Wszystko zanotowałam: 390 metrów, cztery poziomy. Świetnie.
Dziedziniec, ogród od południa. Świetnie.
-Nie powinnyśmy zaczekać na limuzynę? -Nie, utknęłybyśmy w korku na amen.
-Macie wykaz ofert? -Nie.
Usłyszałam o tym rano. Do wieczora będzie sprzedane.
-Obejrzymy jakieś inne? -Nie. Jest mała podaż.
-Sarah, musisz na tym jeździć? -Jesteśmy na ulicy, mamo.
Evan!
Pewnego dnia nauczysz się szanować czas innych, Lydio.
Zrozumiesz, że świat nie przestaje się kręcić na twoje zawołanie.
Przepraszam bardzo.
Za 26 minut mam spotkanie z Arthurem Digbym Laurence'em,
a jeśli myślisz, że on toleruje spóźnienia,
jesteś w wielkim błędzie.
Jesteś aniołem, że na nas zaczekałeś.
-Dziękuję. -Witaj.
To coś pomiędzy rezydencją a kamienicą.
Nazywamy to "rezynicą".
Zbudowany w 1879. To serce domu, salon.
Pokój dzienny. Duża jadalnia jest z tyłu.
Mniejsza w pobliżu kuchni,
którą w 1994 wyposażono we wszystkie niezbędne urządzenia.
Sarah.
Wyżej są dwie kondygnacje sypialni.
Mój Boże, niesamowite.
Hej, mała. Zostaw tę hulajnogę.
Nie muszę dodawać, że taka powierzchnia to rzadkość na Manhattanie.
Dziedziniec. Coś w tym rodzaju.
Trochę zaniedbany, ale ma 6 metrów na 16.
Można założyć ogród.
Czynna winda.
Poprzedni właściciel był niesprawny pod koniec życia.
Winda to wielka rzadkość.
Nie ma jej w 90 procentach kamienic.
Ten dom cieszy się ogromnym zainteresowaniem, choć może wymaga trochę pracy.
Wzbudza wielkie emocje.
Rzućmy okiem na resztę.
Powinna pani złożyć ofertę natychmiast.
Mogę go przedtem obejrzeć?
Takich domów nie ma teraz na rynku.
Przenosząc się z Greenwich do Upper West Side,
nie można oczekiwać domu z ogrodem, psem i kotem, jak tutaj.
Tu jest wszystko, czego pani chciała, a nawet więcej.
Może pani założyć nową rodzinę. Albo dwie.
Kosztuje fortunę.
Mamo, to nie Barneys. Możesz się targować.
Stać go na to.
Byłoby cudownie, gdybym zdołał pokazać dom przed wyjściem.
Wszędzie parkiet, sześć czynnych kominków.
Najwyższa kondygnacja. Dwie sypialnie. Jedna po tamtej stronie.
Mają wspólną niewielką łazienkę.
To część przeznaczona pierwotnie dla służby.
Poprzedni właściciel zatrudniał kilka pielęgniarek.
Ma pani pomoc domową?
Nie, mieszkamy same.
Drugie piętro, dodatkowa sypialnia, schowek, według uznania.
Pan Pearlstine urządził tu biuro.
Sidney Pearlstine, finansista.
Mogę spytać, co pani robi, pani...
Altman.
Zamierzam wrócić na uczelnię. Columbia.
Mąż pracuje w branży farmaceutycznej.
Jest pani żoną Stephana Altmana?
Byłam, do niedawna.
Główna łazienka.
Po śmierci Pearlstine'a pisały o nim wszystkie gazety.
Jego dzieci procesują się o ten dom.
Był odludkiem. Bogaty paranoik.
Nie mogą się doliczyć połowy jego forsy.
Nie rozumiem, jak plotkara może pokazywać nieruchomość.
Nie nazywaj tego "nieruchomością". To brzmi śmiesznie.
Garderoba.
Czy ta mała mogłaby przestać?
Zostaw tę windę w spokoju!
Dotarliśmy do głównych pomieszczeń.
Dziwne.
Co?
Czy ten pokój nie powinien być większy?
Jest pani pierwszą osobą, która to zauważyła.
Żaden z naszych agentów się nie zorientował.
To azyl.
-Co? -Schron.
-Jak w średniowiecznym zamku. -Czytałam o czymś takim.
Są modne w zamożnych domach.
Nigdy za wiele zabezpieczeń przed włamywaczami.
Doskonałe rozwiązanie.
Alarm włącza się w środku nocy.
Co wtedy? Wezwać policję i czekać w nieskończoność?
Zejść w bieliźnie na dół i sprawdzić? Nie radzę.
Betonowe ściany. Dodatkowa, niezależna linia telefoniczna.
Nikt nie może przerwać połączenia z policją. Osobny system wentylacyjny.
Monitory pokazujące niemal każdy zakamarek.
To mnie przeraża.
Dlaczego?
Nie czytała pani Poego?
Nie, ale uwielbiam jego ostatni album.
Co uniemożliwia wyważenie drzwi?
Stal.
Gruba stal. Bardzo gruba.
Zasilane baterią. Działają nawet...
przy odłączonym prądzie.
O mój Boże. Poczciwy Sidney o wszystkim pomyślał.
Proszę otworzyć.
Nie dziwię się, że mając takie dzieci, zadbał o kryjówkę.
Proszę otworzyć te drzwi.
To niedopuszczalne.
Proszę otworzyć drzwi.
Mój pokój. Zdecydowanie.
To bardzo niebezpieczne.
-Te drzwi to pułapka. -Wcale nie.
Fotokomórka. Jak w windzie.
Nie zamkną się, jeśli będzie zablokowana. Druga jest na wysokości kostek.
Nie może być bezpieczniej.
Wiem, że nie opuszczą ceny.
MAYFLOWER PRZEPROWADZKI
Działa. Podłączyłam telefon!
Świetnie się spisałaś, mamo. Podłączyła telefon.
579, co dalej?
3000.
Patsy's Pizza. Proszę czekać.
Dosyć.
Nie masz nic przeciwko pizzy?
Dlaczego pytasz?
To nasz pierwszy wieczór. Powinnam przygotować coś specjalnego.
Lubię pizzę.
Pieprzyć go.
Nie mów tak.
Ją też pieprzyć.
Zgadzam się.
Ale nie mów tak.
Nie uważasz, że w tym domu jest za dużo schodów?
Nie musiałaś niczego po nich wnosić.
Nie spytałaś mnie, co myślę o tym domu.
Nie chciałam usłyszeć, że go nie cierpisz.
-Lubiłam nasz stary dom. -Ja też.
Wiesz, o czym myślałam?
Mogłybyśmy pomalować całą szafę na książki.
Własnoręcznie wyciąć szablony.
Droga wolna.
O cholera.
Zapomniałam się umówić na obejrzenie twojej nowej szkoły.
Tata to zrobił. Pojedziemy tam w niedzielę.
Naprawdę?
Pojadę taksówką i spotkamy się na miejscu.
To jego pomysł?
To właśnie jest wspaniałe na Manhattanie.
Nie musisz mnie nigdzie podwozić.
Pojadę z tobą.
Po co mnie tu przywiozłaś, jeśli nie mogę się ruszyć sama?
Koniec dyskusji.
Ogłaszam rozejm do jutra.
Chodź do mnie.
To oburzające, jak bardzo cię kocham.
Zgadzam się z tobą.
-Mamo? -Tak?
Jest za ciemno.
Lepiej?
Lepiej.
"Pominąć strefę nieprzygotowaną".
"Podłączyć. Potwierdzić".
"Pominąć strefę nieprzygotowaną".
"Podłączyć".
"Wprowadzić numer strefy".
"Ponownie podłączyć".
Rano muszę sprawdzić, jak to się wyłącza.
Tylne wejście.
Szybciej.
SYSTEM WYŁĄCZONY - STREFA 19
Szybciej, na rany Chrystusa.
Amator.
STREFA 19 WYŁĄCZONA STREFA 1 WYŁĄCZONA
Mamy problem! Musimy pogadać!
Najwyższy czas. Zmarzłem na kość.
-Kto to? -Raoul.
Jaki Raoul, do cholery?
Raoul jest w porządku. Ma doświadczenie.
-Skąd go wziąłeś? -Poznałem przez pewnych ludzi.
Otwórz te pieprzone drzwi.
Gówno.
Co to ma być?
Na samej górze jest dziewczynka, na drugim piętrze kobieta. Śpią.
Miało nikogo nie być.
-To twoja działka, Junior! -Miało nikogo nie być!
Taśma. Jesteśmy na taśmie.
Owszem, weszliśmy tu, a kamery są włączone.
-14-dniowe odroczenie. -Wrobiłeś mnie!
14 dni! To prawie trzy tygodnie! Nie powinno ich tu być jeszcze przez tydzień!
14 dni to nie trzy tygodnie.
Dni robocze. Zawsze liczą w dniach roboczych.
Tydzień ma pięć dni!
Czyżby?
Spadam stąd.
Chwileczkę. Zaczekaj!
Damy sobie radę. Dlaczego nie?
Tylko kobieta i dziecko?
-Póki tatuś nie wróci. -Nie wróci.
Rozchodzą się. Tatuś pieprzy jakąś podrzędną modelkę.
Tylko kobieta i dziecko!
Nie poradzimy sobie?
Poradzimy.
Nie w obecności osób trzecich. Wycofuję się.
-Zaczekaj! 20 minut! -Wezwie policję.
Przyjadą, nim rozpakuję manatki.
Będziemy ją mieć na oku.
Raoul się tym zajmie.
Nie chcę, żeby Raoul się tym zajmował! Nie powinien w ogóle tu być!
Nikomu nic się nie stanie.
A co z nami? Co, jeśli ona ma broń?
Coś ty za jeden?
Jestem Raoul.
Wiesz, że bez ciebie nie damy rady!
To nadal jest dobry plan.
Gówno! To wspaniały plan. Nastąpiło tylko małe zawirowanie.
Tak.
Napad z bronią w ręku. 30 lat.
Wiele naobiecywałeś, prawda? Mnie, swoim dzieciom.
Nie mieszaj w to rodziny.
Masz rację. Wszystko spieprzyłem!
Nie tak miało być.
Chodzi o to, że w tym domu nadal są 3 miliony dolarów...
i nie wie o tym nikt oprócz nas dwóch.
Chcę tych pieniędzy!
Ale ty...
ty ich potrzebujesz.
A może zapomniałeś, dlaczego tu jesteś?
Więc przestańmy wreszcie pieprzyć i bierzmy się do roboty.
Odetnij telefony.
Idź na górę po dziewczynkę. Ja zajmę się matką. Daj mi to.
Zostań tutaj! Nie wypuść nikogo!
Obudź się! Sarah!
Wstawaj!
Dlaczego to zrobiłaś?
Dokąd się wybieracie?
-Co się dzieje? -Jacyś ludzie są w domu.
Są w windzie. Zjeżdżają na dół.
Jadą do ciebie!
Powiedziałem ci. Nikomu nie zrobię krzywdy.
Schodzą na dół.
-Tamten pokój. -Co?
Kryjówka.
Nie, przycisk bezpieczeństwa.
Pieprzyć to!
Wracają na górę!
Za nimi.
Cholera.
Teraz!
Pieprzyć to!
Ty pieprzona...
Cholera!
Siedem lat pecha.
Cholera.
Nie mów mi, że są tam.
SYSTEM WYŁĄCZONY
O cholera.
-Nie działa? -To osobna linia.
Nie podłączyłam jej.
Co teraz?
Nic nie słyszę.
Czego chcą, twoim zdaniem?
Nie wiem. Obrabować nas...
Nie wiem.
Co zrobimy?
Przeczekamy.
-A jeśli tu wejdą? -Nie dadzą rady.
Nie mogą tu wejść. To niemożliwe.
Mamo, nie jestem głucha.
-Dobrze się czujesz? -Tak.
-Nie jest ci słabo? -Nie.
-Dreszcze? -Nie.
Proszę, nie martw się o mnie.
On ma dzieci. Co ma robić, twoim zdaniem?
Stać i patrzeć, jak gliny tu wchodzą? Pomyśl trochę.
Idzie.
Zamknąłem wejście na dach. Nie wydostanie się tamtędy.
-Dobrze. -Mogła wezwać gliny.
Podłączyła dziś drugą linię?
Nie. To nie takie proste.
Musiałaby to zrobić przez moją firmę, Manhattan Security.
Sprawdziłem to, telefon nie jest podłączony.
Widzisz? Nie zrobiła tego.
-Myślałem, że jej tu nie będzie. -On tak mówił.
Odpieprzcie się! Miało jej nie być...
WSZYSTKIE GŁOŚNIKI
Zrób to.
Przepraszam.
Policja jest w drodze.
-Kłamie. -Nie gadaj...
To nie domofon. Nie słyszy nas.
Wiem. Chciałem ją tylko nastraszyć.
Proponuję, żebyście wyszli, zanim przyjadą.
-Co? -Mówi, że nie mamy telefonu.
Skąd wie?
Weźcie, co chcecie i wynoście się!
To nie takie proste.
Potrzebuję kartki papieru. Dajcie mi jakąś kartkę.
Hej, Zorro! Chcesz nam pomóc?
Masz kawałek kartki?
-Co on robi? -Nie wiem.
TO, CZEGO CHCEMY
JEST W TAMTYM POKOJU
"To, czego chcemy, jest w tamtym pokoju"?
Wejdą tu, prawda?
Nie. Powiedziałam ci. Nie mogą tu wejść.
Co wiecie o tym pokoju?
Co wiemy o tym pokoju?
-O niczym jej nie mówmy. -Tylko kilka szczegółów.
WIĘCEJ niż ty
Nie wyjdziemy stąd i nie wpuścimy was tutaj!
Wynoście się z mojego domu!
-Użyj słowa "pieprzyć". -Pieprzcie się.
-Mamo. -Co?
"Spieprzajcie z mojego domu".
Spieprzajcie z mojego domu!
Dobra, mam pomysł.
To kobieta. Kobiety potrzebują zapewnień.
Nie uwierzy ci.
Musi wiedzieć, że ma do czynienia z porządnymi ludźmi, którym może zaufać.
PUŚCIMY WAS WOLNO
Koniec rozmowy!
Co? Nie wyjdzie?
Zamknij się. Siedź cicho i pozwól mi się zastanowić.
Palenie pomoże ci myśleć.
Wiesz co? Zgoda! Ty pomyśl!
-A jeśli wezwała gliny? -Nie wezwała.
Wyraźnie powiedziała, że tak.
Myślisz, że bym tu tkwił, gdyby gliny były w drodze?
Dobra. Świetnie, znakomicie. Wierzymy ci.
Jak się dostaniemy do tego pokoju?
Co w tym śmiesznego?
To cię bawi?
Przez ostatnich 12 lat budowałem te pokoje,
żeby trzymać takich jak my z daleka.
Zabawna ironia losu. Więc jak tam wejdziemy?
Nie wejdziemy.
Nie można się tam włamać.
W tym rzecz. Musimy sprawić, by ona stamtąd wyszła.
Dlaczego miałaby to zrobić?
Nie wiem.
Ale jeśli wyjdzie, nie może opuścić domu.
Zatrzymamy ją tutaj przez 20 minut...
i niech ten Joe Pesci trzyma się od tego z dala.
Chcą zaszyć się w tym domu? Dobrze.
Uprzykrzymy im życie.
A dlaczego miałyby wyjść?
Pracuję nad tym.
-Dobrze się czujesz? -Tak.
Mała przestrzeń?
Wszystko w porządku.
-Nie wolno ci świrować. -Wiem.
-Poważnie. -Bez obaw.
Wiesz, nie grzebią już ludzi żywcem.
To się zdarzało kiedyś.
Naprawdę?
Tak, czytałam o tym.
Kiedy to się zdarzało?
20, 30 lat temu.
Co oni teraz robią?
Nie wiem.
Zabarykadowują nas.
To nie dzieje się naprawdę.
KOC OGNIOODPORNY
Sarah, uspokój się.
Wiesz, co się może stać, jeśli się zbytnio podekscytujesz.
Sarah!
-Co ty wyprawiasz? -Dostaniemy się tam od dołu.
Nie, za warstwą betonu jest stal.
Nawet jej nie wyszczerbisz.
Zobaczymy.
Tak zarabiam na życie.
Gdyby każdy dureń z młotem mógł się tam włamać,
myślisz, że długo utrzymałbym robotę?
Uważaj, żeby nie zaprószyć oczu.
Sąsiad.
Ratunku!
Na pomoc!
-Wezwij policję! -Słyszysz nas?
Pomóż nam!
Ratunku!
-Pomóż nam, proszę! -Wezwij policję!
Cholera!
Zamierzacie tak stać?
Co tam masz, MacGyver?
Nie włamie się tu młotem, prawda?
Mógłbyś być bardziej rozmowny?
Pomóż mi z tymi pudłami.
Posłuchaj, do cholery!
Ja tu jestem szefem. Co jest grane?
-Dostaną się tutaj. -Nie, nie dadzą rady.
Nic nam się nie stanie. Wszystko będzie dobrze.
Dobry pomysł.
Może zadziałać.
Właśnie pomyślałem, że powinniśmy zrobić coś w tym stylu.
-Odkręć. -Już odkręciłem.
Trochę bardziej.
Wysyłamy im tylko ostrzeżenie.
Zrozumieją.
Kochanie, połóż się na podłodze.
Przestań pieprzyć i odkręć to gówno.
-Nie bądź głupcem. -Cicho!
Chcemy je nastraszyć, nie zabić.
Co to?
Niedobrze.
Kaszlą.
Jeśli kaszlą, poduszą się!
Nikt się nie udusi, człowieku!
Masz jaja, żeby doprowadzić coś do końca?
Mamo.
Najwyżej stracą przytomność. Będą miały kaca.
Jak się tam dostaniemy, jeśli stracą przytomność, Junior?
Zakręć trochę.
Nie stracą przytomności, durniu. Najpierw się porzygają.
Nie dostaniemy się tam, jeśli umrą!
Leż na podłodze i oddychaj.
Zakręć to.
Zakręć to! Wystarczy!
-Nie zaczynaj od nowa. -Zakręć to!
Zakręcam.
-Nie pozwól mu się wtrącać. -Nie jestem mordercą.
-Każ mu to zakręcić! -Zakręć to.
-Nie. -Zakręć.
-Mamo. -Chwileczkę.
Przykryj się.
KOC OGNIOODPORNY
O Boże.
-Pieprzona amatorszczyzna! -To był mój pomysł.
Zamknijcie się. Sąsiedzi chcą spać.
Co to?
Zakręć gaz.
Natychmiast zakręć.
Uciekaj!
Cholera!
Boże!
Zgaście to!
W porządku.
Ty pieprzona suko! Idę do ciebie!
Uspokój się.
-Dobrze się czujesz? -Tak.
Obiecaj, że nigdy nie zrobisz czegoś takiego.
Nie zrobię.
Ruszają się. Przynajmniej się jeszcze ruszają.
Co?
To jego wina.
Daj spokój, człowieku.
-To alfabet Morse'a? -S.O.S.
Skąd go znasz?
Titanic.
Musimy pogadać. Na dole.
Nie, nie. Ty nie.
Szybciej.
Wstawaj.
Szybciej.
Obudź się.
Z samego rana zadzwonię do chirurga plastycznego.
Zaszła pewna zmiana. 100 000 dolców to za mało za taki pasztet.
Chcę jednej trzeciej tego, co znajdziemy.
Świetnie!
Dzielimy po równo. Jedna trzecia. Gratuluję.
Milion dolców za kominiarkę. Rodzice będą z ciebie dumni.
Obudził się.
I jeszcze jedno. Uważaj na swojego pieprzonego specjalistę.
Nie zamierzam stracić swojej połowy...
Spokojnie. Połowy?
Spałeś na lekcjach rachunków? Przed chwilą była jedna trzecia...
Szybciej.
Ten facet stanowi problem.
Ty wymyśliłeś ten skok, więc rozwiąż ten problem.
Masz rację. Nie ty wymyśliłeś ten skok!
To mój pomysł od początku do końca!
Spójrz w tę stronę.
Tak.
Tak, tak, tak.
Miejmy nadzieję, że kiedyś był skautem.
-Tu jesteśmy! -Pomóż nam!
Jesteśmy tutaj!
Ratunku!
Otwórz okno!
Na pomoc!
Nigdy się stąd nie wydostaniemy.
Jestem kochającym wnuczkiem, który spędzał z dziadkiem...
każdy pieprzony weekend przez dwa lata,
rozmawiając i spacerując z nim, ubierając go i karmiąc.
Skończyłeś?
Nie. Jestem jedyną osobą, której stary powiedział w końcu o sejfie.
Znalazłem faceta, który tę skrytkę zbudował i namówiłem go, by się do niej włamał!
Zaczekaj chwilę.
-Co? -Sypialnia jest pusta. Gdzie oni są?
Dwóch stoi na schodach.
A trzeci?
Zostawiłam przy łóżku komórkę.
Zapracowałem na te pieniądze.
Nie spieprzysz mojego planu,
bo ktoś ci nie przypadł do gustu.
Jasne?
Jeśli nie wrócę, zamknij drzwi.
Zrób, co mówię.
Jeśli jeszcze raz mnie tknie, zabiję go.
Chryste!
Zaczekaj!
Daj spokój tej dziecinadzie, wracajmy do roboty.
Nie mów do mnie tym tonem, palancie,
bo zrobię z ciebie sito.
Jesteś kierowcą autobusu, Raoul.
Mieszkasz w Flatbush.
Nie wstawiaj świeżo zasłyszanych tekstów Elmore'a Leonarda,
bo ja też widziałem ten film.
Co się dzieje?
Mam dla was nowiny.
Idź.
Teraz!
Cholera!
Coś zabrała. Co to było?
Nie.
Ładowarka!
Ma telefon komórkowy.
Nie!
Złap sygnał.
Szybciej. Sygnał.
Nie sądzę, żeby mogły tam użyć komórki.
-Dlaczego nie? -Nie da się stamtąd zadzwonić.
Nie ma sygnału.
Nie podłączyłam tej linii, ale główną tak.
Jeśli ją znajdziemy, podłączymy się do niej.
Nie mogę iść do więzienia, człowieku, nie zniósłbym tego.
Ostrożnie.
Daj telefon.
-Nie dosięgnie. -Wyrwij go.
Śrubokręt. Philipsa.
Junior, gdy poprosiłem o odcięcie telefonu, odłączyłeś główną linię?
Czy tylko przeciąłeś sznur w kuchni?
Cholera!
Wyciągnij druty.
-Co robimy? -Nie mam pojęcia.
-Dobra, masz? -Tak. Proszę.
W porządku.
Żółty, żółty.
Dobrze.
Jest sygnał.
Policja.
Tu 38 West 94th Street...
-Proszę zaczekać. -Nie, nie. Boże.
Zadzwoń do taty.
Jak można mieszkać w Nowym Jorku i nie mieć środków przeciwbólowych?
-Halo? -Przekaż słuchawkę Stephanowi.
-Kto mówi? -Meg.
Wiesz, która godzina?
-Daj go do telefonu, suko. -To twoja pieprzona żona.
Szybciej.
-Halo? -Musisz nam pomóc.
Szybciej!
Tu jest trzech mężczyzn. Włamują się do...
Co...
-Zrobi coś. -Nie zrobi.
Wezwie policję.
Nie znasz jej. Nie pozwoli mu.
Nie. On wie, że mamy kłopoty. Słyszał mnie.
Jest po przeciwnej stronie parku. Dlatego mieszkamy blisko siebie.
Na wypadek, gdybyśmy byli sobie potrzebni. Pomoże nam.
-Nie. -Tak, pomoże!
Przepraszam.
Nie, to ja przepraszam.
Za co?
Nie chciałam ci mówić.
O czym?
Kręci mi się w głowie, jestem głodna.
Ma tylko proszki od bólu głowy.
Pomysł z gazem nie zadziałał.
Czyja to wina?
To nie może tak trwać.
Jaki masz plan, narwany czubku?
Okropnie przykra sytuacja.
Wypij to.
Musisz pić dużo wody.
Poziom cukru spadł do 40. Musimy go podnieść.
Słyszysz mnie, prawda?
To zawroty głowy, nie głuchota.
Świetnie. Cięty język. Znakomicie.
Widziałaś tu coś słodkiego? Jakiegoś batona?
Sprawdźmy jeszcze raz.
Mamo, szukałam.
Musimy zachować spokój.
Jeśli zachowamy spokój, wszystko będzie dobrze.
Denerwujesz mnie.
Przepraszam.
A jeśli nadal poziom będzie opadał?
Nie będzie. Coś wymyślę.
On ma rację.
Nie ma sposobu, żeby się tam dostać.
O czym ty mówisz?
Muszę przestać się okłamywać.
Na tym etapie życia...
nie chcę napytać sobie biedy.
-Wycofujesz się? -Tak, do diabła.
Nie chcę pogarszać sytuacji. Wykonam anonimowy telefon.
Znajdą sejf. Odziedziczę forsę.
Stephen, Jeffrey, Catherine, David.
Pięcioro wnuków, 60 procent podatku.
Zostanie jakieś 800 czy 900 kawałków, dla mnie wystarczy.
Weź to i daj sobie w żyłę.
Chwileczkę.
Powtórz, co powiedziałeś.
Powtórz, co powiedziałeś o forsie, szczeniaku.
Kiedy? Przedtem?
Tak, przedtem.
Licząc w pamięci, powiedziałeś, że dostaniesz jakieś 800 czy 900 kawałków.
Do czego zmierzasz?
To daje co najmniej 1,5 miliona brutto.
Bawisz się w poborcę podatkowego?
-Spadam stąd. -Chwileczkę.
Cukier jest wszędzie. Nigdy byś nie pomyślała. Na przykład w ketchupie.
W czym jeszcze?
Niezbędnik podróżny.
Wymieniłeś osiem osób do podziału,
to daje 10 do 12 milionów.
Taki gnojek jak ty dostanie mniej niż inni,
więc już nie wiem, co myśleć.
Liczysz forsę, której nigdy nie zobaczysz, stary.
Ile tam jest?
Płyn do płukania ust.
Sacharyna.
Mówię do ciebie. Odpowiedz mi.
Dobra. Jest tego więcej.
Kiedy zamierzałeś nas zapoznać z tym ekonomicznym detalem?
To teraz nie ma znaczenia. Najmniejszego!
-Po co o tym rozmawiać? -Co ty kombinowałeś?
Jak chciałeś to rozegrać?
Myślałeś, że otworzę sejf,
a potem zaczekamy z Raoulem, aż nam rzucisz ochłap?
Co z tobą?
Wpakowałeś nas w to bagno, a teraz chcesz nas wyrolować?
Sam się w to wpakowałeś. Masz na karku kuratorów sądowych.
Oczy ci się zaświeciły, gdy powiedziałem o tym skoku,
więc nie udawaj niewiniątka.
Nie udało się.
Mówi się trudno.
Miętusy? Bez cukru.
Otworzę ten sejf. Jeśli wyjdziesz, nic nie dostaniesz.
Bardzo wątpię, osiłku.
Podzielę się z Raoulem, a ciebie nie chcę więcej widzieć na oczy.
Jeśli przyjdą gliny, będziemy wiedzieli, kto ich nasłał,
i znajdziemy cię.
Do zobaczenia, Burnham.
Cześć, Raoul.
Mamo!
Kilka razy przejechałeś się limuzyną na 125th Street...
i już myślisz, że wszystko kapujesz.
Nie znasz mnie.
Sarah, posłuchaj:
Usiądź w rogu, zamknij oczy i nie odwracaj się.
Dobrze.
Powinieneś zobaczyć swoją minę.
Co tu się dzieje?
-Stój. Nie ruszaj się. -Nie strzelaj.
Chodź tutaj.
-Nie strzelaj, proszę. -Chodź tu.
Zamknij drzwi i odsuń się.
-Przestań, ty pieprzony... -Dokończ.
Durniu? Idioto? Dupku?
Kto wyszedł na durnia?
Ja.
Słusznie.
To boli.
Kto ma broń?
Ty.
Pamiętaj o tym.
Sprawdź, co to za jeden.
Daj mi portfel.
PRAWO JAZDY - ALTMAN, STEPHAN
Stephan Altman.
ALTMAN - KUCHNIA
Żona do ciebie zadzwoniła, Stephan?
Co powiedziała?
Nie wiem. Przerwano połączenie.
-Telefony nie działają. -Dzwoniłeś do kogoś?
Wezwałeś pieprzone gliny, Stephan?
Nie.
Mówi prawdę.
Tak.
Prawdopodobnie tak.
Kiedy ja pytam, ludzie nie kłamią.
O co chodzi?
-Czego chcesz? -Wprowadź nas do tego pokoju.
-Nie potrafię. -Owszem.
Masz pełno pomysłów. Zrealizuj któryś.
Chcesz, żebym coś wymyślił?
Zanim doliczę do trzech.
Potem skończysz jak Junior.
-Jeden, paf. -To śmieszne.
Dwa, paf.
Nie wiem, co ci powiedzieć.
-Trzy. -Zaczekaj!
W porządku.
Mam pomysł.
Być może.
Help!, Rubber Soul,
Yesterday and Today, Magical Mystery Tour, The White Album...
Trzymaj się, mała. Trzymaj się.
Let It Be, Revolver, Sgt. Pepper...
O Boże!
PRAWO JAZDY - ALTMAN, STEPHAN
Tata?
Nie, nie.
Nie za mocno.
Otwórz drzwi! Otwórz drzwi!
Nie.
Nie otwieraj drzwi!
-Tylko udawaj, że bijesz. -Nie pouczaj mnie...
Otwórz drzwi!
Nie otwieraj...
Przestań!
Jeśli go zabijesz, nigdy nie otworzy.
O Boże.
Połóż się.
Już dobrze.
Nic ci nie będzie.
Pieprzony wariat.
Zabieraj te łapy, sukinsynu!
Jesteś silną dziewczynką.
Bądź dzielna, skarbie.
Zostaw go w spokoju!
Już prawie po wszystkim.
Już po wszystkim.
Odwróć się.
Zaraz wrócę.
Poplamiła się krwią. Załóż na lewą stronę.
Weź swoje taśmy.
Kto to?
Jej córka.
Co jej się stało?
Kogo to obchodzi?
Pospiesz się. Weź narzędzia.
Hej, paniusiu.
Mamo?
Co robisz?
Mamy twojego dzieciaka.
Chodź tutaj.
Skończmy z tym.
Łap ją!
Cholera!
Co się stało?
Nie! Wypuście ją!
-Gdzie twoja broń? -Otwórz drzwi.
Nie!
-Gdzie twoja broń? -Nie wiem.
Otwieraj!
Otwieraj.
Zamknij się! Posłuchaj. Ona ma twoją broń.
Ma twoją broń!
Przestań krzyczeć.
Wiem, że masz broń.
Odłóż ją i odsuń się od drzwi.
Musisz otworzyć. Moja córka jest ciężko chora.
Trzeba jej zrobić zastrzyk.
Słyszysz mnie?
Otwórz, to zrobię jej zastrzyk.
Jeśli nie otworzysz, przysięgam na Boga, że zabiję was obu.
Jeśli otworzę, zastrzelisz nas.
Więc sam zrób jej zastrzyk.
Zrób jej zastrzyk!
Potrzebujesz tego?
Umiesz zrobić sama?
Co będzie, jeśli tego nie dostaniesz?
Śpiączka.
Umrę.
Otwórz to.
Połóż broń na podłodze i zejdź po schodach.
Zrobię jej zastrzyk.
Kazałem ci odłożyć broń!
Cholera.
Ty pieprzona suko!
Nie kombinuj, bo ją zabiję.
Słyszysz?
Zabiję ją, jeśli wyjdziesz z domu!
Jeśli zobaczę tu kogoś w mundurze, poderżnę jej gardło!
Zrozumiałaś?
Tak.
Proszę, zróbcie jej zastrzyk.
Proszę.
Nie rób tego.
My tu siedzimy, a ona wezwie policję.
Chcesz otworzyć ten sejf?
Nie gap się na mnie.
Wiem o tym tylko tyle, ile mówili w telewizji.
Musisz mi powiedzieć, co mam robić.
To jest to?
A to?
W porządku.
Macie ładny dom.
Twoja mama jest bogata.
Tata jest bogaty. Mama jest szalona.
Stuknij w strzykawkę.
Chciałbym, żeby moje dziecko mieszkało w takim domu.
Próbowałem.
Czasem wychodzi nie tak, jak chcesz.
Już po wszystkim.
Miało być inaczej.
Wszystko obmyślił.
Miało tu nikogo nie być.
Dziękuję,
Burnham.
Miało być inaczej.
Nic jej nie będzie.
Zrobiłem jej zastrzyk. Czuje się dobrze.
Zaraz będzie po wszystkim.
Stephan.
O mój Boże.
Możesz się ruszać?
Niezbyt. Chyba mam złamaną rękę.
Podnieś ją.
Podnieś rękę.
MAGNES WŁĄCZONY/WYŁĄCZONY
Spróbuj jeszcze raz.
Spróbuj.
Meg, proszę, nie zrób głupstwa.
Zabiją nas.
Rób, co każą, a wszystko będzie dobrze.
Stephan, zabiją ją.
Cholera jasna. Wezwała gliny.
Policja.
Wezwałeś policję?
Oczywiście.
Śmiertelnie mnie wystraszyłaś.
Zabiła dziecko.
Właśnie zabiła swoje dziecko.
Weź to.
Nie odzywaj się słowem.
Nie, jej mąż musiał wezwać policję.
Pieprzony sukinsyn. Mówiłem ci!
Gdzie ona jest?
Tam.
Co ona wyprawia?
Pozbędzie się ich.
Właśnie próbuję otworzyć...
-Wszystko w porządku? -Nic się pani nie stało?
O co chodzi... Która godzina?
Parę minut po czwartej.
Wezwano nas, proszę pani.
Ktoś po was zadzwonił?
Możemy wejść?
O co chodzi?
-Chcielibyśmy wejść. -Nie mogę was wpuścić.
Na pewno nic pani nie jest?
Czuję się dobrze.
Nie wygląda pani najlepiej.
Pan też nie jest w najlepszej formie, policjancie Keeney.
Dajcie spokój, marznę tu.
"Jest ich trzech".
Co?
Mąż powiedział, że wzywała pani pomocy.
Powiedziała pani: "Jest trzech", zanim przerwano połączenie.
Chodzi o ten telefon.
Sąsiedzi...
skarżyli się na jakieś krzyki.
Był film w telewizji. Już wyłączyłam.
Mogę o coś spytać?
Jak miał brzmieć koniec zdania?
Po słowach: "Jest ich trzech",
co miało być dalej?
Widzi pan...
Mój mąż i ja właśnie się rozchodzimy.
To moja pierwsza noc w nowym domu...
i trochę za dużo wypiłam.
A zdanie, które pan koniecznie chce poznać,
miało brzmieć:
"Trzech rzeczy chciałabym, gdybyśmy wskoczyli do łóżka".
Dzięki Bogu oprzytomniałam, nim to powiedziałam i odłożyłam słuchawkę,
i nikt by o niczym nie wiedział.
Gdyby nie...
dwóch policjantów, którzy przyszli mnie przesłuchiwać w środku nocy.
Rick, idziemy?
Czy chcesz, żeby ci powiedziała, jakich trzech rzeczy?
W porządku.
Proszę pani,
jeśli jest coś, co chciałaby nam pani powiedzieć,
ale nie może,
proszę dać jakiś znak,
zamrugać kilka razy.
Coś w tym rodzaju.
Zrobić coś, co byłoby bezpieczne.
Rety,
jesteście dobrzy.
Sugeruje pan, że ktoś jest w domu lub coś w tym rodzaju?
Dobrze was szkolą.
Nie, wszystko w porządku. Przysięgam.
Przepraszam za najście.
Dobranoc pani.
Ten dzieciak widział moją twarz.
To nie mój problem.
Owszem. Jesteś tu ze mną.
Jedziemy na tym samym wózku.
Załatwiłem jednego. Nie mam nic do stracenia.
Trzymaj się ode mnie z daleka.
Wiesz, jak to się skończy.
Psiakrew!
Co się dzieje?
Dlaczego my tego nie zrobiliśmy?
Co ona robi? Co ona sobie myśli, do diabła?
Ma twoją broń. Kto ci kazał ją przynieść?
Pozwól mi wiercić, człowieku.
Pusty?
Spokojnie.
Obligacje.
Chwileczkę.
Dwa, trzy, cztery, pięć...
Dlaczego to robimy?
Bo do tego dojdzie.
Dwadzieścia dwa.
22 miliony dolarów.
Kłamliwy gówniarz.
Wynośmy się stąd.
Trzymaj.
Zostaw to. Chryste, kupię ci nowe narzędzia.
Nic ci się nie stanie.
Szkło. Przeniosę cię.
Pospiesz się.
Uważaj na szkło.
Zejdź na dół.
Zaczekaj.
Zaczekaj. Nie chcesz tego zrobić.
Tato, nie strzelaj do niego!
Wypuśćcie moją córkę.
Skończyliśmy. Twojej córce nic się nie stało.
Wyjdziemy tylnymi drzwiami. Nigdy więcej nas nie zobaczysz.
Puść ją.
Dobrze.
Wszystko w porządku.
Chodźmy.
Puść ją. Pozwól jej odejść.
Puść ją!
Odłóż broń.
-Sarah, podejdź tu. -Odłóż broń!
-Rób, co każę. -Bądź rozsądny.
-Po prostu ją puść. -Puść ją!
Nic ci nie jest?
-Nie zrobili ci krzywdy? -Nie.
-Nie tknęli cię? -Nie.
Stephan, zastrzel go!
Zostaw ją w spokoju!
Teraz wszystko będzie dobrze.
-Policja! -Stać!
-Nie ruszać się! -Na ziemię!
Wy na górę, a wy sprawdźcie parter.
Nic ci nie jest?
Wszystko w porządku?
Stać! Nie ruszaj się, sukinsynu!
Stój, bo strzelam!
Odsuń się od muru!
Odejdź od muru! Szybciej!
Ręce do góry!
Wszystko będzie dobrze, tato.
Czy ktoś tu jeszcze jest?
Nie.
Przyślijcie karetkę na 38 West 94th.
W porządku. Nic mi nie jest.
Chcę widzieć twoje dłonie!
Słyszysz? Otwórz dłonie!
Wyzdrowiejesz, tato.
Wszystko będzie dobrze.
To brzmi interesująco.
"Dwie sypialnie, studio lub trzecia sypialnia,
"nowa kuchnia, oryginalna łazienka, 70. East".
Myślałam, że wolisz West Side.
"Róg 61. i Central Park West.
"Budynek przejęty przez bank, portier, siłownia,
-"conserg..." -Consierge.
-Co to? -Francuska nazwa gospodarza domu.
Co znaczy W.E.A.?
West End Avenue.
"Róg 81. i West End Avenue.
"Trzy sypialnie, studio lub czwarta sypialnia, przestronny salon,
"okna jak w katedrze..."
Potrzebujemy tyle miejsca?
Co ty na to?
"West 83., dwie sypialnie, portier,
"jasne, z widokiem na park, wysokie, parkiet".
To jest to. Podoba mi się.