- Καλημέρα, Σέβεριν. - Καλημέρα.
- Επιμένεις στα βιβλία σου; - Αρκετά για αυτό το πρωινό.
- Γι' αυτό βρίσκομαι άλλωστε εδώ. - Μα, είπες ότι ήρθες για ξεκούραση.
Πράγματι, το γράψιμο όμως για μένα, δεν είναι απλά μια δουλειά.
Επιπρόσθετα, το βρίσκω και χαλαρωτικό.
Βρίσκω αυτούς τους θεραπευτικούς περίπατους στη λίμνη πιο κουραστικούς.
- Τι ωραία αίσθηση του χιούμορ! - Και το ψάρεμα είναι δουλειά για μένα.
- Υπερβάλλεις. - Κυρία, Χέλγκα.
- Με συγχωρείς, πρέπει να υποδεχθώ την καλεσμένη μου./- Βεβαίως.
- Πως είστε, μις Ντουνίαγ; - Πολύ καλά, ευχαριστώ.
- Να σας ξεναγήσω; - Παρακαλώ.
- Είχατε ευχάριστο ταξίδι; - Ναι, σας ευχαριστώ.
Ελπίζω να σας αρέσει. Είναι μεγάλη η έκταση. Θα απολαύσετε την παραμονή σας.
Μου αρέσει η ησυχία.
Λύκε, έλα εδώ!
Καλό σκυλί!
Δείξε στην μις Ντουνίαγ το δωμάτιο 172.
- Ευχαριστώ. - Θα τα πούμε αργότερα.
- Όμορφη γυναίκα, έτσι; - Την γνωρίζετε;
Μοντέλο, Βάντα βον Ντουνίαγ.
Ίσως να έβλεπες τις φωτογραφήσεις της, για να την γνωρίσεις καλύτερα;
Ναι... Θυμάμαι...
όταν ήμουν παιδί.
Τι είχε πει ο Φρόιντ;
"ο άνθρωπος είναι το άθροισμα των τραυμάτων της παιδικής του ηλικίας."
Η Καταλίνα, η υπηρέτρια...
Το βρήκα συναρπαστικό, όταν την είδα
να κάνει έρωτα με τον σοφέρ.
Μια γυναίκα που φοράει γούνα, είναι πιο ερωτική,
απ' ότι ντυμένη αλλιώς, ή γυμνή,
γιατί εκτός απ' τις αισθήσεις είναι κι η φαντασία.
Αυτή είναι η πηγή, απ' την οποία η ηδονή αντλεί την τροφή της.
Μια απόλαυση που μπορεί να είναι και επώδυνη.
Αυτή είναι η έκσταση.
- Καλημέρα. - Καλημέρα.
- Το τραπέζι σας. - Ευχαριστώ.
Τι όμορφα, να απολαμβάνεις το πρωινό εδώ, στον κήπο.
- Ναι. Καφέ; Με συγχωρείτε. - Κανένα πρόβλημα.
Έλα εσύ.
- Παρακαλώ! - Με συγχωρείς.
- Γεια σας!/ - Γεια σας! - Πόσο καιρό είστε εδώ;
- Μ' αρέσει η ησυχία. - Κι εμένα.
Σβήσε το φως.
Παρακολουθώντας τους, ένα παράξενο συναίσθημα με πλημμύρισε.
Κάτι που δεν μπόρεσα ποτέ να προσδιορίσω,
μια ηδονή... του πόνου.
Τι κάνεις εκεί;!
Μην κλαις, Σέβεριν.
Έλα δω...
Αυτός είναι ο έρωτας. Εκείνα τα δάκρυα... τόσο γλυκά.
Φαινόταν να έχουν διαμορφώσει όλη μου τη ζωή.
Σ' αυτό τον πόνο, τον δικό μου πόνο...
Βρήκα αγνότητα και χαρά.
Το αίμα κόχλαζε στις φλέβες μου. Ένιωσα ζάλη.
Η λογική με εγκατέλειψε.
Κι όλα άρχισαν να περιστρέφονται.
Να περιστρέφονται... ξανά... και ξανά.
Όμορφο άγαλμα, όμως εσείς είστε ομορφότερη.
Με έχεις δει ποτέ έτσι; Δεν θυμάμαι κάτι τέτοιο.
Θα ήθελα να ξαπλώσω μαζί σου.
Είναι κάτι που μου ζητούν συχνά, όχι όμως τόσο ευθέως.
Ίσως έτσι μάθουμε αν προτιμάς την ειλικρίνεια ή, την υποκρισία.
Ίσως θα έπρεπε να σοκαριστώ.
Δεν είναι απάντηση αυτή.
Το μόνο που μπορώ να προσφέρω, είναι να γευματίσουμε μαζί.
Με προσκαλείς να γευματίσουμε μαζί σήμερα, σωστά;
Πάντα ήθελα να γνωρίσω έναν ρομαντικό άνδρα...
έτσι για αλλαγή.
Και αν συνυπολογίσω όλα τα δεδομένα... είναι οι πιο ανόητοι.
Αν η υπέρτατη απόλαυση γεννιέται από τον πόνο...
τότε αυτή είναι νομίζω η γυναίκα των ονείρων μου.
Δεν πιστεύω στην αιώνια αγάπη.
Ποτέ δεν υπήρξα πιστή σε άνδρα περισσότερο από ένα μήνα.
Στον έρωτα υπάρχουν μόνο αφέντες και σκλάβοι.
Εκείνοι που εξουσιάζουν και εκείνοι που εξουσιάζονται.
- Έκανα στριπτήζ τότε. - Είσαι φανταστική.
Το νούμερο της βασίλισσας Ταρτάρ. Είχε πάντα μεγάλη επιτυχία.
Δείξε μου το.
Είσαι πανέμορφη έτσι!
Με συγχωρείς! Σε χτύπησα;
Σε χτύπησα, ναι, σε χτύπησα.
Κάν' το ξανά.
Εμπρός! Χτύπα με!
Η σάρκα καίγεται, αλλά ο πόνος μου δίνει απέραντη ευχαρίστηση.
- Είσαι ευτυχισμένη; - Ναι. Εσύ;
Το ρωτάς;
Φοβάμαι μήπως κάποια στιγμή βαρεθείς.
Μην το σκέφτεσαι καν.
Είναι πολύ δύσκολο να ενεργείς ως πόρνη, όταν είσαι ερωτευμένη.
Ξέρω απίστευτα μυστικά για σένα.
Να μιλήσουμε για το δωμάτιο 173;
Τότε θα ξέρεις ότι...
Ναι και μου άρεσε να νιώθω ότι με παρακολουθούν.
Ήταν σαν να ήμουν στην σκηνή.
Τη βραδιά που άνοιξες την πόρτα στον κηπουρό,
ήξερες ότι σε παρακολουθούσα;
Ναι, το ήξερα.
Και έδωσα τον καλύτερο μου εαυτό στον ρόλο.
Για μένα ήταν σαν κόλαση.
Τότε ήταν όμως που κατάλαβα ότι σε ήθελα.
Ναι;
Σε θέλω... να με κάνεις να υποφέρω.
Όλοι οι άνδρες είστε ίδιοι.
Θέλετε τη γυναίκα που αγαπάτε κλειδωμένη στην πυραμίδα του Χέοπα.
Κάνεις λάθος. Θα' μαι αυτός που πρώτος θα σου πει, φύγε...
αναζήτησε απόλαυση. Γιατί έτσι θα απολαύσω κι εγώ.
Οι απογοητεύσεις γεννιούνται απ' τη μονοτονία, απ' την αφοσίωση στην αγάπη.
Πρέπει να το αναπτύξω αυτό σε κάποιο βιβλίο.
Βλέπεις; Είναι αλήθεια. Είμαι άπιστη εξ φύσεως.
Και όμως, δεν νομίζω ότι θα ήμουν ικανή να κάνω αυτό που μου ζητάς.
Όπως το σκέφτομαι, η αφοσίωση δεν έχει καμία σχέση μ' αυτό.
Τουλάχιστον, όχι με την παραδοσιακή έννοια της λέξης.
Το πρόβλημα είναι βαθύτερο.
Είναι αυτό που κάνει τη σεξουαλική σχέση λιγότερο μονότονη.
Διαφορετικά, προορίζεται να ατονήσει.
Με θεωρείς ικανή να προδώσω έναν άνδρα κοιτώντας τον κατάματα;
Κι αν στο ζητούσα εγώ;
Είσαι παράξενος.
Μαζί σου, μια γυναίκα νιώθει να έλκεται απ' τη διαφθορά...
οδεύοντας στην σκληρότητα...
Πέρα από κάθε όριο.
Είσαι η ερωμένη μου... Κι εγώ ο σκλάβος σου.
θα παντρευόσουν κάποιον σαν κι εμένα, Βάντα;
Πάντα θεωρούσα τον γάμο... χαμένη υπόθεση.
Πολύ ξεπερασμένη, μελοδραματική ως έκφραση.
Ας πούμε ότι θα σήμαινε το τέλος του σεξ.
Εξαρτάται. Εφαρμόζοντας τις θεωρίες μου, η συζυγική σχέση θα' ταν αλλιώτικη.
Αρκετά για σήμερα, εντάξει;
- Γεια σου, Σέβεριν. Πως είσαι; - Καλά, ευχαριστώ.
- Δείχνεις καλά. - Ευχαριστώ.
Να σου γνωρίσω κάποια.
- Η Βάντα. - Τσόσουα.
- Πως είστε; - Χαίρομαι ιδιαίτερα.
- Με τι ασχολείσαι αυτή την περίοδο; - Τίποτα απολύτως.
Ελάτε. Θα σας δείξω κάτι πολύ ενδιαφέρον.
- Σχετικά με τι;/- Ίσως δεν είναι κατάλληλο θέαμα για μια γυναίκα.
Τότε θα είναι συναρπαστικό. Μας αποκλείουν από κάθε διασκεδαστικό.
Πάμε τότε!
Χαίρομαι όταν οι άλλοι σε ποθούν.
- Δε ζηλεύεις καθόλου; - Όχι, αρκεί να παίζω κι εγώ.
Τότε ευχαριστιέσαι μόνο όταν προκαλώ άλλους, ενώ παρακολουθείς.
Τι γλυκό!
Αυτό ήταν; Γιατί πήραν το πουλάρι;
Περίμενε και θα δεις, αγαπητή μου.
Η ενέργεια του επιβήτορα είναι πολύτιμη.
Για να μην πηγαίνει χαμένη,
αφήνουμε το πουλάρι να διεγείρει τη φοράδα.
- Πήγε καλά; - Είναι καλό σημείο. Δε παραπονιέμαι.
- Σ' αρέσει κι εσένα το ψάρεμα; - Καμιά φορά.
- Πως σε λένε; - Ανδρέα, μις.
- Πόσων χρονών είσαι; - 20.
Θέλεις στ' αλήθεια να το κάνω αυτό;
Το υποσχέθηκες.
Εμπρός, πήγαινε!
Είχες δίκιο. Δένομαι μαζί σου όλο και περισσότερο.
Το' ξερα. Βάντα, θα με παντρευτείς;
Ναι. Για να σε προδώσω και να σε φέρω σε απόγνωση.
Θα σε κάνω δυστυχή. Θα δεις.
Έτσι, να' σαι σκληρή, όπως η φύση, καταστρέφοντας ότι δημιουργήθηκε.
Αν είσαι τόσο σκληρή, θα είμαι δυστυχισμένος.
- Πως είμαι; - Υπέροχη.
Είναι το πιο όμορφο γαμήλιο δώρο που θα μπορούσες να μου δώσεις.
Πες μου, γιατί σε συναρπάζουν οι γούνες το ίδιο με μένα;
Γιατί είναι σύμβολο γυναικείο και βασιλικό, δύναμης και θηλυκότητας.
Μόνο αυτό αξίζει να φορά μια γυναίκα...
γιατί εξυψώνει τα ζωώδη ένστικτά της και ενισχύει τον πόθο.
Έχω ένα ακόμη δώρο για σένα.
"Αγαπημένη Βάντα, υποφέρω από μια τρομερή ασθένεια,"
"πιο πολύ όμως κι απ' τον ίδιο τον θάνατο, με καταβάλει ο πόνος."
"Γι' αυτό και αποφάσισα να δώσω τέλος στη ζωή μου."
"Να με θυμάσαι πάντα με αγάπη. Δικός σου. Σέβεριν."
Τι εννοείς; Είσαι αλήθεια τόσο βαριά άρρωστος;
Όχι. Είπα ότι ήταν δώρο.
Σου δίνω ένα άλλοθι... σε περίπτωση που συμβεί οτιδήποτε.
Δεν καταλαβαίνω.
Δε θέλω να' χει όρια... η σκληρότητα σου.
Έτσι, αν αποφασίσεις να με σκοτώσεις...
- αυτό εδώ ίσως σου φανεί χρήσιμο. - Με φοβίζεις, μερικές φορές.
Απελευθερώνεις μέσα μου... ανεξέλεγκτα ένστικτα.
Νόμισα ότι θα' σουν ευτυχισμένος, αν σε έκανα να υποφέρεις...
μέχρι του σημείο της οδύνης.
Αυτό ακριβώς θέλω... να χαθούν όλα σ' ένα όραμα.
Μια αδίστακτη τίγρη κατοικεί μέσα σε κάθε γυναίκα.
Αυτήν θέλω να απελευθερώσω.
Θα ανταποκριθεί στις προσδοκίες μου ως σύζυγος;
Θα κυριαρχήσει πάνω μου σαν βασίλισσα...
χωρίς βία και χυδαιότητα;
Τι να σκέφτεται άραγε; Ελπίζω να' ναι ευτυχισμένη.
Τόση ευτυχία, συνήθως με κάνει δυστυχισμένο.
Εδώ θα περνούσαμε τον μήνα του μέλιτος, στην Κόστα Μπράβα.
Σε μια όμορφη, απομονωμένη βίλα, με θάλασσα και άγρια φύση τριγύρω.
Το ιδανικό μέρος για την ευτυχία που αναζητούσαμε.
Είναι θαυμάσια. Είσαι υπέροχος, αγάπη μου.
Είναι πανέμορφα!
Περίμενε. Έχει κι άλλο.
- Σ' αρέσει; - Όταν σε θέλω, θα χτυπάω το γκονγκ.
Τι υπέροχη ιδέα.
Θέλω να μου φέρεσαι... σαν ανατολίτη σκλάβο.
Φυσικά, είναι κι αυτό μέρος του παιχνιδιού σου.
Ζούμε στην Ισπανία πάνω από ένα μήνα. Οι συστάσεις μας, κυρία.
Η κόρη μου κι εγώ δουλεύουμε μαζί.
Πολύ ωραία.
Θα μείνουμε με τον σύζυγο μου εδώ 3 μήνες.
- Το δωμάτιο σας. - Τι όμορφο!
Θα είμαστε άνετα. Ευχαριστούμε.
Θεέ μου!
Ξέρεις τι σκέφτηκα;
Εφόσον είμαι σκλάβος σου,
θα' πρεπε να μένω εδώ... στον όροφο του προσωπικού.
- Θα επιθυμούσε η κυρία έναν επιστάτη./- Επιστάτη όχι.
Σοφέρ όμως ναι.
Σοφέρ, λοιπόν! Έκτατα.
Θα είμαι αθόρυβος και πιστός. Θα σας ακολουθώ σαν σκιά.
Ωραία. Θα σε δοκιμάσω για 8 μέρες.
Και μετά θα αποφασίσω.
Ένα λεπτό!
Σας φαίνεται σωστό, μια νεόνυμφη, να επιτρέπει τέτοια δικαιώματα;
Αν όχι στον σοφέρ, θα τα επιτρέψει στον φίλο του συζύγου της.
- Ή, σε κάποιο συνέταιρο; - Σωστά. Εσύ επιλέγεις.
Τέλεια!
- Σ' αρέσει; - Ναι.
- Φοβάμαι ότι τους σοκάρουμε, κυρία. - Με εξιτάρει η ιδέα...
τι μπορεί να σκέφτονται.
Το αυτοκίνητο σας είναι από εδώ, κυρία.
Να βρούμε ένα κατάλληλο όνομα και η μεταμόρφωση θα ολοκληρωθεί.
- Μπορείτε να με λέτε, Γκρέγκορ. - Εντάξει.
Ξέρω ότι είστε και θα παραμείνετε παντρεμένη.
Μια κυρία που ενίοτε υποκύπτει σε καπρίτσια.
Απλά, χτυπήστε το γκονγκ.
Κάθε μέρα, η Βάντα φαινόταν όλο και πιο όμορφη.
Τι είναι όμως η ομορφιά, μπροστά στην σκληρότητα;
Καλύτερα να ξαπλώσεις.
Μερικεές φορές οι γυναίκες φέρονται πρόστυχα άσκοπα
και η χυδαία πλευρά αυτού δεν προσφέρει τίποτα.
Όχι! Όχι, όχι.
Συγχώρα με, συγχώρα με.
Με καλέσατε, κυρία;
- Είναι έτοιμο το αμάξι, Γκρέγκορ; - Βεβαίως, κυρία.
Βιάσου. Πρέπει να είμαι στο Καντακάς σε 10 λεπτά.
Τι θα κάνετε στο Καντακάς;
Ότι μου αρέσει. Δεν είμαι υποχρεωμένη να σου απαντήσω.
Με συγχωρείτε, κυρία.
Χαίρομαι που τα κατάφερες.
Γιατί τον συνάντησε; Δεν μου τα είπε όλα.
Γιατί;
Ποιος είναι αυτός;
Δε πρέπει να με απομακρύνει εντελώς.
Πρέπει να με συμπεριλαμβάνεις σε όλα, βάσει της συμφωνίας μας.
Είναι εκεί μέσα για πάνω από μια ώρα.
Εύχομαι να είναι σύντομα.
Ναι.
Αντίο.
Επιστρέφουμε, Γκρέγκορ. Είναι αργά.
Ποιος είναι αυτός; Γιατί έμεινες τόση ώρα στο σπίτι του;
Ώστε βρήκα λοιπόν τρόπο για να σε κάνω να ζηλέψεις.
Τι έγιναν όλες οι πολύτιμες θεωρίες σου;
- Οι αντικειμενικές σου θεωρίες; - Τι σχέση έχει αυτό;
Είσαι ελεύθερη, όμως δε πρέπει να μου κρατάς μυστικά.
Η ελευθερία και τα πάθη σου, πρέπει να είναι και δικά μου...
αν αγαπιόμαστε πραγματικά. Το καταλαβαίνεις;
Μετά από μόλις δύο μήνες, έγινες όπως όλοι οι παντρεμένοι.
Ανοησίες. Δεν σου απαγόρευσα τίποτα, αλλά μη με αποκλείεις απ' τη ζωή σου.
- Γιατί δε παραδέχεσαι ότι κάναμε λάθος; - Εσύ γιατί δε θυμάσαι τη συμφωνία μας;
Τη θυμάμαι. Αν θέλεις να ξέρεις όμως, το βρίσκω όλο και πιο γελοίο καθημερινά.
Να θυμάσαι ότι καταστρέφεις τα πάντα.
Μα, ήθελα απλά να σου κάνω μια έκπληξη.
- Ποιος ήταν αυτός; - Ένας ζωγράφος.
Ήθελα να σου δώσω ένα πορτρέτο μου.
Με συγχωρείς, Βάντα.
Γιατί δεν του είπες να έρθει εδώ;
Πολύ καλή δουλειά!
- Σας ευχαριστώ. - Πράγματι, πολύ όμορφη.
Όρμα του!
- Μπροστά του; - Ναι, δε θα μας ενοχλήσει.
Να την βλέπω με έναν άλλο, με έκανε να υποφέρω.
Νιώθω ένα τρομερό πόνο στους κροτάφους μου.
Κι όμως, είναι τόσο όμορφη.
Το δέρμα του είναι ημιδιαφανές, μπορείς να δεις τις φλέβες.
Το σφιχτό της στήθος ανεβοκατεβαίνει.
Τα μαλακά της χέρια αγγίζουν άγρια το σώμα του που σπαρταράει.
Ξέρω ότι η χυδαιότητα σύντομα θα ανθίσει μέσα της.
Είναι δική μου! Δική μου! Πνευματικά και σωματικά!
Υπέφερα πολύ.
Μη μ' αγγίζεις!
Τι νιώθεις ότι με βλέπεις στην αγκαλιά ενός άλλου;
Υποφέρω... Αλλά και χαίρομαι, συγχρόνως.
Κανένας άνδρας δεν θα υπέμεινε ποτέ κάτι ανάλογο.
- Κανείς δε θα παραδεχόταν... - Είσαι πολύ όμορφη για να ανήκεις κάπου.
Με κούρασε η παραφροσύνη σου! Φύγε. Φύγε από δω!
Τι σου συμβαίνει, Βάντα;
- Βάντα! - Σε μισώ!
Μη μ' αγγίζεις! Σε μισώ!
Βγες έξω! Δίνε του! Έξω! Έξω από δω!
Νιώθεις καλύτερα;
Έχει πυρετό. Δεν είναι καλά.
Γκρέγκορ. Σταμάτα τον! Είναι υπέροχος!
Πιο γρήγορα, είπα. Πιο γρήγορα!
Σταμάτα τον. Φτάσε τον. Είναι καταπληκτικός.
Πιο γρήγορα!
Σταμάτησε. Πήγαινε φέρ' τον! Γρήγορα!
Από εδώ η Βάντα... ο Μπρούνο.
Στην πρώτη παράκαμψη στρίψε και συνέχισε μέχρι ένα ερημικό σημείο.
Βγες και μείνε σε απόσταση.
Βγες είπα και άνοιξε το ραδιόφωνο!
Βγες έξω, είπα!
Δίνε του!
Είναι 4 μέρες εδώ. Αρκετά.
- Πες του να φύγει. - Ούτε να το σκέφτεσαι.
Εξάλλου, εσύ δε μου ζήτησες να σε κάνω να υποφέρεις;
Τα καταστρέφεις όλα. Το καταλαβαίνεις;
Καταλαβαίνω ότι οι θεωρίες σου απέτυχαν.
Όπως και να' χει, δε φταίω εγώ.
- Βάντα, σε παρακαλώ. - Με ενοχλείς! Φύγε. Χάσου!
Θα σου μάθω εγώ πως να σέβεσαι μια κυρία.
Τι τον έπιασε; Παλάβωσε;
Ζηλεύει, απλά.
Τώρα το' πιασα! Κοιμήθηκε μαζί σου;
Και τώρα νευρίασε που τον αγνοείς.
Δίνε του, φίλε, πριν πάθεις χειρότερα.
Έλα, μωρό μου!
Πάμε!
Δε θέλω άλλο αυτό το κάθαρμα κοντά μας! Ξεφορτώσου τον!
Δε φεύγω. Δε φεύγω.
Έχω κάθε δικαίωμα να μείνω.
Τι είναι αυτά που λέει;
- Να σου συστήσω τον άνδρα μου. - Τι πράγμα;
Τον άνδρα μου. Μ' αυτό τον τρόπο βρίσκει ικανοποίηση.
Είναι έκφυλος.
Δε θα' φευγε ακόμη κι αν τον μαστίγωνες.
Αντίθετα, θα του άρεσε.
Τι να κάνω;
Χρειάζεται σκέψη;
Πέταξε τον έξω με τις κλωτσιές.
Ωραία. Χτύπα τον ξανά! Πιο δυνατά!
Ωραία. Ξανά!
Πολύ ωραία!
Είσαι δική μου και κανενός άλλου.
Σε αγάπησα όσο δεν αγάπησε ποτέ κανένας άνδρας.
Δε σημαίνω τίποτα πια για σένα;
Αυτό το κτήνος σε έχει κυριεύσει εντελώς.
Συνεχίζεις να με πληγώνεις και τα νύχια σου να σκίζουν τη σάρκα μου.
Έτσι ανταποδίδεις την λατρεία μου για σένα;
Δεν αντέχω άλλο, είναι χυδαίο.
Ίσως το όνειρο μου να είναι παράλογο.
Αναζητώ την τελειότητα, όμως, υπάρχει στα αλήθεια;
Είμαι μόνος.
Πρέπει να σταματήσω να είμαι ευγενής...
και να γίνω ένας ψυχρός, ανιαρός, όπως όλοι οι υπόλοιποι γύρω μου.
"Ξέρω γιατί είμαι θλιμμένη. "
"Μια υπηρέτρια απόκοσμης ομορφιάς χτενίζει τις κοτσίδες της."
"Τα χρυσά της μαλλιά, με χρυσή χτένα χτενίζει."
"Τραγουδώντας ένα στοιχειωμένο, γλυκό σκοπό. Δε ξέρω γιατί είμαι θλιμμένη."
Η αγάπη δεν ενώνει έναν άνδρα και μια γυναίκα, τους χωρίζει...
τους μετατρέπει σε αδυσώπητους εχθρούς.
Δεν υπάρχει ανακωχή στον πόλεμο των φύλων: μόνο νικητές και ηττημένοι...
αφέντες και σκλάβοι.
Είσαι ένας ανόητος εκφυλισμένος, εσύ και οι παράφρονες θεωρίες σου.
Δε θέλω να σε ξαναδώ. Ποτέ! Ποτέ! Ποτέ!
Έκφυλε! Έκφυλε!
Έκφυλε!
Ηλίθιε! Βλάκα! Επιδειξία!
Χάλασες μια καινούργια στολή.
Νομίζεις ότι μπορείς να με συγκινήσεις...
να μου αλλάξεις γνώμη;
Σε ξέρω καλά πια και τη δειλία σου.
Ήμουν σε απόγνωση.
Γιατί γύρισες πίσω τότε;
- Για να περιμένω την κατάλληλη στιγμή. - Ποια στιγμή;
Εκείνη που θ' αρχίσω να σου φέρομαι όπως μου φέρθηκαν κι εμένα.
Αυτός είναι αληθινός άνδρας, όχι σαν εσένα.
- Είσαι τσούλα. - Τι είπες;
Είσαι τσούλα!
Φέρε μου ένα Μπλάντι Μαίρη!
Όχι! Όχι! Όχι!
Γιατί με εξευτελίζεις;
Θα μείνεις εδώ και θα παρακολουθείς, όπως έκανες και με τον άνδρα σου.
Η γυναίκα σου δεν κατάλαβε ακόμη πως έχουν τα πράγματα.
Θέλεις να πιεις;
Όχι!
Κοίταξε πως κατάντησε η Ντάμα Κούπα σου.
Όχι! Όχι! Όχι!
Τι κάνεις εκεί;
- Τα μαζεύω, όπως βλέπεις. - Θα φύγεις; Μόνος;
Ναι, μόνος.
- Πόσο να βάλω, κύριε; - Γέμισε το.
Κύριε! Θέλεις να κάνεις έρωτα;
Παραείναι αριστοκράτης για μας.
Δε θέλεις να διασκεδάσεις λιγάκι;
Δε πάει καλά η δουλειά σήμερα, κορίτσια.
Θέλετε κάτι;
Μόνο οι Έλληνες μπόρεσαν ποτέ να καταλάβουν τις ιερόδουλες.
- Τους φέρονταν με σεβασμό. - Ροζίτα, έλα δω.
- Πως σε λένε; - Πώλι.
Γιατί με κοιτάς έτσι;
Ήσουν ερωτευμένος μαζί της;
Θα περάσουμε καλά;
Έλα, πάμε!
Όχι ότι δεν σε εμπιστεύομαι, αλλά να δω τα λεφτά πρώτα.
Πολύ χρήμα. Έχεις κάποιο βίτσιο;
Γεια!
Πολύ πουτάνα η Πώλι.
Ωραία είναι εδώ!
Θα γδυθείς, ή θα κάνεις έρωτα ντυμένος;
Πως σε λένε;
Λέγε με, Μπρούνο.
Γιατί με κοιτάζεις έτσι; Τι σκέφτεσαι;
Δρόμο, είπα! Φύγε από δω!
Φύγε! Δρόμο! Φύγε από δω!
Όχι! Όχι!
Σταμάτα!
- Είσαι τρελός; - Πάψε!
Τι συμβαίνει;
- Την στραγγάλιζε. - Πάρτε τον από δω.
Όχι, όχι. Εγώ τον προκάλεσα.
- Εγώ τα ξεκίνησα όλα. - Δε γίνεται να μείνεις μόνη μαζί του.
Όχι, εντάξει. Είναι φίλος μου.
Φύγετε. Δεν υπάρχει πρόβλημα.
Πολύ ωραία, το ρίσκο είναι δικό σου.
Γυναίκες! Όλες είναι ίδιες. Ποτέ δε θα τις καταλάβω.
Για μια στιγμή, νόμισα ότι θα με σκοτώσεις.
Ήταν όμορφα, υπέροχα.
Θέλω να γίνω η ερωμένη σου. Θα σου δίνω όλα μου τα λεφτά...
μέχρι τελευταίου σεντς.
Ποια είσαι; Μίλα.
Είσαι αλήθεια τσούλα; Εμπρός, μίλα! Μίλα!
Ναι, είμαι τσούλα. Είμαι τσούλα.
Πες ποιος είμαι εγώ!
Ο αφέντης μου.
Θα κάνεις ότι σου πω;
Ναι, ναι!
Μαντεύεις τι θέλω να κάνεις;