Ο μύθος του Ορφέα είναι γνωστός.
Στην ελληνική μυθολογία, ο Ορφέας ήταν μουσικός από την Θράκη.
Γοήτευε ακόμα και τα ζώα.
Τα τραγούδια τον αποσπούσαν από την γυναίκα του, την Ευρυδίκη.
Ο Θάνατος τού την πήρε.
Κατέβηκε στον κάτω κόσμο,
τον γοήτευσε, και έλαβε την άδεια
να επιστρέψει μαζί της,
με τον όρο να μην την κοιτάξει ποτέ.
Μα την κοίταξε,
και τον κατασπάραξαν οι Βάκχες.
Πού λαμβάνει χώρα η ιστορία μας...
και σε ποια εποχή;
Είναι προνόμιο των μύθων να μην έχουν χρόνο.
Όπως προτιμάτε...
Ερτεμπίζ, βοήθησε τον κ. Σεζέστ στην πλατεία.
Μα δεν είμαι μεθυσμένος!
Ναι, είσαι.
Ορφέα!
- Γεια σου! - Είστε τρελός.
Κάτσε ένα λεπτό.
- Τους έδιωξα όλους. - Μπήκες στο στόμα του λύκου.
Ήθελα να μάθω...
- Τι θα πιεις; - Τίποτα, ευχαριστώ. Έχω πιει.
Ήταν μάλλον πικρό.
Έχεις θάρρος για να μου μιλάς.
Δεν είμαι πια στη μάχη.
Σταμάτησα να γράφω στα 20. Δεν είχα τίποτα καινούργιο να πω.
Σέβονται την σιωπή μου.
Μάλλον θεωρούν ότι δεν έχω τίποτα καινούργιο να πω,
κι ότι ένας ποιητής δεν πρέπει να είναι πολύ διάσημος.
Δεν σε αγαπούν πολύ.
Μάλλον με μισούν.
Ποιος είναι αυτός ο όχι τόσο συμπαθής νεαρός μέθυσος
και που δεν φαίνεται να αντιπαθεί τις πολυτέλειες;
Είναι ο Ζακ Σεζέστ. Ποιητής.
Είναι 18 χρονών και τον λατρεύουν.
Η πριγκίπισσα που τον συνοδεύει χρηματοδοτεί το περιοδικό
που μόλις δημοσίευσε τα πρώτα του ποιήματα.
Η πριγκίπισσα είναι πολύ όμορφη και πολύ κομψή.
Είναι ξένη, αλλά δεν μπορεί να κάνει χωρίς τον περίγυρό μας.
Ορίστε το περιοδικό της.
Μόνο λευκές σελίδες βλέπω!
Λέγεται "Γυμνισμός".
Είναι γελοίο.
Λιγότερο γελοίο από το να ήταν γεμάτο με γελοία κείμενα.
Καμία υπερβολή δεν είναι γελοία.
Ορφέα, το μεγαλύτερο ελάττωμά σου
είναι να ξέρεις ως πού μπορείς να το παρακάνεις.
Το κοινό με αγαπά.
Το κοινό μόνο.
Για μας μιλάνε.
Φαίνεται πως τα ξεχνάμε όλα και δημοσιεύουμε τα κείμενα.
Έχω τα δικά του.
Κρατήστε τα. Στην κατάστασή του, μπορεί να τα αφήσει οπουδήποτε.
Ζακ, δώσ' τα μου πίσω!
Θα σου σπάσω τα μούτρα!
Θα ηρεμήσετε; Μισώ τις σκηνές.
Φυσικά.
Αστυνομία;
Καφέ των Ποιητών. Γίνεται καυγάς.
Χαιρετώ.
Το καφέ σου είναι διασκεδαστικό.
Νομίζει ότι είναι το κέντρο του κόσμου.
Είναι.
Το ξέρεις, και αυτό σε ενοχλεί.
Είναι ανίατη η περίπτωσή μου;
Όχι. Αν ήταν, δεν θα προκαλούσες μίσος.
Τι πρέπει να κάνω λοιπόν;
Να τους πολεμήσω;
Εκπλήξτε μας.
Τα χαρτιά σας.
Με συγχωρείτε, κύριε. Δεν σας γνώρισα,
αν και το δωμάτιο της γυναίκας μου είναι γεμάτο πορτραίτα σας.
- Ο κύριος είναι μαζί μου. - Και πάλι με συγχωρείτε.
Τα πας πολύ καλά με την αστυνομία.
- Εγώ; - Σε συμβουλεύω να φύγεις γρήγορα.
Μπορεί να σε θεωρήσουν υπεύθυνο για αυτή την άσχημη ιστορία.
Αυτό πια!
Αφήστε με!
Δεν έχετε δικαίωμα να του φέρεστε έτσι.
- Δεν έχει χαρτιά. - Εγγυώμαι για αυτόν.
- Θα τα εξηγήσετε στο τμήμα. - Αυτό είναι απαράδεκτο!
Την δουλειά μας κάνουμε.
Αφήστε με!
Καθάρματα! Γουρούνια!
Αφήστε με ήσυχο!
- Ο βρωμύλος! Με δάγκωσε! - Προσοχή!
- Πήρατε τους αριθμούς; - Δεν τους είδαμε.
Τηλεφωνήστε στις άλλες μονάδες στον δρόμο.
Βάλτε τον στο αυτοκίνητό μου και φροντίστε αυτούς τους αξιολύπητους.
Ερτεμπίζ, βοήθησέ τους.
Στην πλατεία όπου δεν περνά ποτέ κανείς.
Μην στέκεστε εκεί σαν στύλος.
Ναι, εσείς!
Κάντε τίποτα χρήσιμο.
Χρειάζομαι την μαρτυρία σας. Ανεβείτε! Γρήγορα!
Δώστε μου το μαντήλι σας.
Φαίνεται άσχημα πληγωμένος.
Μην λέτε άχρηστα πράγματα.
Το νοσοκομείο είναι από την άλλη.
Δεν φαντάζεστε ότι θα πάω αυτό το παιδί στο νοσοκομείο.
Μην τον αγγίζετε!
Μα...
ο νεαρός είναι νεκρός.
Πότε θα ασχοληθείτε με τα δικά σας;
Πότε θα σταματήσετε να ανακατεύεστε στις δουλειές των άλλων;
Εσείς μου είπατε να έρθω μαζί σας.
Θα σωπάσετε;
Πάρτε την συνηθισμένη διαδρομή.
Το ραδιόφωνο.
Η σιωπή
πηγαίνει πιο γρήγορα προς τα πίσω.
Τρεις φορές.
Επαναλαμβάνω.
Η σιωπή πηγαίνει πιο γρήγορα προς τα πίσω.
Τρεις φορές.
Προσοχή, παρακαλώ.
Ένα μόνο ποτήρι νερό φωτίζει τον κόσμο.
- Πού πηγαίνουμε; - Πρέπει να σας αναγκάσω να σωπάσετε;
Ένα μόνο ποτήρι νερό φωτίζει τον κόσμο.
Δύο φορές. Επαναλαμβάνω.
Γεια!
Μα... αυτοί είναι που παρέσυραν το παιδί.
Μην γίνεστε ανόητος.
Σας παρακαλώ, μην κάνετε άλλες ερωτήσεις.
Κατεβείτε, κύριε, και αφήστε τους ανθρώπους μου να κάνουν την δουλειά τους.
Πάρτε το σώμα από το αυτοκίνητο και ανεβάστε το εκεί.
Κοιμάστε όρθιος;
Έτσι νομίζω.
Όλος ο κόσμος καθυστερεί. Δεν μου αρέσει αυτό.
Περιμένετέ με εκεί, κύριε.
Αφήστε τον στο πάτωμα.
Ακολουθήστε με, κύριε.
Σίγουρα κοιμόσαστε.
Ναι, κοιμάμαι.
Είναι πολύ παράξενο.
- Επιτέλους, κυρία, θα μου εξηγήσετε;... - Τίποτα.
Αν κοιμόσαστε, αν ονειρεύεστε, δεχθείτε τα όνειρά σας. Είναι ο ρόλος του κοιμισμένου.
Έχω δικαίωμα να ζητήσω εξηγήσεις.
Έχετε κάθε δικαίωμα, αγαπητέ κύριε, και το ίδιο και εγώ...
οπότε είμαστε πάτσι.
Σταματήστε αυτή την μουσική!
Στο διπλανό δωμάτιο βρίσκεται ένας νεκρός και αυτοί που τον σκότωσαν.
- Επαναλαμβάνω, απαιτώ... - Και εγώ απαιτώ να μην αγγίξετε το ραδιόφωνο!
- Μήνυμα: Οι καθρέφτες καλά θα έκαναν... - Ηρεμήστε και καθίστε.
να αντανακλούν περισσότερο.
Τρεις φορές.
Οι καθρέφτες καλά θα έκαναν... να αντανακλούν περισσότερο.
Είστε ανυπόφορος.
Καθίστε.
Περιμένετέ με σε αυτό το δωμάτιο.
Οι υπηρέτες μου θα σας φέρουν σαμπάνια και τσιγάρα.
Είστε σαν στο σπίτι σας.
Προσπαθείτε υπερβολικά να καταλάβετε τι συμβαίνει, αγαπητέ κύριε.
Είναι μεγάλο ελάττωμα.
Μα, κυρία, με περιμένουν στο σπίτι μου.
Αφήστε την σύζυγό σας να σας περιμένει.
Θα είναι ακόμα πιο ευτυχισμένη όταν σας δει.
- Όλα έτοιμα; - Μάλιστα, κυρία.
Σεζέστ, σήκω.
Γεια.
- Ξέρεις ποιος είμαι; - Ξέρω.
- Πες το. - Ο Θάνατός μου.
Ωραία. Από εδώ και πέρα είσαι στην υπηρεσία μου.
Είμαι στην υπηρεσία σας.
- Θα υπακούς στις εντολές μου. - Θα υπακούω στις εντολές σας.
Θαυμάσια.
Λοιπόν, πάμε.
Κράτα το φόρεμά μου.
Μην φοβάσαι τίποτα. Μην αφήσεις.
Πού βρισκόμαστε;
- Σε ρώτησα πού βρισκόμαστε. - Δεν ξέρω, κύριε.
Έχω αναλάβει να σας περιμένω και να σας γυρίσω πίσω.
Πού είναι η πριγκίπισσα; Πού είναι η βίλλα;
Κύριε, αν θέλετε να περάσετε στο αυτοκίνητο...
Μα ναι, ναι!
Αυτή η γυναίκα έμενε στο Ξενοδοχείο των Θερμών.
Καλέστε τον διευθυντή.
Ζητούν τον διευθυντή.
Σας μιλά ο γενικός επιθεωρητής.
Με συγχωρείτε που σας ενοχλώ ξανά.
Κάνατε την έρευνά σας;
Εμπρός; Εμπρός;
Μπορώ μόνο να επαναλάβω το ίδιο, κ. επιθεωρητά.
Δεν είχαμε εδώ καμία κυρία που να ταιριάζει σε αυτή την περιγραφή,
και δεν έχω δει καμία Ρολς-Ρόις.
Θα περάσω να σας δω στις 2:00. Με συγχωρείτε.
Είναι απίστευτο.
Ούτε στων Θερμών, ούτε στο Φαμπιούς,
ούτε στων Δύο Κόσμων.
Δεν θα ξανάρθει.
Έλα, έλα, ηρέμησε.
Οι άντρες πάντα ξανάρχονται.
Είναι τόσο παράλογοι.
Μα πού είναι; Πού μπορεί να είναι;
Θα ήταν μάταιο να σου πω ψέμματα. Είναι με αυτή την γυναίκα.
Όχι, όχι! Ποτέ δεν θα το πιστέψω!
Επιθεωρητά, πείτε της ότι δεν είναι αλήθεια. Τον ξέρετε τον Ορφέα!
- Πείτε της ότι είναι ψέμα. - Μου είναι δύσκολο να σας απαντήσω.
Ο γάμος σας είναι υποδειγματικός, αλλά καμιά φορά οι άντρες χάνουν το μυαλό τους.
Θεέ μου.
- Δυσάρεστη ιστορία. - Δεν φοβάστε σκάνδαλο στον τύπο;
Όχι, όχι. Έδωσα αυστηρές εντολές.
Άλλωστε, οι δημοσιογράφοι δεν ξέρουν ακόμα τίποτα.
- Ένας δημοσιογράφος, αγαπητέ επιθεωρητά. - Τι;
Τι είναι;
Είμαι απεσταλμένος της εφημερίδας "Ο Ήλιος". Είναι εδώ ο σύζυγός σας;
Ο σύζυγός μου δεν μπορεί να δεχθεί κανέναν. Κοιμάται.
Δούλευε όλη την νύχτα.
Ήρθα να τον επισκεφθώ, αλλά δεν ήθελα να τον ξυπνήσω.
Ωραία. Φεύγω λοιπόν. Να σας πάω κάπου, κ. επιθεωρητά;
- Δεν χρειάζεται. Έχω αυτοκίνητο. - Τι θέλατε;
Μία συνέντευξη πάνω στο ατύχημα του νεαρού.
Επειδή δεν είναι στο νοσοκομείο, οι φίλοι του ανησυχούν και αναρωτιούνται πού είναι.
Όλα πάνε καλά. Θα περάσω από την εφημερίδα.
Μπράβο!
Είναι φριχτό!
Μην πανικοβάλλεστε.
Θα περάσω από την εφημερίδα και θα τους μιλήσω.
Έλα, έλα. Κουράγιο.
Ακολούθησέ με, και κάνε όσο το δυνατόν λιγότερο θόρυβο.
Συνέχισε. Θα ανοίξω το γκαράζ.
Είμαστε σύμφωνοι;
Η γυναίκα μου δεν θα καταλάβαινε τίποτα από αυτή την ιστορία.
Είμαι δημοσιογράφος από τον "Ήλιο".
Ώστε κοιμάστε;
Θα σας αφήσω να κοιμηθείτε, Ορφέα. Όνειρα γλυκά.
Αδειάστε μου τη γωνιά!
Η εφημερίδα μου θα λάβει υπόψη την συμπεριφορά σας όπως πρέπει.
Αντίο. Δρόμο.
- Θα το μετανιώσετε αυτό! - Στο διάβολο ο τύπος!
- Αυτό είναι νέο. - Ναι, είναι νέο.
Ευρυδίκη, αυτός είναι!
Αγάπη μου! Επιτέλους!
- Τι κάνετε εδώ; - Τι ωραία!
Είναι φυσιολογικό, Ορφέα, όταν εγκαταλείπεις την γυναίκα σου
να καλεί αυτούς που την αγαπούν.
Είχα τρελαθεί από ανησυχία. Τηλεφώνησα στην Αγλαονίκη.
Και ο επιθεωρητής;
Δεν ξέρω αν αντιλαμβάνεσθε την σοβαρότητα της κατάστασης.
Αυτό που αντιλαμβάνομαι είναι ότι έρχομαι σπίτι μου και βρίσκω την αστυνομία
και μία γυναίκα στην οποία έχω απαγορεύσει να περάσει το κατώφλι της πόρτας μου!
Οι κακοί τρόποι σου ξεπερνούν τα όρια.
Μπορεί να τα μετανιώσεις αυτά τα λόγια!
Έρχεστε, επιθεωρητά;
Μου φαίνεται είστε τόσο ανεπιθύμητος όσο κι εγώ.
Πηγαίνετε, δεν σας κρατάω.
Θα σας καλέσω αύριο στο γραφείο μου.
Αντίο, κυρία μου.
Ορφέα! Η Αγλαονίκη είναι επικίνδυνη!
Η Ένωση Γυναικών της είναι πανίσχυρη. Είσαι τρελός!
Ίσως γίνομαι τρελός.
- Από πού έρχεσαι; - Α, αυτό! Αυτό όχι!
Αυτό όχι! Όχι ανακρίσεις, σε παρακαλώ!
Μα είναι η πρώτη φορά που δεν γύρισες τη νύχτα. Είναι φυσικό να σε ρωτάω...
Τίποτα! Μην με ρωτάς τίποτα!
Ορφέα. Εσύ δεν πίνεις ποτέ!
Πίνω! Σε πειράζει;
Κι εγώ που σε περίμενα να γυρίσεις.
Που σε περίμενα για να σου πω ένα σπουδαίο νέο...
Δεν θέλω να ακούσω άλλα νέα!
Δεν θέλω να ακούσω άλλα σπουδαία νέα, πάνω από όλα!
Τα νέα που ακούω είναι πάντα άσχημα νέα, και έχω βαρεθεί!
Αρκετά! Θέλω να κοιμηθώ. Να κοι-μη-θώ!
- Ποιος είστε; - Εγώ έφερα πίσω τον σύζυγό σας.
Πού ήταν;
Είμαι ο οδηγός της κυρίας που τον έβαλε στο αυτοκίνητό της χθες.
Πέρασε την νύχτα μαζί της;
Όχι, κυρία.
Η κυρία μου μετέφερε έναν σοβαρά τραυματία.
Ο σύζυγός σας ήταν στο σημείο και μπήκε στο αυτοκίνητο.
Αλλά η κυρία μου δεν θέλει να ανακατεύονται στις υποθέσεις της.
Οπότε;
Οπότε, μας άφησε στον δρόμο.
Στην βίλλα όπου μένει την περίμενε ένα μικρό αυτοκίνητο που οδηγεί η ίδια.
Έφυγε μόνη της με τον τραυματία.
Και ο σύζυγός μου;
Είχα ένα πρόβλημα με μία κακή επαφή.
Ήταν καλύτερο να περιμένουμε την ημέρα.
Ο σύζυγός σας κοιμήθηκε στο αυτοκίνητο.
Ανησυχούσε πολύ για εσάς.
Θα ήθελα να σας πιστέψω.
Ίσως να σας έλεγα ψέματα αν ήμουν πραγματικός οδηγός, αλλά δεν είμαι.
- Τι είστε; - Ένας φοιτητής... άφραγκος.
Προσλήφθηκα ως οδηγός πριν 15 ημέρες.
Λέγομαι Ερτεμπίζ.
Μου δίνετε λίγο θάρρος.
- Τον σύζυγό μου... τον γνωρίζατε; - Ποιος δεν τον γνωρίζει;
Ο σύζυγός μου με λατρεύει... και μου έκανε σκηνή.
Είναι άλλος άνθρωπος. Ήπιε.
Σας έπεσε το έργο σας.
Ευχαριστώ.
Επρόκειτο να του πω το μεγάλο νέο.
Ούτε καν με άκουγε. Δεν είδε τίποτα, δεν άκουσε τίποτα.
Πάτησε πάνω του χωρίς καν να το προσέξει.
Είναι η κούραση. Είναι δύσκολο να κοιμηθείς στο αυτοκίνητο.
Ίσως είναι αυτό. Μου φώναξε πως ήθελε να κοιμηθεί.
Πρέπει να είστε εξαντλημένος.
Θα σας ετοιμάσω καφέ.
Πού πρέπει να συναντήσετε την εργοδότη σας;
Με συγχωρείτε... αυτή την κυρία;
Καθίστε.
Δεν έχω εντολές.
Θα την περιμένω στην πόλη.
Περιμένετε εδώ αν σας βολεύει.
Υπάρχει ένα δωματιάκι πάνω από το γκαράζ.
Δεν είναι τίποτα σπουδαίο, σας προειδοποιώ,
αλλά μπορείτε να βάλετε το αυτοκίνητό σας δίπλα στο δικό μας και να περιμένετε.
Πείτε την αλήθεια.
Θέλετε να κρατήσετε κοντά ένα πρόσωπο της ιστορίας.
Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν είστε γοητευτική.
Κάνετε λάθος. Είμαι πολύ απλή γυναίκα.
Πρέπει να καταλάβετε ότι γυναίκες σαν εμένα
έχουν πολλά να φοβηθούν από κάποιους ανθρώπους.
Ο σύζυγός σας δεν είναι από αυτούς που χάνουν εύκολα το μυαλό τους.
Είναι πολύ ωραίος και πολύ διάσημος.
Είναι θαύμα που μου μένει πιστός.
Το νερό μου!
- Με συγχωρείτε. - Το γκάζι.
- Τι, το γκάζι; - Είναι ανοιχτό. Προσέξτε.
Είναι μια μυρωδιά που δεν μου αρέσει...
και υπάρχει λόγος.
Υπάρχει λόγος;
Αυτοκτόνησα με γκάζι.
Αυτή η μυρωδιά με κατατρέχει από τον θάνατό μου.
Τον θάνατό σας;
Θέλω να πω... από τότε που σχεδόν αυτοκτόνησα.
Α, εντάξει. Δεν μοιάζετε με φάντασμα.
Αγαπούσα μια κοπέλα. Αρκετά κακιά.
Κρίμα που δεν σας έμοιαζε.
- Το όνομά σας είναι Ευρυδίκη, σωστά; - Στη διάθεσή σας.
Έχω ξεχάσει το δικό σας.
Ερτεμπίζ, στη διάθεσή σας.
Το πουλί τραγουδά με τα δάκτυλά του.
Μία φορά.
Επαναλαμβάνω.
Το πουλί τραγουδά με τα δάκτυλά του.
Μία φορά.
Και, εκείνη την πρώτη νύχτα,
ο Θάνατος του Ορφέα ήρθε στο δωμάτιό του
για να τον δει να κοιμάται.
Δύο μέρες μετά...
Δεν υπάρχουν ραδιόφωνα παρά μόνο στο αυτοκίνητο;
Δεν βρίσκω αυτό τον σταθμό πουθενά αλλού.
Οπότε, αν θέλω εσένα θα πρέπει να ζω σε ένα αυτοκίνητο.
- Δεν σε υποχρεώνει κανείς! - Άκου, αγάπη μου...
38...
39...
40.
Δύο φορές.
Επαναλαμβάνω.
38...
39...
40.
Δύο φορές.
Προσοχή. Ακούστε.
Δεν έχω ακούσει παρά μόνο φράσεις χωρίς νόημα.
Εκτός από μία χθες, καταπληκτική!
Ξεκουραστείτε λίγο.
Για να ξαναξεκινήσουν τα μηνύματα μόλις γυρίσω την πλάτη; Ευχαριστώ.
Ορφέα, δεν μπορείς να περάσεις την ζωή σου σε ένα αυτοκίνητο που μιλάει.
- Δεν έχει νόημα. - Δεν έχει νόημα;
Η ζωή μου είχε αρχίσει να σιτεύει.
Σάπιζε, βρωμούσε επιτυχία και θάνατο.
Δεν καταλαβαίνεις ότι η πιο ασήμαντη φράση είναι πιο σπουδαία από όλα τα ποιήματά μου;
Θα έδινα όλο μου το έργο για μία μόνο από αυτές τις φράσεις.
Είμαι στα ίχνη του αγνώστου.
Ορφέα, το παιδί μας δεν θα ζήσει από αυτές τις φρασούλες.
Ορίστε οι γυναίκες, Ερτεμπίζ.
Ανακαλύπτεις έναν κόσμο,
σου μιλάνε για μωρουδιακά και λογαριασμούς.
Τον θαυμάζω τον Ορφέα.
Εγώ θα μπορούσα να ακούσω χίλιες φορές αυτές τις φράσεις χωρίς να δώσω σημασία.
Από πού μπορεί να έρχονται, Ερτεμπίζ;
Κανένας άλλος σταθμός δεν τις μεταδίδει.
Είμαι σίγουρος ότι απευθύνονται μόνο σε εμένα.
Ορφέα, δεν μετράει πια παρά μόνο αυτό το αυτοκίνητο.
Θα μπορούσα να πεθάνω και δεν θα το καταλάβαινες.
Ήμασταν νεκροί και δεν το καταλαβαίναμε.
Προσοχή στις Σειρήνες!
Εγώ είμαι που τις γοητεύω.
Η φωνή σας είναι η πιο όμορφη.
Να είστε ευχαριστημένος με την φωνή σας.
Προσοχή. Ακούστε.
2.294. Δύο φορές.
Αλήθεια, πολύ ποιητικό!
Ξέρουμε τι είναι ποιητικό και τι όχι;
Άλλωστε, αν δεν σου αρέσει, μπορείς να φύγεις.
Θέλω να με αφήσουν ήσυχο, αυτό είναι όλο.
Ελάτε, Ευρυδίκη.
Πάρ' την. Θα με τρελάνει!
Αυτό το αυτοκίνητο θα σε τρελάνει!
Πάρ' την γρήγορα, Ερτεμπίζ, θα κάνω τίποτα κακό!
Ο Ορφέας ήταν απαίσιος.
Όχι. Είναι ιδιοφυΐα, και οι ιδιοφυΐες έχουν τις παραξενιές τους.
Δεν είναι αυτό το αυτοκίνητο που μιλάει που φοβάμαι.
Είναι αυτό που ψάχνει.
Δεν θα ήταν διαφορετικά με αυτή τη γυναίκα...
Σκέφτεται μόνο αυτές τις φράσεις.
Μπορεί να είμαι χαζή, Ερτεμπίζ,
αλλά νιώθω τα πράγματα.
Είναι η πρώτη φορά που ο Ορφέας μου φέρεται σαν σε σκυλί.
Μην λέτε υπερβολές. Ένα μικρό οικογενειακό καυγαδάκι είναι.
Ξεκινάει με μικρά οικογενειακά καυγαδάκια.
Θα ξαπλώσετε και θα κλείσετε τα μάτια σας.
Το σηκώνεις, σε παρακαλώ;
Εμπρός.
Ναι, το σπίτι του Ορφέα.
Όχι, δεν είμαι ο Ορφέας.
Μάλιστα, επιθεωρητά.
Ναι, θα του δώσω το μήνυμά σας.
Τηλεφώνησε ο επιθεωρητής. Σας περιμένει στο γραφείο του.
- Και η γυναίκα σας είναι λίγο αδιάθετη. - Είναι φυσικό στην κατάστασή της.
- Πηγαίνετε να την δείτε. - Εντάξει. Θα βγάλεις το αυτοκίνητο;
- Το δικό μου αυτοκίνητο; - Το δικό μου.
Κανείς δεν πρέπει να υποψιαστεί ότι το άλλο αυτοκίνητο είναι εδώ.
Όλη η πόλη το γνωρίζει.
Τι έχεις;
- Δεν νιώθεις καλά; - Πολύ καλά.
- Θέλεις να φέρω μία νοσοκόμα; - Νοσοκόμα;
Δεν μπορώ να σε αφήσω μόνη. Πρέπει να πάω στην πόλη.
Δεν θα είμαι μόνη.
Μην σε παραξενεύει η κακή μου διάθεση.
Αναπαυόμουν στις δάφνες μου.
Επιβάλλεται να ξυπνήσω.
Να γυρίσεις γρήγορα.
Θα με συγχωρήσεις; Είμαι όλο νεύρα.
Τι έγινε; Σας τρόμαξα;
Είμαι πολύ νευρικός. Δεν μπορώ καν να οδηγήσω.
Αν σας πάω εγώ, δεν φοβάστε μήπως με αναγνωρίσουν;
Θα με αφήσεις και θα περιμένεις μακριά από εκεί που μπορεί να σε γνωρίσουν.
Πάω στο αστυνομικό τμήμα και ξαναέρχομαι.
Ποτέ δεν ξέρει κανείς αν θα ξαναέρθει από το αστυνομικό τμήμα.
Πολύ αστείο.
Με συγχωρείτε. Μήπως είδατε να περνάει μία νέα γυναίκα, καστανή;
Κύριε Ορφέα! Φωτιά στα πατζάκια;
Με συγχωρείτε...
Είδατε να περνάει μία νέα γυναίκα;
Κύριε Ορφέα, κυνηγάτε κορίτσια;
Μία γυναίκα πολύ αδύνατη, πολύ κομψή, που περπατάει πολύ γρήγορα.
Εγώ είμαι αυτή!
- Κ. Ορφέα, ένα αυτόγραφο, σας παρακαλώ. - Δεν προλαβαίνω.
- Σας παρακαλώ, υπογράψτε μου! - Δεν έχω με τι να γράψω.
Μονίκ, δάνεισέ μου το στυλό σου.
Αυτός είναι. Αυτός είναι!
Αφήστε με!
Ηλίθιε!
Εδώ. Ελάτε γρήγορα!
Ξέρω γιατί μας αποφεύγει. Διαβάστε εδώ.
Άρθρο πολύ πολύ ενοχλητικό.
Μιλάτε ο καθένας με την σειρά του, αλλιώς δεν θα φτάσουμε ποτέ πουθενά.
Μου λέγατε, κύριε, ότι αυτή η φράση είναι ένα ποίημα.
Αυτό σας αφορά. Το δέχομαι εκ των προτέρων.
Έχετε τον λόγο.
Ο Ορφέας μού είχε στείλει αυτά τα κείμενα χθες το πρωί.
Τα είχα βρει εκπληκτικά.
Τα δείχνω στους νεαρούς φίλους μου...
Και διαπιστώνω ότι ένα από αυτά τα κείμενα, θαυμάσιο όντως...
μου θυμίζει κάτι.
Αν δεν κάνω λάθος, είναι το κείμενο:
"Το πουλί τραγουδά με τα δάκτυλά του."
Το διαβάζω με επιφύλαξη.
Την ημέρα του ατυχήματος, το παιδί ήταν λίγο πιωμένο.
Μιλάτε για το θύμα;
Ζακ Σεζέστ. Επρόκειτο να μας δώσει ένα ποίημα.
Μετά τον καυγά, μάζεψα αυτές τις σελίδες από κάτω, στο Καφέ των Ποιητών.
Η φράση που έγραψε είναι στα χέρια σας.
Ο Ορφέας δεν γνώριζε τον Σεζέστ.
Καθόταν στο τραπέζι μου. Τον έβλεπε πρώτη φορά.
Ο νεαρός χάνεται υπό τραγικές συνθήκες,
και η φράση του επανέρχεται μέσω του Ορφέα, που ήταν στο αυτοκίνητο
και που βεβαιώνει ότι δεν ξέρει τι απέγινε.
Κυρία, διευθύνετε μία λέσχη γυναικών, "Οι Βάκχες".
Πίνετε μέχρι αργά την νύχτα.
- Σαμπάνια, κ. επιθεωρητά. - Ακριβώς.
Τι μπορείτε να μου πείτε;
Ο Ορφέας παντρεύτηκε μία παλιά μου σερβιτόρα.
Την αγαπούμε πολύ την μικρή.
Όταν στενοχωριέται, έρχεται σε εμάς.
Μας εμπιστεύθηκε ότι ήταν πολύ δυστυχισμένη.
Κυρίες, κύριοι, δεν αμφιβάλλω ούτε στιγμή για την καλή σας πίστη,
ούτε για την διάθεσή σας να βοηθήσετε την δικαιοσύνη.
Αλλά αυτά τα στοιχεία είναι πολύ φτωχά για να κατηγορήσουμε έναν εθνικό ήρωα...
τον Ορφέα!
Μην ξεχνάτε ότι αποκαλούμε έναν δημόσιο παιάνα
"Ορφικό ύμνο".
Κυρίες, κύριοι...
Στο διάβολο οι εθνικοί ήρωες! Θα απονείμουμε δικαιοσύνη μόνοι μας!
Έχω καλέσει τον Ορφέα. Θα έρθει από στιγμή σε στιγμή. Σίγουρα θα εξηγήσει...
Αν η δικαιοσύνη αρνείται να επέμβει, θα επέμβουμε εμείς.
Κύριε επιθεωρητά.
Κύριοι, κύριοι! Κυρίες!
Διαβάσατε το άρθρο;
- Όχι, και ούτε θα το διαβάσω. - Έχετε δίκιο. Είναι άθλιο.
Πάνω από όλα, μην το αναφέρεις στην γυναίκα μου.
Συναντήσατε πολύ κόσμο;
Μου φαίνεται ότι οι δρόμοι ήταν άδειοι.
Βρήκα μόνο κοπέλες που μου ζητούσαν αυτόγραφα.
- Κι εσύ; - Όχι. Α, ναι! Την εργοδότη μου.
Πέρασε σε ένα μικρό καμπριολέ.
Έκοψε λίγο ταχύτητα και μου φώναξε ότι η Ρολς είναι μια χαρά στο σπίτι σας,
και να την περιμένω.
Έπρεπε να τρέξεις πίσω της, να της φωνάξεις να σταματήσει.
Δεν είναι δουλειά ενός οδηγού να δίνει εντολές. Μάλλον να τις λαμβάνει.
Σου έδωσε εντολές;
Όχι. Μου είπε να περιμένω εντολές στο σπίτι σας.
- Τι σας είπε ο επιθεωρητής; - Δεν πήγα στο τμήμα. Θα περιμένει.
Κάθε νύχτα, ο Θάνατος του Ορφέα
ξαναερχόταν στο δωμάτιό του.
- Όχι, Ευρυδίκη, όχι! - Θα πάω, Ερτεμπίζ.
Θα πάω στην Αγλαονίκη. Πρέπει!
Μόνο αυτή θα ξέρει να μου δώσει μια συμβουλή.
Δεν θα άρεσε αυτό στον Ορφέα!
Αδιαφορεί για οτιδήποτε εκτός από το αυτοκίνητο αυτής της γυναίκας.
Ακόμα κι αν δεχόμουν να σε πάω, είναι συνέχεια στο γκαράζ. Θα σε δει.
Θα πάω με το ποδήλατο. Το συνηθίζω.
- Είναι τρελό στην κατάστασή σου! - Θα πάω!
Δεν έχω δικαίωμα να σε εμποδίσω,
αλλά αν σε παρακαλέσω;
Πάλι θα πήγαινα.
Δεν θα με εμποδίσει. Τρελαίνομαι!
Η Αγλαονίκη δεν θα σου πει τίποτα καινούργιο
και θα πεθάνεις στην κούραση.
Γεια σου.
Έλα, έλα, Σεζέστ. Πρέπει να συνηθίσεις να με ακολουθείς.
- Κλείσε την πόρτα, σε παρακαλώ. - Ποια πόρτα;
Τον καθρέφτη! Ποτέ δεν καταλαβαίνεις τι σου λένε.
Τον καθρέφτη και την καταπακτή.
Όλα πάνε καλά;
Εξαρτάται.
Τι εννοείς;
Τίποτα, κυρία.
Ωραία.
Δεν μου αρέσει καθόλου όταν αντιμιλούν.
Ο Ορφέας είναι στο γκαράζ;
Μάλιστα, κυρία.
Λοιπόν, Σεζέστ,
γιατί τέτοιο ύφος;
Περίμενες μήπως να με δεις να δουλεύω με δρεπάνι και μανδύα;
Παιδί μου, αν εμφανιζόμουν στους ζωντανούς όπως με αναπαριστούν,
θα με αναγνώριζαν,
και αυτό δεν θα διευκόλυνε το έργο μας.
Ο Ερτεμπίζ θα σε βοηθήσει. Εσύ δεν θα τα καταφέρεις ποτέ.
Θα κλείσω εγώ τις κουρτίνες αφού κανείς σας δεν το σκέφτηκε.
Αφήστε στο τραπέζι μόνο τον πομπό.
Σεζέστ, στείλε τα μηνύματα.
Άντε, άντε, κουνήσου λίγο!
Δεν σου πάει καλά να μην πίνεις.
Δεν έχω καιρό για χάσιμο.
"Το πένθος των νεαρών χηρών
είναι σύντομο όσο ένα κερί το μεσημέρι."
Μία φορά. Επαναλαμβάνω.
"Το πένθος των νεαρών χηρών
είναι σύντομο όσο ένα κερί το μεσημέρι."
Οι φράσεις σου είναι εξαίρετα ευρήματα.
Ευχαριστώ.
- Πού είναι τα γάντια μου; - Δεν είναι στην τσάντα.
Τα ξέχασες; Αυτό ξεπερνά τα όρια!
Μάλιστα, κυρία. Με συγχωρείτε, κυρία.
Το ήξερα. Δώσε μου τα δικά σου. Γρήγορα!
Ξέρετε ότι απαιτώ σχολαστική πειθαρχία
όπως σε ένα καράβι.
Έχετε εντολές;
Τι είπες;
Ρώτησα αν έχετε εντολές.
Όταν εκτελώ τις εντολές που μου δίνουν, απαιτώ να εκτελούνται και οι δικές μου.
Για αυτό ακριβώς ρωτώ αν έχετε εντολές.
Τολμάς;
Αν είχατε εντολές, οι δολοφόνοι σας θα είχαν τελειώσει την δουλειά.
Είσαι ερωτευμένος με αυτή την ανόητη;
Και αν ήμουν;
Δεν είσαι ελεύθερος να αγαπάς ούτε στον ένα κόσμο, ούτε στον άλλο.
- Ούτε εσείς. - Τι;
- Δεν ξεφεύγεις από τους κανόνες. - Σε διατάζω να σωπάσεις!
Είστε ερωτευμένη με τον Ορφέα και δεν ξέρετε τι να κάνετε.
Σιωπή!
Μετάδωσε τα μηνύματά σου.
Σκέψου κάτι, οτιδήποτε!
Κυρία... θα μπορούσα να εξαφανίζομαι και να εμφανίζομαι όπως ο Ερτεμπίζ;
Παραείσαι αδέξιος. Μετάδωσε.
"Ο Ζευς δίνει σοφία
σε αυτούς που θέλει να χαθούν.
Επαναλαμβάνω."
Ο Ζευς δίνει σοφία
σε αυτούς που θέλει να χαθούν.
Ορφέα. Ορφέα!
Τι; Δεν με αφήνετε ποτέ ήσυχο;
Η γυναίκα σας είναι σε μεγάλο κίνδυνο.
- Ακολουθήστε με. - Ησυχία!
Σας λέω ότι η γυναίκα σας είναι σε μεγάλο κίνδυνο.
- Με εμποδίζεις να ακούσω. - Θα ακούσετε επιτέλους;
Κάτσε να σημειώσω αυτό.
Ορφέα, η γυναίκα σας πεθαίνει!
Δεν την ξέρεις.
Είναι κόλπα για να με κάνει να γυρίσω στο σπίτι.
Σήκω.
Ξέρεις ποιος είμαι;
- Ναι. - Πες το.
Ο Θάνατός μου.
Από εδώ και στο εξής ανήκεις στον άλλο κόσμο.
Από εδώ και στο εξής ανήκω στον άλλο κόσμο.
- Θα υπακούς στις εντολές μου. - Θα υπακούω.
Τέλεια.
Α, εδώ είσαι εσύ.
Ο Ορφέας μάλλον αρνήθηκε να σε ακολουθήσει.
Θα μιλήσω... αλλού.
Και εγώ θα μιλήσω.
Έχω πολλά να πω.
Μην ξεχάσεις τις συσκευές μου. Τα ξεχνάς όλα.
Υποθέτω, Ερτεμπίζ, ότι θέλεις να παραμείνεις στην γη.
Είσαι ακριβώς σαν νεκροθάφτης σε αυτή την καταπακτή.
Είσαι εντελώς γελοίος!
Δεν είμαι ο μόνος.
Θα σημειώσω τις αυθάδειές σου!
Σεζέστ!
Δεν θα μάθεις ποτέ να μην κοιτάς πίσω;
Κάποιοι έχουν γίνει στήλη άλατος από αυτό!
Πάμε.
Σας προειδοποίησα. Αργήσατε.
- Άργησα; - Ανεβείτε.
Τι κάνεις στο δωμάτιό μου;
Μπείτε από αυτό το παράθυρο που είναι τόσο βολικό για να βγαίνετε.
Σε ρώτησα τι κάνεις στο δωμάτιό μου.
- Η γυναίκα σας. - Τι, η γυναίκα μου;
Η γυναίκα σας είναι νεκρή.
Αστειεύεσαι.
Θα ήταν πολύ παράξενο αστείο.
Αρνηθήκατε να με ακούσετε.
Ευρυδίκη.
Ορφέα, ακούστε με.
Είναι πολύ αργά για θρήνους.
Ακούστε με.
Μα πώς...
και γιατί;
Έπεσε άσχημα...
και υποψιάζομαι ότι υπάρχει και κάτι άλλο.
Μα τι; Μα τι;
Ευρυδίκη.
Δεν είναι δυνατόν.
Μίλησέ μου.
Κοίταξέ με.
Υπάρχει ακόμα ένας τρόπος να επανορθώσουμε την τρέλα σας.
Είναι το όνειρο που συνεχίζεται.
Ο εφιάλτης μου που συνεχίζεται.
Θέλω να ξυπνήσω. Ας με ξυπνήσει κάποιος!
Ακούστε με.
Θα με ακούσετε; Θα με ακούσετε, Ορφέα;
Όλα είναι μάταια.
Έχετε ακόμα μία ευκαιρία.
Ποια ευκαιρία;
Ορφέα, γνωρίζετε τον Θάνατο.
Μιλούσα για αυτόν...
Τον ονειρευόμουν...
Τον τραγουδούσα.
Έλεγα ότι τον ξέρω.
Δεν τον ήξερα.
Τον ξέρετε... προσωπικά!
Προσωπικά;
Έχετε πάει στο σπίτι της.
Στο σπίτι της;
Στο δωμάτιό της. Το ίδιο το δωμάτιό της!
- Η πριγκίπισσα! - Σωστά.
Θεέ μου!
Ο καθρέφτης.
Σας δίνω το μυστικό των μυστικών.
Οι καθρέφτες είναι οι πόρτες από τις οποίες πηγαινοέρχεται ο Θάνατος.
Άλλωστε, κοιταχτείτε σε έναν καθρέφτη όλη σας την ζωή...
και θα δείτε τον Θάνατο να εργάζεται
σαν μέλισσες σε μία γυάλινη κυψέλη.
Πώς ξέρεις αυτά τα τρομακτικά πράγματα;
Μην είστε αφελής.
Δεν μπορείς να είσαι οδηγός της χωρίς να μάθεις κάποια τρομακτικά πράγματα.
Ερτεμπίζ, δεν έχει μείνει τίποτα να κάνουμε.
Υπάρχει. Να την ξαναβρείτε.
Κανένας άνθρωπος δεν το μπορεί
εκτός αν αυτοκτονήσει.
Ένας ποιητής δεν είναι απλά ένας άνθρωπος.
Μα η γυναίκα μου είναι εκεί, νεκρή, στο νεκροκρέβατο!
Είναι ένα πρόσωπό της,
όπως η πριγκίπισσα είναι ένα από τα πρόσωπα του Θανάτου.
Όλα αυτά είναι ψεύτικα!
Η γυναίκα σας κατοικεί σε έναν άλλο κόσμο,
όπου σας προσκαλώ να με ακολουθήσετε.
Θα την ακολουθούσα και στην κόλαση!
Δεν σας ζητούν τόσα.
Ερτεμπίζ...
Θέλω να ξαναβρώ την Ευρυδίκη.
Δεν χρειάζεται να με παρακαλέσετε.
Σας το προσφέρω.
Κοιτάξτε με στα μάτια.
Θέλετε να βρείτε την Ευρυδίκη, ή τον Θάνατο;
Μα...
Σας κάνω μία σαφή ερώτηση, μην την ξεχάσετε:
Είναι ο Θάνατος που θέλετε να βρείτε, ή η Ευρυδίκη;
Και οι δύο.
Και, αν γίνεται, να ξεγελάσετε την μία με την άλλη;
Ας βιαστούμε.
Χαίρομαι που δεν είμαι πια ζωντανός.
Κάποιος ξέχασε τα γάντια του.
- Γάντια; - Φορέστε τα.
Ελάτε, φορέστε τα.
Με αυτά τα γάντια θα περνάτε τους καθρέφτες
σαν να είναι νερό.
Αποδείξτε το μου.
Δοκιμάστε.
Θα σας συνοδεύσω.
Κοιτάξτε την ώρα.
Πρώτα τα χέρια.
Μήπως φοβάστε;
Όχι. Αλλά ο καθρέφτης είναι καθρέφτης,
και βλέπω έναν δυστυχισμένο άνθρωπο.
Δεν είναι θέμα να καταλάβετε.
Είναι θέμα να πιστέψετε.
Πού είμαστε;
Η ζωή είναι ένας μακρύς θάνατος...
Είναι η ζώνη.
Είναι φτιαγμένη από αναμνήσεις ανθρώπων και τα ερείπια των συνήθειών τους.
Και μπορούν όλοι οι καθρέφτες του κόσμου να οδηγήσουν εδώ;
Υποθέτω ναι.
Αλλά δεν θα ήθελα να μου δώσουν τα γάντια σας.
Μην φαντάζεστε ότι ξέρω πολύ περισσότερα από εσάς.
Ελάτε... ελάτε.
Δυσκολεύομαι να σε ακολουθήσω.
Θα έλεγε κανείς ότι περπατάς ακίνητος.
Για μένα είναι άλλο πράγμα.
Τζαμάς!
Τι κάνουν αυτοί οι περιπλανώμενοι; Είναι ζωντανοί;
Έτσι πιστεύουν.
Τίποτα δεν είναι πιο επίμονο από την επαγγελματική συνήθεια.
Πηγαίνουμε μακριά;
Οι λέξεις που χρησιμοποιείτε δεν έχουν έννοια εδώ.
Δεν φυσάει.
Γιατί μοιάζεις να περπατάς κόντρα στον άνεμο;
Γιατί... Πάντα γιατί...
Μην κάνετε πια ερωτήσεις. Προχωρήστε.
Πρέπει να σας πάρω από το χέρι;
Είχατε λάβει εντολή να στείλετε τα μηνύματά σας;
Ναι.
Είχατε λάβει εντολή να στείλετε κάποια συγκεκριμένα μηνύματά;
Χρειάστηκε να υποβάλετε πρώτα τα κείμενα;
Προσοχή πώς θα απαντήσετε.
Όχι. Επινοούσα τις φράσεις και τους αριθμούς.
Μετέδωσα ακόμα και κάποιες φράσεις που είχα γράψει παλιότερα.
Είχατε προσέξει τίποτα παράξενο
στην συμπεριφορά του Ερτεμπίζ;
Όχι. Τον θαύμαζα που μπορούσε να εξαφανίζεται και να εμφανίζεται κατά βούληση.
Ήθελα να μπορούσα και εγώ,
αλλά ο Θάνατος μου είπε ότι ποτέ δεν θα τα καταφέρω.
- Ότι είμαι πολύ αδέξιος. - Προχωρήστε.
Οδηγήστε τον νεαρό.
Και φέρτε το δεύτερο πρόσωπο.
Μπορώ να καθίσω;
Καθίστε.
Μπορώ να καπνίσω;
Αν θέλετε.
Κατηγορείστε ότι, ενώ είχατε λάβει μόνο την εντολή
ή τουλάχιστον την άδεια...
να πάρετε έναν νεαρό στην υπηρεσία σας
πήρατε ακόμα μία γυναίκα χωρίς καμία εντολή.
Ότι επιδοθήκατε σε προσωπικές επιχειρήσεις
και ότι λάβατε πρωτοβουλία.
Τι έχετε να απαντήσετε;
Τίποτα.
Όλα ήταν μία αλυσίδα περιστάσεων.
Δεν έπρεπε να υπάρχουν περιστάσεις.
Υπάρχουν εντολές.
Είχατε εντολές;
Οι νόμοι που κυβερνούν τον άλλο κόσμο είναι τόσο διαφορετικοί από τους δικούς μας.
Ίσως υπερέβην την εξουσία μου χωρίς να το αντιληφθώ.
Για συμπλήρωση της έρευνας και για συνέχεια της ανάκρισης
πρέπει να περιμένουμε άλλον έναν κατηγορούμενο και έναν μάρτυρα.
Φτάνουν.
Γεια σας.
Είμαστε στην παγίδα σαν τα ποντίκια.
Μην μπερδεύεστε, κύριοι. Είστε μπροστά στους δικούς μου δικαστές.
Μείνετε ήσυχοι.
Πλησιάστε.
Λοιπόν, Ερτεμπίζ...
έφτασε η ώρα να πεις αυτά που έχεις να πεις.
Δεν έχω τίποτα να πω.
Κατηγορείστε ότι λάβατε μέρος σε μία συνωμοσία
στην οποία εισήλθε ο Θάνατος χωρίς καμία ανώτερη εντολή.
Έχετε κάποια καλή δικαιολογία;
Ήμουν ο βοηθός της. Την ακολούθησα.
Καθυστερήσατε στον άλλο κόσμο για υποθέσεις ανθρώπινες,
στις οποίες δεν είχατε κανένα δικαίωμα.
Ίσως...
Δεν υπάρχει "ίσως" εδώ.
Απαντήστε.
Δεν πίστευα ότι ήμουν ανυπάκουος.
Πλησιάστε.
Εσείς. Εσείς!
- Εγώ; - Ναι, εσείς.
- Όνομα; - Ορφέας.
- Επάγγελμα; - Ποιητής.
Το χαρτί γράφει συγγραφέας.
- Είναι σχεδόν το ίδιο... - Δεν υπάρχει "σχεδόν" εδώ.
Τι αποκαλείτε "ποιητής";
Να γράφεις, χωρίς να είσαι συγγραφέας.
Γνωρίζετε αυτόν τον άνθρωπο;
Ναι.
Αναγνωρίζετε ότι πήρατε την σύζυγό του;
Ναι.
Για να την ξεφορτωθείτε και να προσπαθήσετε να τον έχετε αποκλειστικά δικό σας;
- Κύριοι! - Σιωπή.
Ηρεμήστε, κύριε, ηρεμήστε.
- Κρατήστε την ψυχραιμία σας. - Αγαπάτε αυτόν τον άντρα;
Ναι.
Είναι αλήθεια ότι μπαίνατε στο δωμάτιό του για να τον δείτε να κοιμάται;
Ναι.
Υπογράψτε εδώ.
Έχετε έναν στυλογράφο;
Ξέχασα ότι δεν είστε συγγραφέας.
Οδηγήστε αυτούς τους δύο δίπλα.
Όχι εσείς.
Μείνετε.
Πλησιάστε. Πλησιάστε.
Αναγνωρίζετε αυτόν τον άνθρωπο;
Μα βέβαια... είναι ο Ερτεμπίζ.
Προσπάθησε να σας μιλήσει κατά την απουσία του συζύγου σας;
Προσπάθησε να σας πει τίποτα χυδαίο;
Χυδαίο;
Όχι βέβαια. Είναι ο Ερτεμπίζ.
Ερτεμπίζ, αγαπάτε αυτήν την γυναίκα;
Επαναλαμβάνω: Ερτεμπίζ, αγαπάτε αυτήν την γυναίκα;
- Ναι. - Αυτό θέλαμε να μάθουμε.
Υπογράψτε εδώ.
Και τους είπες ναι;
Δεν μπορείς να πεις ψέμματα εδώ.
Αγάπη μου...
Σ' αγαπούσα πριν ακόμα την πρώτη μας συνάντηση.
Πρέπει να σου φαινόμουν τόσο ανόητος.
Τι μπορούμε να πούμε ο ένας στον άλλο;
Δεν έχω δικαίωμα να αγαπώ κανέναν...
και αγαπώ.
Είσαι παντοδύναμη.
Στα μάτια σου.
Εδώ, ο Θάνατος παίρνει αμέτρητες μορφές.
Νέοι, γέροι, όλοι παίρνουν εντολές.
Και αν δεν ακολουθήσεις τις εντολές;
Δεν μπορούν να σε σκοτώσουν. Εσύ σκοτώνεις...
- Αυτά που μπορούν να κάνουν είναι χειρότερα. - Από πού έρχονται οι εντολές;
Τις μεταδίδουν τόσοι αγγελιοφόροι
που είναι σαν τα ταμ-ταμ των αφρικανικών φυλών σας...
σαν την ηχώ στα βουνά σας...
σαν τον άνεμο μέσα στα φύλλα στα δάση σας.
Θα φτάσω μέχρι αυτόν που δίνει τις εντολές.
Φτωχή μου αγάπη, δεν υπάρχει πουθενά.
Κάποιοι λένε ότι μας σκέφτεται...
άλλοι ότι είμαστε οι σκέψεις του.
Άλλοι πάλι ότι κοιμάται και είμαστε το όνειρό του...
το κακό του όνειρο.
Θα σε πάρω από εδώ όταν μας ελευθερώσουν.
Να μας ελευθερώσουν;
Δεν θέλω να σε αφήσω ποτέ πια.
Θα σε αφήσω
αλλά σου ορκίζομαι ότι θα βρω τρόπο να ξαναενωθούμε.
Πες "για πάντα".
- Για πάντα. - Ορκίσου το.
Το ορκίζομαι.
Και τώρα... τώρα;
- Τώρα... υπάρχει η αστυνομία τους. - Θα συμβεί ένα θαύμα.
Θαύματα γίνονται μόνο στον δικό σας κόσμο.
Όλους τους κόσμους τους συγκινεί ο έρωτας.
Στον δικό μας κόσμο, δεν συγκινείς κανέναν. Πας από δίκη σε δίκη.
Ελάτε.
Πήγαινε. Σ' αγαπώ.
Μην φοβάσαι τίποτα.
Δεν θέλω να σε ξαναχάσω.
Αν αντισταθείς, θα χάσεις εμάς.
Ακολουθήστε με.
Κύριοι.
Θα αναγνώσω τώρα την ετυμηγορία.
"Ημείς, το δικαστήριον,
ελευθερώνουμε τον Θάνατο του Ορφέα και τους βοηθούς του με αναστολή.
Ο Ορφέας είναι ελεύθερος
με τον όρο ότι δεν θα μιλήσει ποτέ για όσα είδε.
Η Ευρυδίκη είναι ελεύθερη να ξαναζήσει στον άλλο κόσμο
με τον όρο ότι ο Ορφέας δεν θα την κοιτάξει ποτέ.
Μία μόνο ματιά πάνω της, και θα την χάσει για πάντα."
- Μα... - Ησυχία!
Ορίστε η σύζυγός σας.
Προσοχή! Μην την κοιτάξετε!
Ωραία ξεκινάτε.
Μπορώ να έχω την άδεια να συνοδεύσω τον Ορφέα μέχρι το σπίτι του;
Φοβάμαι ότι η υπακοή στην εντολή που του επιβάλλουμε θα είναι δύσκολο να διαπιστωθεί
χωρίς κάποια επιτήρηση από την πλευρά μας.
Μπορείτε να συνοδεύσετε τον σύζυγο και την γυναίκα.
Κάτω από την ανώτερη επιτήρησή μας, φυσικά.
- Έχετε τα γάντια; - Όχι.
- Α, ναι. Στην τσέπη μου. - Φορέστε τα.
Κλείστε τα μάτια σας. Θα σας οδηγήσω.
Θα είναι πιο εύκολο στην αρχή.
Και... αυτή;
Μπορώ να την κοιτάξω;
Σε καμία περίπτωση.
Δεν πρέπει να ανοίξετε τα μάτια σας σε καμία περίπτωση!
Κρατήστε τον από τους ώμους. Θα είναι πιο σίγουρο.
Ελάτε.
Πού είναι οι δικαστές;
Τα γουρούνια!
Σεζέστ...
Αν ήμασταν στον παλιό μας κόσμο,
θα σου έλεγα:
Ας πιούμε.
Πώς, 6 η ώρα;
Μπήκαμε στον καθρέφτη στις 6.
Μην μιλάτε για αυτά τα πράγματα. Δώσατε τον λόγο σας.
Ένα γράμμα.
Πάω.
Φωνάξτε από τον κήπο "Ξαναμπαίνω"
και η Ευρυδίκη θα κρυφτεί.
- Πολύ βολικό. - Τι εφιάλτης!
Προσοχή!
Τι με εμποδίζει να κοιτάζομαι;
Αν μπει ο Ορφέας, μπορεί να σας δει στον καθρέφτη.
Καλά που ήρθες!
Δεν μου είστε θυμωμένη για αυτό που είπα στο δικαστήριο;
Τι είπες;
Ερτεμπίζ!
Με συγχωρείτε.
Όταν μπει ο Ορφέας, κρυφτείτε κάτω από το τραπέζι.
Ανώνυμο γράμμα, γραμμένο ανάποδα.
Προσοχή! Προσοχή, Ευρυδίκη! Έρχεται!
Προσοχή, Ορφέα.
- Ευρυδίκη, είστε κάτω από το τραπέζι; - Είμαι.
Πού είναι;
- Πού είσαι; - Εκεί, κάτω από το τραπέζι.
Όλα πάνε καλά.
"Είστε κλέφτης και δολοφόνος. Ραντεβού στον τάφο σας."
Να τους προσέχετε τους καθρέφτες.
- Δεν χρειάζεται να μου το λες. - Εννοούσα την αντανάκλαση της γυναίκας σας.
Ο Ερτεμπίζ μού απαγόρευσε να κοιτάζομαι στους καθρέφτες.
Εξαφανίστε αυτό το ανόητο γράμμα!
- Μπορώ να βγω; - Όχι!
Μια στιγμή. Γυρίστε την πλάτη.
Εντάξει.
Δεν μπορώ να περιγράψω την δυσκολία,
την ένταση που απαιτεί μια τέτοια ηλιθιότητα!
Θα γίνει συνήθεια.
Ωραία συνήθεια!
Καλύτερα από το να είσαι τυφλός...
ή να χάσεις ένα πόδι.
Και άλλωστε... δεν έχουμε επιλογή.
Υπάρχουν ακόμα και πλεονεκτήματα.
Ο Ορφέας δεν θα δει τις ρυτίδες μου να έρχονται.
Τέλεια! Τέλεια!
Μου φαίνεται ότι παίρνεις τα πράγματα στα αστεία.
Δεν βλέπω τι άλλο θα μπορούσε να κάνει η γυναίκα σας.
- Θα μπορούσε να κάνει... - Προσοχή!
Είστε επικίνδυνος, αγαπητέ.
Δεν σκοπεύω να ζήσω με το πρόσωπο στον τοίχο, σας προειδοποιώ.
Θα σας βάλω να πιείτε. Κλείσε τα μάτια σου.
Ο Ερτεμπίζ θα σε καθίσει μέχρι να ανοίξω το ψυγείο.
Θα σου πω και τι άλλο θα μπορούσε να κάνει η γυναίκα μου:
Να καταλάβει σε τι φρικτή δυσκολία βρίσκομαι.
Ορφέα! Κι αυτή; Λέτε ότι δεν υποφέρει;
Απατάσαι, αγαπητέ. Στις γυναίκες αρέσουν οι περιπλοκές.
Κλείσε τα μάτια σου.
- Αν τα έκλεινα με το μαντήλι μου; - Α όχι, θα ήταν απάτη.
Καλύτερα να αποκτήσουμε αμέσως τις συνήθειές μας.
Δεν είναι βολικό, το παραδέχομαι, αλλά θα τα καταφέρουμε.
Πάρε μια καρέκλα και κάθισε.
Θα σου γυρίσω την πλάτη.
Όταν περιφέρεστε είναι που είστε επικίνδυνη.
Το πορτραίτο της γυναίκας σας δεν είναι η γυναίκα σας.
Είμαι τόσο κουρασμένη.
Πρέπει να πάρουμε κάποιες αποφάσεις από εδώ και στο εξής,
και πέφτει σε εμένα να τις πάρω.
Δεν μπορούμε να περάσουμε την ζωή μας παίζοντας κρυφτό.
Θέλεις να πάω να μείνω κάπου αλλού;
- Πάντα υπερβολές! - Ελάτε, Ορφέα.
Δεν μπορούμε να μοιραζόμαστε το ίδιο δωμάτιο.
Θα κοιμηθώ εδώ, στον καναπέ.
Τώρα εσύ τα βλέπεις μαύρα.
- Άσε με να μιλήσω... - Προσοχή!
Αυτή φταίει! Θα έκανε και ένα πτώμα να γυρίσει!
- Έπρεπε να έχω παραμείνει νεκρή. - Πες της να σωπάσει!
Είμαι σε μια κατάσταση απίστευτης νευρικότητας. Δεν ξέρω τι μπορεί να κάνω!
Ορφέα, κάνετε την γυναίκα σας να κλαίει.
Αφού τους ενοχλώ όλους, φεύγω!
- Ορφέα, πού πηγαίνετε; - Στο δικό μου δωμάτιο.
Ηρεμήστε.
Με μισεί...
Αν σας μισούσε, δεν θα είχε έρθει να σας πάρει από τον θάνατο.
Για αυτό, θα τον αναφέρουν πάντα.
- Δεν ήρθε για μένα. - Ευρυδίκη.
Το ξέρεις αυτό, Ερτεμπίζ.
Όπως και ξέρεις πού πηγαίνει.
Στο αυτοκίνητό ΤΟΥ.
Η Ευρυδίκη δεν έβρισκε τον Ορφέα.
Δεν μπορούσε να υποφέρει αυτή την επιστροφή.
Ήθελε να τον λυτρώσει από τον εαυτό της...
και υπήρχε ένας μόνο τρόπος.
Ορφέα...
Ορφέα! Ορφέα!
Αγαπάτε αυτόν τον άνθρωπο;
Σας ερωτώ αν αγαπάτε αυτόν τον άνθρωπο.
Ορφέα!
Τι συμβαίνει; Εσύ είσαι;
Εγώ είμαι, η Ευρυδίκη.
Ξέρω ότι συχνά αποκοιμιέσαι με την λάμπα αναμμένη,
αλλά μια και αυτή η διακοπή κρατά εδώ και μία ώρα,
πήρα την ευκαιρία να κατεβώ για να πάρω ένα βιβλίο.
Βιβλίο; Για να διαβάσεις στα σκοτεινά;
Επιτέλους, κατάλαβέ με.
Κοίτα σε τι κίνδυνο μας εκθέτεις με τις απερισκεψίες σου.
Ξανανέβα και κλείσε την καταπακτή.
Με κατατρόμαξες.
- Με συγχωρείς;... - Μα ναι.
Ανέβα και κοιμήσου.
Μία μικρή διακοπή ρεύματος
την είχε κάνει να χάσει την ευκαιρία της.
Έπρεπε να συνεχίσει να ζει...
και την επομένη το πρωί...
Έρχεσαι σαν τον Μεσσία. Καταλαβαίνεις τα σινιάλα;
Χρηματιστήριο.
- Και αυτά; - Προσοχή, έρχεται η γυναίκα σας.
- Πάλι! - Μην την σπρώχνετε στα άκρα.
- Μπορώ να μπω; - Κλείστε τα μάτια σας ένα λεπτό.
Ναι, περάστε.
Ο σύζυγός σας άκουγε το χρηματιστήριο.
- Ανεβείτε πίσω. - Σε ενοχλώ;
Άκουγα εδώ για να μην σε ενοχλώ στο σπίτι.
- Ένας ήχος που με φοβίζει. - Μην κάνετε απερισκεψίες.
Ποιες απερισκεψίες;
Ο Ορφέας δεν με βλέπει κι εγώ αγγίζω το μάγουλό του.
Είναι υπέροχο!
Ο καθρέφτης!
Ευρυδίκη!
Ήταν μοιραίο.
Έπρεπε.
Έπρεπε να συμβεί, Ερτεμπίζ.
Αρκετά με ημίμετρα και διακανονισμούς.
Δεν τα συνηθίζεις αυτά, Ερτεμπίζ. Χρειάζεται το δράμα. Πρέπει να φτάνεις στα άκρα!
Ορφέα. Ορφέα!
Πέτρες. Πέτρες! Θα φτιάξουν την προτομή μου με αυτές!
Δεν πρέπει να μένετε έξω.
Νάτα, τα καθάρματα! Τους περίμενα.
Το γράμμα, Ερτεμπίζ! Το ανώνυμο γράμμα!
Θα τους μιλήσω.
Τι σκέφτεται το μάρμαρο πάνω στο οποίο σκαλίζεται ένα αριστούργημα;
Σκέφτεται: Με χτυπούν! Με καταστρέφουν! Με προσβάλλουν! Χάθηκα!
Η ζωή με σκαλίζει, Ερτεμπίζ. Άσε την να τελειώσει το έργο της.
- Οι άνανδροι! - Απειλήστε τους με αυτό το όπλο.
Είστε στο σπίτι σας!
Δώστε μου αυτό το περίστροφο. Απαιτώ να μου δώσετε αυτό το περίστροφο.
Και εγώ απαιτώ να φύγετε από εδώ.
Σας απαγορεύω να μπείτε στο σπίτι μου.
- Θα μπω στο σπίτι σας αν θέλω. - Θέλετε να με σκοτώσετε;
Θέλουμε να μάθουμε πού βρίσκεται ο Ζακ Σεζέστ.
- Είναι στο σπίτι σας; - Μην προχωρείτε, αλλιώς ρίχνω.
Θα ρίξω!
- Μακριά από την πόρτα. - Ψυχραιμία.
Έχουμε μόνο έναν τραυματία. Δεν θα σας κάνουμε κακό.
Έγινε;
Έγινε.
- Σεζέστ. - Κυρία;
Είναι η πρώτη φορά που έχω σχεδόν την αίσθηση του χρόνου.
Πρέπει να είναι φρικτό για τους ανθρώπους, να περιμένουν...
Δεν θυμάμαι πια.
- Βαριέσαι; - Τι είναι αυτό;
Συγχώρεσέ με.
Μιλούσα μόνη μου.
Δεν είναι το ίδιο ταξίδι αυτή τη φορά...
Ο Ερτεμπίζ οδηγεί τον Ορφέα
εκεί που δεν έπρεπε να τον οδηγεί...
Είμαστε μακριά από το όμορφο ακίνητο βάδισμά του.
Ο Ορφέας και ο οδηγός του συνεχίζουν,
πότε εμποδισμένοι και πότε σπρωγμένοι
από μία μεγάλη ανεξήγητη πνοή.
Φτάνουν.
Ορφέα!
Βρήκα τρόπο να σε ξαναβρώ.
Φώναξα τόσο μέσα μου που ήρθες.
Σε άκουγα... Σε περίμενα...
Δεν σε ήθελα με τους ανθρώπους.
- Πού θα κρυφτούμε; - Δεν χρειάζεται πια να κρυφτούμε.
- Θα είμαστε ελεύθεροι. - Πάντα;
Πάντα.
Σφίξε με δυνατά, Ορφέα. Σφίξε με δυνατά.
Με καις σαν πάγος.
Έχεις ακόμα μια ανθρώπινη ζεστασιά.
- Είναι ωραία. - Σ' αγαπώ.
Σ' αγαπώ.
- Θα με υπακούς; - Θα σε υπακούω.
- Ό,τι και να σου ζητήσω; - Ό,τι και να μου ζητήσεις.
Ακόμα και αν σε καταδίκαζα και σε βασάνιζα;
Σου ανήκω
και δεν θα σε αφήσω πια.
Ποτέ πια.
Ερτεμπίζ!
- Ξέρεις τι περιμένω από εσένα. - Μα κυρία...
Είναι η τελευταία μας ελπίδα. Και δεν υπάρχει ούτε στιγμή για χάσιμο.
- Ξανασκεφτείτε το... - Δεν χρειάζεται σκέψη, Ερτεμπίζ!
Δεν υπάρχει τίποτα πιο σοβαρό. Σε κανέναν κόσμο.
Είσαι δειλός;
Ο θάνατος ενός ποιητή
πρέπει να θυσιαστεί
για να τον κάνει αθάνατο.
Σου ζητώ, μία τελευταία φορά,
να μην προσπαθήσεις να καταλάβεις αυτό που πρόκειται να κάνω,
γιατί στην πραγματικότητα θα ήταν δύσκολο ακόμα και στον δικό μας κόσμο.
- Σταθείτε εκεί. - Γρήγορα, γρήγορα.
Σεζέστ, πιάσε δουλειά!
Ορφέα, μην κουνηθείς! Μείνε ακίνητος. Μου το υποσχέθηκες.
Δουλέψτε, δουλέψτε!
Ερτεμπίζ, σε βοηθάω. Δουλεύω μαζί σας.
Μην κάμπτεστε.
Μετρήστε... υπολογίστε. Δουλέψτε όπως δουλεύω.
Εντοιχίστε τον. Πρέπει!
Χωρίς θέληση είμαστε ανάπηροι.
Δεν μπορώ...
Πρέπει να θελήσεις, Ερτεμπίζ. Πρέπει!
- Δεν μπορώ. - Δεν προσπαθείτε.
Μην μου μιλάτε άλλο. Μπείτε βαθιά στον εαυτό σας
και ξεφύγετε. Τρέξτε! Πετάξτε! Περάστε όλα τα εμπόδια!
Κοντεύετε.
Φτάνετε.
Το βλέπω.
Κοντεύω...
Μια τελευταία προσπάθεια, Ερτεμπίζ.
Κάνε την. Κάνε την.
Τα κατάφερες;
Απάντησέ μου. Τα κατάφερες;
Τα κατάφερα.
Εμπρός λοιπόν.
Γύρνα πίσω στον χρόνο.
Πρέπει αυτό που ήταν να μην είναι πια.
- Είμαι πολύ κουρασμένος. - Δεν με νοιάζει.
Δούλεψε. Δούλεψε, σε διατάζω!
Πού βρίσκεστε;
Στο δωμάτιο.
Λοιπόν, τα γάντια.
Τα γάντια, γρήγορα!
Ορφέα. Με κοιτούσες που κοιμόμουνα;
Ναι, αγάπη μου.
- Έβλεπα τρομερούς εφιάλτες. - Δεν νιώθεις άρρωστη;
- Όχι. Έχω λίγο πονοκέφαλο. - Θα σου τον κάνω καλά.
- Δούλευες; - Δούλευα.
Δουλεύεις πολύ. Ξεκουράσου.
Τα βιβλία μου δεν μπορούν να γραφτούν μόνα τους.
- Μόνα τους γράφονται. - Τα βοηθάω.
Πώς φέρεται το αγόρι;
- Ορφέα. Μπορεί να είναι κορίτσι. - Γιος είναι!
Με κλωτσάει. Μου δίνει γροθιές.
- Θα είναι ανυπόφορος όπως ο πατέρας του. - Ανυπόφορος, εσύ;
Πολλοί με βρίσκουν ανυπόφορο.
Ναι, καημενούλη! Σ' αγαπάνε.
- Και με μισούν. - Είναι μια από τις μορφές της αγάπης.
Υπάρχει μόνο μία αγάπη που μετράει:
Η δική μας.
Έγινε;
Έγινε.
Κυρία, οι ίδιοι οι βοηθοί σας.
Ήρθαν να σας συλλάβουν;
Ναι, Σεζέστ.
Φύγετε!
Πού;
Κυρία, όταν σε συλλαμβάνουν εδώ...
τι συμβαίνει;
Δεν είναι ευχάριστο.
Πουθενά δεν είναι ευχάριστο.
Εδώ, λιγότερο από αλλού.
Ερτεμπίζ!
Κυρία.
Ευχαριστώ.
Δεν ήταν τίποτα.
Έπρεπε να τους γυρίσουμε στα βαλτόνερά τους.
Αντίο, Σεζέστ.
ΤΕΛΟΣ