NA DNIE
Produkcja AKIRA KUROSAWA
Scenariusz HIDEO OGUNI i AKIRA KUROSAWA
Na podstawie sztuki Maksyma Gorkiego Na dnie
Zdjęcia KAZUO YAMASAKI Dyrektor artystyczny YOSHIRŌ MURAKI
Dźwięk FUMIO YANOGUCHI Oświetlenie SHIGERU MORI
Muzyka MASARU SATŌ
WYSTĘPUJĄ
TOSHIRŌ MIFUNE ISUZU YAMADA
KYŌKO KAGAWA GANJIRŌ NAKAMURA
MINORU CHIAKI KAMATARI FUJIWARA
AKEMI NEGISHI
KŌJI MITSUI EIJIRŌ TŌNO
EIKO MIYOSHI
BOKUZEN HIDARI
Reżyseria AKIRA KUROSAWA
Tu są same śmieci.
No i co?
Jak mówiłam, skończyłam już zabawę w żonę.
Co tak stękasz?
To absurd.
Nawet gdyby jego rodzina była bogata, nigdy bym...
Kłamiesz.
- Co? - Mówię, że kłamiesz.
Nie podkochujesz się czasem w stróżu prawa Shimazo?
Tylko to trzyma cię przy życiu.
Do diabła! Zostaw mnie!
Znowu śniłaś na jawie,
to cię obudziłem.
Daj mi spokój.
Znów to samo. Przestań.
Zostaw te głupie marzenia.
Jesteś tylko tanią, łatwą dziwką.
Nie wyobrażaj sobie, że jesteś jakąś dziewicą.
Wszystkie kobiety kłamią. Okłamują nawet same siebie.
I kto to mówi?
Twoja żona niedomaga,
więc obwąchujesz tyłki jak zwykły pies.
Co?
Zgadłam!
- Suka! - Mężu.
Kolejny dzień kłótni?
Nie krzycz, proszę.
A ty znowu skomlesz.
Od świtu do zmierzchu.
Nie możesz mi chociaż dać umrzeć w spokoju?
Nasze hałasy nie przeszkodzą śmierci.
Czemu wyszłaś za tego łajdaka?
Odejdź.
Zostaw mnie w spokoju.
Mówię poważnie. Byłaś zbyt pobłażliwa.
Lepiej ci teraz?
Otaki, chodźmy, bo stracimy naszą miejscówkę.
- Chcesz coś słodkiego? - Miło z twojej strony,
ale nie marnuj tego na mnie.
Śmiało, zjedz.
Słodycze uśmierzą ból gardła.
Zazwyczaj tym handluję, ale zostawię ci trochę.
Wasza Wysokość.
Łajdaku!
- Kto mnie wczoraj pobił? - Co to za różnica?
Duża. A więc kto?
Oszukiwałeś podczas gry, więc oberwałeś.
Tak, pamiętam.
Do diabła!
Tylko poczekaj. Kiedyś wylądujesz w piekle.
Nie żartuj sobie.
Jak można trafić do piekła, jeśli już się w nim tkwi?
Co...
Złaź i zacznij szorować.
Dziś kolej mojego pana.
Hej! Mój panie!
Nie mam czasu.
Otaki i ja ruszamy w drogę.
Gówno mnie to obchodzi.
Dzisiaj ty sprzątasz.
Nie będę pracował za kogoś innego.
Jeśli nie ty, to księżniczka zgłosi się na ochotnika.
Działasz mi na nerwy!
Ruszamy, Wasza Wysokość.
Coś ciężkie dzisiaj.
Też mi z niego panisko.
Hej!
Znów moja kolej.
Mężu.
Czego?
Nie zjem tego. Częstuj się.
Nie będziesz jadła?
Nie ma sensu.
A ty musisz pracować.
Nie bądź taka ponura. Przecież jeszcze nie...
Mam dosyć. To już niedługo.
Weź to.
To prawda.
Nie mogę wdychać kurzu.
Zalecenie doktora.
„Pańskie organki są zatrute alkoholem”.
Raczej „organy”.
Przecież mówię, moje organki.
Najwyraźniej tyczy to też języka.
Jeszcze jakieś pół roku i dostaniesz paraliżu.
Nie żartuj.
Ja mówię poważnie.
Po prostu moje organki są zatrute alkoholem.
I to wszystko?
Tak.
Innymi słowy, nie mogę sprzątać, bo będę wdychał kurz.
Powiadają, „Odrobina sake zapewnia długowieczność,
ale jej nadmiar...”
Że co?
To przysłowie. Znam więcej.
„Pochlebca ma rozdwojony język”.
Co?
Mniejsza o to.
To po co mówisz?
Masz rację.
To powiedziawszy, mam już dość tego gadania.
Dzień w dzień, każdy idiota wygłasza stare brednie.
Więc wolę mówić te przysłowia.
To nam zapewnia teatr.
Niech pomyślę.
Nie powinieneś sprzątać?
Nie hałasuj. Ja tu myślę.
Nic mi nie przychodzi do głowy.
Nie mogę sobie przypomnieć.
A byłem dobrym uczniem.
Na co komu nauka?
Liczy się tylko naturalny dar.
Znam aktora,
który jest tak głupi, że nie potrafi liczyć powyżej dziesięciu.
Ale gdy tylko wejdzie na scenę, publiczność tak szaleje,
aż pomyślałbyś, że teatr rozpada się na pół.
Daj mi pięć miedziaków.
Mam tylko dwa.
Liczy się tylko to, z czym przyszedłeś na świat.
Daj pięć miedziaków. Jak dasz, uznam cię za „naturalnie obdarzonego aktora”,
prawdziwą gwiazdę, najlepszego aktora, żywe srebro.
- Daj mi pięć miedziaków. - Spieprzaj!
Nie ujadaj. Dobrze wiem o twojej biedzie.
Och, mężu, nie mogę oddychać. Nie dam rady...
I co ja mam zrobić?
- Otwórz drzwi. - Nie mogę.
W przeciwieństwie do ciebie, ja marznę na podłodze.
Nie dla mnie masz je otworzyć.
- Na jednej prośbie się nie skończy. - Och, moje kości.
Idę po drewno na opał.
Coś dzisiaj nie widać właściciela i jego żony.
Mam nadzieję, że wykitowali.
Jak się czujesz? Nie za dobrze?
Nie mogę oddychać.
Może zabiorę cię na zewnątrz?
Wygrzejesz się trochę na słońcu.
Wstawaj.
Trzymaj się. Wszystko w porządku?
Ja też niedomagam. Moje organki...
Moje organki są zatrute.
Niezła z was parka. Planujecie podwójne samobójstwo?
Zejdź z drogi. Psujesz nasze dramatyczne wyjście.
A ty znów szorujesz?
Co?
Podziwiam tylko pot na twoim czole.
Widziałeś moją starą?
Nie.
Przy okazji, zajmujesz strasznie dużo miejsca
jak na 30 miedziaków miesięcznie.
Trzy maty i zajmujesz wspólną salę.
Podwyższam czynsz o 10 miedziaków.
Może od razu mnie zabijesz?
Bo nie zarobię na tym ani jednego miedziaka.
Życzę ci długiego i szczęśliwego życia.
Chcesz się bić?
Uważaj!
Wystraszyłeś mnie.
Położyłem twoją żonę na słońcu.
Otuliłem ją, by było jej wygodnie.
Dobry z ciebie człowiek.
Ładnie postąpiłeś.
„Dobre uczynki zostaną kiedyś wynagrodzone”.
Tylko kiedy?
Po śmierci.
Ja chcę zostać wynagrodzony już teraz.
Anuluj mi połowę długu.
Wolne żarty.
Posłuchaj.
Ludzkiej dobroci nie kupisz za miedziaki czy srebro.
Dobroć to dobroć.
A miedziaki to miedziaki. Nie wolno mieszać pszenicy z sieczką.
Ty chylący się nad grobem sknero!
Wszyscy uciekają na mój widok.
Prowadzisz za sobą samego diabła.
Wspaniałe powitanie.
Ale wiesz, mam was wszystkich za swoje dzieci.
Właściciel jest jak ojciec.
Chyba jak diabeł.
Przy okazji, jest Sutekichi?
Sprawdź sobie.
Sutekichi.
Kto tam?
To ja.
Czego chcesz?
Mogę otworzyć drzwi?
Równie dobrze mógłbyś otworzyć puszkę Pandory.
Co to niby miało znaczyć?
- Co powiedziałeś? - Nic takiego.
Otwórz.
Otworzysz?
Otwórz!
Do diabła.
Uspokój się. Co jest?
Och, nic.
Zupełnie nic.
- Masz pieniądze dla mnie? - Jakie pieniądze?
Trzy srebrne monety. Zapłata za wczorajszy towar.
- Wczorajszy towar? - Nie udawaj.
Koralowa spinka do włosów w złotym, lakierowanym puzderku,
grzebień ze skorupy żółwia i spinki.
Sprzedałem ci to wczoraj za pięć srebrnych monet.
Dałeś mi dwie. Chcę pozostałe trzy.
Ja jestem złodziejem, co ciebie czyni moim paserem.
Co? Ja...
Milcz! Idź stąd!
Draniu!
Wróć z pieniędzmi!
Kurtyna opada.
Wspaniała rozrywka.
- Czego on chciał? - Jak zawsze szukał swojej starej.
Słuchaj.
Może go załatwisz?
Zabiję go i mnie wygnają.
Dopieścisz szczegóły,
poślubisz Osugi
i zostaniesz właścicielem.
Interesująca opcja.
Chcesz wpłynąć na moją dobrą naturę
i wykurzyć mnie z domu.
Chciwy drań. Wybudził mnie ze snu.
A pięknie mi się śniło.
Łowiłem ryby
i złapałem ogromnego lucjana.
Wyśniona ryba.
Wciągałem ją już na brzeg.
Nie mówisz o rybie, tylko o Osugi.
Ją złapał już dawno temu.
Pytał cię ktoś o zdanie? Mam gdzieś tę sukę i was.
Zimno jak diabli.
Dlaczego nie przyprowadziłeś żony?
Zamarznie na śmierć.
Okayo zabrała ją do kuchni właściciela.
- Policzy ci za to, jeśli ją złapie. - Miała ją zaraz tu przyprowadzić.
Bracie Sutekichi, daj mi pięć miedziaków.
Daj spokój z tymi miedziakami. Proś o więcej.
Bracie Sutekichi, pożycz srebrną monetę, co?
Już daję,
bo jeszcze mnie pobijecie za srebro.
Masz.
Wspaniale z twojej strony.
Złodziej najlepszym przyjacielem biedaka.
Dostajesz pieniądze bez kiwnięcia palcem.
Kiwnięcia palcem?
Gdyby praca ułatwiała życie, pracowałby.
My też.
Ale niestety jest inaczej.
Danjuro, chodźmy się napić.
Pójdę z nieukrywaną chęcią.
Napiję się aż miło.
Co z twoją starą?
Chyba nadszedł jej...
Patrząc tak na ciebie, myślę, że nie ma sensu tego szorować.
- Więc co mam robić? - Nic.
- A za co będę jadł? - Dasz sobie radę, jak reszta.
Jestem rzemieślnikiem, a nie jak ci wszyscy tutaj.
Tylko nie myśl sobie, że się stąd nie wyrwę.
Wyrwę się.
Nawet z urwanymi kończynami.
Zobaczysz. Gdy stara umrze...
Minęło ledwie pół roku odkąd tu wylądowałem,
ale wydaje się, jakby to było pięć lub sześć lat.
Co ty możesz wiedzieć?
Przygarniał kocioł garnkowi!
Szoruj dalej, ja będę słuchał!
Witaj, Okayo.
A co to za obcy?
Miło mi panów poznać.
Chce tutaj zostać do wiosny.
Gdzie mogę zająć miejsce?
- Tu jest wolne. - Jakże wspaniale.
Dla takiego starca,
każde ciepłe miejsce jest jak raj.
Dziwny staruszek, co, Okayo?
Dużo lepszy od was wszystkich.
Ciężko tu o drewno.
Kotlarzu, lepiej by było, gdybyś zajął się żoną.
- Niewiele jej zostało. - Wiem.
W porządku.
Możesz ją odebrać.
Okayo.
Mam coś dla ciebie.
Spójrz. Z żółwiej skorupy.
- Nie, dziękuję. - Dlaczego?
Sam sobie odpowiedz.
O co jej chodzi?
Ona mnie odtrąca.
Twarda sztuka.
Nie obchodzą ją moje uczucia.
Czyli jakie?
Jest mi jej żal.
- Tym gorzej. - Odwal się.
Naprawdę mi jej żal.
Nie wiadomo, co ją tu czeka.
Zakochałeś się po uszy. Ale lepiej uważaj.
Będzie źle, jeśli Osugi się dowie.
Suka nie zawaha się przed morderstwem. Zabiłaby własną siostrę.
- Zamknij się! Nie mów tak. - Zobaczysz.
Przestań zawodzić, dziadku.
Przestań!
- Nie podoba ci się? - Fałszujesz.
Przykro mi. Myślałem, że umilę czas piosenką.
Ale skoro tak mówisz.
Ty szczwany lisie.
Mój panie, kobieta od słodyczy postawiła ci drinka?
W dzisiejszych czasach to już nie jest pewne.
A ja ci mogę postawić?
Będę twoim dłużnikiem.
Ale najpierw poudajesz psa.
Co?
Na kolana i skamlaj.
Byłeś dawniej dumnym, dobrze uzbrojonym samurajem.
- No i? - Właśnie dlatego.
To mi poprawi humor.
Dobra! Zrobię to!
Ale posłuchaj, zakuta pało.
Jestem w takim stanie, że powinniśmy być kwita.
Co ci po tym, że teraz poudaję psa?
Gdybyś poprosił, jak byłem samurajem...
Słuszna uwaga.
Mówi całkiem rozsądnie.
Co było, to było. Tutaj nie ma żadnej szlachty.
Ale pozwól, że zapytam. Naprawdę byłeś panem?
W swoim życiu widziałem tylko dwóch czy trzech panów.
Ale zdaje się,
że spadłeś ze stołka prosto na tyłek.
Nie uwierzylibyście,
że dawniej otaczałem się luksusami.
Jako wasal szoguna,
przebywałem w wąskim gronie, nieważne czy biedny.
Od brzasku do zmierzchu, wszystkim rozkazywałem.
Nie musiałem się myć i osuszać.
Zajmowała się tym moja służka.
Łżesz!
Co jest, ty tania dziwko?
A kto prosił tę dziwkę o miedziaki?
Światem rządzą upadki i wzloty.
Trzeba sobie wzajemnie pomagać.
Tak powinno być.
Nieznajomy, wstrzymaj język.
Bo nawet nie zobaczysz, gdy cię załatwię!
Gołymi rękoma?
Bo twój miecz...
- Dobrze mówi. - Wspaniale.
Żartowałem. Nie mam miecza.
Kłamiesz. Tu masz swoje otrze.
Chociaż obecnie niczego tym nie potniesz.
Teraz to przelałeś czarę goryczy.
Mój panie, chodźmy. Postawię ci drinka.
Dziękuję ci.
Dziadku, niezły z ciebie łotr, co?
Nie oceniaj książki po okładce.
- Mój panie. - Już idę.
- Wy dwaj... - Jesteś w dobrym humorze.
Naturalnie.
„Był sobie kiedyś trójkątny facet,
stał na kwadratowej scenie i śpiewał piosenkę...”
Unokichi! Znowu zwariowałeś!
Co z tego?
Wyszedłem z pudła.
„Jeśli znowu się tutaj zjawisz...”
Spieprzajcie!
Rety.
Ten młodzieniec postradał rozum.
- Odbiło mu. - Co?
Tnijcie mnie, ćwiartujcie, jak chcecie!
Mam to gdzieś!
Gospodyni idzie.
Znowu ty.
Witam.
Mówiłam, byś się tutaj nie zjawiał.
Jeszcze tu jesteś? Ty plotkarzu.
Ciągle mnie obgadujesz za plecami.
Przegonię cię z miasta.
Do widzenia!
Nie wpuszczajcie go tu więcej. Zrozumiano?
Nie jestem odźwiernym.
Zadziera nosa jakby był gościem.
Jesteś tu, bo się nad tobą zlitowałam. Ile jesteś mi winien?
Niech pani policzy.
Zrobię to z przyjemnością.
Hej, diablico! Nie boję się ciebie!
A ty co za jeden?
Jestem przejazdem.
Na noc czy się wprowadzasz?
To zależy.
Tak czy inaczej płacisz z góry.
Później przyniosę pieniądze.
Zatem wezmę to w zastaw.
O rety, rety.
Nie ma go.
- Kogo? - Sutekichi.
Pytał cię ktoś o zdanie?
Zaglądała pani do jego izby.
Upewniałam się tylko, czy jest czysto.
Jeśli zalęgnie się brud, zamkną nas.
Wyrzucę każdego, kto nie dba o czystość.
Wtedy zbankrutujecie.
Trudno.
Więcej dostawalibyśmy od żebraków.
Spójrz na siebie.
Nie jesteś żółwiem na plaży.
Bierz się za mycie podłogi.
Widział tu ktoś moją siostrę?
To ona przyprowadziła tego starego dziwaka.
Był tutaj wtedy?
Sutekichi? Był.
Ale nie rozmawiał z Okayo.
Kto cię pytał o zdanie?
Zabieraj się za sprzątanie tego miejsca. Zrozumiano?
Diablica.
Zawsze jest taka drażliwa?
Nic dziwnego, utknęła z tym swoim staruchem.
Nie są ze sobą tak blisko.
Słuchaj, dziadku, suka przyszła do swojego faceta.
Ale go nie ma, więc wyżyła się na nas.
Rozumiem.
Powiedz mi, Osen,
czemu się ona czepia Unokichi?
Bo rozpowiedział,
że Sutekichi rzucił ją dla Okayo.
To nawet prawda.
- Będziesz sprzątała? - Nie.
Idę pić.
Będziesz łkać i chlipać? Jesteś beznadziejna.
Widzisz, dziadku?
Ona potrafi jedynie zalewać się łzami.
Siostro.
Może zamiast płakać, spróbujesz porozmawiać ze staruszkiem?
Rozmowa ci pomoże.
Daruj sobie, nowy.
Ty też chcesz się do mnie dobrać?
O rety, rety.
Wiedziecie tu ciekawy żywot.
No cóż, ja posprzątam.
Pierwszy raz widzę twoją twarz.
To jest praktycznie niemożliwe, by znać wszystkie twarze.
Na swojej ziemi znam każdą twarz, co do ostatniego ulicznego kota.
Ale nie twoją.
To oznacza, że twoja ziemia
jest ciut mniejsza od reszty świata.
Tak, nie jest duża.
Ale wszystko, co na niej się znajduje, jest jak wrzód na tyłku.
- Gdzie miotła? - Na zewnątrz.
Hej, posłuchaj.
Zeszłej nocy, ten szewc Unokichi włóczył się po ulicy,
gadając głupstwa. Zrobiło się zbiegowisko.
Musiałem go zamknąć.
Niemożliwy człowiek.
Co się dzieje z Sutekichi?
Nic.
Nic?
Słyszałem plotki.
Jakie?
Nie zgrywaj głupiego.
Po co miałbym to robić?
Mniejsza.
Ale ludzie lubią plotkować.
„Sutekichi i Osugi to, tamto i siamto”.
I że jestem z nią spokrewniony, więc to, tamto i siamto.
Jestem spokrewniony, ale tylko jako wujek.
Nie jestem jej ojcem.
Daj spokój.
Dlaczego nie weźmiesz się za Otaki?
Ja i Otaki?
Nie zgrywaj głupiego. Tak niesie plotka.
Biedactwo. Tylko skóra i kości.
Gdzie śpisz?
Bardzo ci dziękuję, dziadku.
Co ty sobie myślałaś, żeby samej wychodzić?
Wyrzucili mnie.
Kto?
Co się dzieje?
Shimazo, chodź tu! Osugi bije Okayo!
Co się stało? Przestańcie!
O rety.
Biedna ta Okayo.
Są siostrami. Nie do wiary.
Obie są dobrze odżywione.
Najadają się do syta.
Dziadku...
Tak?
Jesteś dobrym człowiekiem. Naprawdę dobrym.
Jestem tylko kamykiem na brzegu rzeki.
Płynąłem z prądem tak długo, że teraz jestem gładki.
Głupek!
- Przeklęty głupek! - Do diabła z tym wszystkim!
Niech to wszystko diabli wezmą!
Przeklęty głupek!
Niech to wszystko diabli!
Za pieniądze kupisz sobie miejsce w piekle!
I łaskę Buddy!
Ten gamoń jest spłukany!
Niech spadnie deszcz monet!
Bije mnie bez powodu.
Traktuje mnie jak zwierzę.
Proszę pani, proszę nie narzekać.
Szach-mat.
Ale to prawda. Nigdy nie najadłam się do syta.
Smutny mój los.
Wiele pani wycierpiała.
A masz!
Co ty na to?
Gra skończona.
Możecie skończyć. Nie będę wam tego wypominał.
- Spadaj, kotlarzu! - Wchodzę. Kolejna runda.
Wchodzę.
Dziadku.
Czy na tamtym świecie będzie tak samo?
Oczywiście, że nie.
Będąc tam, w końcu odpoczniesz.
Wytrzymaj jeszcze.
Za pieniądze kupisz sobie miejsce w piekle!
Masz kartę w rękawie!
Co?
Zły ruch, bogaczu.
Widziałem! Oszukujesz! Rezygnuję!
Straciłeś ledwie 100 miedziaków, a krzyczysz, jakbyś stracił majątek.
Też mi bogacz!
Graj uczciwie!
Bo co?
Bo...
- No co? - Nie wiem.
Pierwsze słyszę.
Ochłoń, bogaczu.
Pomyśl.
Gdyby grali uczciwie, zginęliby w ciągu trzech dni.
Nie moja sprawa!
Zapomnij. Chodźmy się napić.
Za pieniądze kupisz sobie miejsce w piekle!
Przejrzał cię.
Co za upokorzenie.
Nie masz naturalnego daru.
- Znów przegrałeś. - Zaraz zbije ci skoczka.
Zamknij się i zjeżdżaj.
Ugrałem 105 miedziaków.
Pięć jest moje.
Chociaż nie wystarczą one na przekroczenie Styksu.
Chodźmy się napić.
Dziadku. Idziesz z nami?
Zobaczymy, ile potrafisz wypić.
Aż zrobię się czerwony.
No chodź.
Uraczyłbym cię wspaniałym, elokwentnym wierszem.
Zwrotkami, które ukoiłyby twoją skurczoną duszę.
Chodź, aktorzyno.
Już idę. Dogonię was.
Posłuchaj. Opowiem ci jeden.
Szach-mat.
Twój ruch?
Skoczek.
Skoczek. Za późno.
Nie pamiętam.
Słuchaj, dziadku.
Zanim moje organki struł alkohol,
miałem wspaniałą pamięć.
Ale spójrz na mnie teraz.
Kurtyna opadła.
Tak.
Gdy intonowałem swoje kwestie, publika była zachwycona.
Wręcz szalała.
Nie zrozumiesz, ale to było uczucie, jakbym miał tysiąc srebrnych monet!
Przybierałeś pozę, a wtedy...
Nic nie pamiętam.
Ani słowa. Choć to była moja ulubiona część.
To straszne.
To źle, gdy nie pamięta się swoich ulubionych rzeczy.
Bo one są podstawą naszego życia.
Swoją „podstawę życia” zapiłem.
- Jestem beznadziejny. - Nie poddawaj się.
Może spróbujesz sobie pomóc?
Jest takie miejsce, gdzie leczą twoją chorobę.
I to za darmo.
Nie chciałbyś się tam zgłosić?
Gdzie?
Gdzie to jest?
To świątynia.
Jak się nazywała?
Niedługo sobie przypomnę.
Chodzi o to, że musisz zdecydować się na leczenie.
Zacznij od odstawienia alkoholu,
a potem, gdy już się wyleczysz,
wejdziesz na nową drogę życia.
Nową drogę życia?
Rozumiem.
Dobrze.
Brzmi dobrze.
Ale zastanawiam się, czy dam radę.
Na pewno dasz.
Wszystko dasz radę, gdy jesteś zdecydowany.
Jesteś prawdziwą zagadką, co nie, dziadku?
Dziadku.
Tak?
Czy możesz ze mną porozmawiać?
Ależ oczywiście.
Czy chcesz...
Nie.
Z pani męża to jest typ.
Moja żona miała kochanka, świetnie grał w szachy.
Dziadku.
Opowiedz mi coś, proszę.
Czuję się samotna i smutna.
Wiem. Często tak się czujemy tuż przed śmiercią.
Niech się pani uspokoi.
Proszę myśleć o przyszłości.
Innymi słowy, cały ból zniknie wraz ze śmiercią.
Wszystko będzie dobrze.
Tamten świat da pani schronienie przed tym.
Naprawdę, dziadku?
Nie mam powodów, by kłamać.
Gdy pani umrze i odejdzie na tamten świat,
spotka pani Buddę.
Budda spojrzy na panią
oczami pełnymi miłosierdzia.
Co ty wiesz o tamtym świecie?
Wiem całkiem sporo, szefie.
Jeszcze nie jestem niczyim szefem.
Szach i szach-mat.
Dziadku.
Chciałabym naprawdę odpocząć i uciec od mojego cierpienia.
Tak będzie.
Więc proszę się nie martwić i czekać na wybawienie.
Ale może ja...
Może mi się polepszy.
I co pani po tym?
Chce pani przedłużyć swoje cierpienie?
Ja tylko chcę pożyć jeszcze trochę.
Troszeczkę dłużej.
Skoro na tamtym świecie nie ma cierpienia,
to chcę zostać na tym świecie trochę dłużej.
Na tamtym świecie cierpienie znika,
dlatego...
Powiedzmy, że nie ma tam cierpienia.
Ale co, jeśli jest?
Kto tak krzyczy?
Ja.
- Jakiś problem? - Dobrze cię słyszymy.
Co, tłuściochu?
Przestań.
Dajmy jej odpocząć.
Niewiele czasu jej pozostało.
Nie dręcz jej.
Skoro prosisz, nie będę się bił.
Dziadku, ale niezły z ciebie typ, co nie?
Zręczny kłamca i niezły bajarz.
Kontynuuj dobrą robotę.
Kłamstwa zawsze przewyższają prawdę.
Żona kotlarza naprawdę wykituje?
Pożegnaj się z jej kaszleniem.
Zabieram ci pionek.
Szlag.
Hej, Shimazo.
Jak się do mnie zwracasz?
W porządku, żmijo.
To znaczy, mój panie. Jak się czuje Okayo?
- Wciąż zbyt słaba, by wstać? - Po co ci to wiedzieć?
Nie bądź taki. Powiedz.
Osugi mocno jej dołożyła?
Nie twój interes.
Kim ty niby jesteś dla Okayo?
Jestem osobą, której jedno słowo sprawi, że stąd odejdzie.
Co takiego?
Mówisz, że jesteś Okayo?
Ty złodzieju!
Tak, jestem złodziejem.
Jedynym, którego nigdy nie złapiesz.
No dobra. Dorwę cię...
Kiedyś.
Złap mnie, jeśli potrafisz.
Ale jeśli złapiesz, to koniec waszych relacji.
Myślisz, że będę milczał przed sędzią?
Nie rozśmieszaj mnie.
Sędzia zapyta mnie, „Kto zachęcał cię do kradzieży?”
„Właściciel budynku Rokubei i jego żona Osugi”.
„Kto był twoim paserem?”
„Właściciel budynku Rokubei i jego żona Osugi”.
Kto by uwierzył w takie kłamstwa?
Każdy. To prawda.
- Ciebie też pociągnę na dno. - Zrobiłem ci coś złego?
- A dobrego? - Słuszna uwaga.
Jeśli nie uczyniłeś nic dobrego, to samo w sobie jest krzywdą.
Co ty...
Sutekichi i ja jesteśmy starymi kumplami.
Nie wtrącaj się.
Ty draniu.
O rety, rety. Wiedziecie tu ciekawy żywot.
Weź się w garść.
Doniesie Osugi.
No i?
Masz tupet. Zawsze go miałeś.
Młodzieńcze, będę powściągał język.
Czas, żebyś znalazł stąd jakieś wyjście.
Dokąd?
To bez różnicy.
Nigdzie nie będzie gorzej niż tutaj.
Mógłbyś ruszyć do Osaki.
Hokkaido też nie jest złe.
Dziadku.
Po co opowiadasz te bajki?
Nie zwiedziesz mnie.
Mówisz, że wszędzie jest lepiej. Kłamstwo.
No dobrze.
To może sam się przekonasz, czy to prawda czy też nie?
Ale posłuchaj.
Kto powiedział, że kłamstwo zawsze jest złe?
Albo że prawda zawsze dobra?
Jesteś głupi, by poświęcać kark dla prawdy.
O czym ty mówisz?
Milcz. Zaraz wszystko wyjaśni.
Stary pryku, czy Budda jest prawdziwy?
Śmieszy cię to?
Prawdziwy czy nie?
Prawdziwy dla tych, którzy tego chcą.
Co?
Nadchodzi. Nie chcę się w to mieszać.
Proszę dać jej spokój.
Jeszcze żyje?
Muszę porozmawiać z Sutekichi.
Mam wyjść?
Wyjdę.
Chodź, Sutekichi.
Chodź tu.
Zapomnij.
Co cię ugryzło? Czemu jesteś zdenerwowany?
Nie chcę z tobą gadać.
Mnie też nie chcesz?
Tak.
Dobra, o co chodzi? Czego chcesz?
Za późno.
Nie będę błagać o twoją miłość.
Poza tym dziękuję, że wyjawiłeś mi prawdę.
Co?
Powiedziałeś, że mnie nie chcesz.
A może tylko się droczyłeś?
Co?
Zapomniałeś już moją twarz?
Jesteś piękna.
Ale nigdy cię nie kochałem.
Mimo iż byliśmy ze sobą.
No i?
To wszystko.
Odejdź.
Masz kogoś innego?
A jeśli mam? Pozwoliłabyś nam być razem?
To zależy od ciebie.
Co się stało, to się nie odstanie.
Ale posłuchaj.
Upokorzyłeś mnie.
Powiedziałeś, że mnie kochasz.
Ale mniejsza.
Chcesz się rozstać, w porządku.
Dobrze. Między nami skończone.
Nie tak szybko.
Po tym, co razem przeżyliśmy,
liczyłam na jedną rzecz.
Na co?
Modliłam się, byś ocalił mnie od tego życia.
Wykradł od mojego męża i wujka.
Wykraść?
Potrafisz zadbać o siebie. Czemu nie uciekniesz?
Cóż, kobiety są kobietami.
Nam jest trudniej niż mężczyznom.
Sutekichi.
Ubijmy interes.
Jaki?
Szalejesz za Okayo, prawda?
Wiem o tym.
To dlatego ją pobiłaś.
- Tylko spróbuj ponownie! - Czekaj.
Nie myśl o niej i słuchaj mnie.
Możesz ją mieć, jeśli chcesz,
możesz z nią być.
Ale w zamian chcę twojej pomocy.
Zrób coś z moim mężem.
Wszystko uknułaś.
Twój mąż martwy, ja wygnany,
- a ty wolna jak ptak. - Czemu mieliby cię wygnać?
Nie zawaliłbyś tego.
To dla dobra Okayo.
Przy mnie będzie posiniaczona.
Ty suko!
Posłuchaj.
Mnie też nie jest łatwo.
Jej widok przypomina mi, że cię wykradła i...
- Nic na to nie poradzę. - Masz tupet, wiedźmo!
Ucisz się.
Mówię ci, jak jest.
Mój mąż żeruje na mnie od czterech lat.
I też ma oko na Okayo.
Pomyśl tylko.
On nie zasługuje na twoją litość.
Zabijanie kleszczy i wszy nie jest morderstwem.
Na wszystko masz wyjaśnienie.
Nie wyraziłam się jasno?
- Nawet idiota by pojął. - Nasłuchałem się! Zjeżdżaj!
Sugeruję, byś to przemyślał.
Co ty robisz? Skradasz się niczym kot.
Jesteście tylko we dwoje?
Miło i przyjemnie.
Wiedziałem.
Suko!
Dziwko!
Przepraszam. W moim wieku...
Ty bezwstydna latawico!
Wyjdź stąd. Już.
Wynoś się!
Sam powinieneś się wynieść.
Wyjdź. Wyjdź.
Nie rozśmieszaj mnie. Nie będziesz mi rozkazywał.
Kto tam?
Ach, to ty.
Tylko ja.
Co tam robiłeś?
- Złamałem jakąś zasadę? - Myślałem, że wyszedłeś.
Na zewnątrz jest zimno. Dla starców to pewna śmierć.
Wszystko słyszałeś?
Cóż, głuchy nie jestem.
Jesteś szczęśliwcem.
Dlaczego?
Nie uważasz, że ziewnąłem w odpowiedniej chwili?
Było blisko.
Jeszcze chwila i byś go udusił.
Tak.
Zrobiłbym to.
Tak po prostu.
Krótka chwila i po wszystkim.
Wiesz to z doświadczenia.
Posłuchaj mnie uważnie.
To też
jest przez kobietę.
Miałem ich wiele w swoim życiu.
Jedna dziewczyna to jeden włos, który wypadł mi z głowy.
Przy okazji, trzymaj się od niej z dala.
Biorąc pod uwagę stan jej męża,
trudno nazwać ją damą w opałach.
Dziadku.
Słuchaj, starzy ludzie posiadają ogromną wiedzę.
Milcz i posłuchaj.
Jeśli kogoś kochasz,
weź tę osobę za rękę i uciekajcie stąd jak najszybciej.
Ale czemu się mną przejmujesz?
Racja. Czas zajrzeć do chorej.
Umarła?
W końcu.
Gdzie jej mąż?
Pewnikiem sączy samogon.
Przekażę mu.
Pójdę z tobą.
Wolę nie zostawać z trupem.
- Boisz się? - Nie lubię tych spraw.
Dziadku! Przypomniałem sobie.
Chcesz posłuchać?
„Światło księżyca oświetla to ognisko,
nad którym pieczemy rybę otoczeni wiosenną mgłą,
odurzeni chłodną bryzą.
Niesiony z zadowoleniem,
niczym samotny czujny kruk
wracający do domu, wzdłuż brzegu rzeki
krople rosy na wiosłach wieszczą bogactwo.
Setki srebrnych monet, niespodziewany skarb.
Jestem uradowany.
Doprawdy, czy to wiosenna noc?
Lepsza rzeka niż zachodnie morza.
Skończona dziwka ma więcej pieniędzy.
W przeciwieństwie do miedziaków,
srebrne monety owinięte są w materiał.
Cóż za fortuna w tę wczesną wiosnę”.
Jesteś pijany.
Okayo.
Gdzie jest staruszek?
Pusto tutaj.
Odchodzę stąd.
Odejdę na wiosnę.
Gdzie?
Odnajdę tę świątynię, gdzie leczą z pijaństwa.
Na szczycie jakiejś góry, gdzie zawsze świeci słońce.
To wspaniała świątynia.
Tam
oczyszczę swoje organki z zatrucia alkoholem.
A potem rozpocznę całkiem nowe życie.
Ona nie żyje.
Niemożliwe.
Naprawdę. Sam sprawdź.
Co?
Żona kotlarza nie żyje.
No to możemy pożegnać jej kaszel.
Trzeba zawiadomić Tomekichi. W końcu był jej mężem.
Ja tak samo skończę. Umęczona.
Co tam mamroczesz?
Miej oko na Sutekichi. On chce...
Jeśli ktoś chce mnie zabić, wolałabym, by to był on.
Jak chcesz.
Będzie jej lepiej po śmierci.
Żal mi jej.
Nie użalaj się nad nią.
Ja też niedługo wykituję. Tak jak ty.
I to wszystko.
Powiedz...
Słyszałem.
Oby trafiła do raju, skoro postanowiła umrzeć.
Zabierzmy ją stąd.
Boisz się, że zacznie śmierdzieć?
Bez obaw. I tak była cała wyschnięta.
Jak możesz tak mówić o zmarłej?
Nie masz współczucia?
Nie denerwuj się.
Nikt tutaj nie ma czasu, by współczuć samemu sobie.
Trzeba poinformować sędziego.
Racja.
Pośpieszcie się, bo jeszcze pomyślą, że zatłukliśmy ją na śmierć.
Muszę opłacić pochówek,
- a mam tylko 40 miedziaków. - Wszyscy się dołożymy.
Dziesięć miedziaków tu, pięć tam. Ile tylko się da.
Będzie mnie nawiedzać w snach.
Jeśli znów zobaczę znajome zwłoki...
Boję się sama wrócić do domu.
Jest ciemno.
Umarli cię nie skrzywdzą. Lepiej obawiaj się żywych.
Dziadku, odprowadzisz mnie?
Dobrze, dziecko.
Co ja mam zrobić?
Spać.
I wtedy powiedziałam,
„Jestem wdzięczna, że opiekujesz się moją żałosną osobą,
ale Bóg mnie pokarze za mój nadmiernie dobry los”.
Zważywszy na moje nieczyste ciało.
Wiesz, co odpowiedział?
„Może i masz nieczyste ciało,
ale mając czystego ducha, jesteś niczym dziewica”.
Niezła mi dziewica.
Przestań. Jak nie chcesz, to nie słuchaj.
Nie psuj mile mijającego czasu.
Co było dalej?
Powiedział, że jeśli jego rodzice nie zaakceptują naszego związku,
umrzemy razem.
Powiedział, „Nie przeżyję bez ciebie ani chwili”.
A ja odparłam,
„Ginjiro-san...”
Ostatnio mówiłaś, że nazywał się Inosuke.
Zamknij się! Zamknij się, pijaczyno!
Co ty możesz wiedzieć o prawdziwej miłości?
Kiedyś wiedziałam, co to znaczy!
Nie dręcz jej.
Postaw się na jej miejscu, gdy opowiada.
Dlaczego nam o tym mówi?
Musisz to zrozumieć.
Daj pięć miedziaków, a posłucham.
10 za dwóch.
Na co czekasz?
Opowiadaj.
Zignoruj ich.
Już nie mogę.
Nikt nie bierze mnie poważnie. Jestem pośmiewiskiem.
A więc
tak mu odparłam,
„Poświęcenie swojego życia dla kogoś tak prostego jak ja,
byłoby niepojęte.
Najlepiej o mnie zapomnij.
Chętnie umrę sama za twoje dobre intencje”.
Jestem...
Biedactwo.
Śmiało. Wypłacz się.
Żałosne przedstawienie!
Dziadku, tylko nie mów, że jej uwierzyłeś.
- Jesteście wredni. Przestańcie. - Szlag!
Siostro.
Dobrze wiem, że to, co mówisz, jest prawdą.
Zgadza się. To nie kłamstwo, do diabła!
Ja to wiem. Było jak mówisz.
Oni po prostu zazdroszczą.
Zielenieją z zawiści, więc kpią z ciebie.
Chodźmy tam i opowiesz mi swoją historię.
Dziadku, ja...
Przysięgam.
To naprawdę się zdarzyło.
Ale oni...
Wiem. Wiem.
Co się później stało z tym mężczyzną?
Rety, jaka beznadzieja.
Ale dlaczego wygaduje takie kłamstwa?
Ja też sobie wiele wyobrażam,
pragnąc, by to się spełniło.
Co takiego?
Co?
Na przykład to,
że może jutro zjawi się ktoś, ktoś dobry.
Tak po prostu.
Jeśli nie, to wydarzy się coś dobrego.
Myślę o takich rzeczach i czekam.
Ja czekam na cokolwiek.
W moim życiu wydarzyło się już wystarczająco dobrego.
Ale ostatnio mam myśli, że mogłabym paść i umrzeć.
Często to sobie wyobrażam.
Czuję się przez to samotna.
Pewnie ci ciężko z taką siostrą, co?
A kto ma lekko?
Tutaj każdy cierpi.
Nie każdy, kłamczucho!
Wiele osób wokół nas wiedzie dobre życie.
Czemu tak się uniosłeś?
Mój panie, dlaczego ją sprowokowałeś?
Wypłakiwanie się to jej jedyna przyjemność.
Mam dość jej bajdurzenia.
Niedobrze się robi.
Gdzie ją zostawiłeś?
W tawernie.
Może pójdę się z nią pogodzić?
Posłuchaj. Powściągaj język
i pociesz ją.
Uroczy z ciebie staruszek.
Uroczy?
Bzdury.
Na to się nie nabiorę.
Ja zawsze mówię prawdę, bez upiększeń.
Czystą prawdę! Chcecie posłuchać?
Nie mam pieniędzy, pracy, ani dokąd pójść!
Wkrótce kopnę w kalendarz. Na co komu czysta prawda?
Kompletnie mu odbiło.
Uspokój się i posłuchaj.
Milcz!
Wypchaj się swoimi kłamstwami i jego prawdą!
Nie zniosę tego!
Do diabła!
Nieźle mu odbiło.
Musimy jeszcze nad nim popracować.
A ten co?
Co się stało kotlarzowi?
Torturuje sam siebie.
„Wciąż jestem rzemieślnikiem!”
Arogant!
Okayo,
oba demony wyszły?
- Modlą się w świątyni. - Dobre sobie.
Myślą, że ich żałosna ofiara
zapewni im bilet do raju.
Nie bądź taki okrutny.
To całkiem urocze.
Przynajmniej mają sumienie.
Słuchajcie, przy okazji,
czas, bym się z wami pożegnał.
Dokąd zmierzasz?
Nie wiem, w tym cały sens.
Musi istnieć jakieś wspaniałe miejsce.
Wszyscy go szukamy.
Jak myślisz?
Znajdziesz je?
Nie da się go odnaleźć.
Jeśli tylko wierzysz, że je znajdziesz, trafisz tam.
Chciałabym, aby to była prawda.
Posłuchaj, Okayo.
Jeszcze raz, przy dziadku.
Proszę cię. Ucieknijmy stąd.
I gdzie pójdziemy? Do więzienia?
Ile razy mam ci powtarzać? Skończyłem z kradzieżami.
Masz moje słowo.
Zostawię to za sobą i podejmę pracę. Proszę, Okayo.
Wiem, że to złe życie.
Tyle tylko,
że tak wielu przestępców żyło na wysokim poziomie.
To był mój pretekst.
Nic więcej, tylko pretekst. Ale już go nie kupuję.
Stanęło mi to ością w gardle.
Jednak niczego nie żałuję.
Inaczej już dawno bym nie żył.
Ale wiesz...
Nie mogę porzucić myśli, że tak nie da się żyć.
Muszę zacząć lepsze życie.
To prawda, młodzieńcze.
Okayo, wyjedźmy i poszukajmy go razem.
Dlaczego go nie wesprzesz?
Lepiej szukać tego wspólnie niż w pojedynkę.
Ale wiesz...
Nie potrafię ufać innym ludziom.
Czemu?
Mówię poważnie.
Poza tym, czemu miałabym iść z tobą?
Nie potrafię powiedzieć, czy cię kocham czy nienawidzę.
Nauczysz się mnie kochać. To będzie darmowa lekcja.
Zgódź się.
Wszystko się ułoży.
Chodzi o to, że szaleję za tobą.
Nie martw się.
A co z moją siostrą?
Z nią? Ona może...
Nie przejmuj się nią, młoda damo.
Gdy skończy się ryż, zostaje jęczmień.
Gdy kończy się jęczmień, zostaje proso.
Wszedłem na przegniłą kładkę.
Zgódź się. To człowiek, który potrzebuje wsparcia.
Jesteś silną kobietą. Taką, jakiej potrzebuje.
Rozumiesz?
Pomyśl tylko.
Jeśli tutaj zostaniesz, co z tobą będzie?
Możesz być twarda jak głaz, ale z twoją siostrą i jej mężem...
Nie musisz mi tego mówić.
Wiem, że oni mnie zniszczą.
Nie pozwolę na to.
Wolałbym cię zabić, niż widzieć, że tak kończysz.
Posłuchaj siebie. Jeszcze się nie pobraliśmy, a już chcesz mnie zabić.
Nie mów tak, Okayo. Nie rozumiesz?
Sutekichi, jeśli będziesz mnie źle traktował,
to po prostu umrę.
Wy dwoje.
Kiedy się pobieracie?
Nie bój się.
Nikt ciebie palcem nie dotknie.
Spokojnie, Okayo.
On cię nigdy nie skrzywdzi.
Ale też i nie zabawi.
Już ja go znam.
Boże, co za kobieta. Prawdziwa żmija.
On tylko potrafi czarować.
Okayo.
Co tutaj robisz?
Znowu oczerniasz rodzinę?
Nie zagotowałaś wody, bezużyteczna jesteś.
Miałeś wrócić wieczorem.
Nie twoja sprawa, kiedy wracam.
Nie idź, Okayo. Zignoruj go!
Dość tego! Robicie z niej niewolnicę!
Ale posłuchajcie, ta kobieta jest teraz moja.
A to ci nowość. Kiedy dokonałeś zakupu?
Ile kosztowała?
Uciekaj stąd.
Jeszcze ci pokażę!
Ale się boję.
Nie widzisz?
Ona się z tobą drażni.
Prowokuje cię.
Nie do wiary. Nie łyknę przynęty.
I wzajemnie.
Szlag!
Posłuchaj. Możesz na to liczyć.
Urządzę wielkie wesele!
Wielkie wesele? Dobre sobie.
Draniu!
Przy okazji, dziadku, co ty myślisz?
O czym?
Spodobało ci się życie tutaj?
Nie wiem. Myślę, że nadszedł czas.
Na co?
Czas, aby zbierać manatki.
Może chcesz zbiec?
A to ci dopiero słowo.
Przejrzałem cię.
Nosisz łachy pielgrzyma,
ale przebiegły z ciebie lis. Co ty na to?
Ale nie jestem takim śliskim draniem, jak ty.
Masz tupet.
Wujek mojej żony jest stróżem prawa.
Zjeżdżaj stąd nim będzie za późno.
Nie myślisz, że dla ciebie już jest za późno?
Co?
Nawet najgorszy łajdak ma kogoś, kto go kocha.
Ale jeśli straci tę osobę,
jest martwy jak zimny trup.
Już odchodzisz?
Już pora.
To dobrze.
Na odejście zawsze jest dobra pora.
Dobrze to pamiętam.
Nie siedzę w więzieniu, bo wychodzę, gdy jest moja pora.
Moja żona zakochała się w moim praktykancie.
Był dobry w szachy, ale w bitce jeszcze lepszy.
Złapał mnie za włosy i nie mogłem się zamachnąć.
Byłem tak wkurzony, że aż chciałem zabić swoją żonę, ale zmądrzałem
i uciekłem.
Dobre posunięcie.
Nie chciałem zostawiać sklepu,
ale i tak bym go przepił.
No i nie znosiłem pracować.
Tak czy inaczej, skończyłbym jak teraz.
Nie bądź głupi. Większych kłamstw nie słyszałem.
Staruchu, jakimi bzdurami nakarmiłeś ten wrak człowieka?
Bzdurami?
Dziadku, powiedz mu, dobrze?
O tej świątyni.
Do której się udam.
Pracowałem dzisiaj.
Pchałem wóz.
Stałem u zbocza wzgórza
i nic nie wypiłem.
Co?
Spójrz. Mam 13 miedziaków.
Daj to.
Przepić to za ciebie? Czy przegrać w karty?
Idź do diabła! To na podróż.
Posłuchaj.
Czemu wyśmiewasz się z jego postanowienia?
„Błogosławiony ostatni uchodźca w czasach zwątpienia”.
„Wiara znajdzie chwałę nawet w rybim ogonie”.
Chwalmy Buddę.
Przegrałem.
Wyczyścili mnie do cna.
Słuchaj, dziadku. Świat jest niesamowity.
Okazało się, że jest na nim większy kanciarz niż ja.
Jesteś optymistą. Cecha przyzwoitego człowieka.
Za młodu byłem kimś.
Kumple mnie podziwiali.
A co się zmieniło?
Wścibski jesteś.
Co cię to obchodzi?
Chodzi o to, że zbiłeś mnie z tropu.
Jesteś dobrym i mądrym człowiekiem. Co poszło nie tak?
Więzienie.
4 lata, 7 miesięcy.
Po wypuszczeniu, nie miałem dokąd pójść.
Rety. Dlaczego cię aresztowano?
Był taki jeden palant...
- Zabiłeś go? - Znalazł mi się pod ręką tasak.
Poszło o kobietę?
To nie tak.
Ale mniej więcej. To było 10 lat temu.
Nie chcesz brać świata na poważnie.
Całkowite jego przeciwieństwo.
Z czasem się z tym oswoi.
Wdowcze, coś taki przybity?
Zastanawiam się, co robić.
Sprzedałem swoje narzędzia, by opłacić pochówek.
Mogę ci poradzić? Nic nie rób.
Daj się ponieść światu.
Gdybym tylko potrafił.
Ale nigdy bym nie mógł zachować się tak haniebnie.
A siedzenie jak tchórz nie jest haniebne?
Skończ już gadać.
To Okayo.
Coś się stało.
Co ja takiego zrobiłam?
Ty niewdzięczna pijawko!
Zostaw. Sama to zrobię.
Co tam się dzieje?
- Znajdź Sutekichi. - Już idę.
Wybacz mi, siostro.
Zakneblowali ją.
Dziadku, będziemy świadkami.
Nic z tego.
Co jest?
Dosyć tego.
To moja siostra. Wyjdź!
Wariatko!
Precz!
- Co się dzieje? - Przytrzymaj go.
Palant.
- Ty też? - Zamknij się, palancie!
Przestań, suko!
To mój dom.
Unokichi, jak śmiesz?
Wiedźmo!
- Co za suka! - Niech was szlag!
Dosyć! Jesteś żałosna!
Zabiję ją!
Było świetnie. W całym tym chaosie
zdołałem mu przywalić.
Shimazo, aresztuj go. Zaatakował mnie.
Sam bym go walnął, gdybym mógł.
Stój!
Hej, ty!
- Gdzie Okayo? - Tutaj.
Co się stało?
Shimazo, aresztuj go. To on.
- Co jest? - Pomóżcie.
To złodziej i bałamut.
Chciał wykraść moją szwagierkę.
Nic ci nie jest? Co się stało?
Rzuciła w nią gorącym czajnikiem.
Biedactwo.
Zabierz mnie stąd.
Chodźcie tutaj! Patrzcie!
Nie żyje. Zamordowany.
Sutekichi, stary nie żyje.
Przynieś opatrunki. Szybko!
Słuchaj, stary nie żyje.
Sutekichi, patrz. Zabiłeś go.
Wszyscy widzieli, jak to zrobiłeś.
Morderca!
Zadowolona? Nie żyje.
Tego chciałaś.
Jesteś następna!
Za późno na żal.
Miłego pobytu w więzieniu!
Shimazo, szybko, aresztuj go!
Mam twoją pałkę.
Sutekichi.
Nie tylko ty go pobiłeś.
Ja też mu przyłożyłem.
Ja trzy razy. I tak był jedną stopą w grobie. To bez różnicy.
Nie dbam, co ze mną będzie.
Ale nie pozwolę, by uszło to suce na sucho!
Pociągnę cię na dno! Wyszło jak chciała.
Prowokowała mnie, bym zabił jej męża.
- Oszczerstwa. - To prawda.
Zmusiłaś mnie do zabójstwa, byśmy oboje dostali, co chcemy.
Teraz rozumiem! Ty!
Nie obchodzę cię!
Byliście w zmowie.
Chcieliście pozbyć się nas, by żyć długo i szczęśliwie!
Jak możesz tak mówić?
Teraz wszystko rozumiem!
Słuchajcie wszyscy. On i moja siostra są w zmowie.
Wszystko ukartowali.
Pozbyć się męża i usunąć mnie z drogi!
Ty!
Okayo, jak możesz?
- Szokujące wieści. - Kłamie. Dlaczego ona tak kłamie?
Widzieliście wszystko. Sam go zabił.
Zrobili to razem! Razem!
Czas rzucić karty na stół. Dobrze to rozegraj.
Inaczej wszystko stracisz.
W każdym razie masz problem.
Okayo, nie mówisz poważnie.
Ja i ta suka? Nie myślisz...
- Nie będę cię słuchała! - Uspokój się. Pomyśl.
To on jest winny. Ten złodziej Sutekichi.
Zabił mojego męża. Zamordował go.
Widziałam to na własne oczy. Wszyscy widzieli.
Moja siostra i on zabili go razem.
Niech mnie pan wysłucha.
Moja siostra omamiła go i razem...
Zrobili to razem. Proszę!
Szybko! Niech pan ich aresztuje!
A potem mnie!
Jak tak pomyśleć, to staruszek zwinął się w tym chaosie.
„Lepiej się nie mieszać.
Zniknąć niczym fala”.
„Każdy ma swoją słabość”.
Ale on był strasznie uroczy.
A ty jesteś ludzkim ścierwem.
Prawda.
Miał styl.
Osen wierzyła mu na słowo.
Tak, wierzyłam mu.
Ten dziadek wszystko wiedział.
Potrafił ocenić charakter.
Stary borsuk znał się na rzeczy.
Potrafił współczuć.
Ale wy tylko myślicie, jak zdeptać innych.
To też forma współczucia.
Możesz sobie deptać pszenicę.
Dziadek miał was dość i uciekł!
Co ja tu robię,
siedząc z wami?
Odchodzę. Obojętnie dokąd.
Byle nie być tutaj.
Zabierz aktorzynę.
Idzie w tym samym kierunku.
Dobrze wiem, gdzie zmierzam.
Do świątyni na szczycie jakiejś góry.
Znowu te jego „organki”.
Tak.
Wyleczę moje zatrute organki.
I to za darmo. Zobaczycie.
Wiedza bywa niebezpieczna.
Stary powiedział pełno kłamstw.
A, do diabła! Stary nigdy nie istniał!
Zamknij się! Nie jęcz!
Spadaj!
Mogę sobie jęczeć, jeśli chcę!
Jęczysz ku uciesze serca!
Jej już nie pomożesz.
Stary zabawił się kosztem was wszystkich.
Staruch.
Powtarzał, że istnieje jakieś wspaniałe miejsce.
Ale nie powiedział gdzie.
- Naciągacz. - Kłamca!
- Sam jesteś naciągacz! - Kim on był, do diabła?
To prawda, że kłamał.
Ale z żalu do tych, co są poza nadzieją.
Niektórzy ludzie na tym świecie muszą podpierać się kłamstwami.
Staruch o tym wiedział.
To wszystko.
Napijemy się?
Ale ten staruch mówił przedziwne rzeczy.
Przysiądź u stóp Buddy
„Posłuchaj uważnie.
Musisz szanować ludzi, obojętnie, kim są.
Bo nie możemy wiedzieć,
tak naprawdę,
co robią na tym świecie lub co osiągną.
Pojęcia nie mamy.
Może być tak, że ta osoba
urodziła się,
by zrobić dla nas coś wielkiego, i dla świata.
Racja?”
Słuszna uwaga.
Trudno ocenić ludzi.
Na przykład ja, zrodzony w starym rodzie służących szoguna
- na tamtym świecie... - Kłamca!
Co?
Niezła mi rodzinka!
Szlag by cię! Naszym herbem był żuraw w okręgu,
a herb zdobiły...
Bzdury.
Szlag!
Za zasłonami zdobionymi tym herbem stało pięć koni...
Brednie.
Zaraz cię zatłukę!
Gdybyś naprawdę był samurajem, powiedziałbyś, „potnę”.
Zdradziły cię twoje słowa.
Trzeba jej przyznać rację.
Zwracasz się przeciwko mnie?
Nie bierzesz mnie poważnie?
Posłuchajcie!
Ja nie kłamię.
Przysięgam...
Milcz. Teraz rozumiesz?
Miłe uczucie, gdy nikt ci nie wierzy?
Jak śmiesz? Jak śmiesz mieszać mnie w swoje gierki?
Mam dowody. Dokumenty.
Wyrzuć te papiery.
I zapomnij o swoich koniach.
Gdzie byś na nich pojechał?
Ale ta suka...
Osen.
Jakieś wieści o Okayo?
Nie.
Nic od czasu jej uniewinnienia.
Znikła bez śladu.
Ciekawe, która pociągnie którą na dno?
Osugi wygra. Ma przewagę.
Wygnają Sutekichi.
To była walka. Nie osądzą go tak ostro.
Szlag!
Wy dupki!
Co jest?
Chciałabym, by każdego z was wygnano!
- O co ci chodzi? - Dlaczego wy wszyscy...
Nie zniosę tego!
Idę się zabić!
Żegnaj.
Daj spokój.
Ona się nie zabije.
Dałbym jej nauczkę.
Straszne maniery, nawet jak na dziwkę.
Skończone.
Przy okazji, gdzie Unokichi?
Napij się.
Dziękuję.
Chyba w końcu ochłonąłeś.
Można powiedzieć.
- Znowu zaczyna! - Daj mu spokój.
Mam dziś dobry humor.
Jestem jak ten staruszek.
Nie, kiedy się napijesz jesteś uprzejmy.
Ale ja...
Gdy piję, czasami jestem przerażony.
Przechodzą mnie dreszcze.
Gdy myślę o tym, co przede mną...
Nie bądź śmieszny.
Co będzie, to będzie.
Ciekawe, co robi Osen.
Prawdę mówiąc, dzięki niej się najadam.
Tsugaru.
Za mnie też zmów modlitwę.
Dlaczego?
Zmów za mnie modlitwę.
Sam sobie zmów.
Odchodzę.
Dokąd, głupcze?
Tygrys,
oczywiście, jak wiesz,
nosi pasy, a lew...
Rozumiem! Jesteś dla swojej żony jak płaszcz happi.
Hej, bracie.
Wszędzie cię szukałem. Tawerna za tawerną.
Weź tego kalmara.
Mam pełne ręce.
Odłóż te dzbany, to będziesz miał wolne.
Szefie,
to jest coś.
Ten facet to kopalnia wiedzy.
Jak większość kanciarzy.
Potrzeba wiedzy, by dobrze oszukiwać.
Tak czy inaczej, tygrys to bambus,
bambus to wróbel, piwonia...
Hej, gdzie się wszyscy podziali?
Hej, wyłaźcie!
- Poczęstuję was! - Wyszedłeś i wszystko wydałeś na alkohol.
Milcz. Tak, przepiłem wszystko.
Ludzie lubią wszystko powtarzać.
Wstawać rano, spać w nocy, wstawać rano, spać w nocy.
Do diabła! Chodźcie!
Bracie, lubię częstować ludzi.
Gdybym był bogaty, postawiłbym tawernę, gdzie wszystko byłoby za darmo.
Pij do pełna, jedz do syta, i zacznij nowy rozdział w życiu.
Nędzarze mile widziani.
Gdyby mi się powiodło, oddałbym ci połowę majątku.
Może teraz dasz mi cały?
Całą sakiewkę?
Dobra.
Mam dwie małe srebrne monety,
i raz, dwa, trzy, cztery miedziaki.
Obiecuję, że jutro przegram wszystko w karty.
Zimno tutaj. Mam mokre stopy.
Trzymaj. Zamocz też dziób.
Tylko nie przesadź.
To trucizna. Sake potrafi zatruć.
Nie sądzę, patrząc na ciebie. Pijany jesteś bardziej ludzki.
Naprawiłeś mój bębenek?
Nie wal więcej w niego pałką.
Właśnie. Unokichi, masz moją pałkę.
Przestań.
Nie jesteś już stróżem prawa.
Zostałeś wyrzucony.
Nie jesteś też już wujkiem.
Jesteś tylko mężem kobiety od słodyczy.
Twoje księżniczki. Jedna siedzi, druga odeszła.
Kłamiesz. Okayo po prostu zaginęła.
Co za różnica?
Wujek bez bratanicy to żaden wujek.
Hej! Zostawiłeś mnie.
Napij się.
Napijmy się i śpiewajmy.
W nocy się śpi.
Daj spokój. Dołącz do nas.
- W nocy się śpi. - Nie bądź taki. Skaleczyłeś się?
To nic wielkiego. Zamoczyłem to w wodzie święconej.
Może jej nie stracę.
Przykro mi.
Co byś zrobił, gdybyś ją stracił?
Dla rzemieślników ręce to życie.
Do dna. Co innego można robić?
Tu są wszyscy. Na zewnątrz szaleje burza.
Pada grad.
Jest tu mój mąż?
Szefie.
Znów nosisz moje happi.
- I jesteś pijany. - Nie, to tylko...
On częstował. Poza tym jest zimno.
I pada grad.
Nie gadaj o gradzie.
Wracaj do domu.
Dobry pomysł.
Otaki.
Dlaczego ty zawsze się na nim wyżywasz?
Inaczej się z nim nie da.
Poza tym, słuchaj.
Wyszłam za niego tylko dlatego, że liczyłam na zyski.
I zyskałaś.
Teraz dom gospodarza jest twój. Udało ci się.
Myślałam, że ma jakieś kontakty, mimo iż był stróżem prawa.
Teraz nie ma pracy.
Nie pozwolę, by przepił dom.
Unokichi.
Słyszałam, że znów mnie obgadujesz.
„To wzór kobiecości.
Ma idealne proporcje ciała
do rozumu”.
Nie o to mi chodziło.
Dlaczego rozpowiedziałeś, że biję męża?
Widziałem, jak ciągnęła go pani za włosy.
Więc pomyślałem, że też obrywa.
Diabelny bachorze!
Miałeś udawać, że do tego nie doszło.
Pomyśl jak on się czuje przez takie plotki.
Dlatego pije. Nie widzisz?
- Rozumiesz? - Nie.
Zawsze musisz mieć ostatnie słowo.
Miłej zabawy.
Głupki.
Napijmy się.
- W nocy się śpi. - Ty i tak nie sypiasz.
Pijmy całą noc.
W porządku!
No to chyba się przyłączę.
Nalej mu.
Masz.
Do diabła ze wszystkim!
Szlag! Do diabła ze wszystkim!
Za pieniądze kupisz sobie miejsce w piekle!
I łaskę Buddy!
Ten gamoń jest spłukany!
Niech spadnie deszcz monet!
Ten gamoń jest spłukany!
Niech spadnie deszcz monet!
Słuchajcie!
Chodźcie!
Aktorzyna powiesił się przy urwisku.
A tak dobrze się bawiliśmy. Musiał wszystko zepsuć.
Drań!
KONIEC