De legende van Orpheus is goed gekend.
In de Griekse mythologie was Orpheus een troubadour uit Thracië.
Zelfs de dieren kwamen naar hem luisteren.
Zijn liederen zorgden ervoor dat hij zijn vrouw Eurydice verwaarloosde.
De Dood nam haar van hem af.
Hij daalde af naar de onderwereld,
en met zijn charmes lukte het hem toestemming te krijgen
haar mee te nemen naar de wereld der levenden.
op voorwaarde dat hij niet omkeek.
Maar hij keek om,
en ze werd teruggevoerd door de Bacchanten.
Waar speelt ons verhaal zich af...
en in welke tijd?
Het is het voorrecht dan een legende om tijdloos te zijn.
Zoals u het wilt...
De dag dat ik zo'n auto heb, zal ik veel geld moeten hebben.
Heurtebise, help Mr. Cegeste het plein over.
Maar ik ben niet bezopen.
Dat ben je wel.
Orpheus!
Gegroet. - Ben jij getikt?
Ga even zitten.
Ik heb ze weggejaagd. - Je bent dan ook in hol van de leeuw verzeild.
Ik wou dat voor mezelf zien.
Wat wil je drinken? - Niets, bedankt. Ik had er al één.
Het was nogal bitter.
Jij hebt moed om met me te spreken.
Ik doe niet langer mee aan het gevecht.
Ik ben gestopt met schrijven op mijn 20ste. Ik had niets nieuws te zeggen.
Men respecteert mijn zwijgen.
Je denkt ongetwijfeld dat ik niets nieuw te zeggen heb,...
en dat een dichter niet al te beroemd mag zijn.
Ze houden niet veel van jou.
Het is eerder dat ze me haten.
Wie is die niet zo aangename jonge zatlap...
en niet afkering van luxe schijnt te zijn?
Dat is Jacques Cegeste. Een dichter.
Hij is 18 jaar, en ze aanbidden hem.
De prinses, die bij hem is, bestuurt het tijdschrift...
waar hij zijn eerste gedichten publiceerde.
Die prinses is zeer knap en zeer elegant.
Ze is buitenlands, ze wil zich niet onder ons mengen.
Dit is haar tijdschrift.
Ik zie enkel lege pagina's!
Het is genaamd "Nudisme".
Dat is absurd.
Minder absurd dan moest het gevuld zijn met absurd geschrijf.
Geen overdrijving is absurd.
Orpheus, jouw grootste fout is...
weten wanneer je net iets te ver gaat.
Het publiek houdt van me.
Het zijn dan de enigen.
Ze hebben het over ons.
Het lijkt dat men verandert,
en men publiceert enkel tekst. - Ik heb de zijne.
Zie in welke staat ze zijn. Hij laat ze overal slingeren.
Jacques! - Geef mij dat!
Klootzak.
Ik sla op je smoel.
Hou je nu eens kalm. Ik haat scènes.
Vanzelfsprekend.
Politie?
Café des Poètes.
Ambras.
Tot ziens.
Ik vind je café amusant.
Ze vinden zichzelf het middelpunt van de wereld.
Dat zijn ze.
Je weet dat, en je lijdt eronder.
En mijn zaak is reddeloos verloren?
Nee. Was dat wel zo, dan zou je niet zoveel haat oproepen.
Wat willen ze dat ik doe?
Dat ik meevecht?
Verbaas ons.
Uw papieren.
Mijn excuses, Grootmeester, ik had u niet herkend.
En nochtans heeft mijn vrouw enkel foto's van u op haar kamer.
Mijnheer is bij mij. - Nogmaals mijn excuses.
Precies goede vriendjes met de politie.
Ik? - Ik raad je aan er vandoor te gaan.
Je zou de schuld kunnen krijgen van deze gebeurtenis.
Dat ook nog!
Laat me gerust!
Jullie hebben het recht niet!
Geen papieren. Hij gaat mee. - Ik sta voor hem in.
Let het uit op het bureau. - Dit is een schande!
Wij doen gewoon ons werk. - Laat me gerust!
Laat me gerust!
Smeerlappen! Varkens!
Laat me gerust!
De kleine smeerlap beet mij! - Opgepast!
Ga die nummerplaten doorgeven. - We zagen ze niet.
Verwittig de wegpolitie.
Leg hem in mijn auto, en doe iets aan deze zielige bende.
Heurtebise, help hen.
En dat op een plaats waar nooit iemand voorbijkomt...
Blijf daar niet staan als een lantaarnpaal.
Ja, jij!
Maak jezelf nuttig.
Ik heb je nodig als getuige. Instappen. Snel, snel.
Geef me je zakdoek.
Hij ziet er zwaargewond uit.
Zeg geen overbodige dingen.
Breng je hem niet naar het ziekenhuis?
Je denkt toch niet dat ik dit kind naar een ziekenhuis breng?
Raak hem niet aan.
Maar...
deze jongeman is dood.
Wanneer ga jij je met je eigen zaken bemoeien?
Wanneer stop jij je met anderen te bemoeien?
Jij hebt me gezegd dat ik moest instappen.
Wil je je bek houden?
Neem de gebruikelijke weg.
De radio.
De stilte...
gaat sneller achterwaarts...
drie keren...
De stilte...
gaat sneller achterwaarts...
drie keren...
Ik herhaal.
De stilte...
gaat sneller achterwaarts...
drie keren...
Opgelet, luister.
Eén enkel glas water verlicht de wereld.
Waar gaan we heen? - Moet ik je dwingen om te zwijgen?
Eén enkel glas water verlicht de wereld.
Twee maal. Ik herhaal.
Gegroet!
Maar... dat zijn die mannen die deze jongen omver reden.
Ben jij een idioot?
Stel me geen vragen meer.
Stap uit, mijnheer, en laat mijn mannen begaan.
Haal uit lichaam uit de wagen, en breng het naar boven.
Ben jij slapend wakker?
Ik denk van wel.
Iedereen treuzelt. Ik hou niet van getreuzel.
Wacht daar op me, mijnheer.
Leg hem op de grond.
Volg me, mijnheer.
Je slaapt overduidelijk.
Ja... Ja, ik slaap...
Dit is heel vreemd.
Mevrouw, verklaar me dit. - Niets van.
Als je slaapt, als je droomt, is het de taak van de dromer de droom te aanvaarden.
Ik heb recht op een verklaring.
Je hebt alle recht, beste man, en dat heb ik ook...
dus we staan even.
Mevrouw, zet die muziek uit!
Er is in de kamer hiernaast een dode, samen met hen die hem gedood hebben.
Ik herhaal... ik wil...- - En ik wil dat je van die radio afblijft!
Luister: De spiegels zouden beter... - Ga zitten en hou je rustig.
meer nadenken.
Drie keer.
De spiegels zouden beter...
meer nadenken.
Jij bent onuitstaanbaar.
Ga zitten.
Wacht in deze kamer op mij.
Mijn bedienden zullen je champagne en sigaretten brengen.
Doe alsof je thuis bent.
Je probeert te hard dit alles hier te begrijpen, mijn best man...
en dat is een zware fout.
Maar mevrouw, ik word thuis verwacht.
Laat je vrouw op je wachten.
Ze zal dan nog blijer zijn je terug te zien.
Alles ik klaar? - Ja, mevrouw.
Cegeste, sta op.
Gegroet.
Weet je wie ik ben? - Dat weet ik.
Zeg het. - Mijn Dood.
Goed. Jij bent nu in mijn dienst.
Ik sta ter uwer beschikking.
Je zal mijn bevelen gehoorzamen. - Ik zal uw bevelen gehoorzamen.
Uitstekend.
Vooruit, we vertrekken.
Neem mijn jurk vast.
Wees niet bang, en laat niet los.
Waar zijn wij?
Ik vroeg je waar we zijn. - Ik weet het niet, mijnheer.
Ik moest op u wachten en u terugrijden.
Waar is de prinses? Waar is de chalet?
Als mijnheer wil instappen...
Natuurlijk!
Die mevrouw verbleef in het Hôtel des Thermes.
Geef me de manager.
Mijnheer de manager, u wordt gevraagd.
Hallo, ja, Hôtel des Thermes... Hallo?
Dit is de hoofdcommissaris.
Mijn excuses dat ik u weer stoor.
Heeft u het al kunnen onderzoeken?
Hallo? Hallo?
Hallo? Niet neerleggen.
Ik kan enkel herhalen wat ik al zei, commissaris.
Er verblijft hier niemand die aan die beschrijving voldoet,...
en er is geen Rolls-Royce.
Ik ben om 2 uur bij je. Excuseer mee.
Onvoorstelbaar.
Niet in de Thermes, niet in Hotel Fabius,
en niet in het Hôtel des Deux Mondes.
Hij komt nooit meer terug.
Kom, kom, rustig maar.
Mannen komen altijd terug.
Ze zijn zo absurd.
Maar waar is hij? Waar kan hij zijn?
Het is zinloos je te beliegen. Hij is bij die vrouw.
Nee, nee! Dat geloof ik nooit!
U, Commissaris, vertel haar dat dat niet waar is. U kent Orpheus!
Zeg haar dat het niet waar is. - Dat is moeilijk te zeggen.
Jullie huwelijk is voorbeeldig, maar soms verliezen mannen hun hoofd.
Een onaangenaam gebeuren. - Vrees je geen schandaal in de pers?
Nee, ik heb strikte orders gegeven.
En bovendien weten de reporters nog van niets.
Een reporter, mijn beste Commissaris. - Wat?
Wat is er?
Mevrouw. - Mijnheer.
De krant Le Soleil stuurt me. Is uw man thuis?
Mijn man kan nu niemand ontvangen. Hij slaapt.
Hij slaapt?
Hij heeft de ganse nacht gewerkt.
Ik kwam hem ook bezoeken, maar ik wil hem niet wekken.
Goed, ik ga ervandoor. Kan ik je ergens afzetten, Commissaris?
Niet nodig, ik ben per auto. - Wat was het dat u wou?
Een gesprek over het ongeval met die jongeman.
Hij is niet in het ziekenhuis, en zijn vrienden maken zich zorgen.
Alles is in orde. Ik kom straks bij de krant langs.
Bravo daarvoor.
Dit is verschrikkelijk.
Niet paniekeren.
Ik ga naar de krant, en ik zal het duidelijk maken.
Kom, kom. Moed houden.
Volg me, en wees zo stil mogelijk.
Rij verder, ik doe de garage open.
Wij verstaan elkaar?
Mijn vrouw zal hier niets van begrijpen.
Reporter voor Le Soleil.
Dus, u slaapt?
Ik laat je slapen, Orpheus. Aangename dromen.
Maak dat je weg bent!
Mijn krant zal rekening houden met uw gedrag. - Maak dat je hier weg bent.
Hier krijg je spijt van. - De pers kan me gestolen worden.
Dat is iets nieuw. - Ja, dat is iets nieuw.
Eurydice, daar is hij!
Mijn liefste!
Eindelijk.
Wat doen jullie hier? - Hoe vriendelijk.
Het is normaal, Orpheus,...
als jij je vrouw verlaat dat ze steun zoekt hij hen die haar liefhebben.
Ik was doodongerust. Ik heb Aglaonice opgebeld.
En de commissaris?
Ik heb de indruk dat u de ernst van de situatie niet begrijpt.
Wat ik begrijp is dat ik thuis kom en de politie aantref...
en een vrouw die ik verboden heb ooit hier binnen te komen.
Orpheus! - Uw ongemanierdheid is grenzeloos geworden.
Je zal je woorden berouwen.
Komt u, Commissaris?
U lijkt hier even onwelkom als ik.
Vooruit. Ik ga je niet aanhouden.
Maar jullie staan morgen op mijn bureau.
Tot ziens, mevrouw.
Orpheus!
Aglaonice is gevaarlijk!
Haar Vrouwenbond is machtig. Je bent gek.
Misschien ben ik wel bezig gek te worden.
Waar was je? - Oh, nee, dat niet!
Niets daarvan.
Dat niet! Geen kruisverhoor, alsjeblieft!
Geen kruisverhoor!
Je bleef nooit de ganse nacht weg, het is toch normaal dat ik dan vraag...
Niets. Vraag me niets.
Orpheus, jij drinkt nooit.
Nu dus wel. Last van?
En ik die zat te wachten op jou...
die zat te wachten op jou, om je groot nieuws te vertellen.
Het nieuws loopt mijn oren uit.
Vertel me vooral geen groot nieuws meer.
Het nieuws dat ik hoor is altijd slecht, en ik heb er genoeg van.
Genoeg! Ik wil slapen.
Sla-pen!
Wie bent u? - Ik bracht uw man terug.
Waar was hij?
Ik ben chauffeur voor de dame die hem gisteren in haar wagen deed stappen.
Bracht hij de nacht met haar door?
Nee, mevrouw.
Mijn werkgever vervoerde een zwaar gewonde man,...
uw man was daar ook, en stapte in de wagen.
Mijn baas heeft niet graag dan men zich mengt in haar zaken.
En dan?
Dan heeft ze ons onderweg achtergelaten.
Ze had een auto klaarstaan, en daarmee reed ze naar de villa waar ze verblijft.
Ze vertrok met de gewonde.
En mijn man?
Ik had ergens een slecht contact.
Ik wachtte liever op het daglicht.
Uw man heeft in de auto geslapen.
Hij maakte zich zorgen over u.
Ik wou dat ik u kon geloven.
Ik zou wellicht tegen je liegen moest ik een echte chauffeur zijn, wat ik niet ben.
Wat ben je dan? - Een student, en platzak.
Ik heb die baan pas 2 weken.
Mijn naam is Heurtebise.
Je geeft me enige moed.
Ken je mijn man? - Wie kent hem niet?
Mijn man aanbid mij... en nu is hij zo uitgevlogen tegen mij.
Hij is zichzelf niet. Hij heeft gedronken.
Je hebt je handwerk laten vallen.
Ik ging hem mijn grote nieuws vertellen.
Hij wou zelfs niet luisteren. Hij zag en hoorde niets.
Hij wist niet eens dat hij er zijn voet op zette.
De vermoeidheid. Men slaapt niet goed in een auto.
Dat is het misschien. Hij schreeuwde dat hij wou slapen.
Maar jij moet dan ook uitgeput zijn.
Ik ga je wat koffie zetten.
Waar ga jij je baas weer ontmoeten?
Excuseer - die "dame".
Ga zitten.
Ik heb geen orders.
Ik wacht op haar in de stad.
Je kan hier wachten als je wil.
Er is een kamertje boven de garage.
Het is niets luxueus, dat niet.
Je kan je wagen naast de onze zetten, en wachten.
Vertel de waarheid.
Je wil me in het oog houden, omdat ik onderdeel ben van dit gebeuren.
Niettegenstaande, bent u verrukkelijk.
U vergist zich. Ik ben heel gewoontjes.
U moet weten dat vrouwen zoals ik...
op hun hoede moeten zijn voor bepaalde personen.
Uw man is niet iemand die rap zijn hoofd verliest.
Hij is heel aantrekkelijk en zeer beroemd.
Het is een wonder dat hij me nog trouw is.
Mijn water!
Excuseer me! - Oh, het gas!
Wat is daarvan? - Het staat nog open. Wees voorzichtig.
Ik hou niet van die geur...
en met goede reden.
Met goede redenen?
Ik heb zelfmoord gepleegd met gas.
Die geur achtervolgt me sinds mijn dood.
Uw dood?
Ik bedoel... sinds ik probeerde zelfmoord te plegen.
Ah zo. Je ziet er ook niet uit als een spook.
Ik was verliefd op een meisje. Ze was nogal lelijk.
Jammer dat ze niet op jou leek.
Jouw naam is Eurydice, niet? - Tot uw dienst.
Maar ik ben de jouwe vergeten.
Heurtebise, tot uw dienst.
De vogel zingt met zijn vingers.
Eén keer.
Ik herhaal:
De vogel zingt met zijn vingers.
Eén keer.
En, die eerste nacht...
kwam de Dood van Orpheus naar zijn kamer,...
om hem te zien slapen.
Twee dagen later...
Zijn er geen radio's buiten de auto?
Ik vind deze zender nergens anders.
Dus om bij jou te zijn moet ik in een auto wonen?
Niemand die je daartoe dwingt. - Luister eens, mijn liefste...
38...
39...
40.
Twee keer.
Ik herhaal:
38...
39...
40...
Twee keer.
Opgelet, luister.
Ik dacht enkel nietszeggende zinnen te horen.
Maar gisteren was er iets verbazingwekkend.
Rust wat.
En nieuwe boodschappen van zodra ik mijn rug gekeerd heb?
Maar Orpheus...
je kan je leven niet spenderen in een pratende auto.
Het houdt geen steek. - Geen steek?
Mijn leven begon bergaf te gaan.
Het was over de top, niets meer te verwachten dan de dood.
Snap je dan niet dat de minste van die zinnen zoveel meer is dan eender welk van mijn gedichten.
Ik zou mijn volledige werk opgeven voor één van die zinnetjes.
Ik volg het onbekende.
Orpheus, ons kind gaat niet eten van die kleine zinnetjes.
Dat zijn de vrouwen, Heurtebise.
Je ontdekt een wereld...
en zij spreken over babykleertjes en rekeningen.
Ik bewonder Orpheus.
Ik heb die zinnetjes al duizend keer gehoord, en er niet de minste aandacht aan geschonken.
Van waar zouden ze komen, Heurtebise?
Geen enkele andere zender zendt ze uit.
Ik ben zeker dat ze enkel aan mij gericht zijn.
Orpheus, niets anders dan deze auto is nog van belang.
Ik zou kunnen sterven, en je zou het niet merken.
We kunnen allemaal dood zijn, en we zouden het niet merken.
Wees op je hoede voor de Sirenen!
Ik ben degene die hen verleidt.
Jouw stem is de mooiste.
Wees tevreden met je stem.
Opgelet, luister.
2.294.
Dat is werkelijk zeer poëtisch.
Wie kan zeggen wat poëzie is, en wat het niet is?
Daarbij, als het je niet bevalt hoef je niet te blijven.
Ik wil enkel met rust gelaten worden, niets meer.
Kom mee.
Neem haar mee, ze maakt me gek.
Deze auto maakt je gek.
Neem haar mee, Heurtebise, of ik doe nog ongelukken!
Orpheus was verschrikkelijk.
Nee, hij is een genie, en geniën hebben allemaal kuren.
Het is niet die pratende auto die ik vrees.
Het is wat hij zoekt.
Maar hij denkt zelfs niet meer aan die vrouw.
Enkel die zinnen interesseren hem nog.
Heurtebise, ik mag dan dwaas zijn...
maar ik voel dingen aan.
Het is de eerste keer dat hij me behandeld als een hond.
Niet overdrijven. Het is gewoon een huwelijksprobleempje.
Daar begint het mee.
Jij gaat nu neerliggen, en je ogen sluiten.
Wil jij voor mij opnemen?
Ja, het is bij Orpheus.
Nee, nee, dit is Orpheus niet.
Begrepen, Commissaris.
Ja, ik zal hem uw boodschap doorgeven.
De commissaris belde. Hij verwacht je op zijn bureau.
En je vrouw voelt zich niet goed. - Dat is normaal in haar toestand.
Ga naar haar. - Goed. Zet jij de auto buiten?
Mijn auto? - Nee, de mijne.
Niemand mag weten dat die auto hier is.
De ganse stad kent hem.
Wat scheelt er?
Voel je je niet goed? - Zeer goed.
Wil je dat ik je een oppas regel? - Een oppas?
Ik kan je hier niet alleen laten. Ik moet naar de stad.
Ik ben niet alleen.
Neem me mijn slecht humeur niet kwalijk.
Ik was op mijn lauweren aan het rusten.
Het is belangrijk dat ik weer wakker word.
Kom snel terug.
Vergeef je me? Ik ben zo nerveus.
Wat is er? Liet ik je schrikken?
Ik ben veel te nerveus. Ik kan niet rijden.
Geen angst dat ze mij gaan herkennen als ik rijd?
Zet me af en wacht ergens waar men jou niet kent.
Ik ga naar de politie en dan kom ik terug.
Men weet nooit of men weer buiten komt bij de politie.
Je bent heel grappig.
Excuseer. Heeft u geen bruinharige dame voorbij zien komen?
Zeg, Orpheus, waar brandt het?
Excuseer -
Heeft u een jonge vrouw gezien?
Welnu, Orpheus, zitten we achter de meisjes?
Ze is heel slank, heel elegant, en ze stapt erg vlug.
Dat ben ik!
Orpheus, een handtekening, alstublieft. - Ik heb nu geen tijd.
Teken mijn notaboekje. - Ik heb niets om te schrijven.
Monique, leen me je stylo. - Luister hier...
Hij is het! Hij is het!
Laat me met rust!
Idioot!
Hierheen! Snel!
Ik snap waarom hij zo doet. Moet je dit lezen.
Een zeer, zeer zorgwekkend artikel.
Elk op zijn beurt, of we komen nergens.
U zei, mijn beste, dat deze zin een gedicht is.
U bent daarin beter geplaatst dan ik.
U heeft het woord.
Orpheus heeft me gisterenmorgen die teksten gestuurd.
Ik vond ze nogal verbazingwekkend.
Ik heb ze aan mijn jonge vrienden getoond.
Het viel me op dat een daarvan, een zeer verbazingwekkende,...
me ergens deed aan denken.
Als ik me niet vergis is die tekst:
"De vogel zingt met zijn vingers".
Ik citeer met alle voorbehoud.
Op de dag van het ongeluk was die jongen nogal ver heen.
U heeft het toch over het slachtoffer?
Jacques Cegeste. Hij ging ons een gedicht voordragen.
Ik heb de papieren opgeraapt, bij het Café des Poèts, na de vechtpartij.
De zin die u in uw hand heeft is door hem geschreven.
Orpheus kende Cegeste niet.
Hij zat bij me toen hij Cegeste voor het eerst zag.
Die jongeman verdween onder tragische omstandigheden,...
en zijn zin komt naar ons terug via Orpheus, die in de auto stapte,...
en beweerd niet te weten wat met hem gebeurd is.
Mevrouw, u heeft een vrouwenclub, "Les Bacchantes."
Men kan daar tot laat in de nacht drinken.
Enkel champagne, Commissaris. - Dat klopt.
Wat kunt u mij vertellen?
Orpheus trouwde met één van mijn vroegere diensters.
We hebben dat kleintje allemaal graag.
Als ze verdrietig is, komt ze naar ons.
Toen ze ons kwam bezoeken was ze zeer ongelukkig.
Dames en heren, ik twijfel geen moment aan uw goede trouw,...
nog aan uw wens het gerecht te helpen.
Maar deze bewijzen zijn te mager om een nationale held te beschuldigen.
Orpheus!
Vergeet niet dat we een fanfare met trompetten...
"Orpheaanse muziek" noemen.
Dames, heren,...
Weg met die nationale helden. Dan zorgen we wel zelf voor gerechtigheid.
Ik heb Orpheus laten komen, ik verwacht hem elk moment.
Hij zal zeker kunnen uitleggen...
Als het gerecht niet wil ingrijpen, dan doen wij het wel.
Heren, heren... - Commissaris.
Heren, heren.
Dames.
Heb je dit artikel gezien?
Nee, en ik ga het niet lezen. - Verstandig, het is schandalig.
Zeg er niets van tegen mijn vrouw.
Hebben veel mensen je gezien? - Nee.
Het leek me eerder dat de straten leeg waren.
Ik heb enkel wat jonge meisjes ontmoet die een handtekening wilden.
En jij? - Nee. Wacht, ja! Mijn baas.
Ze kwam voorbij in haar open wagen...
ze vertraagde en riep me toe dat de Rolls goed stond bij jou...
en ik moest wachten op haar.
Je had haar achterna moeten gaan, roepen dat ze moest stoppen.
Het is niet de taak van een chauffeur bevelen te geven, het is eerder ze te ontvangen.
Heeft ze bevelen gegeven?
Nee, ze zei me op bevelen te wachten bij jou.
En wat vertelde de commissaris? - Ik ben niet geweest. Hij kan wachten.
Elke nacht kwam de Dood van Orpheus terug naar zijn kamer.
Nee, Eurydice, nee! - Ik ga, Heurtebise.
Ik ga naar Aglaonice. Ik moet!
Ze is de enige die me raad kan geven.
Orpheus zal hier niet blij mee zijn.
Al wat hem interesseert is de auto van die vrouw.
Zelfs moest ik je brengen, zal hij je zien. Hij zit in de garage.
Ik neem de fiets. Ik deed dat vroeger vaak.
Dat is belachelijk in jouw toestand. - Ik ga.
Ik kan het je niet verbieden...
maar als ik het je smeek?
Ik ga toch.
Hou me niet tegen. Ik begin gek te worden.
Aglaonice kan je niets nieuw vertellen...
en jij gaat je uitputten.
Gegroet. - Gegroet.
Voortmaken, Cegeste. Wen er maar aan mij te volgen.
Wil je de deur sluiten? - Welke deur?
De spiegel. Jij begrijp nooit wat je gezegd word.
De spiegel en het trapluik.
Alles in orde?
Dat hangt ervan af.
Wat bedoel je daarmee?
Niets, mevrouw.
Zoveel te beter.
Ik kan niet tegen brutaliteit.
Is Orpheus in de garage?
Ja, mevrouw.
Wel, Cegeste,...
waarom trek je zo'n gezicht?
Verwachtte je misschien dat ik mijn werk deed in een lijkwade en met een zeis?
Mijn jongen, als ik aan de mensen verscheen zoals ze mij zich voorstellen,...
zouden ze mij herkennen,...
en dat zou onze taak niet gemakkelijker maken.
Heurtebise zal je helpen. Alleen zal het je niet lukken.
Ik zal zelf de gordijnen dicht doen, aangezien jullie er niet om geven.
Laat enkel de zender op de tafel.
Cegeste, zend de berichten.
Komaan, schiet wat op.
Niet meer drinken bekomt je precies niet goed.
Ik heb geen tijd te verliezen.
Het rouwkleed van de jonge weduwe...
is een waar ontbijt van zonlicht.
Eén keer. Ik herhaal:
Het rouwkleed van de jonge weduwe...
is een waar ontbijt van zonlicht.
Je zinnen zijn een heerlijke uiting van inspiratie.
Dank je.
Waar zijn mijn handschoenen? - Die zitten niet in de zak.
Als je ze vergeten bent, ga je wat meemaken.
Ja, mevrouw. Het spijt me.
Ik had het wel gedacht. Geef me de jouwe, snel.
Je weet dat ik een absolute discipline eis...
zoals op een schip.
Hebt u bevelen?
U zei?
Ik vroeg of je bevelen had.
Als ik mijn bevelen uitvoer, verwacht ik dat de mijne ook uitgevoerd worden.
Dat is net waarom ik het vraag.
Jij durft dat te vragen?
Als je bevelen had, had je doders hun taak al volbracht.
Ben je verliefd op die idiote?
En wat als dat zo was?
Je bent niet vrij om lief te hebben in deze wereld, noch in een andere.
Jij ook niet. - Wat?
Men ontsnapt niet aan de regels. - Ik beveel je te zwijgen.
Je bent verliefd op Orpheus en je weet niet hoe daar mee om te gaan.
Zwijg!
Zend je berichten.
Zend je berichten, het maakt niet uit wat.
Mevrouw, kan ik ook verschijnen en verdwijnen, zoals Heurtebise?
Jij bent te onhandig. Vooruit, zenden.
Jupiter geeft wijsheid...
aan hen die hij wil verliezen.
Ik herhaal:
Jupiter geeft wijsheid...
aan hen die hij wil verliezen.
Orpheus.
Wat? Kan ik dan nooit met rust gelaten worden?
Je vrouw is in groot gevaar.
Volg me. - Wees stil.
Ik zeg je dat je vrouw in groot gevaar is.
Je stoort me bij het luisteren. - Hoor je wel wat je zegt?
Laat me dit eerst opschrijven.
Orpheus, je vrouw is stervende!
Jij kent haar niet.
Het is komedie om me weer in huis te krijgen.
Sta op.
Weet je wie ik ben?
Ja. - Zeg het.
Mijn Dood.
Jij behoort nu toe aan de andere wereld.
Ik behoor nu toe aan de andere wereld.
Je zal mijn bevelen gehoorzamen. - Ik zal gehoorzamen.
Uitstekend.
Ah, daar ben je.
Orpheus weigerde je te volgen.
Ik zal daar elders over praten.
Ik ga ook praten.
Ik heb veel te vertellen.
Vergeet het apparaat niet. Jij vergeet alles.
Ik veronderstel, Heurtebise, dat jij op Aarde wil blijven?
Je lijkt wel een grafdelver in dat trapluik.
Je bent zo belachelijk.
Ik ben niet de enige.
Ik zal je brutaliteit onthouden.
Cegeste!
Wanneer ga je leren niet meer om te kijkn?
Er zijn er die daardoor in een zoutpilaar veranderd zijn.
Voorwaarts.
Ik had je verwittigd. Je bent te laat.
Te laat? - Kom naar boven.
Wat doe jij in mijn slaapkamer?
Kom door het venster naar binnen, je gebruikt het ook om naar buiten te gaan.
Ik vroeg je wat je in mijn slaapkamer doet.
Je vrouw. - Wat, mijn vrouw?
Je vrouw is dood.
Wat voor grap is dat?
Het zou een hele vreemde grap zijn.
Je wilde niet naar me luisteren.
Eurydice.
Orpheus, luister naar mij.
Het is te laat voor spijt.
Luister naar mij.
Maar hoe...
waarom?
Ze is slecht gevallen...
en, denk ik, nog andere zaken ook.
Wat dan?
Dit is niet mogelijk.
Spreek met mij.
Kijk me aan.
Er blijft maar één mogelijkheid over om je dwaasheid ongedaan te maken.
Dit is die droom die blijft voortduren...
die nachtmerrie die blijft duren.
Ik moet wakker worden! Iemand, maak me wakker.
Luister naar jezelf.
Luister naar jezelf, Orpheus!
Het heeft allemaal geen zin meer.
Je hebt nog één mogelijkheid.
Welke?
Orpheus, jij kent de Dood.
Ik heb over haar gesproken...
over haar gedroomd...
haar bezongen...
Ik dacht haar te kennen...
maar dat deed ik niet.
Je kent haar wel... persoonlijk.
Persoonlijk?
Je bent bij haar geweest.
Bij haar?
In haar kamer. In haar eigen kamer.
De prinses? - Ja.
Mijn God!
De spiegel...
Ik zal je het geheim der geheimen vertellen.
Spiegels zijn de deuren waardoor de Dood komt en gaat.
Bekijk jezelf gans je leven in een spiegel...
en je zal de Dood aan het werk zien...
zoals bijen in een glazen bijenkorf.
Hoe komt het dat jij al deze verschrikkelijke dingen weet?
Doe niet zo naïef.
Hoe kon ik haar chauffeur zijn zonder weet te hebben van bepaalde verschrikkelijke zaken.
Heurtebise, er is niets meer aan te doen.
Jawel... naar haar toe gaan.
Dat kan geen mens...
tenzij hij zichzelf dood.
Een dichter is meer dan een mens.
Maar mijn vrouw ligt daar dood op haar sterfbed!
Dat is een vorm van haar...
zoals de prinses een vorm is van de Dood.
Het is allemaal bedrog.
Je vrouw is nu in een andere wereld.
Ik vraag je me daarheen te volgen.
Ik zou haar naar de hel volgen.
Zo ver moet je niet gaan.
Ik wil naar Eurydice toe.
Je hoeft me niet te smeken.
Ik bied het je aan.
Kijk me in de ogen.
Wil je naar Eurydice toe, of naar de Dood?
Maar...
Ik stel je een duidelijke vraag, besef dat goed.
Wil je naar de Dood toe, of naar Eurydice?
Allebei.
En, als je de kans krijgt, de één bedriegen met de ander?
Opschieten.
Ik ben blij dat ik niet meer onder de levenden ben.
Men heeft hier handschoenen vergeten.
Handschoenen? - Doe ze aan.
Vooruit, doe ze aan.
Met die handschoenen kan je door spiegels heen...
zoals door water.
Bewijs dat.
Probeer.
Ik ga met je mee.
Kijk naar het uur.
Eerst de handen.
Heb je angst?
Nee...
Maar die spiegel is gewoon een spiegel...
en ik zie een ongelukkige man.
Het is niet nodig het te begrijpen.
Je moet het enkel geloven.
Waar zijn we?
Het leven is lang als je dood bent...
Dit is Het Gebied.
Ze word gevormd door de herinneringen en de ruïnes van de gewoonten van de mens.
En elke spiegel op de wereld leidt naar Het Gebied?
Ik veronderstel van wel.
Maar geef me niet teveel krediet.
Denk niet dat ik veel meer weet dan jij.
Blijven stappen!
Ik kan je moeilijk volgen.
Jij lijkt wel stilstaand te stappen.
Voor mij is het anders.
Glazenmaker!
Wie zijn die mensen die hier rondlopen? Zijn zij in leven?
Dat geloven ze.
Niets blijft langer hangen dan de beroepsmisvorming.
Moeten we ver gaan?
De woorden die je gebruikt hebben bij ons geen enkele betekenis.
Ze maken enkel wind.
Waarom lijkt het dat je tegen de wind blijft ingaan?
Waarom? Altijd maar waarom.
Stel me geen vragen meer. Stap door.
Wil je dat ik je hand vasthou?
Kreeg je bevelen om je boodschappen te zenden? - Ja.
Kreeg je bevelen bepaalde boodschappen uit te zenden?
Moest je de teksten eerst voorleggen?
Denk goed na over je antwoord.
Nee. Ik bedacht de zinnen en de getallen.
Ik zond zelfs zinnen uit die ik eerder geschreven heb.
Heb je iets ongewoons opgemerkt...
in het gedrag van Heurtebise?
Nee.
Ik bewonderde hoe hij kon verdwijnen en verschijnen naar wens.
Ik wou dat ook kunnen, maar Dood vertelde me dat ik dat nooit zou kunnen.
Dat ik te onhandig was. - Genoeg daarmee.
Breng deze jongeman weg.
En stuur de volgende naar binnen.
Mag ik gaan zitten?
Ga zitten.
Mag ik roken?
Als je dat wil.
U wordt beschuldigd...
van het bevelen...
of op zijn minst toe te staan...
een jonge man in uw dienst te nemen;
een vrouw te nemen, zonder het minste bevel.
Dat u bij bepaalde ondernemingen...
het nemen van initiatief toonde.
Wat hebt u hierop te zeggen?
Niets.
Het was een samenloop van omstandigheden.
Hier kennen we geen omstandigheden.
Hier zijn er bevelen.
Had u die?
De wetten die heersen in de andere wereld zijn zo verschillend aan de onze.
Misschien heb ik mijn bevoegheid onbewust overschreden.
Ten behoeve van het onderzoek, en de voortzetting van uw ondervraging,...
wachten we nog op een beschuldigde, en een getuige.
Ze komen eraan.
Gegroet.
We zitten in de puree.
Vergis u niet, heren. U staat voor mijn rechters.
Blijf rustig.
Kom dichter.
Wel, Heurtebise...
dit is het moment om te zeggen wat je te zeggen hebt.
Ik heb niets te zeggen.
U wordt beschuldig deel uit te maken van een plan...
dat Dood heeft opgezet zonder bevel van hogerhand.
Heeft u een geldig excuus?
Ik was haar helper. Ik volgde haar.
Je bleef in de andere wereld, om menselijke redenen, waartoe u geen enkel recht had.
Misschien.
Hier bestaat geen misschien.
Antwoord.
Ik wilde niet ongehoorzaam zijn.
Kom voorwaarts.
Jij. Jij!
Ik? - Ja, jij!
Uw naam.
Orpheus.
Uw beroep? - Dichter.
Op uw fiche staat: "schrijver".
Dat is bijna hetzelfde. - Er is geen bijna hier.
Wat noem jij een dichter?
Schrijven, zonder schrijver te zijn.
Kent u deze man?
Ja.
Heb je zijn vrouw meegenomen?
Ja.
Om haar uit de weg te hebben, en deze man voor u alleen te hebben?
Heren! - Stilte.
Rustig, mijnheer, rustig.
Bewaar uw kalmte. - Houdt u van deze man?
Houdt u van deze man?
Ja.
Is het waar dat u tijdens zijn slaap hem ging bekijken op zijn slaapkamer?
Ja.
Onderteken dit blad.
Heeft u een pen?
Ik vergat dat je geen schrijver bent.
Breng deze twee personen naar de andere kamer.
Jij niet.
Blijf.
Kom dichter.
Kent u deze man?
Natuurlijk. Dat is Heurtebise.
Heeft hij geprobeerd met u te spreken als uw man afwezig was?
Heeft hij onwelvoegelijke zaken tegen u gezegd?
Onwelvoegelijk?
Natuurlijk niet. Het is Heurtebise.
Heurtebise, hou jij van deze vrouw?
Ik herhaal: Heurtebise, hou jij van deze vrouw?
Ja. - Meer moesten we niet weten.
Tekenen.
En jij hebt hen met ja geantwoord.
Tegen hen kan je niet liegen.
Mijn liefste.
Ik hield al van je van voor onze eerste ontmoeting.
Ik moet nogal een idioot geleken hebben voor jou.
Wat kunnen we elkaar zeggen?
Ik heb het recht niet om van iemand te houden...
en ik heb lief.
Jij bent almachtig.
In jouw ogen.
Hier bij ons heeft de Dood ontelbare vormen.
Jong, oud, die hun bevelen krijgen.
En als je die bevelen niet gehoorzaamd?
Ze kunnen je niet doden. Dat is wat jij doet.
Wat zij kunnen is veel erger. - Van waar komen die bevelen?
Vele schildwachten geven die door...
zoals de tam-tams van jullie Afrikaanse stammen...
de echoes van jullie bergen...
de wind in de bladeren in het bos.
Ik ga naar degene die de bevelen uitvaardigd.
Mijn arme lief, hij woont nergens.
De een gelooft dat hij aan ons denkt...
een andere dat hij ons denkt.
Nog anderen dat hij slaapt, en dat wij zijn dromen zijn...
zijn slechte droom.
Ik neem je mee, weg van hier, van zodra ze ons vrij laten.
Ons vrij laten?
Ik wil je nooit meer verlaten.
Ik ga je verlaten.
Ik zweer je dat ik een manier ga vinden om ons te hereningen.
Zeg "voor altijd".
Voor altijd. - Zweer het.
Ik zweer het.
Maar nu... nu...
Nu is er hun politie. - Er zal een wonder gebeuren.
Mirakels gebeuren enkel bij jullie.
Overal voelt men mee met geliefden.
In onze wereld voelt niemand mee. Men gaat van rechtbank naar rechtbank.
Kom.
Ga. Ik hou van jou.
Wees niet bevreesd.
Ik wil je niet weer verliezen.
Als je je verzet, ga je ons verliezen.
Volg mij.
Heren.
Ik zal nu het vonnis voorlezen.
"Wij, de onderzoeksrechtbank,
stellen de Dood van Orpheus en haar helpers in voorlopige vrijheid.
Orpheus is vrij,...
op voorwaarde dat hij niets zegt over wat hij gezien heeft.
Eurydice is vrij terug naar het leven te gaan,
op voorwaarde dat Orpheus haar nooit aankijkt.
Eén blik op haar en hij verliest haar voor eeuwig."
Maar - - Stilte!
Hier is je vrouw.
Let op! Kijk niet naar haar!
U begint goed.
Krijg ik toestemming Orpheus naar huis te begeleiden?
Ik denk dat hij zich moeilijk aan de bevelen gaat kunnen houden...
zonder toezicht van iemand van ons.
U mag de echtgenoten begeleiden.
Onder ons hoog toezicht, vanzelfsprekend.
Heb je de handschoenen? - Nee.
Toch... in mijn zak. - Doe ze aan.
Sluit je ogen. Ik zal je leiden.
Dat zal gemakkelijker zijn in het begin.
En... zij?
Mag ik naar haar kijken? Naar haar?
Onder geen enkele voorwaarde!
Doe je ogen onder geen enkele voorwaarde open!
Neem hem aan de schouders vast Dat is zekerder.
Kom.
Waar zijn de rechters?
De varkens.
Cegeste...
Moesten we in onze oude wereld zijn,...
zou ik zeggen...
we drinken.
Hoezo, 6 uur?
We gingen de spiegel binnen om 6uur.
Daar spreek je niet over. Dat heb je belooft.
Een brief.
Ik ga.
Roep vanuit de tuin: "Ik kom binnen..."
en Eurydice kan zich verbergen.
Wat een gedoe. - Wat een nachtmerrie.
Wees voorzichtig!
Wat houdt me tegen naar mezelf te kijken?
Als Orpheus binnenkomt, kan hij je zien in de spiegel.
Gelukkig ben jij hier.
Eurydice...
neem je me kwalijk wat ik op de rechtbank heb gezegd?
Wat heb je gezegd?
Heurtebise!
Excuseer me.
Als Orpheus binnenkomt, verstop je dan onder tafel.
Een anonieme brief, in spiegelschrift.
Opgepast, Eurydice, opgepast! Hij komt naar binnen.
Wees voorzichtig, Orpheus.
Eurydice, zit je onder de tafel? - Ja.
Waar is hij?
Waar ben jij? - Daar, onder de tafel.
Ah, geweldig.
Jij bent een dief en een moordenaar. We spreken af op je graf.
Pas op voor spiegels.
Dat moet je me niet zeggen. - Ik had het over de weerspiegeling van je vrouw.
Heurtebise heeft me verboden in de spiegel naar mezelf te kijken.
Doe die dwaze brief verdwijnen.
Mag ik eruit komen?
Nee! Ogenblikje! Draai je om!
Je bent vrij.
Ik kan niet eens zeggen hoe moeilijk het is...
de spanning die een dergelijke idioterie veroorzaakt.
Het zal een gewoonte worden.
Een vreemde gewoonte.
Het is beter dan blind worden, of...
of een been verliezen.
En bovendien hebben we geen keuze.
Het heeft zelfs voordelen.
Orpheus zal nooit mijn rimpels zien.
Perfect.
Het lijkt me dat je hier heel goed mee omkan.
Ik zie niet wat je vrouw anders kan doen.
Wat ze anders kan doen. - Opgelet!
Jij bent een gevaar, mijn beste.
Ik heb een bezwaar met oogkleppen op te leven, begrepen?
Ik geef je iets te drinken. SLuit je ogen.
Heurtebise zal je neerzetten, terwijl ik de ijskast open.
Ik zal je vertellen wat mijn vrouw anders kan doen:
ze kan zich rekenschap geven van de verschrikkelijke situatie waarin ik me bevind.
Orpheus, en zij? Denk je dat zij niet lijdt?
Je vergist je. Vrouwen hebben het graag ingewikkeld.
Ogen dicht!
En wat als ik een blinddoek aandoe? - Ah nee, dat zou valsspelen zijn.
Het is beter het meteen gewoon te worden.
Het zal niet gemakkelijk zijn, maar het lukt ons wel.
Breng een stoel. En ga zitten.
Ik draai me wel om.
Wanneer je rondloopt is het gevaarlijk.
Een foto van je vrouw is je vrouw niet.
Ik ben zo moe.
Er moeten beslissingen gemaakt worden hoe het nu verder moet,...
en ik moet ze nemen.
We kunnen niet gans ons leven verstoppertje spelen.
Wil je dat ik ergens anders ga wonen?
Altijd overdrijven. - Komaan zeg, wees redelijk.
We kunnen onmogelijk in dezelfde kamer zijn.
Ik slaap wel hier, op de zetel.
Jij dringt me zaken op. - Laat me uitspreken!
Voorzichtig!
Het is haar schuld. Zelfs een dode zou ze zich doen omdraaien.
Ik was beter dood gebleven. - Dat ze zwijgt!
Ik ben zo enorm gespannen. Ik ben tot alles in staat.
Orpheus, je hebt je vrouw doen wenen.
Aangezien ik iedereen tot last ben, zal ik vertrekken.
Orpheus, waar ga je heen? - Naar mijn kamer.
Trek het je niet aan.
Hij haat me.
Moest hij je haten, had hij je niet teruggehaald van de Dood.
Daarvoor word hij eeuwig herinnerd.
Het was niet voor mij dat hij gekomen is.
Dat weet jij ook, Heurtebise.
Je weet ook waarheen hij gaat...
wanneer hij in die auto stapt.
Eurydice vond Orpheus niet terug.
Ze kom deze terugkeer niet aan.
Ze wou hem bevrijden van haarzelf...
en daartoe was er maar één manier.
Hou je van deze man?
Ik vraag je of je van deze man houd.
Wat is er? Ben jij het?
Ik ben het... Eurydice.
Ik weet dat je vaak inslaapt zonder je licht te doven...
maar nu we al meer dan een uur die elektriciteitspanne hebben,...
heb ik ervan geprofiteerd om een boek te komen halen.
Een boek? Om in het donker te lezen?
Probeer me te begrijpen.
Zie waar je ons aan blootstelt met je onvoorzichtigheid.
Ga naar boven, en sluit het trapluik.
Je hebt me enorm doen schrikken.
Vergeef je mij? - Maar natuurlijk.
Ga naar boven, en slaap.
Een korte stroomonderbreking...
deed haar haar doel missen.
Ze moest verder leven,...
en de volgende ochtend...
Jij komt als geroepen. Begrijp jij die signalen?
Beurskoersen.
En dit? - Pas op, je vrouw komt.
Weeral. - Duw haar niet te ver.
Mag ik binnen komen? - Sluit je ogen eventjes.
Ja, kom maar.
Je man luistert naar de beurskoersen.
Ga achterin zitten. - Stoor ik je?
Ik kwam hier luisteren om je niet te storen in huis.
Dat geluid maakt me bang. - Neem geen risico's!
Welke risico's?
Orpheus kan me niet zien, maar ik kan zijn wang aanraken.
Het is heerlijk.
De achteruitkijkspiegel!
Dat was fataal.
Het was onvermijdelijk.
Het was onvermijdelijk, Heurtebise.
Ik had genoeg van halve maatregels en regelingen.
Zo raak je nergens, Heurtebise. Je moet altijd voluit gaat.
Stenen. Maak er een standbeeld mee.
Blijf niet buiten!
Daar zijn ze, de smeerlappen. Ik verwachte hen al.
De brief, Heurtebise. De anonieme brief.
Ik praat met hen.
Wat denkt marmer als er beeld uit gemaakt word?
Het denkt: "Ik word geslagen, beledigd, vernield, verloren".
Het leven beeldhouwd mij. Laat het dan het werk eindigen.
Lafaards! - Bedreig ze met dit wapen.
Dit is jouw huis!
Geef me die revolver. Ik beveel je hem aan mij te geven.
En ik beveel je te vertrekken. Ik verbied jullie hier binnen te komen.
Ik kom hier binnen wanneer ik wil. - Willen jullie me doden?
We willen weten waar Jacques Cegeste is.
Is hij hier? - Blijf daar of ik schiet.
Ik ga schieten.
Ga weg van de deur. - Bemoei je er niet mee.
Hij is enkel gewond. Ik wil jullie geen kwaad doen.
Gegroet.
Is het voorbij?
Het is voorbij.
Cegeste. - Mevrouw?
Dit is de eerste keer dat ik bijna een tijdsbesef heb.
Het moet een verschrikking zijn voor de mens te moeten wachten.
Ik weet dat niet meer.
Verveel jij je? - Wat is dat?
Excuseer me.
Ik was tegen mezelf aan het praten.
Het is niet langer dezelfde reis.
Heurtebise leidt Orpheus...
waar hij hem niet had mogen leiden.
We zijn ver van zijn bewegingsloos voortschrijden.
Orpheus en zijn gids slepen zich verder,
soms voortgestuwd, soms tegengewerkt...
door een sterke, onverklaarbare wind.
Daar komen ze.
Ik heb de manier gevonden om weer bij je te zijn.
Ik heb zo vaak geweend dat je tenslotte kwam.
Ik heb naar je geluisterd, ik heb op je gewacht.
Ik wou je niet bij de mensen meer laten.
Waar gaan we ons verbergen? - We moeten ons niet meer verbergen.
We zullen vrij zijn. - Voor altijd?
Voor altijd.
Hou me vast, Orpheus. Hou me stevig vast.
Je verbrandt me... zoals ijs.
Jij hebt nog menselijke warmte.
Dat voelt goed. - Ik hou van jou.
Ik hou van jou.
Ga je mij gehoorzamen? - Ik zal je gehoorzamen.
Wat ik ook vraag? - Wat je ook vraagt.
Zelfs als ik je vervloek? Zelfs als ik je folter?
Ik ben van jou... en ik zal je nooit verlaten.
Nooit meer.
Je weet wat ik van jou verwacht. - Ja, mevrouw.
Het is onze laatste hoop, en we hebben geen seconde te verliezen.
Denk er goed over na. - Er valt niet meer over na te denken.
Er is niets erger, in welke wereld dan ook.
Word je nu laf?
De Dood van een dichter...
moet zichzelf opofferen...
om hem onsterfelijk te maken.
Ik vraag het je een laatste keer...
probeer niet te begrijpen wat ik ga doen...
want in werkelijkheid is het zelfs moeilijk te begrijpen in onze wereld.
Ga daar staan. - Snel, snel.
Cegeste, aan het werk.
Orpheus, blijf staan. Beweeg niet. Je hebt het beloofd.
Kalmeer! - Aan het werk! Werk!
Heurtebise, ik zal je helpen. Ik zal met je samenwerken.
Niet verslappen nu.
Tel... reken... Zwoeg zoals ik zwoeg.
Vooruit... Sluit hem in. Het moet!
Zonder wilskracht zijn we allen kreupel. Vooruit! Vooruit!
Ik kan het niet.
Je moet het willen, Heurtebise. Je moet!
Ik kan niet. - Je doet slecht werk.
Spreek niet meer tegen mij. Ga diep binnen in jezelf...
en ontsnap aan jezelf. Ren! Overwin alle hindernissen.
Je bent er bijna.
Je bent er.
Ik zie het.
Ik kom eraan.
Nog een laatste inspanning, Heurtebise.
Doe het.
Ben je er?
Antwoord mij. Ben je er?
Ik ben er.
Vooruit, we vertrekken.
Draai de tijd terug.
Wat geweest is mag niet langer zijn.
Glazenmaker!
Ik ben heel moe. - Dat trek ik mij niet aan.
Werk. Werk, ik beveel het je.
Waar ben je?
In de slaapkamer.
De handschoenen.
Enkel de handschoenen.
Keek je naar mij slapend?
Ja, mijn liefste.
Ik had een verschrikkelijke nachtmerrie. - Je wordt toch niet ziek?
Nee. Enkel wat hoofdpijn. - Ik zal je genezen.
Was je aan het werk? - Ik was aan het werk.
Je werkt te hard. Je moet ook rusten.
Mijn boeken gaan zichzelf niet schrijven.
Die schrijven zichzelf wel. - Ik help ze.
Hoe gedraagt de kleine jongen zich?
Het kan ook een meisje zijn. - Het is een zoon.
Hij is me in mijn buik aan het schoppen.
Hij zal even onuitstaanbaar zijn als zijn vader. - Onuitstaanbaar? Jij?
Veel mensen vinden mij onuitstaanbaar.
Arme jij. Ze aanbidden je.
En ze haten me. - Dat is een vorm van liefde.
Er is maar één liefde die van belang is:
de onze.
Is het voorbij?
Het is voorbij.
Mevrouw, uw eigen helpers.
Komen ze u arresteren?
Ja, Cegeste.
Vlucht!
Waarheen?
Als je hier gearresteerd wordt...
wat gebeurd dan?
Dat is niet leuk.
Dat is nergens leuk.
Hier nog minder dan elders.
Bedankt.
Graag gedaan.
We moesten hen terugbrengen naar hun eigen modderpoel.
Vaarwel, Cegeste.