Ο ΥΠΟΚΟΣΜΟΣ
Produced by AKIRA KUROSAWA
Σενάριο των HIDEO OGUNI και AKIRA KUROSAWA
Βασισμένο στο έργο του Μαξίμ Γκόρκι "Στο Βυθό"
Photographed by KAZUO YAMASAKI Art Direction by YOSHIRO MURAKI
Sound by FUMIO YANOGUCHI Lighting by SHIGERU MORI
Music by MASARU SATO
STARRING:
TOSHIRO MIFUNE ISUZU YAMADA
KYOKO KAGAWA GANJIRO NAKAMURA
MINORU CHIAKI KAMATARI FUJIWARA
AKEMI NEGISHI
KOJI MITSUI EIJIRO TONO
EIKO MIYOSHI
BOKUZEN HIDARI
Directed by AKIRA KUROSAWA
Ένας σωρός από σκουπίδια είναι.
Ναι, και λοιπόν;
Όπως είπα, βαρέθηκα το νοικοκυριό.
Γιατί κλαίγεσαι;
Είναι γελοίο.
Ακόμα κι αν η οικογένειά του ήταν βαθύπλουτη, εγώ ποτέ δεν θα...
Λες ψέματα.
- Τι; - Είπα πως λες ψέματα.
Δεν θα παντρευτείς τον Βοηθό Σιμάζο;
Μόνο γι' αυτό ζεις.
Να πάρει! Σταμάτα να μ' ενοχλείς!
Ορίστε, πάλι ονειρευόσουν,
κι εγώ σε ξύπνησα.
Άφησέ με. Εγώ δε σ' ενοχλώ.
Άντε πάλι. Κόφ' το.
Σταμάτα τα χαζά όνειρα.
Είσαι μια πόρνη της δεκάρας.
Σταμάτα να φαντάζεσαι πως είσαι καμιά παρθένα.
Όλες οι γυναίκες είναι ψεύτρες. Λένε ψέματα ακόμα και στον εαυτό τους.
Σκάσε! Κοίτα ποιος μιλάει!
Η γυναίκα σου είναι εκτός υπηρεσίας,
κι εσύ μυρίζεις κώλους σαν σκυλί.
Τι στο διάολο!
Πέτυχα στόχο, ε;
- Σκύλα! - Αγάπη μου.
Πάλι μαλώνετε, έτσι;
Παρακαλώ, μη φωνάζεις.
Ορίστε, πάλι κλαίγεσαι.
Κάθε μέρα τα ίδια.
Δεν μπορείς να με αφήσεις να πεθάνω με την ησυχία μου;
Η δουλειά μας δεν θα μπει στη μέση.
Γιατί ανέχεσαι αυτόν τον απατεώνα;
Άσε με ήσυχη.
Απλά, άσε με ήσυχη.
Το εννοώ. Συγχωρείς πολύ εύκολα.
Νιώθεις καλύτερα;
Οτάκι, ώρα να πάμε αλλιώς θα χάσουμε τη θέση μας.
Θέλεις γλυκό;
Είσαι πολύ καλή,
αλλά μην το χαραμίσεις σ' εμένα.
Έλα, πάρε.
Το γλυκό θα σου μαλακώσει το λαιμό.
Συγγνώμη. Είναι το εμπόρευμά μας. Θα το αφήσω εδώ.
Υψηλότατε.
Απατεώνα!
Ποιος μου έριξε μπουνιά χτες το βράδυ;
Τι σημασία έχει;
Έχει και παραέχει. Ποιος ήταν;
Κλέβεις στα χαρτιά, θα τη φας στη μούρη.
Α, θυμάμαι.
Να πάρει!
Περίμενε μόνο. Θα πας αλήθεια στην κόλαση.
Μη γίνεσαι γελοίος.
Πώς μπορείς να πας στην κόλαση αν είσαι ήδη εκεί;
Τι στο...
Κατέβα κάτω και ξεκίνα το τρίψιμο.
Είναι η σειρά του αφέντη μου σήμερα.
Αφέντη μου!
Ποιος έχει τον χρόνο;
Θα πάω στο δρόμο με την Οτάκι.
Χέστηκα.
Είναι σειρά σου να καθαρίσεις.
Αρνούμαι να κάνω τη δουλειά κάποιου άλλου.
Αν δεν το κάνεις, η πριγκίπισσα προσφέρθηκε.
Τι θράσος!
Πάμε, Υψηλότατε.
Είναι πολύ βαριά σήμερα.
Σπουδαίος αφέντης είναι.
Σειρά μου πάλι.
Αγάπη μου.
Τι;
Είμαι έτοιμη. Πάρε ότι θέλεις.
Δεν θα φας;
Δεν υπάρχει λόγος.
Μα πρέπει να δουλέψεις.
Μη μουτρώνεις. Δεν είσαι δα και...
Αρκετά για μένα. Η ώρα μου δεν αργεί.
Πάρε ότι θέλεις.
Ορκίζομαι πως είναι αλήθεια.
Δεν μπορώ να αναπνεύσω σκόνη.
Εντολές γιατρού.
"Τα ζωστικά σου όργανα είναι γεμάτα αλκοόλ."
Εννοείς "ζωτικά όργανα".
Ακριβώς, τα ζωστικά μου όργανα.
Σίγουρα έχει επηρεάσει τη γλώσσα σου.
Άλλοι έξι μήνες και θα έχεις παραλύσει τελείως.
Μη γίνεσαι γελοίος.
Σοβαρολογώ.
Τα ζωστικά μου όργανα έχουν δηλητηριαστεί από το αλκοόλ.
Ώστε... έτσι, ε;
Ακριβώς.
Με άλλα λόγια, δεν μπορώ να καθαρίσω γιατί θα αναπνεύσω σκόνη.
Λένε, "Λίγο σάκε φέρνει μακροζωία,
αλλά αν το παρακάνεις..."
Τι στο διάολο είναι αυτό;
Ένα τραγουδάκι. Ξέρω κι άλλα.
"Ο γλείφτης κολακεύει με διχαλωτή γλώσσα".
Τι στο διάολο ήταν αυτό;
Δεν ξέρω. Το ξέχασα.
Τότε γιατί το ξεστομίζεις;
Έχεις δίκιο.
Θέλω να πω, έχω βαρεθεί τις κοινοτυπίες.
Κάθε μέρα, ο κάθε ηλίθιος λέει τις ίδιες βλακείες.
Έτσι προτιμώ αυτά τα τραγουδάκια.
Έχουμε πολλά από αυτά και στο θέατρο.
Για να δω.
Δεν είναι ώρα να αρχίσεις;
Σταμάτα τη φασαρία. Σκέφτομαι τις επιλογές μου τώρα.
Δεν θυμάμαι καθόλου.
Δεν μπορώ να θυμηθώ τίποτα.
Και έκανα κάποιες μελέτες.
Ποιος χρειάζεται τη μάθηση;
Τα φυσικά σου ταλέντα μετράνε.
Ένας ηθοποιός που ξέρω,
είναι ένας βλάκας που δεν μπορεί να μετρήσει παραπάνω από τα δάχτυλά του.
Αλλά άπαξ και βγει στη σκηνή, το κοινό τρελαίνεται,
που νομίζεις πως το θέατρο θα κοπεί στα δύο.
Δώσ' μου πέντε πεντάρες.
Έχω μόνο δύο.
Με τι γεννιέσαι μετράει.
Δώσε μου πέντε πεντάρες.
Αν το κάνεις, θα θεωρήσω τον "ταλαντούχο εκ φύσεως" ηθοποιό σου,
έναν πρώτης τάξεως αστέρα.
Δώσ' μου πέντε πεντάρες.
Φάε σκατά!
Σταμάτα να γαβγίζεις. Ξέρω και με το παραπάνω τη φτώχεια σου.
Αχ, αγάπη μου, δεν μπορώ να αναπνεύσω. Δεν αντέχω...
Τι θες να κάνω;
Άνοιξέ της την πόρτα.
Δεν μπορώ.
Αντίθετα μ' εσένα, κρυώνω εδώ κάτω στο πάτωμα.
Δεν είμαι εγώ αυτός που θέλει ανοιχτή την πόρτα.
Ένα "ναι" οδηγεί σε χίλια.
Τα κόκαλά μου.
Ώρα να πάω να μαζέψω τίποτα τάβλες.
Ο σπιτονοικοκύρης και η γυναίκα του δεν πολυεμφανίστηκαν σήμερα.
Να είσαι ευγνώμων αν ψοφήσουν και οι δύο.
Πώς είσαι; Δε νιώθεις πολύ καλά;
Δεν μπορώ... να αναπνεύσω.
Τι λες να σε πάρω έξω;
Όπου να 'ναι ο ήλιος θα βγει στον ακάλυπτο.
Έλα. Σήκω.
Κρατήσου. Είσαι καλά εκεί;
Κι εγώ άρρωστος είμαι. Τα ζωστικά μου όργανα είναι...
Τα ζωστικά μου όργανα είναι δηλητηριασμένα.
Είστε φοβερό ζευγάρι. Πάτε για διπλή αυτοκτονία;
Σταμάτα να μπλοκάρεις το διάδρομο. Χαλάς τη δραματική μας έξοδο.
Ψάχνεις για αποφάγια πάλι, ε;
Τι;
Απλά θαυμάζω τον ιδρώτα στα φρύδια σου.
Είδες πουθενά την κυρία μου;
Δεν ξέρω.
Με την ευκαιρία, πιάνεις πολύ χώρο,
για 30 πεντάρες το μήνα.
Πολύ χώρο για να κοιμάσαι και πιάνεις και το κοινόχρηστο δωμάτιο.
Σου ανεβάζω το νοίκι 10 πεντάρες.
Γιατί δεν με στραγγαλίζεις;
Γιατί από κάτι τέτοιο δεν θα έβγαζα πεντάρα.
Γιατί να μη ζήσεις μια μακρά ζωή και να χαρείς τον εαυτό σου;
Θες να παλέψουμε;
Μη με τρομάζεις.
Βόλεψα τη γυναίκα σου στο σεληνόφως.
Την έβαλα ωραία και βολικά.
Είσαι πολύ ευγενικός.
Έκανες καλά.
"Μια ζωή καλοσύνης κάποτε θα ανταμειφτεί."
Πότε, ήθελα να 'ξερα.
Στην επόμενη ζωή.
Εγώ θέλω την ανταμοιβή μου εδώ και τώρα.
Κόψε μου το χρέος στη μέση.
Πλάκα μου κάνεις.
Άκου να σου πω.
Η ανθρώπινη καλοσύνη δεν αγοράζεται με δεκάρες και ασήμι.
Η καλοσύνη είναι καλοσύνη.
Οι πεντάρες και τ' ασήμι είναι πεντάρες κι ασήμι. Δεν μπορείς να τις μπερδέψεις.
Μισοπεθαμένο, άπληστο κάθαρμα!
Όλοι τρέχουν με το που με βλέπουν.
Θα έδιωχνες και το διάβολο.
Πολύ ωραία υποδοχή.
Αλλά ξέρεις, σας θεωρώ όλους παιδιά μου.
Ένας σπιτονοικοκύρης είναι σαν πατέρας.
Σαν το διάολο.
Με την ευκαιρία, είναι μέσα ο Σουτεκίτσι;
Δες μόνος σου.
Σουτεκίτσι, ε.
Ποιος είναι;
Εγώ.
Τι θες;
Ν' ανοίξω την πόρτα;
Μπορείς ν' ανοίξεις και το κουτί της Πανδώρας.
Τι στο διάολο σημαίνει αυτό;
- Τι είπες; - Μόνος μου μιλούσα.
Άνοιξε.
Γιατί δεν ανοίγεις;
Άνοιξε!
Να πάρει.
Τι σαματάς. Τι είναι;
Ωχ, όχι.
Τίποτα, αλήθεια.
Μου έφερες τα λεφτά μου;
Λεφτά; Ποια λεφτά;
Τρία ασημένια νομίσματα. Πληρωμή για το χθεσινό εμπόρευμα.
Το χθεσινό εμπόρευμα;
Μη μπλοφάρεις.
Η κοραλλένια φουρκέτα στο χρυσό κουτί,
η χτένα από καβούκι χελώνας και οι καρφίτσες.
Στα πούλησα χτες για πέντε ασημένια νομίσματα.
Μου έδωσες ήδη δύο. Θέλω τα άλλα τρία.
Ξέρω πως είμαι κλέφτης. Αυτό θα σε κάνει κλεπταποδόχο μου.
Τι; Εγώ ποτέ...
Σκάσε! Φύγε!
Κάθαρμα!
Και να γυρίσεις με μετρητά.
Και η αυλαία πέφτει.
Πολύ διασκεδαστικό.
Τι στο διάολο ήθελε;
Τι άλλο; Κυνηγάει την κυρά του.
Αλλά άκου...
γιατί δεν τον ξεφορτώνεσαι;
Αν τον σκοτώσω θα πρέπει να φύγω.
Όχι, απλά φρόντισε τις λεπτομέρειες,
μετά πάρε την Οσούγκι γυναίκα σου,
και γίνε εσύ σπιτονοικοκύρης εδώ.
Αυτή είναι πολύ καλή εικόνα.
Σκοπεύεις να εκμεταλλευτείς την καλή μου φύση,
και να με κάνεις να φύγω από εδώ.
Άπληστο κάθαρμα. Με ξύπνησες από καλό ύπνο.
Έβλεπα ένα σπουδαίο όνειρο.
Ψάρευα,
κι είχα πιάσει ένα τεράστιο λυθρίνι.
Πραγματικά ένα ονειρεμένο ψάρι.
Ήμουν έτοιμος να βγάλω το ψάρι από τη θάλασσα.
Αυτό δεν είναι λυθρίνι. Ήταν η Οσούγκι.
Έχεις πιάσει την Οσούγκι εδώ και καιρό.
Ποιος σε ρώτησε;
Να σας πάρει ο διάολος κι εσάς και τη σκύλα.
Κάνει κρύο του θανατά έξω.
Γιατί δεν έφερες πίσω και τη γυναίκα σου;
Θα παγώσει μέχρι θανάτου.
Η Οκάγιο την πήρε στην κουζίνα του σπιτονοικοκύρη.
Αλίμονο αν την πιάσουν.
Μην ανησυχείς. Είπε πως θα τη φέρει σπίτι.
Αδερφέ Σουτεκίτσι, δώσ' μου πέντε πεντάρες.
Σταμάτα με τις πεντάρες. Σκέψου πιο μεγαλόπρεπα.
Αδερφέ Σουτεκίτσι, βάλε λίγο ασήμι, εντάξει;
Καλύτερα να βάλω τώρα,
πριν μου ζητήσεις ολόκληρο νόμισμα.
Ορίστε.
Υπέροχα.
Ο κλέφτης είναι ο καλύτερος φίλος του φτωχού.
Το μαζεύεις, χωρίς να σηκώσεις δάχτυλο.
Να σηκώσω δάχτυλο;
Αν η δουλειά έκανε τη ζωή δύσκολη, θα το έκανε.
Κι εμείς.
Αλλά αυτός δεν είναι ο τρόπος του κόσμου.
Ντανζούρο, πάμε να πιούμε.
Θα 'ρθω κι εγώ.
Μπορώ να πιω τη μερίδα μου.
Τι κάνει η κυρά σου;
Είναι φαίνεται η ώρα της...
Βλέποντας τη δουλειά σου, θα έλεγα πως δεν υπάρχει λόγος να τρίβεις.
Και τι να κάνω τότε;
Τίποτα.
Και πώς να φάω;
Θα αντέξεις όπως όλοι.
Μπορεί να είμαι στα κάτω μου, αλλά είμαι τεχνίτης. Όχι όπως αυτοί.
Μη μου πεις πως δεν πιστεύεις ότι θα φύγω από 'δώ.
Θα φύγω.
Θα σκίσω τα άκρα μου και θα συρθώ έξω.
Απλά περίμενε. Μόλις πεθάνει η κυρά μου...
Είναι μόνο έξι μήνες που έπεσα εδώ.
Αλλά μου φαίνονται πέντε ή έξι χρόνια.
Πώς στο διάολο το ξέρεις;
Είπε ο γάιδαρος τον πετεινό κεφάλα!
Σ' αφήνω να φλυαρείς και σ' ακούω.
Οκάγιο.
Τι; Ένας ξένος;
Χαίρομαι που σας γνωρίζω.
Θα κάτσει λέει εδώ μέχρι την άνοιξη.
Πού είναι το πόστο μου;
Αυτό είναι διαθέσιμο.
Πολύ καλά.
Για ένα γέρο σαν κι εμένα,
κάθε ζεστό πόστο είναι παράδεισος.
Παράξενος γέρος, ε, Οκάγιο;
Πολύ καλύτερος από τα μούτρα σας.
Ούτε μια σανίδα δε βρίσκεται.
Με την ευκαιρία, πρέπει να προσέχεις περισσότερο τη γυναίκα σου.
Δεν θα είναι για πολύ ζωντανή.
Το ξέρω.
Ωραία, τότε.
Έλα να την πάρεις, τότε.
Οκάγιο.
Έχω κάτι για σένα.
Κοίτα. Από αληθινό καβούκι χελώνας.
- Όχι, ευχαριστώ. - Γιατί όχι;
Ρώτα τον εαυτό σου γιατί.
Τι πρόβλημα έχει;
Δεν θέλει να μου μιλήσει.
Είναι δύσκολη.
Δεν τη νοιάζουν τα αισθήματά μου.
Τι αισθήματα είναι αυτά;
Νιώθω άσχημα γι' αυτήν. Δεν μπορώ να την αφήσω έτσι.
Κρίμα.
Άντε γαμήσου.
Πραγματικά τη λυπάμαι.
Δεν ξέρω τι θα της συμβεί εδώ.
Την έχεις ερωτευτεί γερά. Αλλά άκου: Να προσέχεις.
Αν το μάθει η Οσούγκι, αλίμονό σου.
Αυτή η καριόλα δεν θα διστάσει ακόμα και για φόνο. Ακόμα και την αδερφή της.
Σταμάτα να φλυαρείς! Είναι γρουσουζιά.
Περίμενε και θα δεις.
Σταμάτα να ουρλιάζεις, παππού.
Σου είπα να σταματήσεις!
Δεν σε ευχαριστεί;
Δε μ' αρέσουν οι παραφωνίες.
Κρίμα. Νόμιζα πως τραγουδούσα ωραία.
Αν το λες εσύ.
Είσαι ένας πονηρός παλιόγερος.
Αφέντη μου, σε κέρασε ποτό η κυρά με τα γλυκά;
Στις μέρες μας, αυτό δεν είναι σίγουρο.
Θέλεις να με κεράσεις ένα;
Θα σου είμαι υπόχρεος.
Πρώτα, όμως κάνε δυο φορές κύκλο και γάβγισε.
Τι στο...
Πέσε στα τέσσερα και γάβγισε.
Κάποτε, ήσουν ένας κορδωμένος, αρματωμένος σαμουράι.
Ε, και;
Να γιατί.
Θα μου κάνει καλό να σε κάνω να γαβγίσεις.
Καλά! Θα γαβγίσω!
Αλλά άκου πρώτα, μπουμπουνοκέφαλε.
Στην κατάσταση που είμαι τώρα, είμαστε περίπου ίσοι.
Τι καλό θα έχει να με κάνεις να γαβγίσω;
Θα έπρεπε να με είχες κάνει πριν.
Έχει δίκιο.
Έχει λογική το επιχείρημά του.
Το παρελθόν είναι πίσω μας.
Εδώ κάτω δεν υπάρχουν Αφέντες και Εξοχότατοι.
Αλλά να σε ρωτήσω: Ήσουν αλήθεια κάποτε Αφέντης;
Έχω κάνα δυο Αφέντες στη ζωή μου.
Αλλά μου φαίνεται,
για Αφέντης, στην πτώση σου προσγειώθηκες με τον κώλο.
Δεν θα το ήξερες, αλλά...
το παλιό καιρό ζούσα μέσα στην πολυτέλεια.
Σαν υπηρέτης του Σογκούν,
ήμουν στον ενδότερο κύκλο, άσχετα πόσο φτωχός.
Από το πρωί ως το βράδυ, διέταζα τους πάντες.
Στο μπάνιο ποτέ δεν πλενόμουν και ποτέ δε στέγνωνα.
Αυτά ήταν δουλειά της καμαριέρας μου.
Ψεύτη!
Τι στο διάολο, πόρνη της δεκάρας!
Και ποιος κυνηγάει αυτή την πόρνη για πεντάρες;
Ο κόσμος είναι γεμάτος με τα πάνω και τα κάτω.
Πρέπει κανείς να βοηθάει την ώρα της ανάγκης.
Έτσι πρέπει να είναι.
Ξένε, μη μιλάς.
Πρόσεχε γιατί δεν θα προλάβεις να με δεις να τραβάω!
Με άδεια χέρια;
Το σπαθί σου είναι...
- Έχει δίκιο. - Έξοχα.
Απλά αστειευόμουν.
Δεν έχω σπαθί.
Ψεύτη. Να η λεπίδα σου.
Φυσικά στις μέρες μας αυτό το πράγμα δεν κόβει ούτε ξύλο.
Αυτό θα πει προσβολή.
Αφέντη μου, ακολούθα με. θα σε κεράσω ποτό.
Είμαι ευγνώμων.
Παππού, είσαι απατεωνάκος, έτσι;
Ποτέ μη κρίνεις ένα βιβλίο από το εξώφυλλο.
- Αφέντη μου. - Έρχομαι.
Εσείς οι δυο...
Όρεξη έχεις.
Αν δεν σε πειράζει.
"Ήταν ένας τύπος τριγωνικός,
που καθόταν σε τετράγωνη εξέδρα, κι έπαιζε το τραγούδι αυτό..."
Ουνοκίτσι! Έχεις έμπνευση πάλι!
Κι αν έχω;
Μόλις βγήκα από τη φυλακή.
"Αν δεν ξαναπατήσω το πόδι μου εκεί..."
Άντε γαμήσου!
Πω, πω.
Αυτός ο νεαρός είναι εκτός εαυτού.
- Είναι τελείως τρελός. - Τι στο...
Κόψε με στα δύο, κάνε ότι θέλεις!
Δεν με νοιάζει!
Η σπιτονοικοκυρά ήρθε.
Πάλι εσύ.
Χαίρετε. Καλώς ήρθατε.
Σου είπα πως δεν θέλω να σε ξαναδώ εδώ.
Ακόμα δεν έφυγες; Αδιάκριτε.
Όλη την ώρα μιλάς πίσω από την πλάτη μου.
Θα σε διώξω από την πόλη.
Αντίο!
Μην τον αφήσετε να ξανάρθει εδώ. Καταλάβατε;
Δεν είναι φύλακας.
Παριστάνεις τον φιλοξενούμενο.
Σε ανέχομαι από φιλανθρωπία. Πόσα μου χρωστάς;
Γιατί δεν τα υπολογίζεις;
Θα μου άρεσε, αμέσως τώρα.
Δαιμόνισσα! Δεν σε φοβάμαι!
Ποιος διάολος είσαι εσύ;
Περαστικός είμαι.
Θα μείνεις για τη νύχτα ή επ' αόριστον;
Εξαρτάται πώς θα πάει.
Όπως και να 'χει, πληρώνεις προκαταβολικά.
Θα φέρω αργότερα.
Θα το θεωρήσω αυτό ενέχυρο, τότε.
Θεέ μου.
Έχει βγει.
- Ποιος; - Ο Σουτεκίτσι.
Ποιος σε ρώτησε;
Έψαχνες στο δωμάτιό του.
Ήθελα να βεβαιωθώ αν είναι καθαρό.
Αν είναι πολύ βρώμικο θα μας κλείσουν.
Θα διώξω όποιον από σας δεν κρατά το μέρος καθαρό.
Τότε θα μείνεις χωρίς χρήμα.
Τι κρίμα.
Θα βγάζαμε καλύτερο νοίκι από ζητιάνους.
Κοίτα πώς είσαι.
Δεν είσαι καμιά χελώνα που βγήκε στη στεριά.
Ξεκίνα να δουλεύεις το πάτωμα.
Είδε κανείς εδώ την αδερφή μου;
Αυτή είναι που βρήκε το γέρο.
Και ήταν εδώ, τότε;
Εννοείς ο Σουτεκίτσι; Και βέβαια ήταν.
Αλλά δεν είπε τίποτα στην Οκάγιο.
Ποιος σε ρώτησε;
Ξεκίνα να καθαρίζεις αυτό το μέρος. Κατάλαβες;
Σκύλα δαιμόνισσα.
Είναι πάντα τόσο εύθικτη;
Δεν είναι να απορείς, με τον άντρα που έχει.
Δεν είναι και πολύ μαζί.
Άκου, παππού. Αυτή η σκύλα ήρθε να δει τον άντρα της.
Αλλά δεν ήταν εδώ, και ξέσπασε σε μας.
Το υποψιάστηκα.
Αλλά ξέρεις, Οσέν...
γιατί τα έχει με τον Ουνοκίτσι;
Γιατί του ξέφυγε,
πως ο Σουτεκίτσι την παράτησε για την Οκάγιο.
Αυτό δεν είναι ακριβώς ψέμα.
Θα καθαρίσεις το μέρος;
Όχι εγώ.
Θα πάω να πιω.
Σκοπεύεις να πίνεις και να κλαις; Δεν έχεις ελπίδα.
Βλέπεις, παππού;
Δεν μπορεί να κάνει τίποτα από το να κλαίει.
Αδερφή.
Γιατί δεν μιλάς στο γέρο εκεί, αντί να κλαις;
Αν μιλήσεις θα τα βγάλεις από μέσα σου.
Σταμάτα, καινούριε.
Θα τα βάλεις και μαζί μου;
Θεέ μου.
Ωραία ζωή κάνετε εδώ.
Λοιπόν, θα κάνω, τότε τον καθαρισμό μόνος μου.
Πρώτη φορά σε βλέπω.
Είναι σχεδόν αδύνατον να ξέρεις τους πάντες.
Τους ξέρω όλους στην περιοχή μου. Μέχρι και τον τελευταίο κεραμιδόγατο.
Αλλά όχι εσένα.
Αυτό σημαίνει πως η περιοχή σου,
είναι λίγο πιο μικρή από τον υπόλοιπο κόσμο.
Σίγουρα, είναι μικρή περιοχή.
Αλλά και το παραμικρό σ' αυτήν είναι μπελάς για μένα.
Πού είναι η σκούπα;
Έξω από την πόρτα.
Άκου.
Χτες το βράδυ ο τσαγκάρης ο Ουνοκίτσι χύθηκε στους δρόμους,
και φώναζε ασυναρτησίες. Μάζεψε κόσμο.
Έπρεπε να τον πιάσω και να τον χώσω στη ψειρού.
Είναι δύσκολος.
Τι έπαθε ο Σουτεκίτσι;
Τίποτα.
Τίποτα;
Άκουσα φήμες.
Τι φήμες;
Μη μου κάνεις το χαζό.
Γιατί να κάνω κάτι τέτοιο;
Δεν θα ασχολούμουν.
Αλλά, στον κόσμο αρέσει το κουτσομπολιό.
"Ο Σουτεκίτσι και η Οσούγκι κάνουν αυτό και τ' άλλο.
Και "Είμαι συγγενής της, οπότε αυτό και τ' άλλο."
Εγώ είμαι συγγενής της Οσούγκι, αλλά είμαι μόνο θείος της.
Δεν είμαι πατέρας της.
Ξέχνα αυτές τις βλακείες.
Γατί δεν παντρεύεσαι καλύτερα την Οτάκι;
Εγώ κι η Οτάκι;
Μη κάνεις το χαζό. Έτσι λένε όλοι.
Κακομοίρη. Πετσί και κόκαλο είσαι.
Πού κοιμάσαι;
Ευχαριστώ πολύ, παππού.
Τι σκεφτόσουν και περπατούσες μόνος σου;
Με πέταξαν έξω.
Ποιοι;
Καυγά έχουμε;
Σιμάζου, έλα! Η Οσούγκι έπιασε την Οκάγιο!
Τι τρέχει; Σταματήστε!
Θεέ μου.
Η κακομοίρα η Οκάγιο.
Είναι αδερφές. Απίστευτο.
Απλά είναι και οι δυο καλοταϊσμένες.
Τρώνε τη μερίδα τους.
Παππού...
Τι είναι;
Είσαι καλός άνθρωπος. Πολύ καλός άνθρωπος.
Είμαι μόνο ένα βότσαλο στη λίμνη.
Έχω φθαρεί τόσο πολύ που τώρα είμαι λείος κι ωραίος.
Ανόητε!
- Να σε πάρει, ανόητε! - Να πάνε όλα στο διάολο!
Να πάρει! Να πάνε όλα στο διάολο!
Να σε πάρει, ανόητε!
Να πάρει! Να πάνε όλα στο διάολο!
Τα λεφτά αγοράζουν τη μοίρα σου στην κόλαση!
Τα λεφτά σου αγοράζουν το έλεος του Βούδα!
Αυτός ο ανόητος είναι απένταρος!
Ας βρέξουν οι ουρανοί νομίσματα!
Με δέρνει χωρίς λόγο.
Μου φέρεται σαν ζώο.
Ελάτε, κυρία. Μην παραπονιέστε.
Ρουά ματ.
Είναι αλήθεια. Ποτέ δεν έφαγα τη μερίδα μου.
Τι θλιβερή μοίρα.
Υπέφερες τόσα.
Άρπα την!
Σου αρέσει αυτό;
Έτσι τελειώνει το παιχνίδι.
Σταμάτα να παίζεις. Δεν θα σου κρατήσω κακία.
Άει χάσου, μάστορα!
Είμαι μέσα. Άλλος ένας γύρος.
Κι εγώ.
Πες μου, παππού.
Έτσι θα είναι και στον άλλο κόσμο;
Όχι, βέβαια.
Μόλις πας εκεί, θα μπορείς επιτέλους να ξεκουραστείς.
Απλά, κάνε λίγο ακόμα υπομονή.
Τα λεφτά αγοράζουν τη μοίρα σου στην κόλαση!
Έχεις χαρτί στο μανίκι σου! Σε είδα!
Τι στο...
Έκανες λάθος κίνηση, πλούσιε.
Σε είδα! Έκλεψες! Παραιτούμαι!
Έχασες 100 πεντάρες και κάνεις σαν να έχασες περιουσία.
Πολύ πλούσιος είσαι!
Πρέπει να παίζεις τίμια!
Γιατί;
Επειδή, επειδή...
Ρωτάω, γιατί;
Δεν ξέρω.
Ούτε κι εγώ.
Ηρέμησε πλούσιε.
Απλά σκέψου το.
Αν έπαιζαν σύμφωνα με τους κανόνες θα είχαν πεθάνει σε τρεις μέρες.
Δεν με νοιάζει! Να παίζετε τίμια!
Ξέχνα το. Πάμε να πιούμε.
Τα λεφτά αγοράζουν τη μοίρα σου στην κόλαση!
Σε κατάλαβε.
Έχασα πολύ από την αξιοπρέπειά μου.
Δεν έχεις φυσικά ταλέντα.
Το άλογο σου κινδυνεύει.
Έχασες πάλι.
Σκάσε και φύγε.
Κι όμως έβγαλες 100 πεντάρες και βάλε.
Αυτές οι πέντε πεντάρες είναι δικές μου.
Αν και δεν φτάνουν ούτε για να πας στον άλλο κόσμο.
Πάμε να πάρουμε ποτό.
Παππού. Θες να 'ρθεις;
Ναι, ας δούμε αν αντέχεις το ποτό σου.
Μόλις κοκκίνισα.
Έλα.
Θα σε διασκεδάσω με υπέροχους, κομψούς στίχους.
Ατάκες που θα ηρεμήσουν στο πνεύμα σου.
Πάμε, ηθοποιέ.
Έρχομαι. Θα σας προλάβω γρήγορα.
Άκου. Να ένας.
Ρουά ματ.
Σειρά σου.
Άλογο.
Άλογο. Πολύ αργά τώρα.
Δεν μπορώ να θυμηθώ.
Άκου, παππού.
Πριν δηλητηριαστούν με αλκοόλ τα ζωστικά μου όργανα,
είχα φανταστική μνήμη.
Αλλά κοίτα με τώρα.
Πέφτει η αυλαία μου.
Σωστά.
Όταν τόνιζα τις ατάκες μου, μπορούσες να ήσουν σίγουρος.
Το κοινό θα τρελαίνονταν.
Δεν μπορούσες να το καταλάβεις, αλλά ένιωθα σαν να 'μουν χίλια ασημένια νομίσματα.
Έπαιρνα πόζες, και μετά...
Δεν θυμάμαι τίποτα.
Ούτε λέξη. Ήταν ο αγαπημένος μου ρόλος.
Αυτό είναι τρομερό.
Δεν είναι καλό όταν δεν θυμάσαι τα αγαπημένα σου πράγματα.
Τα αγαπημένα μας πράγματα είναι το κέντρο της ζωής μας.
Κατάφερα να πνίξω αυτό το "κέντρο ζωής" στο πιοτό.
Δεν έχω ελπίδα.
Έλα τώρα. Μην απελπίζεσαι.
Γιατί δεν ζητάς βοήθεια;
Υπάρχουν μέρη που θεραπεύουν αρρώστους σαν εσένα.
Και δωρεάν.
Δεν θα σου άρεσε να πας εκεί;
Να πάω πού;
Πού είναι αυτό;
Σε ένα ναό.
Πώς λέγεται;
Θα το θυμηθώ σύντομα.
Το σημαντικό είναι να πάρεις την απόφαση.
Ξεκίνα ελαττώνοντας το ποτό,
και μετά, αφού θεραπευτείς,
απλά γύρνα καινούρια σελίδα.
Να γυρίσω καινούρια σελίδα, ε;
Κατάλαβα.
Ωραία.
Ακούγεται καλό.
Αλλά αναρωτιέμαι αν μπορώ να τα καταφέρω.
Και βέβαια μπορείς.
Μπορείς να κάνεις οτιδήποτε αν το αποφασίσεις.
Είσαι σκέτο αίνιγμα, ε, παππού;
Παππού.
Τι είναι;
Μπορείς, σε παρακαλώ, να έρθεις να μου μιλήσεις;
Βεβαίως.
Ήθελες...
Όχι, τίποτα.
Ο σύζυγος σου είναι το κάτι άλλο, έτσι;
Η γυναίκα μου βρήκε εραστή, και ήταν πολύ δυνατός στο σκάκι.
Παππού.
Πες μου κάτι, σε παρακαλώ.
Είμαι μόνη και λυπημένη.
Το ξέρω. Συχνά νιώθουμε έτσι πριν πεθάνουμε.
Απλά ηρεμήστε, κυρία.
Να έχετε ελπίδες για το μέλλον.
Με άλλα λόγια, όλος ο πόνος θα περάσει με τον θάνατο.
Τα πάντα θα καλυτερέψουν.
Εκείνος ο κόσμος θα είναι καταφύγιο από αυτόν εδώ.
Αλήθεια, παππού;
Γιατί να σου πω ψέματα;
Όταν πεθαίνεις και πας σε εκείνον τον κόσμο,
θα δεις τον Βούδα.
Ο Βούδας θα σε κοιτάξει,
τα μάτια του γεμάτα έλεος.
Τι ξέρεις για αυτόν τον κόσμο;
Βέβαια, αφεντικό.
Δεν είμαι κανενός το αφεντικό ακόμα.
Ρουά ματ.
Παππού.
Αν μπορούσα μόνο να ξεκουραστώ, και να ξεφύγω από όλο αυτόν τον πόνο.
Σου εγγυώμαι πως έτσι θα γίνει.
Σταμάτα λοιπόν να δυσανασχετείς και περίμενε το λυτρωμό σου.
Αλλά ίσως... εγώ...
Μπορεί να γίνω καλύτερα.
Σε τι θα ωφελήσει αυτό;
Γιατί να παρατείνεις τον πόνο σου για λίγο;
Απλά θέλω... να ζήσω λίγο ακόμα.
Λίγο ακόμα.
Αν δεν υπάρχει πόνος σε εκείνον τον κόσμο,
τότε θ' αντέξω αυτόν εδώ τον κόσμο λίγο ακόμα.
Όλος ο πόνος εξαφανίζεται στον άλλο κόσμο,
και να γιατί...
Τότε, ας πούμε πως δεν υπάρχει πόνος.
Αλλά αν υπάρχει;
Ποιος ουρλιάζει;
Εγώ.
- Έχεις πρόβλημα. - Ακούμε όλοι καλά.
Τι είπες, χοντρέ;
Έλα τώρα.
Δώσ' της λίγη ειρήνη.
Δεν θα είναι σ' αυτόν τον κόσμο πολύ ακόμα.
Μην τη δεσμεύσεις εδώ.
Αφού το ζητάς εσύ. Θα παρατήσω αυτή τη μάχη.
Αλλά παππού, είσαι το κάτι άλλο, έτσι;
Είσαι εξαίρετος ψεύτης και λες φοβερές ιστορίες.
Συνέχισε την καλή δουλειά.
Τα ψέματα κερδίζουν πάντα την αλήθεια.
Η γυναίκα του μάστορα είναι έτοιμη να τα τινάξει, σωστά;
Αποχαιρετήστε όλο αυτό το βήχα.
Αυτό είναι δικό μου.
Να πάρει.
Σιμάζο.
Ποιον διατάζεις;
Εντάξει, λοιπόν, Σιμα-φίδι.
Εννοώ, αφέντη. Πώς είναι η Οκάγιο;
Ακόμα δεν μπορεί να σηκωθεί;
Γιατί ρωτάς;
Μην είσαι έτσι. Πες μου.
Την έδειρε η Οσούγκι;
Αυτό δε σε αφορά.
Τι στο διάολο έχεις την Οκάγιο;
Όποιος και να 'μαι,
μια λέξη από μένα και έφυγε.
Τι στο διάολο;
Μη μου πεις πως είσαι... Οκάγιο.
Κλέφτη!
Σωστά. Είμαι κλέφτης.
Ο κλέφτης που δεν θα πιάσεις ποτέ.
Πολύ καλά, λοιπόν. Θα σε πιάσω αργότερα...
Μια άλλη μέρα.
Πιάσε με αν μπορείς.
Αλλά αν το κάνεις, θα είναι το τέλος για τις σχέσεις σου.
Διάολε, νομίζεις πως δε θα μιλήσω στον ειρηνοδίκη;
Με κάνεις και γελάω.
Ο ειρηνοδίκης θα με ρωτήσει, "Τι σε οδήγησε στο έγκλημα;"
"Ήταν ο σπιτονοικοκύρης Ροκουμπέι και η γυναίκα του Οσούγκι."
"Ποιος ήταν κλεπταποδόχος σου;"
Ο σπιτονοικοκύρης μου Ροκουμπέι και η γυναίκα του Οσούγκι."
Ποιος στο διάολο θα πίστευε αυτά τα ψέματα;
Ο καθένας. Είναι η αλήθεια.
Θα σε πάρω κι εσένα μαζί μου, επίσης.
Τι στο διάολο... Εγώ τι σου έκανα;
Τι καλό μου έκανες, όμως;
Έχει δίκιο.
Αν δεν έκανες καλό, αυτό είναι ήδη κακό.
Από όλους τους...
Ο Σουτεκίτσι κι εγώ είμαστε παλιοί φίλοι.
Μην ανακατεύεσαι.
Κάθαρμα.
Θεέ μου. Τι ζωές ζείτε εδώ.
Σοβαρέψου.
Θα σε καρφώσει στην Οσούγκι.
Και λοιπόν;
Έχεις πολύ θράσος. Δεν θα τη βγάλεις καθαρή.
Ξέρεις, νεαρέ. Δεν μπορώ να κρατήσω τη γλώσσα μου.
Είναι ώρα να φύγεις από εδώ.
Και να πάω πού;
Δεν έχει σημασία.
Πουθενά δεν είναι χειρότερα από εδώ.
Μπορείς να πας στην Οσάκα.
Ακόμα και το Χοκάιντο δεν είναι πολύ άσχημο.
Παππού.
Γιατί λες αυτές τις ιστορίες όλη την ώρα;
Δεν με κοροϊδεύεις.
Λες κι αλλού είναι υπέροχα. Όλα ψέματα.
Καλά, λοιπόν.
Γιατί δεν μαθαίνεις μόνος σου αν είναι αλήθεια ή όχι;
Αλλά άκου εδώ.
Ποιος λέει πως ένα ψέμα είναι πάντα κακό;
Ποιος λέει ότι η αλήθεια είναι πάντα καλή;
Είσαι ανόητος αν ορκίζεσαι στην αλήθεια.
Τι λες τώρα;
Εσύ σκάσε. Θα τον κάνω να ομολογήσει.
Γέρο, ο Βούδας υπάρχει στ' αλήθεια;
Ποιο είναι το αστείο;
Υπάρχει ή δεν υπάρχει:
Είμαι βέβαιος πως υπάρχει, για όσους θέλουν να υπάρχει.
Τι;
Ήρθε. Μη τη βάλετε στη μέση.
Άσ' την ήσυχη.
Είναι ακόμα μαζί μας;
Πρέπει να μιλήσω στον Σουτεκίτσι.
Με διώχνεις;
Θα φύγω.
Έλα, Σουτεκίτσι.
Έλα εδώ.
Ξέχνα το.
Τι σε έπιασε; Γιατί είσαι τόσο θυμωμένος;
Δεν θέλω να σου μιλήσω. Ξέχνα το.
Θα ξεχάσεις κι εμένα;
Ακριβώς.
Πολύ καλά, τι είναι;
Τι θέλεις;
Πολύ αργά τώρα.
Δεν θα ικετέψω την αγάπη σου.
Τελοσπάντων, σ' ευχαριστώ που μου είπες την αλήθεια.
Γιατί;
Είπες πως με ξέχασες.
Ή μήπως ήταν ψέματα;
Τι;
Ξέχασες ήδη το πρόσωπό μου;
Φίλε, είσαι όμορφη.
Αλλά ποτέ δε σ' αγάπησα στ' αλήθεια.
Ακόμα κι αν περνούσαμε καλά.
Ναι; Και λοιπόν;
Λοιπόν, αυτό είναι.
Φύγε.
Βρήκες καινούρια;
Και να βρήκα; Θα μας παντρέψεις;
Από σένα εξαρτάται.
Ότι έγινε έγινε.
Αλλά, άκου.
Με ταπείνωσες.
Αφού μου είπες πως μ' αγαπάς.
Αλλά, ξέχνα το.
Αν θες να χωρίσουμε δεν πειράζει.
Αν θες να χωρίσουμε, δεν πειράζει.
Εντάξει, τότε. Όλα τελείωσαν μεταξύ μας.
Μη βιάζεσαι.
Αλλά... αφού τα φτιάξαμε,
υπολόγιζα σε κάτι.
Σε τι πράγμα;
Προσευχόμουν πως θα μ' έσωζες από αυτή τη ζωή.
Θα μ' έσωζες από τον άντρα και τον θείο μου.
Γιατί περιμένεις να σε σώσουν;
Μπορείς να φροντίσεις τον εαυτό σου. Γιατί δεν φεύγεις;
Ξέρεις, οι γυναίκες είναι γυναίκες.
Για μας είναι πιο δύσκολα απ' ό,τι για τους άντρες.
Σουτεκίτσι.
Ας κάνουμε μια χάρη ο ένας στον άλλο.
Τι θες να κάνω;
Είσαι τρελαμένος με την Οκάγιο, σωστά;
Τα ξέρω όλα.
Γι' αυτό τη δέρνεις.
Για ξαναδοκίμασε!
Περίμενε.
Βγάλ' την απ' το μυαλό σου και άκου με.
Αν τη θέλεις, μπορείς να την έχεις...
όπως θέλεις.
Αλλά θέλω να με βοηθήσεις για ανταπόδοση.
Κάνε κάτι με το σπιτονοικοκύρη μου.
Φοβερό σχέδιο.
Ο άντρας σου στο χώμα, εγώ εξαφανισμένος,
κι εσύ ελεύθερο πουλί.
Γιατί να εξαφανιστείς;
Δεν πιστεύω να αποτύχεις.
Έλα. Για χάρη της Οκάγιο.
Μ' εμένα θα τρώει ξύλο κάθε μέρα.
Σκύλα!
Άκου να σου πω.
Έχω κι εγώ τις δυσκολίες μου.
Και μόνο που τη βλέπω θυμάμαι που σε έκλεψε, και...
Δεν μπορώ να κάνω αλλιώς.
Τι θράσος. Σκύλα!
Ηρέμησε.
Εγώ, σου τα λέω όπως είναι.
Αυτός ο άντρας με έχει στεγνώσει εδώ και πέντε χρόνια.
Και έχει κι αυτός βλέψεις για την Οκάγιο.
Σκέψου το.
Δεν αξίζει να τον λυπάσαι.
Δεν είναι φόνος όταν συνθλίβεις ψύλλους και ψείρες.
Μπορείς να πείσεις κάποιον για τα πάντα.
Δεν ήμουν σαφής;
Ακόμα και ένας ηλίθιος θα καταλάβαινε.
Αρκετά άκουσα, να πάρει! Φύγε!
Σε συμβουλεύω να το σκεφτείς.
Τι στο διάολο κάνεις; Κατασκοπεύεις.
Μόνο... εσείς οι δυο;
Όλα καλά και άνετα.
Το ήξερα.
Σκύλα!
Πόρνη!
Δεν μπορώ να το πιστέψω. Στην ηλικία μου...
Ξεδιάντροπη!
Εμπρός. Φύγε.
Έξω!
Εσύ είσαι αυτός που πρέπει να φύγει.
Φύγε. Φύγε.
Μη με κάνεις να γελάω. Μη μου δίνεις εντολές.
Ποιος είναι εκεί;
Εσύ.
Μόνο εγώ.
Τι ετοιμάζεις;
Παρέβηκα κάποιον κανόνα;
Αλλά νόμιζα πως θα έφευγες.
Κάνει κρύο έξω. Κακό για μας τους γέρους.
Λοιπόν, τα έμαθες;
Δεν είμαι κουφός.
Αλλά σίγουρα είσαι τυχερός.
Γιατί;
Δεν νομίζεις πως χασμουρήθηκα ακριβώς τη σωστή στιγμή;
Αυτό ήταν παρατρίχα.
Ήσουν έτοιμος να τον στραγγαλίσεις αυτό τον τύπο.
Σωστά.
Σίγουρα θα το έκανα.
Με το τίποτα.
Σε μια στιγμή ήταν νεκρός.
Η φωνή της πείρας.
Άκου με προσεκτικά.
Κι αυτό, επίσης,
έχει να κάνει με τις γυναίκες.
Αν σκεφτείς την εμφάνισή μου, ξέρω αρκετά κορίτσια.
Ένα κορίτσι για κάθε τρίχα που έχω χάσει από το κεφάλι μου.
Λοιπόν, να μείνεις μακριά από αυτή τη γυναίκα.
Το θέμα είναι, ακόμα και με τέτοιον άντρα,
δεν είναι αβοήθητη.
Παππού.
Άκου, οι γέροι έχουν περισσότερη σοφία απ' όσα καβούκια έχουν οι χελώνες.
Σκάσε κι άκου.
Αν είσαι ερωτευμένος με κάποια,
να την πάρεις από το χέρι και να φύγεις από εδώ.
Αλλά τι σε νοιάζει για μένα;
Ακριβώς. Ώρα να φροντίσουμε την ανάπηρή μας.
Πέθανε;
Επιτέλους.
Και πού είναι ο άντρας της;
Θα πίνει, δίχως αμφιβολία.
Καλύτερα να του πω.
Θα πάω μαζί σου.
Δεν μπορώ τα πτώματα.
Φοβάσαι;
Δεν μ' αρέσουν.
Παππού! Τώρα θυμάμαι.
Δεν ακούς;
"Η Σελήνη λάμπει περισσότερο από τις φλόγες,
που ψήνουμε τα ψάρια μας, στην ομίχλη του ανοιξιάτικου ουρανού.
Η δροσερή αύρα μας τονώνει.
Περιφέρομαι ευτυχισμένα,
σαν ένα άγρυπνο μοναχικό κοράκι,
που πετάει για τη φωλιά του, πάνω από την όχθη του ποταμού,
δροσοσταλίδες σε κουπί παραδίδουν θησαυρούς.
Εκατό ασημένια νομίσματα το απρόσμενο δώρο.
Αυτό είναι το πνεύμα.
Αλήθεια, αυτή είναι μια νύχτα ανοιξιάτικη;
Καλύτερα το ποτάμι παρά η Δυτική Θάλασσα.
Η ταπεινωμένη πόρνη φέρνει καλύτερη τύχη.
Όχι όπως ένας σωρός πεντάρες,
τα ασημένια νομίσματα τυλίγονται σε ύφασμα.
Τι τύχη, τόσο νωρίς την άνοιξη."
Τα 'χεις χάσει.
Οκάγιο.
Πού πήγε ο γέρος;
Το μέρος είναι εγκαταλελειμμένο.
Φεύγω.
Την άνοιξη, θα φύγω.
Και πού θα πας;
Να βρω κάποιον ναό.
Υπάρχει ένας ναός που θεραπεύει μεθύστακες.
Πάνω σε κάποιο βουνό, όπου ο ήλιος πάντα λάμπει.
Ένας σπουδαίος ναός.
Εκεί είναι που...
θα θεραπευτώ απ' το αλκοόλ που δηλητηριάζει τα ζωστικά μου όργανα.
Και μετά θα αρχίσω καινούρια ζωή.
Άκου, πέθανε.
Αυτό είναι αδύνατον.
Είναι αλήθεια. Δες και μόνος σου.
Να δω τι;
Η γυναίκα του μάστορα πέθανε.
Δεν θα ξανακούσουμε εκείνο το βήχα.
Καλύτερα να το πούμε του Τομεκίτισι. Στο κάτω-κάτω ήταν άντρας της.
Ξέρω πως έτσι θα καταλήξω κι εγώ. Θα βασανιστώ μέχρι το θάνατό μου.
Τι μουρμουράς;
Σου λέω, πρόσεχε τον Σουτεκίτισι. Θα καταλήξει...
Αν είναι κάποιος να με σκοτώσει, καλύτερα να είναι αυτός.
Όπως θες, τότε.
Κι αυτή καλύτερα που πέθανε.
Τη λυπάμαι.
Δεν είναι ανάγκη.
Θα πεθάνω σύντομα. Το ίδιο κι εσύ.
Μόνο αυτό υπάρχει.
Πες μου...
Το άκουσα.
Ας ελπίσουμε πως θα πάει στον Παράδεισο, μιας και μπήκε στον κόπο να πεθάνει.
Ας βιαστούμε να την πάρουμε από εδώ.
Τι, φοβάσαι μην αρχίσει να βρωμάει;
Μην ανησυχείς. Έχει στεγνώσει.
Πώς μπορείς και μιλάς έτσι για τους νεκρούς;
Δεν έχεις λίγο οίκτο;
Μην ταράζεσαι, τώρα.
Κανείς εδώ δεν έχει την ώρα να λυπηθεί τον εαυτό του.
Καλύτερα να πληροφορήσουμε το γραφείο του ειρηνοδίκη.
Σωστά.
Να βιαστούμε και να τους πούμε, αλλιώς θα νομίζουν πως την έδειρες μέχρι θανάτου.
Πρέπει να πληρώσω για την κηδεία της,
αλλά έχω μόνο 40 πεντάρες.
Όλοι μπορούμε να συνεισφέρουμε.
Δέκα πεντάρες εδώ, πέντε εκεί. Ότι μας περισσεύει.
Το ξέρω πως θα τη δω στον ύπνο μου.
Αν δω τίποτα πτώματα που να ξέρω, θα...
Φοβάμαι να πάω σπίτι μόνη μου.
Είναι θεοσκότεινα εκεί έξω.
Οι νεκροί δεν θα σε πειράξουν. Τους ζωντανούς να φοβάσαι.
Παππού, θα με πάρεις σπίτι;
Εντάξει, καλή μου.
Τι να κάνω;
Κοιμήσου.
Τότε... Όταν είπα...
"Είμαι ευγνώμων που νοιάζεσαι τόσο για τον δυστυχή εαυτό μου,
αλλά ο Θεός θα με τιμωρήσει για την υπερβολικά καλή μου τύχη."
Σχετικά με το βρώμικό μου σώμα.
Και μετά ξέρεις τι είπε;
"Μπορεί το σώμα σου να είναι μολυσμένο,
αλλά αν το πνεύμα σου είναι αγνό, είσαι ουσιαστικά παρθένα."
Σιγά την παρθένα.
Κόφ' το. Αν δεν σου αρέσει η ιστορία της, μην ακούς.
Μη χαλάς τον τέλειο τρόπο για να περάσει η ώρα.
Και μετά;
Μετά μου είπε πως αν οι γονείς του δεν ενέκριναν την ένωσή μας,
θα πεθαίναμε μαζί.
Είπε: "Δεν μπορώ να ζήσω στιγμή μακριά σου."
Τότε εγώ είπα,
"Γκιντζίρο-σαν..."
Την τελευταία φορά είπες ότι τον λένε "Ινοσούκε".
Μη μιλάς! Μη μιλάς, αλήτη!
Τι στο διάολο ξέρεις από αληθινό έρωτα;
Κάποτε ήξερα τι ήταν.
Μην τη βασανίζεις.
Βάλε τον εαυτό σου στη θέση της όταν λέει την ιστορία της.
Γιατί να πει τέτοια ιστορία;
Αυτό είναι που πρέπει να καταλάβεις.
Δώσε μου πέντε πεντάρες και θ' ακούσω.
10 πεντάρες για δύο.
Τι περιμένεις;
Εμπρός. Πες μας.
Αγνόησέ τους.
Δεν μπορώ πια.
Κανείς δεν με παίρνει στα σοβαρά. Είμαι γελοία.
Και τότε...
αυτή ήταν η απάντησή μου:
"Αλλά το να χαραμίσεις τη ζωή σου για κάποια τόσο ταπεινή όσο εγώ,
είναι αδιανόητο.
Καλύτερα, ακόμα καλύτερα, να με διώξεις.
Ευχαρίστως να πεθάνω για τις ευγενείς σου προθέσεις."
Είμαι απλά μια...
Καημενούλα.
Άντε, κλάψε. Κλάψε όσο θες.
Τι γελοία παράσταση!
Παππού, μη μου πεις πως έχαψες την ιστορία της.
Είσαι πολύ κακός. Αρκετά.
Να πάρει!
Αδερφή.
Ξέρω πολύ καλά πως η ιστορία σου δεν είναι ψέμα.
Σωστά. Δεν είναι ψέμα, να πάρει!
Το ξέρω πολύ καλά. Όλα έγιναν όπως τα λες.
Απλά ζηλεύουν.
Είναι γεμάτοι ζήλια, και γι' αυτό σε κοροϊδεύουν.
Πάμε τώρα πιο πέρα, να μου ξαναπείς την ιστορία σου.
Παππού, εγώ...
Ορκίζομαι στον ήλιο.
Και το τελευταίο πράγμα έγινε στ' αλήθεια.
Αλλά αυτοί...
Το ξέρω αυτό. Το ξέρω.
Και λοιπόν, τι έγινε μ' αυτόν τον τύπο;
Ρε φίλε, τι μπελάς.
Μα γιατί ξεστομίζει τέτοια ψέματα;
Κι εγώ φαντάζομαι κάθε λογής πράγματα...
και περιμένω να συμβούν.
Τι σόι πράγματα;
Τι σόι;
Λοιπόν, για παράδειγμα...
πως ίσως αύριο κάποιος θα εμφανιστεί, κάποιος καλός.
Κάτι τέτοιο.
Αν όχι, πως κάτι θα συμβεί, κάτι καλό.
Σκέφτομαι τέτοια πράγματα και πάντα περιμένω.
Εγώ, δεν περιμένω τίποτα απολύτως.
Όλα τα καλά στη ζωή μου ήδη συνέβησαν.
Αλλά τελευταία σκέφτομαι απλά να πέσω και να πεθάνω.
Το φαντάζομαι αυτό συχνά.
Και με κάνει να αισθάνομαι μοναξιά.
Είναι δύσκολα για σένα, έτσι, με τέτοια αδερφή;
Και ποιος δεν τα έχει δύσκολα;
Όλοι εδώ υποφέρουν.
Όχι όλοι, ψεύτρα!
Πολύς κόσμος γύρω μας ζει καλή ζωή.
Τι στο διάολο σ' έπιασε;
Πες μου, αφέντη, γιατί την προκαλείς έτσι;
Αυτή είναι η μόνη της ευχαρίστηση, να κλαίγεται τόσο.
Έχω βαρεθεί και σιχαθεί τις ιστορίες της.
Με αηδιάζουν.
Πού την άφησες, παππού;
Στην ταβέρνα.
Λες να πάω να κάνω ειρήνη μαζί της;
Άκου εδώ. Κράτα τα λόγια σου,
και παρηγόρα την.
Είσαι ένας πολύ γλυκός γέρος.
Γλυκός, ε;
Όλα είναι ψέματα.
Δεν πιστεύω αυτή την παράσταση.
Εγώ την αλήθεια τη θέλω ευθέως.
Την αλήθεια γυμνή! Θες να μάθεις τη γυμνή αλήθεια;
Δεν έχω λεφτά, δουλειά ή κάπου να στραφώ!
Σε λίγο καιρό θα τα τινάξω! Ποιο το νόημα της γυμνής αλήθειας;
Έχει τρελαθεί.
Τώρα, ηρέμησε. Άκου.
Σκάσε!
Να πάρει ο διάολος τα ψέματά σου και τη γυμνή αλήθεια του!
Δεν θ' ανεχτώ τίποτα!
Να πάρει!
Έχει πολύ δρόμο μπροστά του.
Πρέπει να δουλέψουμε πάνω του λίγο περισσότερο.
Τι πρόβλημα έχει;
Γιατί είναι ο μάστορας τόσο νευριασμένος;
Δεν είναι ν' απορείς, έτσι που βασανίζει τον εαυτό του.
"Ακόμα είμαι τεχνίτης!"
Λες και του αξίζει να συμπεριφέρεται εγωιστικά.
Οκάγιο...
έχουν φύγει οι δυο δαίμονες;
- Προσεύχονται στο ναό. - Τι αστείο.
Περιμένουν οι μηδαμινές προσφορές τους,
να τους εξαγοράσουν μια θέση στον Παράδεισο. Τι θράσος.
Μην είσαι τόσο σκληρός.
Στην πραγματικότητα, αυτό τους κάνει κάπως καλούς.
Τουλάχιστον έχουν συνείδηση.
Με την ευκαιρία, παιδιά,
είναι ώρα να σας αποχαιρετήσω.
Πού θα πας;
Δεν ξέρω, και γι' αυτό φεύγω.
Πρέπει να υπάρχει κάποιο υπέροχο μέρος.
Όλοι το ψάχνουμε.
Λοιπόν, τι νομίζεις;
Νομίζεις πως θα το βρεις;
Δεν θα το βρεις ποτέ.
Αρκεί να πιστεύεις πως θα το βρεις, και σίγουρα θα το βρεις.
Μακάρι να ήταν αλήθεια.
Άκου με, Οκάγιο.
Γι' άλλη μια φορά, μπροστά στον παππού.
Έλα. Πάμε να φύγουμε, εσύ κι εγώ.
Να πάμε πού; Στη φυλακή;
Πόσες φορές θα στο πω; Έχω σταματήσει τις κλοπές.
Σου δίνω το λόγο της ανδρικής μου τιμής. Στ' ορκίζομαι.
Θα παρατήσω αυτή τη ζωή και θα πιάσω μια δουλειά. Σε παρακαλώ, Οκάγιο.
Ξέρω πως αυτή η ζωή είναι κακή για μένα.
Απλά...
υπάρχουν τόσοι απατεώνες που κάνουν καλή ζωή.
Αυτή ήταν η παλιά δικαιολογία μου.
Αλλά αυτό ήταν: μια δικαιολογία. Δεν τη χάβω πια.
Μου 'χει γίνει έμμονη ιδέα.
Αλλά δεν μετανιώνω για τίποτα.
Αλλιώς, θα είχα πεθάνει.
Αλλά ξέρεις...
νιώθω πως δεν είναι τρόπος αυτός για να ζει κανείς.
Πρέπει να βρω καλύτερη ζωή.
Ακριβώς, νεαρέ.
Οκάγιο, γιατί δεν φεύγουμε μαζί να βρούμε μια καλύτερη ζωή;
Γιατί δεν τον υποστηρίζεις;
Στ' αλήθεια, είναι καλύτερα να ψάξετε μαζί παρά μόνοι.
Ξέρεις, όμως...
δεν μπορώ να εμπιστευτώ τι λέει ο καθένας.
Γιατί όχι;
Μιλάω σοβαρά. Αλήθεια...
Και άλλωστε, γιατί να πάω μαζί σου;
Βλέπεις, δεν ξέρω αν σ' αγαπάω ή αν σε μισώ.
Θα μάθεις να μ' αγαπάς. Μην ανησυχείς. Τα μαθήματα είναι και δωρεάν.
Έλα. Πες ναι.
Έτσι, όλα θα πάνε καλά.
Το θέμα είναι, είμαι τρελός για σένα.
Μην ανησυχείς για τίποτα.
Και η αδερφή μου;
Αυτή; Δεν πάει να...
Μη σε νοιάζει γι' αυτή, νεαρή. Η αλήθεια είναι...
αν δεν έχεις ρύζι, έχεις κριθάρι.
Κι αν δεν έχεις κριθάρι, έχεις κεχρί.
Έσπασα μια τάβλα. Πάτησα πάνω της αλλά ήταν σάπια.
Πες του ναι.
Χρειάζεται υποστήριξη.
Είσαι αξιόπιστη γυναίκα. Ότι χρειάζεται.
Βλέπεις;
Άλλωστε, σκέψου το.
Αν μείνεις εδώ, τι θ' απογίνεις;
Μπορεί να είσαι αξιόπιστη, αλλά με την αδερφή σου και τον άντρα της...
Δεν είναι ανάγκη να μου πεις.
Ξέρω ότι αυτοί οι δυο θα με στεγνώσουν.
Σταμάτα! Δεν θα το αφήσω να συμβεί.
Καλύτερα να σε σκοτώσω από το να σε αφήσω να καταλήξεις έτσι.
Άκου τι λες.
Ακόμα δεν παντρευτήκαμε και είσαι έτοιμος να με σκοτώσεις.
Μην το λες αυτό, Οκάγιο.
Δεν καταλαβαίνεις;
Αλλά Σουτεκίτσι, αν μου φερθείς άσχημα έστω και μια φορά,
θα πεθάνω.
Εσείς οι δύο.
Πότε είναι η ευτυχής μέρα;
Μη φοβάσαι.
Δεν θ' αφήσω κανέναν να σε πειράξει.
Μη φοβάσαι, Οκάγιο.
Αυτός ο άντρας ποτέ δεν θα σε πειράξει.
Αλλά δεν θα σε διασκεδάσει και ποτέ.
Τον ξέρω καλά.
Θεέ μου, τι γυναίκα. Σκέτη οχιά.
Τα καλά του λόγια είναι αυτό μόνο: λόγια.
Οκάγιο.
Τι κάνεις εδώ;
Πάλι συκοφαντείς την οικογένειά σου;
Ούτε που ζέστανες το νερό, τεμπέλα.
Αλλά είπες θα γυρίσεις το βράδυ.
Δεν είναι δουλειά σου πότε θα γυρίζουμε.
Μην πας, Οκάγιο. Αγνόησέ τον!
Αρκετά, εσείς οι δύο! Την έχετε σαν σκλάβα!
Αλλά ακούστε. Αυτή η γυναίκα είναι πια δικιά μου.
Πρώτη φορά τ' ακούω. Πότε έκανες την αγορά;
Πόσο κόστισε;
Φύγε από εδώ.
Να πάρει! Θα σου δείξω!
Πόσο φοβάμαι.
Δεν το βλέπεις;
Αυτή η γυναίκα θέλει μόνο να σε νευριάσει.
Σε προκαλεί.
Απίστευτο. Δεν θα τσιμπήσω.
Το ίδιο κι εσύ.
Να πάρει!
Άκου εδώ. Να είσαι σίγουρος.
Θα σας κάνω ωραίο γάμο.
Ωραίο γάμο, ε; Πολύ αστείο.
Κάθαρμα!
Με την ευκαιρία, παππού, τι νομίζεις;
Για τι πράγμα;
Συνήθισες να ζεις εδώ;
Δεν ξέρω. Νομίζω ήρθε η ώρα.
Για τι πράγμα;
Ώρα να φύγω.
Εννοείς να το σκάσεις;
Αυτό είναι μεγάλη κουβέντα.
Σ' έχω καταλάβει.
Παριστάνεις τον προσκυνητή,
αλλά είσαι μια ύπουλη γερο-αλεπού. Τι λες;
Όχι τόσο όσο εσύ.
Έχεις θράσος.
Ο θείος της γυναίκας μου είναι αστυνομικός.
Πήγαινε φύγε από εδώ πριν να είναι πολύ αργά.
Σίγουρα δεν είναι ήδη πολύ αργά για σένα;
Τι στο διάολο;
Όχι, απλά,
ακόμα και ο χειρότερος απατεώνας έχει κάποιον που τον αγαπάει.
Αλλά αν χάσει αυτόν τον κάποιον,
είναι τελείως νεκρός.
Φεύγεις κιόλας;
Είναι καιρός.
Αυτό είναι καλό.
Πάντα υπάρχει καιρός για μια έξοδο.
Θυμάμαι καλά.
Απέφυγα τη φυλακή φεύγοντας όταν η ώρα ήταν σωστή.
Η γυναίκα μου έφυγε με τον βοηθό μου.
Ήταν καλός στο σκάκι αλλά ακόμα πιο καλός στις γροθιές.
Με άρπαξε από τα μαλλιά, και δεν μπορούσα να του ρίξω μία.
Είχα θυμώσει τόσο, που ήθελα να σκοτώσω τη γυναίκα μου, αλλά τότε έβαλα μυαλό,
και έκανα την απόδρασή μου.
Αυτό ήταν εξαιρετική κίνηση.
Δεν μ' άρεσε που έχασα το μαγαζί μου,
αλλά το έχασα από το ποτό ούτως ή άλλως.
Άλλωστε, μισούσα να δουλεύω.
Με τον έναν ή με τον άλλο τρόπο, έτσι θα κατέληγα.
Μην είσαι ανόητος. Αυτά είναι τα μεγαλύτερα ψέματα που έχω ακούσει.
Γέρο, τι μπούρδες είπες σ' αυτό το ερείπιο;
Τι εννοείς, μπούρδες;
Παππού, πες του, εντάξει;
Η ιστορία αυτού του ναού.
Θα πάω εκεί.
Δούλεψα σήμερα.
Έσπρωξα ένα κάρο.
Καθόμουν στην πλαγιά ενός λόφου,
και δεν ήπια σταγόνα.
Τι λες;
Κοίτα. Έχω 13 πεντάρες εδώ.
Δώσ' τες μου.
Θέλεις να τις πιω; Ή να τις σπαταλήσω στον τζόγο;
Τι στο διάολο! Είναι λεφτά για το ταξίδι μου.
Άκου.
Γιατί γελοιοποιείς την αποφασιστικότητά του;
"Η ευλάβεια είναι το τελευταίο καταφύγιο στους δύσκολους καιρούς."
"Η πίστη βρίσκει δόξα, ακόμα και στην ουρά ενός ψαριού."
Δόξα στο Βούδα.
Έχασα, έχασα.
Με καθάρισαν στο τζόγο σήμερα.
Άκου, παππού. Ο κόσμος είναι υπέροχο μέρος.
Φαίνεται υπάρχει πιο μεγάλος απατεώνας από εμένα.
Είσαι σίγουρα αισιόδοξος. Απόδειξη πως είσαι και αξιοπρεπής.
Περνιόμουν για ηγέτης στα νιάτα μου.
Όλοι οι φίλοι μου με θαύμαζαν.
Και πώς κατάντησες έτσι;
Είσαι αδιάκριτος, έτσι;
Τι σε νοιάζει;
Δεν είναι αυτό. Απλά με μπερδεύεις.
Είσαι καλός άνθρωπος και τίμιος. Πώς έγινες έτσι;
Η φυλακή.
Τέσσερα χρόνια και επτά μήνες.
Όταν με πέταξαν έξω, δεν είχα πού να στραφώ.
Θεέ μου. Γιατί φυλακή;
Ήταν ένας μαλάκας...
Τον σκότωσες;
Για κακή μου τύχη είχα πρόχειρο έναν μπαλτά.
Ήταν γυναίκα ο λόγος;
Δεν ήταν κάτι τέτοιο.
Αλλά αρκετά μ' αυτό. Έχουν περάσει 10 χρόνια.
Αρνείσαι να πάρεις τον κόσμο σοβαρά.
Το ακριβές του αντίθετο.
Με τον καιρό θα συνηθίσει.
Χήρε. Γιατί τόσο θλιμμένος;
Αναρωτιέμαι τι να κάνω.
Έδωσα τα εργαλεία μου για να πληρώσω για την κηδεία.
Θες μια συμβουλή; Μην κάνεις τίποτα.
Άσε τον κόσμο να σε παρασύρει.
Αυτό ταιριάζει σε κάποιον που μπορεί να τα καταφέρει.
Αλλά εγώ δεν μπορώ αν φερθώ τόσο ντροπιαστικά.
Και να κάθεσαι σαν δειλός δεν είναι ντροπιαστικό;
Αρκετά με τις φλυαρίες σου.
Η Οκάγιο.
Αυτό είναι σοβαρό.
Τι έκανα;
Αχάριστη ψείρα!
Περίμενε. Θα το κάνω μόνη μου.
Τι κάνετε;
Φώναξε το Σουτεκίτσι.
Θα πάω να τον φέρω.
Σε παρακαλώ, συγχώρα με, αδερφή.
Τη φίμωσαν.
Έλα, παππού. Θα 'μαστε κι οι δυο μάρτυρες.
Μάρτυρας; Με τίποτα.
Τι στο διάολο...
Αρκετά. Δεν το αντέχω.
Είναι αδερφή μου. Μην ανακατεύεσαι!
Τρελή!
Φύγε!
Τι συμβαίνει;
Κράτα τον.
Μαλάκα.
- Όχι, κι εσύ. - Σκάσε, μαλάκα!
Κόφ' το, σκύλα!
Αυτό είναι το σπίτι μου.
Ουνοκίτσι. Πώς τολμάς;
Μάγισσα!
- Τι σκύλα! - Να σε πάρει!
Κόφ' το! Είσαι αξιολύπητη!
Θα τη σκοτώσω!
Αυτό ήταν φοβερό. Μέσα σε όλο το πανδαιμόνιο,
έριξα μια μπουνιά.
Σιμάζο, συνέλαβέ τον. Με έδειρε.
Θα τον έδερνα κι εγώ, αν μπορούσα.
Σταμάτα!
Εσύ!
Πού είναι η Οκάγιο;
- Εκεί. - Τι έγινε;
Σιμάζο, συνέλαβέ τον. Αυτός είναι.
Τι στο διάολο!
Βοηθήστε με.
Είναι κλέφτης και γυναικάς.
Άρπαξε την αδερφή της γυναίκας μου.
Είσαι καλά; Τι σου συνέβη;
Της πέταξε μια κατσαρόλα που έβραζε.
Κακομοίρα.
Πάρε με... κάπου. Γρήγορα.
Ελάτε να δείτε!
Είναι νεκρός. Δολοφονήθηκε.
Σουτεκίτσι, ο γέρος τα τίναξε.
Φέρτε φάρμακα. Γρήγορα!
Είπα, άκου. Ο γέρος τα τίναξε.
Σουτεκίτσι, κοίτα. Εσύ τον σκότωσες.
Σε είδα. Όλοι σε είδαμε.
Δολοφόνε!
Φχαριστήθηκες; Είναι νεκρός.
Όπως ήθελες.
Σκατά! Εσύ είσαι η επόμενη!
Πολύ αργά για μετάνοιες.
Καλά να περάσεις στη φυλακή!
Σιμάζου, βιάσου και συνέλαβέ τον!
Να το κλομπ σου.
Σουτεκίτσι.
Δεν είσαι ο μόνος που τον βάρεσε.
Του 'δωσα κι εγώ μια γερή.
Τον βάρεσα τρεις φορές.
Έτσι κι αλλιώς ήταν με το ένα πόδι στο τάφο. Δεν έχει σημασία.
Δεν με νοιάζει τι θ' απογίνω.
Αλλά δεν μπορώ ν' αφήσω αυτή τη σκύλα να τη γλυτώσει!
Θα σε πάρω μαζί μου!
Έπαιξες το παιχνίδι της.
Με τσίγκλιζε να σκοτώσω τον άντρα της.
- Είναι ψέματα. - Είναι αλήθεια.
Μου έλεγε να τον σκοτώσω για να πάρουμε και οι δύο αυτό που θέλουμε.
Τώρα το κατάλαβα! Εσύ, εσύ!
Δε νοιάστηκες για μένα!
Εσείς οι δύο ήσασταν συνεργοί.
Να μας ξεφορτωθείτε και τους δύο και να ζήσετε ευτυχισμένοι.
Οκάγιο, πώς μπορείς να λες κάτι τέτοιο;
Τώρα τα κατάλαβα όλα!
Ακούστε όλοι. Αυτός και η αδερφή μου ήταν συνεργοί.
Τα σχεδίασαν όλα μαζί.
Να ξεφορτωθούν το σύζυγο και μετά να με βγάλουν και μένα από τη μέση!
Εσύ! Εσύ!
Οκάγιο, πώς μπορείς;
Αυτό είναι σοκαριστικό.
Είναι ψέμα. Γιατί λέει τέτοια ψέματα;
Τα είδα όλα. Το έκανε μόνος του.
Το έκαναν μαζί! Μαζί!
Τώρα είναι η ώρα για τζόγο, Σουτεκίτσι. Κοίτα να κάνεις το σωστό.
Αν δεν παίξεις σωστά θα χάσεις τα πάντα.
Σε κάθε περίπτωση, αυτός είναι αληθινός μπελάς.
Οκάγιο, δεν μπορεί να μιλάς σοβαρά.
Εγώ μ' αυτή τη σκύλα! Δεν μπορείς...
Δεν ακούω τίποτα!
Οκάγιο, ηρέμησε. Σκέψου το.
Αυτός είναι ο ένοχος. Ο κλέφτης Σουτεκίτσι.
Σκότωσε τον άντρα μου. Τον δολοφόνησε.
Το είδα με τα ίδια μου τα μάτια. Και όλοι οι άλλοι, επίσης.
Η αδερφή μου κι αυτός τον σκότωσαν μαζί.
Σε παρακαλώ, άκουσέ με, κύριε.
Η αδερφή μου τον σαγήνευσε, και μαζί...
Το έκαναν μαζί. Σε παρακαλώ!
Εμπρός! Συλλάβετέ τους και τους δύο!
Και μετά εμένα!
Τώρα που το σκέφτομαι, εκείνος ο γέρος το έσκασε μέσα σε όλο το πανδαιμόνιο.
"Καλύτερα να μην ανακατευτώ.
Θα εξαφανιστώ σαν αφρός.
Όλοι έχουν μιαν αδυναμία."
Αλλά ο παππούς ήταν πολύ γλυκός.
Εσύ, εσύ είσαι κάθαρμα.
Ναι, όντως.
Είχε στυλ.
Η Οσέν τον συμπάθησε τελείως.
Βέβαια, τον πίστεψα.
Αυτός ο παππούς ήξερε τα πάντα.
Ήξερε να κρίνει χαρακτήρες.
Ο γέρος ήξερε τι έτρεχε.
Είχε συμπόνια.
Αλλά εσείς, το μόνο που σκέφτεστε είναι πώς να τη φέρετε ο ένας στον άλλο.
Κι αυτό είναι μια μορφή συμπόνιας.
Μόνο το σιτάρι αξίζει να ποδοπατηθεί.
Αυτός ο παππούς σας βαρέθηκε και έφυγε!
Τι στο διάολο κάνω εδώ,
με τύπους σαν κι εσάς;
Φεύγω. Δεν με νοιάζει πού θα πάω.
Αρκεί να μην είμαι εδώ.
Να πάρεις τον ηθοποιό μαζί σου.
Κι αυτός εκεί πάει.
Ξέρω ακριβώς πού πάω.
Στο ναό στην κορφή κάποιου βουνού.
Όχι πάλι με τα "ζωστικά όργανα".
Ακριβώς.
Θα θεραπεύσει τα δηλητηριασμένα ζωστικά μου όργανα.
Και δωρεάν. Περίμενε και θα δεις.
Λίγη γνώση είναι επικίνδυνο πράγμα.
Αυτός ο γέρος είπε ένα σωρό ψέματα.
Τι στο διάολο! Ο παππούς δεν είπε ποτέ ψέματα!
Σκάσε! Σταμάτα να κλαίγεσαι!
Άντε πηδήξου!
Να μη σε νοιάζει αν θα κλαίγομαι ή όχι!
Σωστά. Κλάψε όσο θέλεις!
Δεν μπορεί κανείς να τη βοηθήσει.
Αυτός ο γέρος σας έβαλε όλους στο τσεπάκι του.
Αυτός ο παππούλης.
Σας έλεγε όλη την ώρα ότι υπάρχουν μέρη για να πάτε.
Αλλά δεν έλεγε πού.
- Ο απατεώνας. - Ψεύτη!
Εσύ είσαι ο απατεώνας!
Ποιος στο διάολο ήταν;
Είναι αλήθεια πως είπε ψέματα.
Αλλά το έκανε από οίκτο για όσους δεν είχαν ελπίδα.
Κάποιοι άνθρωποι παίρνουν κουράγιο από τα ψέματα.
Και ο γέρος το ήξερε καλά.
Αυτό είναι όλο.
Θες να πιούμε;
Αλλά ο γέρος έλεγε συνέχεια τα πιο περίεργα πράγματα.
Να κάτσεις στα πόδια του Βούδα.
"Άκου καλά.
Να σέβεσαι όλους τους ανθρώπους, όποιοι κι αν είναι.
Γιατί δεν μπορούμε,
να ξέρουμε πραγματικά,
γιατί ήρθαν στη Γη ή τι μπορούν να καταφέρουν.
Δεν έχουμε ιδέα.
Μπορεί κάποιος,
να γεννήθηκε για να κάνει,
εξαιρετικά πράγματα για μας, και για τον κόσμο.
Σωστά;"
Έχεις δίκιο.
Δεν μπορείς να ξέρεις με τους ανθρώπους.
Εγώ για παράδειγμα:
Γεννήθηκα σε μια καλή οικογένεια στην υπηρεσία του Σογκούν...
σε έναν άλλο κόσμο...
Ψεύτη!
Τι στο διάολο!
Σιγά την καλή οικογένεια!
Να σε πάρει!
Το οικόσημο ήταν ένας γερανός σε κύκλο,
και ήταν τοποθετημένο...
Μπούρδες.
Να πάρει!
Έξω από τις πύλες που έφεραν το οικόσημο έστεκαν πέντε άλογα...
Ψέματα.
Σκατά! Θα σε σκοτώσω στο ξύλο!
Αν ήσουν αλήθεια σαμουράι, θα έλεγες, "Θα σε κόψω στη μέση."
Οι λέξεις σου σε προδίδουν.
Πρέπει να το παραδεχτείς.
Κι εσύ εναντίον μου;
Δεν με παίρνεις στα σοβαρά;
Άκου εδώ!
Δεν λέω ψέματα.
Ορκίζομαι...
Μη μιλάς. Βλέπεις τώρα;
Πώς είναι να μη σε πιστεύει ο κόσμος;
Πώς τολμάς;
Πώς τολμάς να με μπερδεύεις με την πολυλογία σου!
Έχω αποδείξεις. Έχω ντοκουμέντα.
Πέτα αυτά τα παλιόχαρτα.
Και ξέχνα και τα άλογα.
Πού στο διάολο θα τα καβαλούσες, τελοσπάντων;
Αλλά αυτή η σκύλα...
Όσον.
Κανένα νέο από την Οκάγιο;
Κανένα.
Τίποτα από τότε που την αθώωσαν.
Εξαφανίστηκε δίχως ίχνος.
Ανυπομονώ να ακούσω ποιος από τους δύο θα ρίξει τον άλλο.
Η Οσούγκι θα κερδίσει. Έχει το πάνω χέρι.
Θα εξορίσουν το Σουτεκίτσι.
Ήταν ένας καβγάς. Δεν θα τον κρίνουν αυστηρά.
Να πάρει!
Μαλάκες!
Τι στο διάολο!
Μακάρι να σας εξόριζαν όλους!
Τι τρέχει;
Γιατί δεν πάτε όλοι να...
Δεν το αντέχω άλλο!
Να πάρει! Θα πάω να πεθάνω.
Αντίο.
Κόφ' το.
Δεν είναι ο τύπος που θα αυτοκτονούσε.
Πρέπει να της μάθω ένα μάθημα.
Οι τρόποι της είναι απίστευτοι, ακόμα και για πόρνη.
Αυτό είναι όλο.
Με την ευκαιρία, πού είναι ο Ουνοκίτσι;
Να, πάρε να πιεις.
Ευγνώμων.
Φαίνεται πως επιτέλους βολεύτηκες.
Με τον ένα ή τον άλλο τρόπο.
- Άρχισε πάλι! - Άσ' τον ήσυχο.
Δεν έχω καλή όρεξη.
Το πνεύμα εκείνου του γέρου.
Όχι, ένα ποτό και θα γίνεις γενναιόδωρος.
Αλλά εγώ...
Όταν πίνω, φοβάμαι μερικές φορές.
Νιώθω μια ανατριχίλα.
Όταν σκέφτομαι τι με περιμένει...
Μη γίνεσαι γελοίος.
Ότι είναι να γίνει, θα γίνει.
Αναρωτιέμαι τι κάνει η Όσεν.
Να πω την αλήθεια, χάρη σ' αυτήν τρώω.
Τσουγκαρού.
Πες μια προσευχή και για μένα.
Γιατί;
Πες μια προσευχή και για μένα.
Πες δικές σου προσευχές.
Φεύγω.
Για πού, βλάκα;
Μια τίγρης...
φυσικά, ξέρεις...
φοράει τις ρίγες της... και ένα λιοντάρι...
Το έπιασα! Είσαι το πανωφόρι "χάπι" της γυναίκας σου.
Αδερφέ.
Σ' έψαχνα παντού. Σε όλες τις ταβέρνες.
Πάρε αυτό το ξερό καλαμάρι.
Τα χέρια μου είναι γεμάτα.
Βάλε κάτω μια από αυτές τις κανάτες σάκε και ελευθέρωσε το χέρι σου.
Αρχηγέ...
αυτό είναι το κάτι άλλο.
Αυτός ο τύπος είναι το άκρο άωτο της σοφίας.
Οι πιο πολλοί απατεώνες είναι.
Θέλει πολύ σοφία για να κλέψεις σωστά.
Τελοσπάντων, μια τίγρης σημαίνει μπαμπού,
μπαμπού σημαίνει χελιδόνι, μια παιωνία...
Πού πήγατε όλοι;
Ελάτε εδώ!
Θα σας κεράσω!
Πάλι ήπιες όλο το εισόδημά σου.
Σκάσε. Ναι, το ήπια όλο.
Οι άνθρωποι το μόνο που κάνουν είναι να επαναλαμβάνονται.
Ξυπνάνε το πρωί, κοιμούνται το βράδυ. Ξυπνάνε το πρωί, κοιμούνται το βράδυ.
Να πάρει! Ελάτε!
Φίλε, μ' αρέσει να κερνάω.
Αν ήμουν πλούσιος, θα έχτιζα μια ταβέρνα και θα τα έδινα όλα δωρεάν.
Φάτε και πιείτε όσο θέλετε, και κάντε νέα αρχή στη ζωή σας.
Όλοι οι φτωχοί είναι καλοδεχούμενοι.
Αν επιτύχω θα σου δώσω τα μισά μου υπάρχοντα.
Γιατί δεν μου τα δίνεις όλα τώρα;
Να αδειάσω το πορτοφόλι μου;
Πολύ καλά.
Έχω δυο μικρά ασημένια νομίσματα,
και μια, δυο, τρεις, τέσσερις πεντάρες.
Υπόσχομαι να τα χάσω όλα αύριο στο τζόγο.
Φίλε, κάνει κρύο. Τα πόδια μου είναι μούσκεμα.
Πάρε, να βρέξεις τα χείλη σου.
Αλλά μην το παρακάνεις.
Είναι δηλητήριο.
Το σάκε μπορεί να είναι δηλητήριο.
Αν κρίνω από σένα, δεν νομίζω. Πιες, άνθρωπος είσαι.
Μου έφτιαξες το τύμπανό μου;
Μην το ξαναχτυπήσεις με το κλομπ.
Σωστά. Ουνοκίτσι, εσύ έχεις το γκλομπ μου.
Κόφ' το.
Δεν είσαι άλλο στην αστυνομία.
Το αφεντικό σου σε έδιωξε.
Δεν είσαι ούτε αστυνομικός, ούτε θείος.
Είσαι απλά ο άντρας της γυναίκας που πουλά γλυκά.
Οι πριγκίπισσές σου. Η μια στη φυλακή και η άλλη νεκρή.
Ψεύτη. Η Οκάγιο απλά εξαφανίστηκε, αυτό είναι όλο.
Σιγά τη διαφορά.
Ένας θείος χωρίς ανίψια δεν είναι θείος.
Με ξέχασες!
Πιες.
Ας πιούμε κι ας τραγουδήσουμε.
Η νύχτα είναι για να κοιμόμαστε.
Έλα. Δεν θα μας κάνεις παρέα;
Η νύχτα είναι για να κοιμόμαστε.
Μην είσαι έτσι. Έκοψες το χέρι σου, ε;
Δεν είναι γρατσουνιά. Του έριξα νερό.
Μπορεί και να μην το χάσω.
Σε λυπάμαι.
Τι θα κάνεις αν μείνεις χωρίς χέρι;
Για τεχνίτες σαν εμάς, τα άκρα μας είναι η ζωή μας.
Τελοσπάντων. Τι να κάνει κανείς;
Εδώ είστε όλοι. Έχει καταιγίδα έξω.
Άνεμο και χαλάζι.
Είναι εδώ ο άντρας μου;
Αρχηγέ.
Πάλι φοράς το πανωφόρι μου.
Και βλέπω έχεις πιει και τα ποτηράκια σου.
Όχι, απλά...
Κερνούσε αυτός, και άλλωστε, κάνει κρύο.
Και χαλάζι.
Μη μου λες για χαλάζι.
Ώρα για ύπνο.
Καλή ιδέα.
Οτάκι.
Γιατί πάντα ξεσπάς πάνω του;
Είναι ο μόνος τρόπος.
Άλλωστε, άκου.
Τον παντρεύτηκα γιατί νόμιζα πως θα έχω κάποιο κέρδος.
Πολλά κέρδη για σένα.
Βολεύτηκες στο παλιό σπίτι του σπιτονοικοκύρη.
Κέρδισες το λαχείο.
Αλλά νόμιζα πως είχε κάποια εξουσία, ακόμα κι αν ήταν απλά βοηθός αστυνομικού.
Αλλά το παράκανε.
Δεν μπορώ να τον αφήσω να πίνει έξω από το σπίτι.
Ουνοκίτσι.
Άκουσα πως φλυαρείς για μένα.
"Είναι υπόδειγμα γυναίκας.
Έχει σώμα γερό,
και μυαλό μεγάλο σαν μπιζέλι."
Δεν εννοούσα αυτό.
Γιατί σου ξέφυγε πως δέρνω τον άντρα μου;
Σε είδα που τον έσερνες από τα μαλλιά.
Και θεώρησα ότι τον δέρνεις επίσης.
Κακούργε!
Έπρεπε να κάνεις σαν να μη συνέβη ποτέ.
Φαντάσου πώς νιώθει όταν ακούει τέτοιες φήμες.
Γι' αυτό πίνει. Δεν το καταλαβαίνεις;
- Το κατάλαβες; - Όχι.
Πάντα θες την τελευταία λέξη.
Διασκέδασε.
Βλάκες.
Πάμε να πιούμε εκεί.
Η νύχτα είναι για να κοιμόμαστε.
Δεν πρόκειται να κοιμηθείς ούτως ή άλλως.
Λέω να πιούμε όλη νύχτα.
Εντάξει, τότε!
Τότε θα πιω κι εγώ μαζί σας.
Βάλ' του ένα ποτήρι.
Ορίστε.
Να πάρει!
Να τα πάρει όλα!
Τα λεφτά αγοράζουν τη μοίρα σου στην κόλαση!
Τα λεφτά σου αγοράζουν το έλεος του Βούδα!
Αυτός ο ανόητος είναι απένταρος!
Ας βρέξουν οι ουρανοί νομίσματα!
Αυτός ο ανόητος είναι απένταρος!
Ας βρέξουν οι ουρανοί νομίσματα!
Όλοι!
Ελάτε!
Ο ηθοποιός κρεμάστηκε.
Τόσο ωραία γιορτή. Κι αυτός μας τη χάλασε.
Το κάθαρμα!