.
Τι θέλεις;
Θα κρατήσει πολύ αυτό το αστείο;
Λοιπόν, αποφάσισες ή όχι;
Καλημέρα.
Λοιπόν, να μου κάνεις μια χάρη: να φύγεις ευγενικά, χωρίς φασαρίες.
Εγώ λόγια και τραγωδίες τα έχω πάρει στο κεφάλι, κατάλαβες;
- Τέρμα! Τέρμα! - Ναι, τέρμα. Για πάντα.
Μην ανησυχείς. Δεν πρόκειται να σε ενοχλήσω άλλο.
Υπέφερα πολλά, κουράστηκα.
Θα σε αφήσω ήσυχο, για πάντα!
Α, ναι. Αυτοκτονία. Με έχουν ήδη ενημερώσει,
- μόνο που σε μένα δεν θα το κάνεις, κατάλαβες; - Πώς να το κάνω;
Και ‘γώ σε έβρισκα όμορφο.
Είσαι άσχημος!
Άσχημος!
Και να σκεφτείς πως θέλω να πεθάνω για σένα.
Μου λες ανοησίες.
Στους έξι μήνες που ήμασταν μαζί...
με απάτησες με όλα σου τα φιλαράκια.
Μια μέρα είπα: αρκετά πια με σένα και μένα!
Και τώρα σου μπήκε στο κεφάλι πως είμαι ο άνδρας της ζωής σου.
Και θα αυτοκτονήσεις εξαιτίας μου!
Άλλα σου θέτω το ερώτημα: Θέλεις να με τρελάνεις;
Δεν είναι δικό μου λάθος αν σ’ αγαπώ.
Όχι, όχι. Αυτό είναι ένα τέχνασμα για να μου καταστρέψεις τη ζωή.
Θα φύγεις λοιπόν ειρηνικά, ε; Και αμέσως!
Και τώρα φύγε. Θα φύγεις ή θα σε πετέξω έξω;
Φύγε, φύγε, πήγαινε στο διάολο! Φύγε! Έβγα έξω!
Μα τι έχω κάνει Θεέ μου, για να τα τραβάω όλα αυτά!
Είσαι τρελή;
- Δεν πας καλά, ε; - Δε θα σε ενοχλώ άλλο πια.
Να την, ξανάρχισε! Με κούρασες κορίτσι μου!
Δεν το κατάλαβες; Έχω βαρεθεί τις μαλακίες σου!
Να τις κρατήσεις για τον εαυτό σου!
Δεν θέλω να σε ξαναδώ!
Με αηδιάζεις! Θα με κάνεις να ξεράσω. Να μη σε ξαναδώ στα μάτια μου!
Λοιπόν, αν θέλεις να πεθάνεις, πέθανε! Αυτή είναι η καλλίτερη στιγμή Θεέ μου!
Για την σειρά που έπεσαν οι πυροβολι- σμοί, δεν μπορώ να εγγυηθώ.
Θα μιλήσω λοιπόν για την εξέταση των τραυμάτων.
Το πρώτο ήταν θανατηφόρο.
Είχε διαπεράσει το πίσω μέρος του θώρακα με διάτρηση του δεξιού πνεύμονος...
προκαλώντας σοβαρή αιμορραγία.
Γιατρέ, σας ακούμε.
Είπα ότι η σφαίρα τον χτύπησε στο στήθος και του τρύπησε τον δεξιό πνεύμονα...
προκαλώντας εκτεταμένη ενδοπνευμονική αιμορραγία.
και αυτό σημαίνει κύριοι ότι μπήκε από δω...
και την βγήκε από δώ.
Η δεύτερη σφαίρα ήταν επίσης θανατηφόρα,
- - Υπάρχουν έξι! - Αν συνεχίσει, θα μπει σε λεπτομέρειες που δεν είναι κατανοητές.
...και ελαφρώς προς τα κάτω...
διασχίζοντας το δεξί ημισφαίριο...
έφθασε στην ινιακή περιοχή...
με αποτέλεσμα την απόλυα εγκεφαλικής ουσίας.
Η τρίτη σφαίρα...
Μα οι σφαίρες δεν αμφισβητούνται!
Η πελάτης μου παραδέχεται ότι πυροβόλησε.
Συνήγορε, ο γιατρός Ντε Ζιρά εκθέτει τα συμπεράσματα της αυτοψίας.
Μα συμφωνούμε: έξι χτυπήματα, τα τρία θανατηφόρα. Η πελάτης μου δεν το αρνείται.
Λοιπόν, οι κατευθύνσεις... οι τροχιές τους...
Αυτό που έχει σημασία κύριοι, είναι η ανθρώπινη αλήθεια.
Αυτός προσπαθεί να σταματήσει την συζήτηση για τις σφαίρες.
Κύριε εισαγγελέα;
Για να πω την αλήθεια, η κατηγορουμένη δεν αρνήθηκε ποτέ ότι προκάλεσε τραύματα.
Αυτό που αρνείται είναι ότι σκότωσε εκ προμελέτης τον Ζιλμπέρ Τελιέ.
Έτσι δεν είναι απαραίτητες οι λεπτομέρειες.
Γιατρέ, έχετε κάτι άλλο να προσθέσετε;
Ότι θέλει το δικαστήριο.
- Το δικαστήριο δεν θέλει τίποτε άλλο. - Ε, όχι!
Συνήγορε, έχετε ερωτήσεις;
Παρόλο τον σεβασμό και θαυμασμό που τρέφω...
για τον κο εισαγγελέα, έχω κάποια διαφορετική άποψη.
Θα ήθελα να δώσει η Ντομινίκ Μαρσό ορισμένες διευκρινήσεις.
Πυροβόλησε και το παραδέχεται.
Τότε να μη μιλάμε άλλο! Πολύ εύκολο.
Ξέχασε όλες τις λεπτομέρειες από το τραγικό γεγονός.
Και δεν θα είναι εύκολο να τις διηγηθεί λοιπόν.
Τα έχει ξεχάσει όλα.
Κύριε πρόεδρε, ζητώ η κατηγορουμένη...
ενώπιων των κυρίων ενόρκων να αναπαραστήσει τη σκηνή, ώστε να δούμε αν...
οι τεχνικές λεπτομέρειες, συνάπτουν με την ανθρώπινη αλήθεια.
Φρουροί, φέρτε την κατηγορουμένη στο εδώλιο.
Αυτή η παράσταση δε μου φαίνεται να είναι συμβατή με τα κριτήρια της ευπρέπειας...
και της σοβαρότητας που απαιτεί η ακρόαση.
Συνήγορε, εγώ είμαι αυτός που θα επιβάλλω την αξιοπρέπεια σε αυτή την ακρόαση.
Επιπλέον μας ενδιαφέρει να διευκρινιστεί η πραγματικότητα.
Δεν επιδιώκω να εντυπωσιάσω τους ενόρκους, αλλά έχουν το δικαίωμα να μάθουν την αλήθεια.
Η κατηγορουμένη ισχυρίζεται ότι ήθελε να αυτοκτονήσει μπροστά στον Ζιλμπέρ...
αλλά κατόπιν ενός βίαιου γεγονότος έχασε το μυαλό της.
Θα δούμε αν είναι δυνατόν.
Κράτα! Ευκαιρία να δούμε πως έγινε.
Πως κρατούσες το όπλο;
και έτσι ήθελες να αυτοκτονήσεις;
Όχι, πρώτα έτσι.
Και η σφαίρα χτύπησε τον Ζιλμπέρ;
Μα λέτε ότι να ‘ναι. Δεν καταλαβαίνει τι της ζητάτε!
Να ξεκινήσουμε από την αρχή.
Ο Ζιλμπέρ ήταν μακριά από σας;
Εδώ;
Έτσι;
Μπροστά σας, προφανώς.
Δε θυμάμαι πια.
Η σφαίρα στο κεφάλι τον χτύπησε στο πρόσωπο.
- Γιατρέ; - Μπήκε από δω και βγήκε από κει.
Πυροβολήθηκε από πάνω προς τα κάτω. Έτσι.
Λοιπόν ο Ζιλμπέρ είχε ήδη πέσει, δεν είναι έτσι γιατρέ;
- Μάλλον. - Ήταν λοιπόν η πρώτη βολή.
Η μόνη οριζόντια βολή,
δηλαδή αύτη που έπεσε όταν ο άνθρωπος ήταν όρθιος,
είναι η βολή που έπεσε εδώ!
Μα αφού είπε ότι δεν θυμάται πια!
Αυτό είναι μελόδραμα. Πυροβόλησε σε μια στιγμή οργής!
- Από μπροστά, από πίσω, απ’ όπου θέλετε! - Εγώ δεν θέλω τίποτε, μιλούν τα γεγονότα.
Είπατε ψέματα δύο φορές.
Ποτέ δεν είπατε στον Ζιλμπέρ: "Θέλω να αυτοκτονήσω!"
Θα σας είχε αφοπλίσει. Δε θα σας γύριζε την πλάτη!
Δεν έγινε συζήτηση μαζί του.
Αλλιώς όταν απειλεί κάποιος το κάνει κατά πρόσωπο.
Δεν με απείλησε, μου είπε φοβερά πράγματα.
Και αυτό ήταν αρκετό για να τον πυροβολήσετε αμέσως,
με μίσος. Με ποιο τρόπο;
Ήταν στα γόνατα. Δεν απειλούσε, ικέτευε.
Τον πυροβολήσατε πάλι. Έπεσε, και του ρίξατε 4 βολές για να τον αποτελειώσετε.
- Όχι! - Πως όχι;
Γιατρέ, αυτές οι τελευταίες 4 σφαίρες...
ήταν αυτές για τις οποίες μπορούμε να πούμε ‘ότι τον αποτέλειωσαν;
Κρίνοντας από την τροχιά, το θύμα είχε σίγουρα πέσει.
Τίποτε άλλο.
Φρουροί, πηγαίνετε την κατηγορουμένη στην θέση της.
Γιατρέ, το δικαστήριο σας ευχαριστεί.
Προκαλώ τον οιονδήποτε να πει αν υπήρχε χρόνος περισυλλογής!
Υπήρξε ένας καταιγισμός, χωρίς διακοπή.
Μια γυναίκα εκτός εαυτού, άδειασε τη γεμιστήρα. Τι θέλετε περισσότερο;
Να είναι ειλικρινής!
Να κόψει αυτή την κωμωδία περί αγάπης και αυτοκτονίας.
Δεν μπορεί να αμφισβητηθεί η πρόθεση αυτοκτονίας, την βρήκαν σε κώμα!
Μα ήλθαν έγκαιρα, ως συνήθως.
Ξέρατε ότι ο Μαρτινό θα επέστρεφε εγκαίρως, το είπατε στην ανάκριση.
Έτσι δεν ρισκάρατε πολύ.
Δεν σκεφτικά τίποτα, έτρεξα στο μπάνιο.
- Αμέσως; - Ναι.
Μα πως...
ο άντρας που λατρεύατε ήταν στο πάτωμα, ίσως να μην ήταν νεκρός, αλλά δεν σας ενδιέφερε.
Χωρίς ενδιαφέρον τον εγκαταλείπετε.
- Σκέφτηκα να αυτοκτονήσω. - Το σκεφτήκατε συχνά, το παραδέχομαι.
Προσπάθησα να πυροβοληθώ αλλά το όπλο ήταν άδειο.
Δεν κρατήσατε καμία σφαίρα για σας; Πολύ προνοητικό.
Μα όχι. Δεν μετρούσε τους πυροβολισμούς!
Και δεν θέλησε να πηδήσει από το παράθυρο, φυσικά.
Είναι πολύ επικίνδυνο. Προτιμήσατε το γκάζι, ήσασταν σίγουρη ότι θα έφθαναν εγκαίρως.
Ήθελα να πεθάνω! Να πεθάνω!
Να πεθάνω!
Την στρίμωξε.
Ήταν η Τρίτη ή τέταρτη φορά που αποτυγχάνατε στην αυτοκτονία.
Τελικά, είναι πιο εύκολος ο φόνος.
Αρκετά!
Τέλειωσα.
Έχετε αρκετό ταλέντο Επαβιέ, αλλά όχι αρκετή καρδιά!
Για να κρίνει κανείς μια αγάπη, πρέπει να είναι ικανός να αγαπά.
Πως τολμάτε να συζητάτε περί αυτοκτονίας;
Απεικονίζετε αυτή τη γυναίκα σα κανένα βρικόλακα, σαν την Κίρκη.
Δεν φταίει αυτή αν είναι όμορφη.
Αν οι άνδρες την κυνηγούν σα θήραμα.
Και ο Ζιλμπέρ περισσότερο απ’ όλους!
Τον προκάλεσε ποτέ; Όχι!
Την κυνηγούσε για τρεις εβδομάδες, την παρενοχλούσε.
Τίποτα δεν τον αποθαρρύνει, ούτε και ακόμα η περιπέτεια που έγινε σχεδόν κάτω από τα μάτια του.
Την ήθελε και έπρεπε να την πάρει!
Και την πήρε, ζεστή ακόμα από την αγκαλιά ενός άλλου.
Και αυτό το λέτε αγάπη; Κατά την διάρκεια αυτής της σχέσης τι της πρόσφερε;
Το κρεβάτι του.
Το κρεβάτι του κάθε μέρα, για επτά μήνες.
Μα... μία ώρα την ημέρα.
Αν περνούσε τη νύχτα στην αγκαλιά του θα το εύρισκε άνετο!
Μα τελικά της πρότεινε να την παντρευτεί.
Φυσικά, όταν δεν ρισκάριζε τίποτα!
Όταν δεν είχε την δυνατότητα να το κάνει.
Μα όταν παρουσιάστηκε ένα ίχνος οξοποίησης του ταλέντου του, δεν ξαναμίλησε για γάμο.
Αντιθέτως χώρισαν. Και με ποια δικαιολογία;
Κακόβουλα κουτσομπολιά!
Μια παρεξήγηση που δεν έψαξε να την διευκρινίσει,
εσείς το είπατε!
Όταν η καριέρα του Ζιλμπέρ άρχισε να γίνεται εμφανής,
τι να την κάνει πια την Ντομινίκ;
Και το αποκαλείτε αυτό αγάπη;
Συνήγορε, αγορεύετε. Δεν είναι ακόμα η στιγμή.
Δεν είναι η στιγμή;
Γιατί, μήπως πιστεύετε πως υπάρχει κάποια συγκεκριμένη στιγμή για την δικαιοσύνη;
Για δύο μήνες...
ζητιάνευε, λιμοκτονούσε, εκδιδόταν... Ναι, εκδιδόταν!
Αυτός έκανε καμία κίνηση για να την βοηθήσει; Όχι!
Και αυτό το αποκαλείτε αγάπη.
Ένα βράδυ πήγε κλαίγοντας να του ζητήσει συγνώμη.
Αυτός επωφελήθηκε από τα συναισθήματά της. Της έδωσε κάποια ελπίδα...
και επωφελήθηκε και πάλι, και στη συνέχιεα την πέταξε σαν καμιά σκύλα.
Εκείνη επιστρέφει και του λέει ότι σκοπεύει να αυτοκτονήσει,
και αυτός της λέει να το κάνει!
Και πιστεύεται ακόμα ότι αυτό είναι αγάπη;
Εγώ όχι.
Μα ναι, ο Ζιλμπέρ με αγαπούσε!
αλλά δεν ήθελε να το παραδεχτεί, σας ενοχλεί!
Αυτή είναι η μόνη αλήθεια.
Ήμουν χαζή, ψεύτρα, γεμάτη ελαττώματα.
Μα και όμως με αγαπούσε.
Τώρα δε με νοιάζει τι θα γίνει.
Δε με νοιάζει πια, με καταλαβαίνετε;
Κάντε με ότι θέλετε, δεν φοβάμαι τίποτε!
Κάθεστε εκεί, με αυτά τα γελοία κοστούμια.
Θέλετε να με δικάσετε, αλλά δεν έχετε ζήσει ποτέ. Ποτέ δεν αγαπήσατε!
Και γι αυτό με σιχαίνεστε,
γιατί είστε όλοι νεκροί! Νεκροί!
Η στάση σας είναι ανεπίτρεπτη! Σκέτη σκάνδαλο!
Και γιατί προπηλακίζετε αυτό το φτωχό κορίτσι! Ιδού το σκάνδαλο!
Δημιουργείτε θέμα;
Η σκληρότητα ντροπιάζει την στολή που φοράτε.
- Τι είπατε; - Κύριοι! Κύριοι!
Είναι 7 και μισή, η συνεδρίαση διακόπτεται.
Θα επαναληφτεί αύριο στη μία η ώρα. Φρουροί, συνοδέψτε την κατηγορουμένη.
Αλλά ο Guerin ήταν σκληρός μαζί σου. Δεν το περίμενα.
Μα τι σε έπιασε, γιατί ήσουν τόσο κακός μαζί της;
Επειδή εκπροσωπώ την μητέρα του θύματος.
Διότι μιλάω για λογαριασμό της από τη θέση μου!
Αν ήταν ο γιος σου που σκότωσε, θα με καταλάβαινες.
Κύριοι, την περασμένη νύχτα η Ντομινίκ Μαρσό απεπειράθη να αυτοκτονήσει.
Δεν είναι σε θέση να παραστεί στην ακροαματική διαδικασία,
ως εκ τούτου διαβάζω την επιστολή που μου έστειλε.
Κύριε πρόεδρε,
σας γράφω στο σκοτάδι γιατί δεν θέλω να ανάψω φώς και να κινήσω την προσοχή του φρουρού.
Δεν ξέρω αν διαβάσετε αυτή την επιστολή, δεν ξέρω αν...
τελικά κατάλαβα ότι όλος ο κόσμος είχε δίκιο, εκτός από μένα.
Δεν άκουσα ποτέ την αδελφή μου,
την μητέρα μου, τους καθηγητές μου και σας επίσης.
Ζητώ συγνώμη από όλους.
Ειδικά από την μητέρα του Ζιλμπέρ.
Τον αγαπούσα, δεν αγάπησα πια ποτέ κανέναν.
Δε δίνω μεγάλες υποσχέσεις διότι θα πεθάνω,
και ορκίζομαι πως ήταν αλήθεια ότι ήθελα να σκοτωθώ μετά απ’ αυτόν.
Δεν το κατόρθωσα διότι είμαι αδέξια.
Μα σήμερα θα τα καταφέρω.
Και αν ο Ζιλμπέρ μπορούσε να με δει, θα με συγχωρούσε.
Και αυτός επίσης μ’ αγαπούσε,
Απλά δεν αγαπηθήκαμε ταυτόχρονα.
Την ίδια στιγμή.
Γι αυτό πέθανα κι εγώ, για να τον συναντήσω.
Προσπάθησα να σας εξηγήσω...
Κύριοι, με πληροφορούν αυτή τη στιγμή τι η Ντομινίκ Μαρσό είναι νεκρή.
Η δίκη τερματίζεται.
Σηκωθείτε!
Δεν θα ήθελα να ήμουνα στη θέση του.
Θα είμαστε την άλλη εβδομάδα για την υπόθεση Moreau.
- Βρομουπόθεση. - Τα τυχερά του επαγγέλματος.