Πήγαινε εκεί!
Είναι ωραία! Έλα!
Τζιόρτζιο!
Βοήθεια! Βοήθεια!
Βοήθεια! Κάποιος πνίγεται! 6σ
Πού είναι ο Ρόμολο;
Πήγε στο Δημαρχείο!
Πού να πάρει η οργή!
Είναι μια γυναίκα!
Εκεί πέρα!
Ούτε ο Τίνο δεν είναι εδώ;
Προσπαθεί ν' αυτοκτονήσει;
Εκεί πέρα είνα! Βούτα μέσα! Πήδα γρήγορα!
Αν πάει στον υπόνομο, δε θα ξαναβγεί από κει μέσα!
Μια γυναίκα πνίγεται!
Παιδιά, εσείς προσπεράστε την. Εγώ θα πάω πίσω της!
Πασέλο, έλα εδώ!
Τι κάνετε; Όχι έτσι! Γυρίστε την ανάποδα!
Στέφανο, τρέξε!
Πού την ψαρέψατε;
Πιο σιγά! Πιάστε την κάτω από το στομάχι!
Πνιγόταν!
Μάλλον θα γλύστρησε! Ο Μάριο την είδε!
Θα γλύστρησε κι έπεσε!
- Έπεσε από τη γέφυρα; - Όχι.
- Μπήκε κάτω από το νερό; - Τρεις φορές!
- Τι τρεις; Τουλάχιστον εφτά! - Δέκα!
Θα ήπιε πολύ νερό! Θα χρειαστούμε βοήθεια! Στέφανο!
Τι τρέχει;
- Πιο γρήγορα τα χέρια της! - Έχασε ένα παπούτσι.
Μάλλον είναι νεκρή.
Να της βγάλουμε το νερό, πριν να είναι πολύ αργά.
Κοίτα πόσο νερό βγάζει! Τι θέλετε εδώ, παιδιά;
Εμείς τη σώσαμε!
Φύγετε από δω!
Να φωνάξουμε τον Πομπέο. Δεν έχει ξαναδεί πνιγμένο!
Πάμε να δούμε!
Όχι, φοβάμαι!
Πρέπει να είναι νεκρή.
Αν ήταν, δε θα εβγαζε νερό.
Άνοιξε τα μάτια της!
Ναι! Αφήστε την κάτω τώρα.
Να της κάνουμε τεχνητές αναπνοές!
Βγάζει αίμα!
Μια γρατζουνιά είναι.
Της χρειάζεται κονιάκ.
Τι κονιάκ; Γάλα χρειάζεται!
Συνέρχεται! Νεαρέ, πήγαινε να της φέρεις λίγο γάλα!
Δεν έχω βενζίνη!
Ησύχασε...
Φτηνά τη γλύτωσες! Να ευχαριστείς το Θεό.
Είσαι εντάξει τώρα.
Πού είναι ο Τζιόρτζιο;
Ποιος Τζιόρτζιο;
Πού πας;
Ποιον ψάχνει;
- Μόνη της δεν ήταν; - Ναι.
Ποιος νομίζει ότι είναι;
Ηρέμησε! Έλα εδώ!
Θα πάω σπίτι μου! Πού είναι τα παπούτσια μου;
Μόνο το ένα βρήκα!
Αυτή είναι εφτάψυχη, σαν τη γάτα!
Ούτε να σταθεί δεν μπορεί.
Καημενούλα! Τα χάλια της έχει.
Παραλίγο να πεθάνεις!
Αφήστε με ήσυχη!
Εμείς σε σώσαμε!
Εντάξει, με σώσατε! Τώρα, όμως, θέλω να πάω σπίτι μου!
Εντάξει, πήγαινε σπίτι σου! Στο καλό!
Γεια σου, Καμπίρια!
Την ξέρεις;
Ναι, η Καμπίρια είναι!
Και πού μένει;
Στην οδό Σεσίλια!
Αυτή ξέρει να ζει!
Τζιόρτζιο, άνοιξέ μου! Εγώ είμαι!
Εγώ είμαι, η Καμπίρια!
Βάντα!
Βάντα, είδες τον Τζιόρτζιο;
Τι έπαθες εσύ;
Κοίτα τη δουλειά σου! Είδες τον Τζιόρτζιο;
- Ποιον Τζιόρτζιο; - Τον δικό μου!
Τι έπαθες;
Τι θες τώρα;
Εσύ τι θέλεις!
Δεν θέλω τίποτα! Κοίτα τη δουλειά σου!
Πήγαινε μέσα να σκουπιστείς.
Δεν έχω τα κλειδιά!
Πού τα έβαλες;
Στην τσάντα μου!
Και πού είναι η τσάντα σου;
Ο Τζιόρτζιο την έχει.
Κάναμε βόλτα στο ποτάμι και...
...έπεσα μέσα.
Αυτός τρόμαξε και το εσκασε!
Καμπίρια, άνοιξέ μου!
Έλα, άνοιξε!
Θέλω να κοιμηθώ!
Πες μου κάτι, Καμπίρια.
Πόσα λεφτά είχες στην τσάντα; Απάντησέ μου!
Αν δεις τον Τζιόρτζιο, εδώ είμαι.
Τι κάνεις τώρα;
Καλά κάνεις που κάθεσαι σπίτι.
Ξάπλωσε και κοιμήσου.
Θα περάσω αργότερα να σε δω.
Δεν πήρες την ασπιρίνη; Πάρ'την, θα σου κάνει καλό.
Ακόμα εδώ είσαι; Δεν κουράστηκες να μιλάς;
Δεν βλέπεις ότι έχω τα νεύρα μου;
Παράτα με!
Νομίζεις ότι είσαι φίλη μου;
Δίνε του!
Και μην ξανάρθεις να δανειστείς το θερμόμετρό μου!
Ποιος σου ζήτησε τίποτα; Είσαι τρελή;
Ωραία είσαι εσύ!
Θα σε πέταγε ποτέ κανείς στο ποτάμι για 40.000 λιρέτες;
Θα σε έπνιγε για 40.000 λιρέτες;
Και για 5.000 το κάνουν σήμερα!
Ακόμα κι αν σ' αγαπάει;
Ποιος σ' αγαπάει; Πριν ένα μήνα τον γνώρισες!
Ούτε πού μένει, ούτε πώς τον λένε δεν ξέρεις!
Πάρ'το χαμπάρι! Σε πέταξε στο ποτάμι!
Είσαι τυχερή που δεν ήμουν εκεί...
...να κρατήσω το κεφάλι σου μέσα!
Πήγαινε στην αστυνομία!
Εγώ δεν είμαι ρουφιάνα!
Άκου τι σου λέω! Πήγαινε να τον καταγγείλεις!
Μα γιατί; Τι ανάγκη είχε; Αφού του έδωσα τα πάντα!
Ό,τι μου ζητούσε του το έδινα! Γιατί το έκανε αυτό;
Τι ηλίθια που είμαι!
Κι αν πέθαινα;
Ως εδώ ήταν!
Τελειώσαμε!
Μεταξωτά πουκάμισα! Τώρα θα σου δείξω εγώ!
Να πας να βρεις άλλη ηλίθια!
Κοίτα τι του αγόρασα! Του πήρα κοστούμι!
Παλτό καμηλό! Ποτέ ξανά! Ποτέ!
Πού θα πας να φας τώρα; Στον Άγιο Πέτρο;
Αιώνια αγάπη!
Βρωμιάρη μπαγαμπόντη!
Πήγαινε να πουλάς πάλι μπαλόνια!
Έτσι, θα τα κάψω όλα!
Κοτόσουπα, μοσχαρίσιες μπριζόλες.
Να πας να ψοφήσεις!
Είναι η τελευταία φορά! Δεν θα με ξαναδείς εδώ!
Είναι το τελευταίο μου βράδυ. Δεν θέλω να με δει κανείς μαζί σου!
Κοίτα τι στυλάτη είμαι.
Σαν φάλαινα είσαι!
Πώς τολμάς!
Ξέρεις πού ανήκεις εσύ; Στο τρελάδικο!
Τι τα εχεις τα μάτια; Κοίτα ποια είμαι!
Εγώ είμαι μεγάλη κυρία!
Αυτή όσο πάει χειροτερεύει!
Είναι για ζουρλομανδύα!
Έτσι θα καταντήσεις κι εσύ!
Αυτό βγάζει κρύο αέρα. Έχει και τασάκι!
- Τα πάντα έχει αυτό τ' αμάξι! - Μέχρι και κόκα-κόλα έχει!
- Θα με πας μια βόλτα; - Δε σφάξανε, δεν είναι και τανκ!
- Κατέβα κάτω! - Δεν κατεβαίνω.
Έλα, τελείωνε!
- Γιατί να κατέβω; - Θα πάω μια βόλτα με τη Βάντα.
Αφού δεν ξέρεις να οδηγάς!
Τι σε νοιάζει εσένα; Δικό μου είναι και το κάνω ό,τι θέλω!
Θα ερθω να σε δω στο νοσοκομείο! Θέλω να δω τι θα κάνεις.
Γιατί δεν πήρες το πιο μεγάλο;
Να τη κι αυτή! Τι ξέρετε εσείς από αμάξια; Στα χωράφια μεγαλώσατε!
Στους δύο τροχούς είσαι πάντα!
Ερχεται η τρελή!
- Γεια σου, αγάπη! - Γεια σου, γλύκα.
Μην ξεχάσεις να έρθεις να δεις την πριγκίπισσά σου!
Γεια σου, Βάντα. Γεια!
Ωραίο, ε; Πάντως, εγώ θα το έπαιρνε σε γκρι!
Καλό είναι κι αυτό, όμως.
Θ' αδειάσεις όλη την μπαταρία.
Κατέβα, γιατί θα τσακωθούμε!
Αυτός είναι φανατικός!
Το Φίατ είναι πάντα Φίατ!
Άλλο πράγμα το αμάξι! Κάθεσαι στο τιμόνι και πας...
βγάζεις φλας δεξιά, αριστερά, βρουμ-βρουμ!
Κι ο κόσμος σε περνάει για καθώς πρέπει, κόρη του μπαμπά!
Και όλοι οι άντρες σε παίρνουν από πίσω!
- Άκου τι λέει αυτή! - Τι;
Ξέρω πολύ καλά πώς το πήρε το αμάξι!
Είναι κοκότα!
Περίμενε!
Κάτσε εδώ!
- Άσε με να κατέβω! - Κάτσε εδώ!
Χορεύεις, Καμπίρια;
Είσαι τυχερή, γιατί είμαι ο καλύτερος χορευτής της Ρώμης!
Έλα!
Ορίστε! Τώρα βρήκε άλλο ρεμάλι να του λέει «σ' αγαπώ»!
Και στο τέλος θα τον ικετεύει κι αυτόν!
Φύγε από το δρόμο, γιατί θα φωνάξω να σε συλλάβουν!
Εδώ είμαι, κύριοι! Ελάτε!
Καλύτερα! Ποιος σε θέλει εσένα;
Πού θες να πας με το αμάξι; Στο γηροκομείο;
Αν ήσουν 20 χρόνια νεώτερη!
Αντε χάσου, σκρόφα!
Ζηλιάρα!
Το άκουσες αυτό, Καμπίρια; Θα την αφήσεις έτσι;
Ξέρεις πώς θα καταντήσεις, βρώμο-τσούλα;
Ζητιάνα στους δρόμους!
Θα ικετεύεις τον Τζόρτζιό σου!
Όρμα της! Βγάλ'της τα μάτια!
Βάντα, αρχίσανε πάλι! Καμπίρια!
Πάνω της, Καμπίρια!
Ρίξ'της γροθιά στην κοιλιά!
Μην τις χωρίζετε! Μας διασκεδάζουν!
Σταματήστε πριν έρθουν οι μπάτσοι!
Θα τη σκοτώσω!
Αφήστε με!
Βάλ'την στ' αμάξι!
Πάρτε την από δω!
- Παράτα με! - Μπες μέσα!
Θα σου σπάσω τα μούτρα!
Δεν τελειώσαμε εδώ!
Μου στραπατσάρησε τη μούρη!
Παράτα την!
Με φοβάσαι, ε;
Φοβιτσιάρα!
Έλα, κάπνισε.
Πού πας να σε πάω;
Στη Βία Βένετο!
Στη Βία Βένετο; Ποια είσαι; Η αυτοκράτειρα Ποππαία;
Καμπίρια, εμείς οι δυο πρέπει να μιλήσουμε κάποια μέρα.
Δεν πας καθόλου καλά.
Ποιος σε προσέχει;
Δε βλέπεις τη Μαρίζα;
Είναι ασφαλής όπου κι αν πάει.
Κανείς εδώ στη Ρώμη δεν μπορεί να πειράξει ούτε μια τρίχα της!
Και ξέρεις γιατί;
Σταμάτα να κατέβω.
Μου λες τι θα κάνεις στη Βία Βένετο;
Εδώ, τα κορίτσια τσακώνονται για τη δημοσιότητα.
Καμπίρια, γιατί δε βρίσκεις ένα σοβαρό άντρα, σαν εμένα;
Δεν τον χρειάζομαι!
- Εγώ λέω ότι τον χρειάζεσαι. - Είπα όχι!
Γιατί να γίνω σκλάβα ενός βρωμιάρη, σαν εσένα;
Κλείσε το στόμα σου!
Να το κλείσω, ε; Αφήστε με να κατέβω, τότε!
Ναι, καλύτερα!
Γεια σας!
Σιχαμένε! Αντε καμιά βόλτα στον αρχαιολογικό χώρο!
Τι; Απαγορεύεται να κοιτάζω;
Ξέρεις τι όμορφος που είσαι;
Προχώρα!
Εγώ θέλω να μείνω εδώ!
Με συγχωρείτε!
Τυφλή είσαι;
Τζέσι!
Τζέσι! Πώς είναι δυνατόν;
Ο Αλμπέρτο Λάτσαρι!
Τζέσι, μη με κάνεις να θυμώσω!
Θα σταματήσεις;
Άσε με!
Μην εξαντλείς την υπομονή μου. Έλα πάλι μέσα!
Δώσε μου τα κλειδιά!
- Έλα μέσα, σου είπα! - Κάτω τα χέρια σου, γουρούνι!
Πήγαινε πιο κει! Πού πας;
- Θα μου δώσεις τα κλειδιά ή όχι; - Όχι!
- Δεν θα βγεις έξω! - Παράτα με! Με πονάς!
Τζέσι! Άκουσέ με!
Σ'το λέω για τελευταία φορά!
- Δεν έχουμε να πούμε τίποτα! - Κόφ'το, μ' έχεις κουράσει!
- Θα μου χαλάσεις τη γούνα! - Εγώ την αγόρασα!
Αχρείε!
- Άκουσέ με ένα λεπτό. - Τι θέλεις;
Μπορείς να φύγεις!
Σιχαμερό υποκείμενο!
Τζέσι, αν δε γυρίσες πίσω, τελειώσαμε!
Εντάξει, τελειώσαμε!
Επιτέλους! Πάλι καλά!
Ευχαριστώ πολύ, Τζέσι.
Τι θέλεις εσύ; Δίνε του!
Εσύ!
Σε σένα μιλάω!
Έλα!
Εγώ;
Ναι, εσύ! Κάνε γρήγορα!
Γρήγορα!
Κλείσε!
Κατέβα!
Γιατί;
Έλα, κατέβα.
Και ποιος είσαι; Ο κύριος Τσαμπουκάς;
Τι το πέρασες;
Ανέβα, κατέβα, μπες, βγες!
Αποφάσισε!
Έλα, πάμε να διασκεδάσουμε.
- Μου είπε να μπω. - Μπες, τότε!
Πώς είστε, κύριε; Θα καθίσετε σε τραπέζι; Απόψε έχουμε εκπληκτικά νούμερα!
Την ομπρέλα σας, κυρία.
Περάστε από δω, κυρία.
Ποιος είναι;
Τι θέλετε;
Έλα, κάθισε εδώ.
Παρακαλώ.
Κάθισε.
Αλμπέρτο! Μόνικα...
Τι γίνεσαι, Αλμπέρτο; Έχεις γύρισμα;
- Ναι. - Δε χρειάζεται να σ'τον συστήσω!
Χαίρω πολύ!
Χθες έκανα δοκιμαστικό με τους Αμερικανούς.
Βγήκε τέλειο!
Έχω μια κόπια σε 16 χιλιοστομετρα στο σπίτι, αν θέλετε να τη δείτε.
Κυρίες και κύριοι, τελείωσε το πρώτο μέρος του προγράμματος.
Πριν αρχίσετε το χορό, θα ήθελα να απευθύνουμε όλοι μαζί...
Ένα χειροκρότημα στον αγαπημένο μας ηθοποιό.
Να χειροκροτήσω κι εγώ Αλμπέρτο;
Παιδιά, Μάμπο Νο 26!
Ελάτε στο τραπέζι μας...
να σας γνωρίσουν οι φίλοι μας!
- Έλα, Αλμπέρτο! - Δεν μπορώ!
Είμαι με την κυρία.
Έλα να χορέψουμε.
Ο κόσμος γυρνάει γύρω από το μάμπο!
Τι μάμπο κι αυτό!
Πράγματι, τι μάμπο!
Αν θες να πας στους φίλους σου, μην ενοχλείσαι από μένα!
Τι είπες;
Αν θες να πας στους φίλους σου...
Αρκετά! Πάμε να φύγουμε.
Καλό βράδυ, κύριε!
Ανέβα, γρήγορα!
- Έχει φάει; - Όχι! Δηλαδή ναι, στις οχτώ.
- Πάμε να φάμε, τότε. - Πώς;
Πάμε να φάμε. Ωραία!
Πού πάμε;
Στο σπίτι μου!
Περίμενε λίγο!
Ψηλομύτες! Σε σας μιλάω!
Κοιτάξτε με!
Είδατε με ποιον είμαι;
Ξέρετε ποιος είναι αυτός;
- Τηλεφώνησε κανείς; - Όχι, κύριε.
- Πώς δεν τηλεφώνησε κανείς; - Αφού δεν πήρε κανείς!
- Ήσουν ξύπνιος ή κοιμόσουν; - Δεν πήρε κανείς, εδώ ήμουν.
Εντάξει.
Δείπνο για δύο, στην κρεβατοκάμαρα.
Αν πάρει η δεσποινίς Τζέσι, κοιμάμαι. Ακόμα κι αν επιμένει.
Κι αν συνεχίσει να επιμένει, πάλι κοιμάμαι!
Έλα, θα φάμε πάνω. Πώς σε λένε;
- Τι; - Καμπίρια!
Καλό κι αυτό. Κουνήσου!
Κι άλλος σκύλος! Τι γίνεται εδώ;
Εδώ δες!
Εχετε και ψάρια;
Ναι! Πού το έβαλα;
- Άσ'το για την υπηρέτρια. - Θα τσαλακωθεί.
Τι ηλίθιος που είμαι! Τι μ' έβαλε να κάνω!
Είδες εσύ κανέναν ηλίθιο; Εγώ είμαι!
Παράτα το αυτό!
Έλα!
- Πώς είπες ότι σε λένε; - Καμπίρια.
Από πού είσαι;
Τι είπες;
- Από πού είσαι; - Από τη Ρώμη. Πλατεία Αναγέννησης.
Γιατί δεν κάθεσαι; Με νευριάζεις!
Σ' αρέσει;
Καλούτσικο είναι...
Δεν είναι του γούστου μου, αλλά, ναι, καλό.
Δεν είναι του γούστου μου, αλλά μ' αρέσει.
Είναι η 5η του Μπετόβεν.
Μ' αρέσει πάρα πολύ!
Περάστε!
Αφησέ τα εκεί, θα σερβίρω εγώ.
Κλείσε την πόρτα!
Για να δούμε τι μας έφερε.
Χαβιάρι, αστακό.
Φάε εσύ, εγώ δεν έχω διάθεση.
Σερβιρίσου! Δεν ξέρω αν σ' αρέσουν.
1949!
1949...
Βγάλ'το αυτό από πάνω σου! Κάνει ζέστη εδώ μέσα.
Σκίστηκε!
Πού μένεις;
Μετά το βενζινάδικο.
- Πού; - Στον δρόμο για την Όστια.
- Κι έρχεσαι στη Βία Βένετο; - Στη Βία Βένετο; Εγώ;
Δουλεύω στον Αρχαιολογικό Πεζόδρομο. Με βολεύει καλύτερα.
Γιατί;
Γιατί πάω με το μετρό.
Μένει και μια φίλη μου εκεί, η Βάντα.
Μένει κι αυτή εκεί που μένω. Με τις άλλες δεν έχω πάρε-δώσε!
Οι άλλες κοιμούνται κάτω από την αψίδα, στην Καρακάλα.
Για ποια με πέρασες; Έχω δικό μου σπίτι εγώ!
Με φως, νερό, γκάζι! Με όλες τις ανέσεις!
Μέχρι και θερμόμετρο έχω!
Αυτό εδώ, το βλέπεις;
Δεν έχει κοιμηθεί ποτέ κάτω από αψίδα!
Μόνο μια φορά...
Ή δύο.
Βέβαια, το σπίτι μου...
δεν είναι σαν αυτό εδώ.
Αλλά εμένα μου φτάνει, μ' αρέσει.
Φάε! Φάε κάτι.
Τι είναι;
Γαμώτο! Ξέρω ποιος είσαι!
Ξέρω! Μπορώ να το πω;
Μπορώ;
Ο Αλμπέρτο Λάτσαρι! Σε γνώρισα αμέσως! Έχω δει τις ταινίες σου!
Πολύ ωραίες όλες!
Ποια σου άρεσε περισσότερο;
Η τελευταία.
Αυτή που είσαι με ένα κουστούμι, και έρχεται ο Βιτόριο Σκράμαν...
ανοίγει την πόρτα, «Ακίνητοι!»
Και ήταν η κόρη του.
Δεν ήμουν σ' αυτή την ταινία.
Πώς δεν ήσουν;
Είσαι όμορφος, σαν το σπίτι σου.
Πάρε τα ποτήρια κι έλα εδώ.
- Σαμπάνια! - Κάθισε!
Τι έπαθες τώρα;
Ποιος θα με πιστέψει, όταν θα το πω αυτό;
Θα με περάσουν για παραμυθού!
Άσε που ούτε εγώ θα το πιστεύω αύριο!
Πρέπει να μου δώσεις μια φωτογραφία σου...
Και να γράψεις «Η Καμπίρια ήταν σπίτι μου, Αλμπέρτο Λάτσαρι.»
«Η Καμπίρια Τσεκαρέλι ήταν εδώ, στο σπίτι μου.»
Αυτό να γράψεις! Εντάξει.
Και τώρα θα φάμε!
Θα φας κι εσύ, όμως.
Μια ελίτσα!
Να το ανοίξω;
Κοτόπουλο! Λίγο στήθος κοτόπουλο και φεύγουν όλες οι κακές σκέψεις!
Πού έχει πιάτο; Εδώ είναι!
Αν θες να βάλεις πάλι αυτή τη μουσική, μ' αρέσει κι εμένα.
Τι είναι αυτό εδώ;
Το έχω δει σε μια ταινία.
- Κύριε! - Τι είναι;
- Η δεσποινίς Τζέσι. - Είπα «κοιμάμαι».
- Είναι εδώ. - Τι;
- Είναι κάτω. - Μην την αφήσεις να μπει.
Μπήκε ήδη και ανεβαίνει.
Ηλίθιε!
Αλμπέρτο, άνοιξε!
- Ποιος είναι; - Άσε τις βλακείες και άνοιξε!
Θα μου ανοίξεις;
Πρέπει να σου πω κάτι σημαντικό.
Ένα λεπτό!
- Τη φωτογραφία! - Ναι! Κάνε γρήγορα!
Αλμπέρτο, θα μου ανοίξεις;
Μπες μέσα στο μπάνιο.
Θα την ξεφορτωθώ γρήγορα! Μπες μέσα!
Δεν πρόκειται να φύγω! Θα μείνω εδώ όλη νύχτα!
- Κάνε ησυχία, μην κουνηθείς. - Άνοιξε!
Αλμπέρτο, άνοιξέ μου σε παρακαλώ!
Άνοιξε, ηλίθιε!
Τι θέλεις;
Μπορώ να μάθω τι θέλεις;
Νυστάζω κι αύριο πρέπει να σηκωθώ νωρίς.
Δουλεύω! Το ξέρεις, έτσι;
Διψάω, βάλε μου να πιω.
- Τι; - Διψάω!
Τι έπαθες πάλι;
Δεν αντέχω άλλο!
Ούτε εγώ αντέχω άλλο!
Η ζήλεια σου είναι ανυπόφορη!
Μ' έχεις κουράσει πολύ. Ούτε εγώ αντέχω άλλο.
Ας τ' αφήσουμε καλύτερα, να μείνουμε δυο καλοί φίλοι.
Όχι, σε βολεύει αυτό! Αλλά δεν το κουνάω από 'δώ!
Τζέσι, μην το κάνεις αυτό. Πήγαινε να κοιμηθείς.
Είσαι κουρασμένη. Κι εγώ είμαι κομμάτια.
θα τηλεφωνηθούμε αύριο. Θέλεις;
- Ξέρω ότι δε μ' αγαπάς πια. - Ποιος σ'το είπε αυτό;
Το ξέρω, δε μ' αγαπάς πια!
- Παραδέξου το! - Δεν θα πω ποτέ κάτι τέτοιο.
Πες το μου και δεν θα σε ξαναενοχλήσω!
Αν το πω, θα είναι ψέμα.
Θα ήμουν ευτυχισμένη αν σε έβλεπα περιστασιακά...
έστω κάθε δυο-τρεις μέρες.
Γιατί τόσο λίγο; Μπορούμε να είμαστε πιο συχνά μαζί.
- Κάθε μέρα; - Ναι, κάθε μέρα.
Σταμάτα, όμως, να ζηλεύεις. Δεν φταίω που με κοιτάνε οι γυναίκες.
Μα είσαι άσχημος!
Πώς βγαίνεις από 'δώ;
Καμπίρια, σε ψάχνει ο Αλμπέρτο Λάτσαρι!
Δε μιλάω μαζί σου!
- Μην της δίνεις σημασία. - Ποιος της δίνει;
Καμπίρια, ο Κουτσός!
Καλός κι αυτός!
Τι έγινε, Κουτσέ!
Σου έλειψε η φυλακή;
Έλα, Καμπίρια, θα γελάσουμε.
Τι τον έφερες εδώ αυτόν; Κακό σκυλί ψόφο δεν έχει, ε;
Μπορεί η Παναγία να λυπηθεί το θείο μου.
Τι να λυπηθεί;
Πριν λίγο πέρασαν οι προσκυνητές.
Δεν τα πιστεύω εγώ αυτά!
- Δεν πιστεύεις στα θαύματα; - Εγώ όχι!
Γιατί δεν πάμε την Κυριακή;
Κάτι θα βρούμε να ζητήσουμε.
Καμπίρια, θα ερθεις εσύ;
Ξέρω κι εγώ; Θα το σκεφτώ...
Αλλά τι να ζητήσω; Τα έχω όλα!
Πριν λίγο τέλειωσα και με το δάνειο του σπιτιού.
Μπορεί και να ερθω, όμως. Δεν είπα «όχι».
Θα δούμε...
Λες να χαραμίσει η Παναγία ένα θαύμα γι' αυτόν;
Γελάς κιόλας; Η Παναγία, όμως, ξέρει πώς έβγαλες τα λεφτά σου!
Πουλούσες κοκαϊνη κι έβγαζες τα κορίτσια στο κλαρί!
Εγώ θα πάω να προσκυνήσω στην Παναγία...
και ξέρω τι θα ζητήσω.
Μην αστειεύεσαι μ' αυτά!
Αλήθεια θα πας;
Τι θες να ζητήσεις;
Σε ρώτησα, τι θα ζητήσεις;
Κοντούλα!
Κοντούλα! Ερχεσαι μια βόλτα;
Κόβεις δρόμο από δω, λέει.
Μια ώρα περπατάω!
Ποιος ξέρει πού βρίσκομαι!
Μένεις κι εσύ εδώ στις σπηλιές;
Δεν σε έχω ξαναδεί.
Εγώ έχω δικό μου σπίτι.
Γκορτζιάνο, εγώ είμαι! Έλα πάνω.
Τι γίνεσαι; Πώς τα πας;
Ας τα λέμε καλά, ευχαριστώ.
Ο Πιέτρο πού είναι; Κοιμάται;
Τον πήγαν στο νοσοκομείο πριν δυο μέρες.
Είπαν ότι είναι πολύ άσχημα.
- Εσύ τι χρειάζεσαι; - Ό,τι έχεις ευχαρίστηση.
Πάρε μια κουβέρτα.
Σε ποιο νοσοκομείο πήγαν τον Πιέτρο;
Στην Αδελφότητα.
Θα πάω να τον δω, μόλις βρω λίγο χρόνο.
Μαυροσκούφη! Ποιος είναι αυτός;
Ποιος είναι; Από καμιά φιλανθρωπική;
Σου μιλάω!
- Να σας βοηθήσω; - Όχι, ευχαριστώ.
- Στη Ρώμη πάτε; - Ναι.
Με παίρνετε με τ' αμάξι σας;
Ναι, μετά.
Έλσα!
Καλώς τον!
Σε περίμενα το Σάββατο, αλλά ήρθες σήμερα!
Χθες σκεφτόμουν ότι έρχεσαι κάθε 9-10 μέρες.
Είπα ότι αφού ήρθες Τετάρτη, κανονικά, θα έρθεις Σάββατο.
Μπόμπα! Την ξέρω αυτή!
Μπόμπα, εδώ μένεις;
Μακάρι να είχα αυτά που είχα κάποτε!
Ένα διαμέρισμα στη Ρώμη. Ένα άλλο στην Όστια!
Γεμάτη δώρα, με λεφτά στην τράπεζα, με κοσμήματα!
Με χρυσό! Πέντε κιλά χρυσό είχα!
Δε λέει ψέματα! Αλλά ποιος θα το πίστευε!
Αυτή στα νιάτα της...!
Τώρα ούτε να χτενιστώ δεν μπορώ.
Μόλις βάλω, όμως, το αεράτο πουκάμισο...
και τα σκουλαρίκια, ε τότε...!
Έλα εδώ, Έλσα. Πάρε!
Μου έφερες και γλυκά!
Αυτά είναι δικά μου! Δεν θα μου τα πάρει άλλος!
Δώστα μου να τα κρύψω!
Αυτό με τη σοκολάτα.
Καλούδια! Κοίτα πόσα πολλά καλούδια!
Σ' ευχαριστώ, καλέ μου!
- Πότε θα ξανάρθεις τώρα; - Το Σάββατο.
Ο Θεός να σ' έχει καλά!
Να σου πω...
Πεινάει πολύς κόσμος στη Ρώμη, έτσι;
Τριγυρνάς τα βράδια, έτσι;
Δυστυχώς, όχι αρκετά.
Δε θα ήταν το ίδιο, αν πήγαινες την ημέρα;
Όχι, τη μέρα τριγυρνάνε αυτοί οι φτωχοί.
Πού να τους βρω;
Κοίτα κάτι πράματα!
Κι εγώ είμαι κάθε βράδυ έξω, αλλά δε σ' έχω δει ποτέ.
Πώς αποφάσισες να...
να κάνεις αυτή τη δουλειά;
Ούτε κι εγώ ξέρω. Αρχισα έτσι, σιγά-σιγά...
Φτάσαμε! Εδώ είναι το τραμ σου.
Μένεις μακριά;
Στο 19ο χλμ προς Όστια.
Πώς σε λένε;
Μαρία Τσεκαρέλι.
Είσαι μόνη;
Οι γονείς μου πέθαναν όταν ήμουν μικρή.
Εγώ ήρθα αργότερα στη Ρώμη.
Πήγαινε να κοιμηθείς τώρα.
Ξέρεις εγώ...
Θα τα ξαναπούμε... Τι είναι; Πες μου.
Ευχαριστώ για όλα.
Ντον Βιτσέντζο, ήρθε το γκρουπ από το Ριέτι!
Πάρτε φραγκόσυκα! Εδώ τα φρέσκα φραγκόσυκα!
Βάλε ένα χεράκι, Μαουρίτσιο!
Βάντα, κοίτα πόσος κόσμος!
Αυτός εκεί πουλάει κεριά! Πάμε, θείε!
Πόσο κάνουν τα κεριά;
Ανάλογα ποιο θέλεις. Έχω με 50, με 100, με 150...
Τα πιο μεγάλα.
Θέλουμε δύο ο καθένας.
Βάντα, έλα! Εδώ πουλάνε κεριά!
Είναι εντάξει;
Θέλω μόνο ένα, για μένα. Θα σ'το πληρώσω μετά.
Όχι θα τα πληρώσω όλα εγώ.
- Τι θα το κάνω τώρα αυτό; - Χαζή!
Πόσο κάνουν όλα;
Κάντε στην άκρη να περάσει ένας άρρωστος!
Τόσο νέος!
Εδώ είμαστε! Περιμένετε!
Πάμε να βγάλουμε φωτογραφία! Ελάτε!
- Πάμε, Καμπίρια! Μας φωνάζουν! - Έρχομαι.
Η Βάντα;
Έλα, Βάντα!
Μαρίζα!
Φύγε από 'δώ!
Θες να βγάλεις φωτογραφία με τέτοια μύτη;
Ποιος βγάζει φωτογραφία; Πόσο κάνει;
Τι κάνουμε τώρα εδώ;
Πρέπει να εξομολογηθείς. Εκεί κάτω λέει «Εξομολογητήριο».
Εγώ εξομολογήθηκα χθες!
Πιο σιγά, είναι κουτσός!
Θα ζητήσω κι εγώ τη χάρη της Παναγίας. Οπως εσύ.
Τι θέλω εγώ να ζητήσω;
Δεν θυμάσαι;
Εγώ θα της ζητήσω μια βίλα στο Πέριπλι.
Βάντα! Δε μου είπες κάτι τέτοιο!
Δε θυμάσαι τι μου είπες;
Παράτα με! Θα ζητήσω ότι θέλω!
Μα είπες ότι θα ζητούσες...
Δεν μπορώ ν' αλλάξω γνώμη;
Γιατί μιλάς έτσι; Τι έπαθες;
Ορίστε! Μου έσβησες το κερί!
30 λειτουργίες, από 1.000 λιρέτες η μία... 30.000 λιρέτες!
Εγώ τους έδωσα 35.000 λιρέτες.
Καλά έκανες. Ποτέ δεν ξέρεις!
Πώς είναι η προσευχή; Δεν τη θυμάμαι!
«Κύριε, μετανοώ με όλη μου την καρδιά.»
- Ναι... μετά τι λέει; - Το γράφει στο Εξομολογητήριο.
Περίμενέ με εδώ! Πού πας; Δεν μπορούμε να μπούμε κι οι δύο!
Φτάνουν τόσοι!
Πηγαίνετε από την άλλη είσοδο!
Πιο σιγά! Μη σπρώχνετε!
Είμαι άρρωστος, δεν μπορώ!
Κι αυτός άρρωστος είναι. Δεν τον βλέπεις;
Πρόσεχε, θείε!
- Φτάσαμε στην Αγία Τράπεζα, θείε. - Δεν μπορώ!
Δεν μπορώ να προχωρήσω άλλο!
Θα σε κρατήσω εγώ ως εκεί.
Άσε με να ξεκουραστώ λίγο.
Ρόζι, έλα εδώ! Νομίζω ότι θα λιποθυμήσει.
Προχώρα, θείε! Φτάσαμε σχεδόν!
Καθένας έχει μια κρυφή αγωνία.
Καθένας έχει μια επιθυμία για να την εκπληρώσεις Εσύ.
Άνοιξε την καρδιά Σου γι' αυτούς που υποφέρουν!
Τη χάρη Σου, Παναγία μου!
Φωνάξτε με όλη σας τη δύναμη «Χαίρε Μαρία!»
«Βοήθησέ μας, Παναγία!»
Βάντα, εδώ!
Μείνε μαζί μου. Τι γίνεται μετά;
Δεν έχω ιδέα!
Ακούς την καρδιά μου πώς χτυπάει; Τρέμω.
Νιώθω περίεργα Βάντα.
Τώρα γονατίστε όλοι και προσευχηθείτε.
Αμλέτο, θα μου στείλει τη χάρη της η Παναγία;
Έτσι νομίζω.
Τώρα πλησιάστε τον βωμό της Παρθένου.
Κοιτάξτε μέσα στα γλυκά της μάτια και στο βλέμμα της όλοι σας...
θα νιώσετε την ελπίδα να φωτίζει την καρδιά σας.
Παναγία μου βοήθησέ με...
να αλλάξω ζωή.
Στείλε τη χάρη σου και σε μένα.
Βοήθησέ με να αλλάξω τη ζωή μου.
- Τώρα θείε! - Φοβάμαι.
Πέτα τις πατερίτσες. Θα σε λυπηθεί.
Φοβάμαι!
Σε κρατάω!
Παναγία μου, είμαι ένας αμαρτωλός!
Ένα σκουλήκι!
Δείξε έλεος και σε μένα, Παναγία μου! Μη με εγκαταλείπεις!
Έχασες τη μιλιά σου; Πιες κάτι.
Πρόσεξε Βάντα. Ένα ποτηράκι και το χάνει αυτή.
Τι συμβαίνει με σένα;
- Σκέφτομαι. - Τι πράγμα;
- Τι είπε; - Λέει ότι σκέφτεται.
Πρόσεξε μόνο μην το κάψεις με την πολλή τη σκέψη.
Αυτοί οι αλήτες! Σταματήστε πια με τη μπάλα!
Επίτηδες το κάνουν!
Θα τους δείξω εγώ!
Την επόμενη φορά θα την κλωτσήσω απ' την άλλη!
Θέλετε να μείνετε εδώ μόνοι σας; Ο θείος κι εγώ θα φύγουμε. Απλά πείτε το.
- Γιατί να θέλουμε κάτι τέτοιο; - Τι συμβαίνει με σένα;
- Τι κι αν θέλαμε; - Τι συμβαίνει, Καμπίρια;
Έι, ελάτε εδώ να πάρετε τη μπάλα σας!
Ελάτε εδώ αν τη θέλετε!
Κράτησέ τη. Δεν μπορεί ούτε να περπατήσει.
Δεν θα μπλέξω μαζί της. Θα τα καταφέρει.
Αυτή η μουσική είναι βαρετή! Έλα να ροκάρουμε!
Τι κάνεις, τρελάθηκες;
Δεν αλλάξαμε.
Κανείς δεν άλλαξε!
Είμαστε ίδιοι με πριν, όπως κι ο ανάπηρος.
Τι θέλεις να αλλάξεις, Καμπίρια;
Νομίζεις ότι αυτό είναι το τέλος;
Ξέρεις τι θα κάνω;
Θα πουλήσω το σπίτι. Όλα θα τα πουλήσω. Φεύγω.
Σας χαιρετώ παιδιά. Δεν αντέχω άλλο όλα αυτά!
Πού θα πας;
Πού; Νομίζεις ότι είμαι όπως εσύ;
Ξέρω πού θα πάω. Ξέρω.
Για δείτε αυτές τις μοναχές!
Πού πάτε με αυτό το λάβαρο;
Ψάχνετε για σαλιγκάρια;
Γιατί την έβαλες να πιει;
Εγώ την έβαλα;
Σας έδωσε τη χάρη της η Παναγία;
Ε, σας την έδωσε;
Καμπίρια! Θες να μας συλλάβουν;
Αμλέτο, κοίτα την!
Τι;
Φέρ' την εδώ.
Αφήστε με ήσυχο! Θέλω να ακούσω. Δώσε!
Ελάτε εδώ, παιδιά! Ελάτε να διασκεδάσετε!
Ελάτε να χορέψουμε μαζί!
Αφήστε το λάβαρό σας!
Γιατί πάντα χώνεις τη μύτη σου; Άσε με!
Καμπίρια! Δεν είσαι καλά!
- Άσε με ήσυχη! - Είσαι τύφλα!
Ποιος έχει μεθύσει; Τι ξέρεις κι εσύ;
Αξίζει η παράσταση; Σε ρώτησα κάτι!
Περιμένεις να σου πω ότι είναι αίσχος;
Όπως βλέπετε, κυρίες και κύριοι, το κεφάλι του βοηθού μου...
έχει κατατρυπηθεί από τα μαχαίρια.
Χωρίς αμφιβολία, το κεφάλι του θα πρέπει...
να είναι καταματωμένο.
Αλλά θα δείτε με έκπληξη ότι το κεφάλι του έχει εξαφανιστεί!
Στο δεύτερο μέρος της παράστασης θα σας παρουσιάσουμε...
πειράματα μαγνητισμού, υπνωτισμού και αυθυποβολής.
Υπάρχει κανείς εθελοντής στο κοινό; Παρακαλώ, κύριοι!
Έρχομαι εγώ!
Ελάτε εδώ πάνω. Μη φοβάστε.
Δεν υπάρχει κανένας κίνδυνος.
Χρειαζόμαστε τώρα και έναν εκπρόσωπο του ασυενούς φύλου.
- Εσείς, Δεσποινίς; - Ποιος, εγώ;
Ναι, εσείς! Ωραία! Ελάτε. Φανείτε γενναία!
Όχι, δεν θέλω.
Θα αφήσετε αυτούς τους νέους εδώ πάνω μόνους τους;
Πήγαινε εσύ, τότε!
Έλα, κούκλα! Να σπάσουμε πλάκα.
Πλάκα;
Για κοιτάξου στον καθρέφτη!
Ελάτε Δεσποινίς, μην μας βάζετε να σας ικετέψουμε.
Πρέπει να έρθω να σας βοηθήσω εγώ;
Έρχομαι.
Μη φοβάστε. Είμαστε καλοί φίλοι όλοι εδώ.
Είναι στημένα όλα.
- Θα έρθετε; - Φυσικά, έρχομαι!
Νομίζετε ότι φοβάμαι;
Είναι όλα στημένα έτσι κι αλλιώς.
Δεν έχετε λόγο να φοβάστε. Δείξατε ότι είστε γενναία.
Ελάτε, μια χαρά θα είστε. Λοιπόν, ας το απολαύσουμε.
Α, το ξέχασα! Ασυγχώρητο από μέρους μου!
Ξέχασα εντελώς ότι η Δεσποινίς Ελβίρα βρίσκεται ακόμα εκεί μέσα.
Τι ζέστη κι αυτή! Ζεσταίνεστε κι εσείς, ε;
Τι λέτε για ένα ταξιδάκι με πλοίο; Παθαίνει κανείς ναυτία από εσάς;
Σαν παιδί είχα πάει στο Νησί Έλβα.
Σιγά μην έφτασες και στην Όστια.
Δεν παθαίνετε εσείς ναυτία; Καλό αυτό.
Α, εδώ είναι το πλοίο μας.
Το ονομάσαμε «Ατρόμητο», γιατί αψηφά τα κύματα.
Ελάτε τώρα παιδιά. Μη σας παρακαλάω.
Δεσποινίς, μείνετε εδώ.
Το καράβι σάς περιμένει. Η θάλασσα είναι ήρεμη και ο καιρός καλός.
Εγώ φεύγω!
Πού πας εσύ;
Είναι καλός! Τον υπνώτισε!
Κοίταξέ με στα μάτια!
Παίρνετε τα κουπιά κι αρχίζετε να κωπηλατείτε.
Η θάλασσα είναι ήρεμη και καθαρή. Νιώθετε το αεράκι.
Απολαμβάνετε τον αέρα που γεμίζει τα πνευμόνια σας μαζί με αλάτι και ιώδιο.
Δελφίνια!
Κοίτα πώς πηδούν!
Ένας από σας δεν νιώθει καλά.
Σκούρα τα πράγματα παιδιά.
Είστε στην ανοιχτή θάλασσα. Το κύμα μεγαλώνει.
Ακούτε τον άνεμο να σφυρίζει.
Θύελλα ξεσπάει!
Κρατηθείτε από τα σκοινιά!
Ο σώζων εαυτώ σωθήτω!
Μανούλα μου! Πνίγομαι!
- Τρόμαξες, ε; - Εσύ τι θα έκανες στη θέση μου;
Κατατρόμαξες!
Πού πάτε εσείς;
- Σε μένα μιλάτε; - Ναι.
- Δεν τελείωσε; - Όχι.
Δεν τελείωσε. Θα μ' αφήσετε μόνο μου εδώ;
Τι θέλει τώρα αυτός;
- Κυρία ή δεσποινίς; - Δεσποινίς!
- Διασκεδάσατε; - Όχι ιδιαίτερα.
Θα ήθελα να σας μιλήσω για λίγο. Ελάτε εδώ.
- Είστε από τη Ρώμη; - Ναι, στη Ρώμη μένω.
Σε ποια συνοικία; Κολόνα; Παριόλι; Πράτι;
Στο Πράτι!
Ελάτε, πείτε την αλήθεια. Πού μένετε;
Στην Μποργκάτα του Σαν Φραντσέσκο.
Γιατί γελάτε;
Μη τους δίνετε σημασία. Πλάκα κάνουν!
Ώστε δεν είστε παντρεμένη, αλλά θέλετε να παντρευτείτε.
Γιατί να θέλω να παντρευτώ;
- Χαζή είμαι; - Ποιος θα την έπαιρνε αυτή;
Όλα τα κορίτσια θέλουν να παντρευτούν.
Ξέρω ένα καλό παιδί, που θα ήθελε να σας παντρευτεί.
Εμένα;
Είναι ωραίος και πλούσιος. Έχει άλογο, οδηγάει Φεράρι.
Για να δούμε τι μπορεί να γίνει.
Τι δουλειά κάνετε;
Είναι κόμισσα!
Μια χαρά είμαι κι έτσι. Δε μου λείπει τίποτα.
Γι' αυτό, σας χαιρετω!
Δε μου λείπει τίποτα!
Αυτή είναι η αλήθεια!
Ακόμα καλύτερα!
Είστε πλούσια, έχετε λεφτά στην τράπεζα, σπίτια.
Μένω σε δικό μου σπίτι. Εντάξει;
Και τώρα, φεύγω!
Ένα λεπτό!
Μη με κάνετε ρεζίλι στον κόσμο.
Περιμένετε να σας γνωρίσω πρώτα τον Όσκαρ.
Ποιος είναι αυτός ο Όσκαρ;
Ελάτε, πηγαίνετε!
Τι κομψός που είσαι!
Μου επιτρέπεις να σου γνωρίσω τη δεσποινίδα;
Ηθελε κι αυτή να σε γνωρίσει.
Χάρηκα για τη γνωριμία.
Η χαρά είναι όλη δική του.
Και τώρα που σας σύστησα, σας αφήνω μόνους.
Αυτός είναι ένας ωραίος κήπος, ήσυχος, γεμάτος λουλούδια.
Μπορείτε να μιλήσετε. Δεν σας ακούει κανείς.
Ελάτε, δεσποινίς, ο Όσκαρ σας προτείνει το χέρι του.
Δώστε του το χέρι σας. Δεν είναι κακό!
Μα τώρα μόλις τον γνώρισα.
Περπατάτε μαζί! Τα δρομάκια είναι γεμάτα λουλούδια.
Τα πουλάκια κελαηδούν. Ο Όσκαρ δεν τολμά να μιλήσει!
Είναι ντροπαλός, συγκινημένος.
Σας λέει: «Δεσποινίς...
»Από καιρό ήθελα να σας γνωρίσω!
»Θα μπορούσα να σας κάνω μια ερώτηση;
»Δεν έχετε κάποιο μνηστήρα;
»Δεν είχατε ποτέ κανένα άντρα στη ζωή σας;
»Το φαντάστηκα!
»Σας βλέπω συχνά να στέκεστε στο παράθυρο. Και στη λειτουργία!
»Πάντα με το βλέμμα χαμηλωμένο. Πάντα δίπλα στη μητέρα σας!
»Ωραία! Μαζεύετε λουλούδια! Αυτό δείχνει ότι είστε ευγενική ψυχή!
»Δεσποινίς, μπορώ να ελπίζω ότι θα σας ξαναδώ;
»Ευχαριστώ! Πώς είπατε το όνομά σας;
»Ευχαριστώ, δεσποινίς Μαρία! θα κρατήσω αυτό το πολύτιμο λουλούδι.
»Θέλετε να χορέψουμε;»
Μαέστρο, ο Όσκαρ και η Μαρία θέλουν να χορέψουν!
Η ορχήστρα μας τώρα θα παίξει ένα ωραίο βαλς.
«Είμαι πλούσιος, αλλά μόνος και δυστυχισμένος.
»Τι να τα κάνεις τα ωραία αμάξια, τα ταξίδια, τα ξενοδοχεία;
»Καπνός! Αυταπάτη!
»Εγώ θέλω ένα σπιτάκι, παιδιά και μια γυναίκα σαν εσάς!»
Θα έπρεπε να με είχατε γνωρίσει όταν ήμουν ακόμα δεκαοχτώ ετών!
Είχα μακριά, μαύρα μαλλιά.
Μέχρι εδώ.
«Για μένα, θα είστε πάντα 18 ετών!»
Δηλαδή, είναι αλήθεια;
Μ' αγαπάτε;
Αλήθεια μου λέτε ή με κοροϊδεύετε;
Στ' αλήθεια μ' αγαπάτε;
Σηκωθείτε! Ελάτε!
Τι έγινε;
Τι μου κάνατε;
Ακόμα εδώ είσαι; Θέλω να κλείσω!
Εντάξει, φεύγω!
Να σου πω... Αυτοί η ηλίθιοι είναι ακόμα εκεί έξω;
Εφυγαν όλοι! Δεν υπάρχει κανείς.
Έλα, πήγαινε! Θέλω να κλείσω!
Τώρα θα γελάσουμε για τα καλά!
Με συγχωρείτε, δεσποινίς!
Ντονόφριο, λογιστής.
Συγχωρέστε με μου το θάρρος.
Δεν συνηθίζω να σταματάω κυρίες στο δρόμο.
Ήμουν μέσα, στην παράσταση.
Α, παρακολουθούσατε κι εσείς!
Ωραία παράσταση!
Θα σας άρεσε φαντάζομαι!
Αν τον ξαναδώ αυτόν τον γελοίο...!
Δεσποινίς! Σας παρακαλώ, με παρεξηγήσατε!
Συμφωνώ μαζί σας!
Γι' αυτό σας συμπόνεσα.
Γι' αυτό σας περίμενα. Για να σας εκφράσω τη συμπάθειά μου.
Όλοι κάνουμε τους κυνικούς. Ισως πιστεύουμε ότι είμαστε.
Αλλά μόλις δούμε κάτι αγνό και αθώο...
Η μάσκα του κυνισμού πέφτει...
Και ξυπνάει μέσα μας ότι καλό έχουμε.
Ηθελα να σας ευχαριστήσω, γιατί μου κάνατε μεγάλο καλό.
Κάνει λίγο ψύχρα, ε;
Μου επιτρέπετε; Αυτή η νυχτερινή υγρασία...
Μπορώ να σας κεράσω κάτι;
Δεν σας γνωρίζω καθόλου.
Αυτοί οι παλιάνθρωποι είναι ακόμα εκεί!
Με συγχωρείτε που επιμένω, αλλά τα πειράματα με το μαγνητισμό...
Είναι πολύ επικίνδυνα για τον οργανισμό.
Μπορούν να προκαλέσουν πολλές διαταραχές.
Γι' αυτό ένιωθα τόσο παράξενα!
Κρύωνα, ζεσταινόμουν, ίδρωνα! Σαν να είχα πυρετό.
Κοίτα να δεις!
Θα σας συνιστούσα ένα Φερνέτ. Θα σας κάνει καλό.
Ελάτε να καθίσουμε.
Μόνο για ένα λεπτάκι.
Παρακαλώ, καθίστε.
Δύο Φερνέτ, παρακαλώ!
Ελάχιστες φορές υποφέρω όπως απόψε.
Όταν αυτός ο τσαρλατάνος έλεγε ερωτόλογα, εν ονόματι του Όσκαρ...
Κι εσείς απαντούσατε στον Όσκαρ με τόση σεμνότητα και αθωότητα...
Ενιωθα λες και ήμουν άρρωστος!
Με πονούσε κάτι εδώ μέσα.
Ενιωθα πολύ άσχημα.
Γρήγορα, γιατί θέλω να κλείσω.
Ελάτε, μη στενοχωριέστε.
Κάποια πράγματα δεν μπορεί να τα αγγίξει η αγένεια του κόσμου.
Ακόμα και μέσα στον κόσμο που γελάει έτσι ανόητα...
Ευτυχώς, πάντα υπάρχει κάποιος που μπορεί να καταλάβει.
Κάποιος που ξέρει να εκτιμάει.
Μα τι έκανα;
Παίξατε μια πολύ ωραία και τρυφερή ερωτική σκηνή.
Είμαι ακόμα αναστατωμένος.
Δεν ξέρω πώς να το εκφράσω.
Αυτό που μου έκανε μεγαλύτερη εντύπωση...
Είναι ότι κρατήσατε μέσα σας άθικτα τα 18 σας χρόνια.
Τότε που πηγαίνατε στη λειτουργία, με τη μητέρα σας.
Τότε που είχατε μαύρα μαλλιά, μακριά ως εδώ.
Είπα τέτοια πράγματα;
Πρέπει να κλείσω!
Τι χρωστάμε;
150 λιρέτες.
- Ευχαριστώ. - Εσύ εκεί, πήγαινε να κοιμηθείς σπίτι σου!
Ακούστε, δεσποινίς μου.
Αυτό που συνέβη απόψε ήταν πολύ σημαντικό για μένα.
Σκεφτείτε ότι...
...δεν μένω σ' αυτήν την περιοχή. Τυχαία βρέθηκα εδώ.
Μ' αρέσει να περπατάω στην πόλη, σε συνοικίες που δε γνωρίζω.
Μπήκα σ' αυτό το θεατράκι, χωρίς να ξέρω το γιατί.
Δεν εξηγούνται όσα έγιναν. Λες και τα καθοδηγούσε η μοίρα.
Αυτό είναι! Το πεπρωμένο!
Μα ποιος είστε;
Μιλάτε λες και είστε από το Παριόλι.
Τι εννοείτε;
Μιλάτε όπως μιλάνε στο Παριόλι. Σαν αριστοκράτης!
Σας είπα, με λένε Ντονόφριο. Είμαι δημόσιος υπάλληλος.
Και τι θέλετε από μένα;
Ισως καταλάβετε καλύτερα, αν σας πω το μικρό μου όνομα.
Με λένε Όσκαρ.
- Σας λένε Όσκαρ; - Ναι.
Τι σημαίνει αυτό; Μπορεί να είναι σύμπτωση!
Ναι, αλλά δεν είναι περίεργο που διάλεξε το όνομα Όσκαρ;
Δεσποινίς, πρέπει να σας ξαναδώ. Περιμένετε το λεωφορείο;
Ναι, είμαι πολύ κουρασμένη. Θέλω να πάω να ξαπλώσω.
Δηλαδή, θα πούμε αντίο τώρα και δε θα ξαναβρεθούμε;
Δεν είναι δυνατόν! Πρέπει οπωσδήποτε να σας ξαναδώ!
Η πόλη είναι μεγάλη και έχουμε τόσα πολλά να πούμε οι δυο μας.
Πότε και πού μπορώ να σας ξαναδώ; Σας παρακαλώ!
Δεν ξέρω, έχω και δουλειά. Δουλεύω!
Είμαι πωλήτρια! Κι έπειτα, τι έχουμε να πούμε;
- Ορίστε; - Τι έχουμε να πούμε;
Ήρθε το λεωφορείο. Σας χαιρετώ!
Μη μου λέτε «όχι»! Κι εγώ δουλεύω.
Μπορούμε να βρεθούμε μετά τη δουλειά.
Αύριο το βράδυ, για παράδειγμα. Δεσποινίς, θα βρεθούμε αύριο;
- Το βράδυ δεν μπορώ. - Τότε, την Κυριακή το απόγευμα.
Την Κυριακή;
Την Κυριακή, στο Σταθμό, στις 7 το απόγευμα.
Δεν ξέρω, νιώθω τόσο παράξενα που...
Τι κάνετε;
Ελάτε, τελειώνετε!
Δεσποινίς, εδώ είμαι!
Ήμουν εκεί κάτω, με συγχωρείτε. Σας άφησα να περιμένετε.
Σας ευχαριστώ που ήρθατε.
Φοβόμουν ότι θα με βρήκατε βαρετό, ίσως λίγο τρελό...
Ηταν όλα τόσο παράξενα.
Λες και τα ονειρεύτηκα!
Πήρα το θάρρος... αν θέλετε να τα δεχτείτε.
Ευχαριστώ, αλλά δεν έπρεπε να κάνετε τον κόπο.
Χαρά μου! Ας πάμε από δω.
Λέει ότι του αρέσει να μου μιλάει.
Και μιλάει ωραία!
Πρέπει να διαβάζει πολύ ο τύπος! Φαίνεται μορφωμένος.
Χθες πήγαμε στο Μετροπόλιταν να δούμε μια πρώτη προβολή!
Είναι το τρίτο που παίρνεις! Είναι τόσο νόστιμα!
Το ξέρω ότι είναι νόστιμα! Πήγαμε, λοιπόν, στο Μετροπόλιταν...
Και είδαμε μια ταινία εποχής, σε πρώτη προβολή!
Με μονομάχους και μάρτυρες Χριστιανούς!
Μου εξήγησε ότι εκείνη η ιστορία δεν ήταν αληθινή.
Είναι φτιαχτή ιστορία, για το σινεμά.
Και μετά, μου είπε ότι...
...του αρέσει να μιλάει μαζί μου...
...επειδή εγώ τον καταλαβαίνω.
Είναι και ομορφούλης!
Μελαχρινός, με μαύρα μάτια.
Μετά πήγαμε και φάγαμε πίτσα.
Και πληρώνει πάντα αυτός!
Μου παίρνει και λουλούδια!
- Και δε ζητάει τίποτα; - Όχι βέβαια!
Άσε μας, ρε Καμπί'!
Αύριο έχουμε πάλι ραντεβού.
Τι θέλει, τέλος πάντων;
Πού να ξέρω;
Αλλά τι με νοιάζει; Αφού πληρώνει αυτός!
Α, ναι βέβαια!
Αστυνομία! Αστυνομία!
Στη φυλακή πρέπει να σας πάνε όλες!
Πιάστε τις όλες!
Εγώ δε φεύγω! Αν με θέλετε, είμαι εδώ!
Πώς είστε; Τι όμορφη που είστε σήμερα!
Είστε καλά;
- Καλά, εσείς; - Καλά, ευχαριστώ. Επιτρέψτε μου.
- Σας ευχαριστώ. Δεν χρειαζόταν. - Παρακαλώ.
- Είναι πάρα πολλά! - Σας παρακαλώ! Δεχτείτε τα.
Πού θέλετε να πάμε;
Όπου θέλετε εσείς.
Έχει ωραίο ήλιο σήμερα.
Πάμε στο Αβεντίνο.
Η οικογένειά σας δεν είναι από τη Ρώμη;
Δεν έχω πια κανέναν.
Οι γονείς μου πέθαναν όταν ήμουν μικρός.
Είναι βαριά η μοναξιά, αλλά προτιμώ να είμαι μόνος...
Από το να συμβιβάζομαι.
Ζούσαμε στην Πουλία, σε ένα μικρό χωριό.
Δε σας λέω το όνομά του, γιατί αποκλείεται να το ξέρετε.
Μεγάλωσα σε ένα παλιό σπίτι. Θυμάμαι τις λάμπες πετρελαίου.
Ο πατέρας μου είχε ένα μικρό κτήμα. Τον έλεγαν Τζιοβάνι.
Την καημένη τη μητέρα μου την έλεγαν Έλσα.
Μ' αρέσει το Έλσα. Είναι ωραίο όνομα.
Δεν είχα αδέλφια. Όταν πέθανε ο πατέρας μου...
Οι συγγενείς μας έκλεψαν...
...ό,τι περιουσία είχε η μητέρα μου. Και μείναμε πολύ φτωχοί.
Έτσι, άρχισα να ψάχνω για δουλειά.
Τι κάνεις, τέκνο μου;
Καλημέρα, πάτερ.
Μια ελεημοσύνη για τον Άγιο Αντώνιο;
Λυπάμαι, βγήκα χωρίς λεφτά.
Δεν πειράζει, μια άλλη φορά.
Το σημαντικό είναι να έχεις πάντα τη χάρη του Θεού.
Εσύ έχεις τη χάρη του Θεού. Έτσι, κόρη μου;
Δεν έχεις τη χάρη του Θεού;
Γιατί;
Όλοι πρέπει να έχουν τη χάρη του Θεού.
Όποιος έχει τη χάρη Του είναι ευτυχισμένος.
Εγώ έχω τη χάρη Του και είμαι ευτυχισμένος.
Πήγα στην Παναγία και ζήτησα τη χάρη Της.
Ισως δεν ήξερες να τη ζητήσεις ή ίσως δεν τη χρειαζόσουν.
Είσαι παντρεμένη;
Κακώς! Τα κορίτσια πρέπει να παντρεύονται, να κάνουν παιδιά.
Ο γάμος είναι ιερός!
Ζήτα τη χάρη του Θεού από τον Άγιο Αντώνιο.
Κι αν με χρειάζεσαι, με λένε πάτερ Τζιοβάνι.
Είμαι στο μοναστήρι του Σαν Φραντζέσκο.
Αλλά δύσκολα θα με βρεις, γιατί συνέχεια γυρνάω.
Ξανθούλα!
Αντίο!
Αύριο;
Όχι αύριο, δουλεύω.
Τότε, μεθαύριο. Την ίδια ώρα.
Και μεθαύριο έχω δουλειά.
Μα γιατί;
Ξέρετε, ήθελα να σας πω...
Δεν ξέρω αν θα σας ξαναδώ.
Μα γιατί;
Όχι ότι δεν περνάω καλά μαζί σας... Το αντίθετο!
Αλλά για ποιο λόγο;
Για ποιο λόγο να βγαίνω μαζί σας;
Χάνουμε κι οι δύο τον χρόνο μας.
Τι κάνουμε;
Κι έπειτα, τι θέλετε από μένα;
Αν θέλεις....
Θα σε παντρευτώ!
Ηθελα να σ'το ζητήσω και πριν.
Αλλά δεν έβρισκα το θάρρος.
Ηθελα να στο ζητήσω, από την πρώτη φορά που σε είδα.
Τι λες τώρα;
Θέλεις να παντρευτείς εμένα;
Τι λες; Θες να παντρευτείς μία που την είδες δέκα φορές;
Ούτε που με ξέρεις!
Δεν γίνονται έτσι αυτά!
Να ευχαριστείς το Θεό που είμαι πιο τίμια από κάποιες άλλες!
Με συγχωρείς, αλλά δεν γίνονται έτσι αυτά!
Τι ξέρεις εσύ για μένα;
Πού ξέρεις ποια είμαι;
Έτσι νομίζεις ότι γίνεται;
Δεν είναι σωστό να κοροϊδεύεις έτσι τον κόσμο!
Εμένα βρήκες να το κάνεις αυτό;
Αλήθεια!
Δε σε ρώτησα τίποτα και δε θέλω να μάθω τίποτα.
Τι σημασία έχει;
Δεν έχω προκαταλήψεις.
Αυτό που έχει σημασία είναι...
...ότι ξέρω πώς είσαι μέσα σου.
Είμαστε κι οι δύο δυο μοναχικά πλάσματα.
Πρέπει να μείνουμε μαζί. Σε χρειάζομαι.
Μη μου μιλάς έτσι.
Μη μου τα λες αυτά, αν δεν είναι αλήθεια.
Μα είναι αλήθεια!
Τι έκανες;
Τι έκανες, τρελή;
Παντρεύομαι!
Ζήτησε να με παντρευτεί! Θ' αγοράσουμε ένα μαγαζί στη Στοά Φεράτα!
Είναι έτοιμος να υπογράψει το συμβόλαιο.
Κι εγώ δεν ήξερα τίποτα! Τα είχε κανονίσει όλα! Μαγαζί, σπίτι!
Θα τα πουλήσω όλα εδώ! Θα πουλήσω το σπίτι!
Σε 15 μέρες παντρευόμαστε.
Βάντα, φεύγω!
Μα καλά, το ξέρει ότι εσύ...
Βέβαια! Του τα είπα όλα!
Δεν του έκρυψα τίποτα.
Αλλά είναι άγιος! Αγγελος!
Είπε ότι δε θέλει να ξέρει τίποτα. Δεν τον ενδιαφέρει.
Μ' αγαπάει!
Βάντα, μ' αγαπάει!
Ποιος είναι;
Θα ήθελα να δω τον πάτερ Τζιοβάνι.
Δε γύρισε ακόμα. Γιατί θέλετε να τον δείτε;
- Θέλω να εξομολογηθώ. - Πηγαίνετε στην εκκλησία.
Ναι, αλλά θέλω να εξομολογηθώ στον πάτερ Τζιοβάνι.
Ο πάτερ Τζιοβάνι δεν εξομολογεί, είναι λαϊκός παπάς.
Το ξέρω, αλλά θα περιμένω τον πάτερ Τζιοβάνι.
Τότε, περίμενε.
Γιατί το βάζεις μέσα αυτό; Δεν θα το πάρω.
Να πάρω την κουκουβάγια;
Όχι, θα μου φέρει γρουσουζιά. Θα πάρω, όμως, τα κοχύλια.
Για δες αν χωράει! Ναι, χωράει!
Αυτό το πούλησα. Βάλ'το στην άκρη.
Καμπίρια, θ' αφήσεις τόσα καλά πράγματα;
- Πάρε το σερβίτσιο. - Το πούλησα! Άσ'το!
Κι αυτό;
Γιατί όχι; Πήρα λεφτά!
Θα μου κόστιζε πιο πολλά, αν τα έπαιρνα όλα αυτά.
Αυτός πούλησε ό,τι είχε σπίτι του κι εγώ το ίδιο.
Έτσι, θα τα πάρουμε όλα καινούρια!
Εγώ θα τα έπαιρνα τα δικά μου. Δεν ξέχασες τίποτα;
Τι να ξεχάσω;
- Τα λεφτά τα πήρες; - Φυσικά! Λες να τα ξεχνούσα!
Ξέχασες, όμως, τη γούνα σου.
Ποια γούνα;
- Όχι, αυτή δεν τη θέλω! - Να τη χαρίσω στη θεία μου;
Φυσικά, κάνε γρήγορα όμως. Περιμένουν τα πράγματα!
Αμάν πια κι αυτοί!
Θα κλείσεις εσύ τη βαλίτσα; Καλά κλείσ' την.
Η μαμά!
Κοίτα με άλλη μια φορά έτσι, γιατί παντρεύομαι σε λίγο.
Τι λες;
Παντρεύομαι ναι.
Τι λέω! Τίποτα!
Πώς είμαι;
Σου πάει πολύ!
1.200 λιρέτες!
Σ' έκλεψαν!
Το πλήρωσες πολύ ακριβά!
Α, το βιβλίο μου.
Γεια σου, Ντ' Αρτανιάν! Έλα, πάμε!
Αναχωρούμε! Αντε, κουνήσου!
Τους είδες; Δεν αντέχω αυτούς τους πεινασμένους μπάσταρδους!
Έλα, πάμε.
Αυτά είναι τα κλειδιά του σπιτιού. Φεύγω.
Κυρία, αν χρειαστείτε κάτι, πείτε το στη φίλη μου.
Η δεσποινίς Βάντα θα μου το γράψει. Γεια σας!
Καλό ταξίδι! Η ώρα η καλή!
Ευχαριστώ πολύ!
Άσ'το καλύτερα, δε θέλω να χαιρετίσω κανένα.
Καλύτερα έτσι.
Είμαι τόσο χαρούμενη! Κι έπειτα...
...θα μου κάνουν ένα σωρό ερωτήσεις.
Λουτσιάνα!
Φεύγω, παντρεύομαι!
- Στείλε μας κουφέτα! - Έγινε! Γεια!
Χαιρέτησέ μου τον Νάντο, το θείο του... όλους!
Ωραία, ε;
Ωραία είναι.
Παντρεύεσαι...
κι ακόμα δεν γνώρισα τον μνηστήρα σου.
Πώς να τον φέρω εδώ, Βάντα; Με ξέρουν όλοι!
Να το λεωφορείο!
Ήρθε!
Γεια σου, Βά'!
Γιατί κλαις;
Ποιος κλαίει;
Μη μου πεις ότι κλαις τώρα;
Θα σου γράψω, αμέσως μόλις φτάσω. Με τη διεύθυνσή μου!
Θα δεις, θα παντρευτείς κι εσύ!
Πάμε.
Γρήγορα, τη βαλίτσα! θα σου στείλω τη διεύθυνσή μου.
Να προσέχεις, έτσι; Θα δεις!
θα γίνει και για σένα ένα θαύμα!
- Μακάρι! - Θα γίνει!
- Τι κάνεις; - Θέλω να πληρώσω εγώ!
- Δεν υπάρχει λόγος! - Πάντα εσύ πληρώνεις!
Αλλωστε τώρα, ό,τι είναι δικό μου είναι και δικό σου.
Το ίδιο είναι, έτσι δεν είναι;
Σερβιτόρε!
Βραδιάζει...
Θα δεις τι ωραίο που είναι το ηλιοβασίλεμα από δω πάνω.
Θες να με μεθύσεις, ε;
Είναι πολύ ελαφρύ.
Τα λεφτά.
Βάλ'τα στην άκρη.
Η προίκα μου!
350.000 λιρέτες μου έδωσαν για το σπίτι μου, οι απατεώνες.
Ηξεραν ότι βιαζόμουν και το εκμεταλλεύτηκαν.
Πήρα και όλα τα λεφτά που είχα στην τράπεζα.
400.000!
Είδες; Μου τα έδωσαν όλα σε καινούρια χαρτονομίσματα.
Ποτέ δε με ρώτησες αν έχω λεφτά.
Εσύ είσαι ένας άγγελος, ένας άγιος!
Αν ήξερες τι πέρασα για να βγάλω αυτά τα λεφτά!
Σ'το είπα, δεν θέλω να ξέρω. Σε παρακαλώ!
Έλα, πάμε να φύγουμε από δω.
Τι ξύλο έχω φάει!
Ξέρεις, κάποιοι κυνηγάνε τα κορίτσια για τα λεφτά τους.
Δεν θα το πίστευες.
Για την αγάπη τα δίνω όλα. Όχι όμως έτσι!
Και τα γηρατειά μου;
Ποιος θα με φροντίσει στα γηρατειά μου;
Με συγχωρείς...
Γκαρσόν, κράτα τα ρέστα!
Έλα, πάμε.
Κι έπειτα, δεν ήθελα να συνεχίσω για πάντα έτσι.
Αν μπορούσα, θα σταματούσα. Ακόμα κι αύριο.
Θα έφευγα.
Να συνέχιζα έτσι για πάντα; Είχα ξεπληρώσει ήδη το σπίτι.
Ξέρεις τι σχεδιάζαμε να κάνουμε με τη Βάντα;
Θα νοικιάζαμε ένα περίπτερο, μόλις μπορούσαμε.
Καταλαβαίνεις; Πού πάμε;
Είναι ωραία εδώ.
Πάμε μια βόλτα.
Δε θυμάμαι πια πώς ξεκίνησα.
Θυμάμαι μόνο ότι ήμουν μικρούλα.
Τις βαλίτσες;
Θα περάσουμε να τις πάρουμε.
Αν μ' έβλεπες στα 15 μου...
Είχα μακριά, μαύρα μαλλιά...
...μέχρι εδώ κάτω.
Αλλά ποιος καταλάβαινε; Η μάνα μου ήθελε μόνο τα λεφτά.
Πού πάμε;
Δεν ξέρω, μια βόλτα...
Πώς λέγεται αυτό το τραγούδι;
Δε θα με φιλήσεις;
Έλα!
Ξέρω ένα μονοπάτι.
Όσκαρ, πού πας;
Είσαι ένα κακό παιδί εσύ!
Σ' αρέσουν αυτά τα λουλούδια;
Βρωμάνε, όμως!
Δεν έχω ξαναδεί τέτοια λουλούδια.
Έλα, πάμε.
Έρχομαι!
Μύρισε! Τι λουλούδια είναι;
Τι έχεις; Είσαι λυπημένος;
Όχι! Γιατί;
Σταμάτησες να τραγουδάς. Περίμενε λίγο!
Γιατί δε χαράζουμε τα αρχικά μας στα δέντρα;
Πάμε να δούμε το ηλιοβασίλεμα. Είναι υπέροχα στο δάσος.
Το ηλιοβασίλεμα, ε; Πού θέλεις να πας;
Τι παράξενο φως!
Ωραίο, ε;
Τελικά, είναι αλήθεια ότι υπάρχει δικαιοσύνη στον κόσμο.
Υποφέρεις, περνάς ένα σωρό βάσανα...
Αλλά έρχεται και η στιγμή που γίνεσαι ευτυχισμένος.
Ήσουν ο άγγελός μου!
Τι παγωμένο χέρι! Κρυώνεις; Όχι.
Το μετάνιωσες;
Ωραία δεν είναι;
Κοίτα πόσο βαθιά είναι!
Θα μου άρεσε να κάνω μια βαρκάδα τώρα.
Υπάρχουν βάρκες εκεί κάτω;
Ξέρεις κολύμπι; Όχι βέβαια!
Παραλίγο να πνιγώ μια φορά. Αλλά με έσωσαν.
Και να σκεφτείς ότι μ' έσπρωξαν στο νερό!
Τι έχεις;
Μη μου πεις ότι θες να με σκοτώσεις!
Απάντησέ μου!
Θέλεις να με σκοτώσεις;
Θες να με σκοτώσεις!
Μη στέκεσαι έτσι ακίνητος! Πες κάτι!
Μίλα! Μην κάνεις έτσι! Μίλα!
Πες μου!
Για τα λεφτά;
Για τα λεφτά!
Σκότωσέ με!
Πέτα με απ' τον γκρεμό! Δε θέλω άλλο να ζήσω!
Φτάνει! Δε θέλω να ζήσω άλλο!
Σκότωσέ με! Πέτα με στο γκρεμό!
Δε θέλω να ζήσω!
Εμπρός! Ρίξε με!
Σταμάτα, ανόητη! Δε θέλω να σου κάνω κακό!
Δε βλέπεις ότι δε θέλω να σου κάνω τίποτα; Σταμάτα!
Δε θέλω να ζήσω!
Σκότωσέ με!
Μαουρίτσιο, βιάσου! Φεύγουμε!
Θα χάσουμε το δρόμο για το σπίτι.
Καλησπέρα.
Απόδοση Διαλόγων Νατάσα Συρεγγέλα
Αρχική έκδοση: Εργαστήρι Υποτίτλων, amerzone
Συγχρονισμός για έκδοση "1080p BluRay" - Διορθώσεις fanis