- Dzień dobry, Severin. - Dzień dobry.
- Wciąż w książkach? - Na dzisiaj wystarczy.
- Ale po to tu jestem. - Miałeś odpoczywać.
Tak, od ludzi. Ale dla mnie pisanie to nie praca.
A nawet uważam to za formę relaksu.
Te terapeutyczne spacery męczą mnie dużo bardziej.
- Co za humor! - Nawet łowienie to dla mnie praca.
- Przesadzasz. - Fraulein Helga.
- Wybacz, ale muszę powitać gościa. - Oczywiście.
- Jak się pani ma, pani Dunajew? - Dobrze.
- Pokazać okolicę? - Proszę.
- Miała pani miłą podróż? - Tak, dziękuję.
Mam nadzieję, że się spodoba.
Ośrodek jest ogromny. Na pewno będzie ci tu dobrze.
Kocham prywatność.
Woolf, chodź!
Dobry pies!
Pokaż pani Dunajew pokój 172.
- Dziękuję. - Do zobaczenia później.
- Piękna dziewczyna. - Znasz ją?
Fotomodelka, Wanda von Dunajew.
Ściąg obraz, to może lepiej ją poznasz.
Tak...
teraz pamiętam...
kiedy byłem dzieckiem.
Co powiedział Freud?
"Że człowiek jest sumą traum z jego dzieciństwa."
Catalina, pokojówka...
Byłem zafascynowany widząc ją
kochającą się z szoferem.
Jakimś cudem kobieta w futrze jest bardziej podniecająca,
niż ubrana inaczej lub naga,
nie tylko dla zmysłów, ale i dla wyobraźni.
To właśnie stamtąd promieniuje przyjemność i tam się karmi.
Przyjemność, która może być tak wielka, że ​​aż bolesna.
To ekstaza.
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
- To twój stolik. - Dziękuję.
Jak cudownie zjeść śniadanie w ogrodzie.
- Kawa? Przepraszam na chwilę. - Oczywiście.
Chodź.
- Fraulein, bitte! - Przepraszam.
Witam. Jak długo tu jesteś?
- Uwielbiam tę prywatność. - Ja też.
Wyłącz światło.
Obserwowanie ich wywołało dziwne uczucie.
Uczucie, którego nie mogłem nazwać.
Pewna zmysłowość... bólu.
Co ty robisz?
Nie płacz, Severin.
Chodź tu, no już dobrze.
To jest miłość. Te łzy... tak słodkie.
Wpłynęły na całe moje życie.
W tym bólu, moim bólu...
odnalazłem cnotliwość i rozkosz.
Krew napłynęła mi do żył, kręciło mi się w głowie.
Rozum mnie opuścił. Wszystko zaczęło wirować.
Wirować... wirować... wirować... wirować.
To piękny posąg, ale ty jesteś o wiele piękniejsza.
Widziałeś mnie w takiej pozie? Nie przypominam sobie.
Chciałbym iść z tobą do łóżka.
Często mnie o to pytają.
Ale nigdy tak otwarcie.
Teraz dowiemy się, czy wolisz szczerość czy hipokryzję.
Może powinnam być w szoku?
To nie jest odpowiedź.
Jedyne, co mogę zaproponować to lunch.
Bo przecież mnie zapraszasz, czyż nie?
Zawsze chciałam poznać romantycznego mężczyznę...
tak dla odmiany.
Ale gdy o tym pomyślę, to on wydaje się być najbardziej naiwny.
Jeśli głęboka przyjemność rodzi się przede wszystkim z cierpienia...
to myślę, że to jest kobieta moim marzeń.
Nie wierzę w wieczną miłość.
Nigdy nie byłam wierna jednemu mężczyźnie dłużej niż miesiąc.
W miłości...
są tylko panowie i niewolnicy.
Ci, którzy dominują i ci zdominowani.
- Byłam wtedy striptizerką. - Byłaś fantastyczna.
Tu jestem Królową Tatarów. To był duży sukces.
Zademonstruj.
Pięknie!
Przepraszam! Zraniłam cię?
Zraniłam cię.
Zrób to jeszcze raz.
No dalej! Uderz mnie!
Ciało płonie, ale ból sprawia mi nieskończoną przyjemność.
Jesteś szczęśliwa?
Tak. A ty?
Mnie pytasz?
Boję się, że w końcu się znudzisz.
Nawet tak nie myśl.
Wiesz...
Trudno grać prostytutkę, gdy jest się zakochaną.
Znam pewne twoje sekrety.
Rozmawiamy o pokoju 173?
Zatem wiesz, że ja...
Tak, i podobało mi się bycie obserwowaną.
To jak bycie na scenie.
A w nocy, kiedy wpuściłaś ogrodnika,
wiedziałaś, że cię obserwuję?
Tak, wiedziałam.
I przyłożyłam się do roli, którą odgrywałam.
Przeszedłem przez piekło.
Ale to wtedy zdałem sobie sprawę, że cię pragnę.
Tak było?
Chcę,
żebyś sprawiała mi ból.
Wszyscy jesteście tacy sami.
Kiedy kochacie kobietę, chcecie ją zamknąć w komorze piramidy.
Mylisz się. Jako pierwszy powiem "idź".
Szukaj przyjemności, ponieważ twoja przyjemność jest również moją.
Z monogamii rodzą się frustracje, a to wszystko z powodu wierności.
Muszę rozwinąć tę myśl w mojej książce.
Widzisz? To prawda. Jestem z niewierna z natury.
Jednak chyba nie stać mnie na to, o co prosisz.
Według mnie wierność tu nie ma znaczenia.
Przynajmniej nie w tradycyjnym znaczeniu.
Problem leży znacznie głębiej.
Chodzi o to, aby związek był mniej monotonny.
W przeciwnym razie, z upływem czasu, uczucie wygasa.
Myślisz, że byłabym zdolna zdradzić mężczyznę...
na jego własnych oczach?
A gdybym cię sam o to poprosił?
Dziwny jesteś.
Przy Tobie kobieta idzie w stronę zepsucia...
okrucieństwa...
by przekroczyć wszelkie granice.
Jesteś moją panią, a ja jestem twoim niewolnikiem.
Wyszłabyś za kogoś takiego, jak ja?
Zawsze uważałam, że idea małżeństwa przepadła.
Używasz przestarzałego i ckliwego zwrotu.
To zapewne oznaczałoby koniec seksu.
To zależy.
Stosując moje teorie, to tak zwane małżeństwo, byłoby inne.
Chyba wystarczy na dzisiaj.
Cześć, Severin.
- Jak leci? - W porządku.
- Dobrze wyglądasz. - Dzięki.
Chciałbym ci kogoś przedstawić.
- Wanda. - Joshua.
- Jak się pan ma? - To przyjemność.
- Co teraz robisz? - Nic.
Chodź ze mną. Pokażę ci coś bardzo interesującego.
- Czego to dotyczy? - To nie jest widok dla kobiety.
To musi coś. Kobiety zawsze są pozbawiane najciekawszego.
W takim razie chodźmy!
Jestem szczęśliwy, widząc że inni cię pragną.
- Nie jesteś zazdrosny? - Nie, dopóki jestem częścią gry.
Czyli przyjemność masz tylko wtedy, gdy możesz wszystko obserwować.
Jakie to słodkie!
To wszystko? Dlaczego zabierają źrebaka?
Poczekaj, a zobaczysz.
Energia ogiera jest bardzo cenna.
Aby jej nie zmarnować,
pozwalamy źrebakowi podniecić klacz.
- Dobrze dziś biorą? - To dobre miejsce, nie narzekam.
- Ty też łowisz? - Czasami.
- Jak masz na imię? - Andrea.
Ile masz lat?
Dwadzieścia.
Naprawdę chcesz, żebym to zrobiła?
Obiecałaś.
Śmiało.
Miałeś rację. Teraz czuję się bardziej twoja.
Wiedziałam. Wando, wyjdziesz za mnie?
Tak, ponieważ chcę cię zdradzać i doprowadzać do szału.
Unieszczęśliwię cię.
Bądź tak okrutna jak natura, która niszczy to, co tworzy.
Bądź tak okrutna, a ja będę nieszczęśliwy.
- Jak wyglądam? - Cudownie, przecudownie.
To najwspanialszy prezent ślubny, jaki mogłeś mi podarować.
Powiedz, dlaczego oboje tak przepadamy za futrami.
To ubiór kobiet i królów, symbol władzy i kobiecości.
Dla mnie to jedyny strój godny kobiety,
ponieważ wyzwala zwierzęce instynkty i zwiększa pożądanie.
Mam też dla ciebie kolejny prezent.
„Kochana Wando, cierpię na straszną chorobę,
ale bardziej niż sama śmierć, dokucza mi cierpienie.
Z tego powodu postanowiłem zakończyć moje życie.
Myśl zawsze o mnie z miłością. Twój Severin."
Co to znaczy? Czy naprawdę tak cierpisz?
Nie. Powiedziałem, że to prezent dla ciebie.
Daję ci alibi. W razie, gdyby coś się stało.
Nie rozumiem.
Nie chcę żadnych limitów w twoim okrucieństwie.
Więc jeśli zdecydujesz się mnie zabić...
- ten zapis może ci się przydać. - Przerażasz mnie.
Uwalniasz we mnie niekontrolowane instynkty.
Naszła mnie myśl, że z ochotą sprawię byś cierpiał
aż do agonii.
Tego właśnie chcę...
poddać się całkowicie.
W każdej kobiecie drzemie bezwzględny tygrys.
Chcę go uwolnić.
Czy spełni moje oczekiwania jako żona?
Czy zdominuje mnie jako królowa...
bez przemocy, bez wulgaryzmów?
O czym myśli? Liczę, że jest zadowolony.
Tak mi jest dobrze, że ​​jestem prawie nieszczęśliwy.
Mieliśmy spędzić miesiąc miodowy w willi na Costa Brava.
Piękna budowla nad morzem, otoczona dzikim krajobrazem.
Idealne miejsce dla naszych potrzeb.
Tu jest wspaniale. Jesteś cudowny, kochanie.
Pięknie tu!
Poczekaj.
To jeszcze nie wszystko.
- Podoba ci się? - Kiedy będę w potrzebie, uderzę w gong.
To wspaniały pomysł.
Chciałbym być traktowany...
jak orientalny niewolnik.
Oczywiście, to część twojej gry.
Mieszkamy w Hiszpanii ponad rok. To nasze referencje, proszę pani.
Jak widzisz, moja przyjaciółka i ja zawsze pracujemy razem.
Dobrze.
Będziemy tu z mężem przez trzy miesiące.
- To wasz pokój. - Uroczy!
Będzie nam wygodnie. Dziękujemy.
O Boże!
Wiesz, co pomyślałem?
Skoro jestem twoim sługą,
powinienem mieszkać tu, na piętrze dla służby.
- Czy nie potrzebuje pani majordomusa? - Nie, nie majordomusa.
Ale przydałby się szofer.
Szofer! Wspaniale.
Będę cichy i wierny. Będę niczym cień.
Dobrze. Masz osiem dni.
Potem zdecyduję.
Moment!
Czy świeżo poślubiona kobieta powinna udzielać szoferowi takiej bliskości?
Jeśli nie szoferowi, to przyjacielowi jej męża.
- A może wspólnikowi? - Masz rację. To twój przywilej.
Idealnie!
- Podoba ci się? - Tak.
- Obawiam się, że ich szokujemy. - Podnieca mnie świadomość,
co muszą sobie myśleć.
Pani samochód jest tam.
Znajdziemy odpowiednie imię i przemiana będzie gotowa.
- Możesz mi mówić Gregor. - W porządku.
Wiem, że jesteś mężatką.
Panią, która ulega kaprysom.
Po prostu użyj gongu.
Z każdym dniem Wanda wydaje się piękniejsza.
Ale czym jest kobieca uroda w porównaniu z jej okrucieństwem?
Lepiej idź do spania.
Czasami kobiety są bezużytecznymi dziwkami,
a z tej zbędności bije prostactwo.
Nie!
Wybacz mi. Tak bardzo cię przepraszam.
Pani wzywała?
- Samochód gotowy? - Oczywiście.
- Za 10 minut mam być w Cadaqués. - Co zamierzasz tam robić?
Cokolwiek zechcę. Nie muszę ci się spowiadać.
Przepraszam panią.
Cieszę się, że dałaś radę.
Co to za spotkanie? Nic mi nie mówiła.
Dlaczego?
Kim on jest?
Nie może mnie całkowicie odciąć.
Powinna wziąć mnie pod uwagę, zgodnie z naszą umową.
Jest tam już ponad godzinę.
Mam nadzieję, że już niedługo.
Tak.
Pa.
Do domu, Gregor. Jest już późno.
Co to za facet? Co ci tak długo zajęło?
Czyli jednak potrafisz być zazdrosny.
Gdzie są teraz twoje cenne teorie?
- Twoje teorie obiektywne. - Co ma jedno do drugiego?
Jesteś wolna, ale nie możesz mieć przede mną tajemnic.
Twoja wolność i występki muszą być również moimi...
jeśli naprawdę się kochamy. Rozumiesz?
Powiem tylko, że po dwóch miesiącach stałeś się jak każdy inny mąż.
Nie gadaj bzdur. Niczego ci nie zabraniałem.
Ale nie masz prawa mnie wykluczać.
- Przyznaj, że popełniliśmy duży błąd. - Nie pamiętasz naszej umowy?
Pamiętam.
Ale jeśli chcesz znać prawdę, uważam że to robi się groteskowe.
Pamiętaj, że to ty wszystko niszczysz.
Chciałam ci tylko zrobić niespodziankę.
Kim on jest?
Malarzem.
Miałam ci dać mój portret.
Przepraszam, Wando.
Może zaprosisz go do nas?
Bardzo dobra praca!
- Dziękuję. - Piękny.
Idź!
- Przed nim? - Nie będzie nam przeszkadzał.
Jej widok z innym mężczyzną sprawił mi ból.
Czuję okropny ból w skroniach.
A jednak jest taka piękna.
Jej skóra jest tak delikatna, że ​​widać żyłki tuż pod nią.
Jej jędrne piersi unoszą się i opadają.
Jej miękkie ramiona dziko dotykają jego drżącego ciała.
Wiem, że już wkrótce rozkwitnie w niej wulgarność.
Ona jest moja! Moja! W swej woli i w duchu jest moja!
Nigdy tak bardzo nie cierpiałem.
Nie dotykaj mnie!
Co czujesz, gdy widzisz mnie w obcych ramionach?
Cierpię.
Cierpię, a jednak mi się to podoba.
Żaden mężczyzna nie wytrzyma czegoś takiego.
- Żaden... - Jesteś zbyt piękna, by należeć tylko do jednego.
Mam dosyć twojego szaleństwa!
Wynocha! Wynoś się!
Co się z tobą dzieje, Wando?
- Wando! - Nienawidzę cię!
Nie dotykaj mnie! Nie dotykaj mnie! Nienawidzę cię!
Wynoś się!!
Lepiej się czujesz?
Ma gorączkę. Źle się czuje.
Gregor, zatrzymaj go. Jest wspaniały.
Powiedziałam szybciej.
Szybciej, złap go. Jest wspaniały.
Szybciej! Szybciej!
Szybciej!
Zatrzymał się Idź po niego. No już!
To Wanda a to jest Bruno.
Skręć w pierwszy zjazd i zatrzymaj się w cichym miejscu.
Wyjdź i trzymaj się z dala.
Powiedziałam wyjdź i włącz radio!
Powiedziałam, żebyś się wynosił!
Wyjazd!
Jest tu od czterech dni. Mam tego dosyć.
- Musisz go odesłać. - Nawet nie myślę.
A poza tym, czy sam nie prosiłeś o to cierpienie?
Wszystko psujesz. Zdajesz sobie sprawę?
Zdaję sobie sprawę, że twoje teorie zawiodły.
Zresztą to nie moja wina.
Wando, proszę.
Irytujesz mnie! Idź stąd. Znikaj!
Pokażę ci, jak szanować damę.
Co z nim? Zwariował?
Jest zazdrosny.
Już rozumiem! Spaliście razem a teraz jest zły, że go ignorujesz.
Lepiej daj sobie spokój, zanim ci coś zrobię.
Chodź kochanie!
No chodź!
Nie chcę tu tego świra. Musisz się go pozbyć!
Nie odejdę.
Mam pełne prawo tu być.
O czym on mówi?
- Przedstawiam mojego męża. - Co?
To mój mąż.
Czerpie z tego przyjemność.
To zwyrodnialec.
Nie odejdzie, choćbyś go biczował.
Co więcej, nawet by mu się to podobało.
Co mam robić?
Po co się zastanawiasz?
Wyrzuć głupka.
Uderz go znowu! Mocniej.
Dobrze. I jeszcze raz!
Pięknie!
Jesteś moja, jesteś moja i nikogo innego.
Kochałem cię tak, jak żaden inny nie kochał kobiety.
Czy już nic dla ciebie nie znaczę?
Ten brutal całkowicie cię przytłoczył.
Zraniłaś mnie i nadal ranisz, jak pazurami szarpiesz moje ciało.
To nagroda za moje uwielbienie?
Nie zniosę tego dłużej. To wulgarne. Wulgarne!
Może moje marzenie to absurd.
Szukam perfekcji, ale czy ona istnieje?
Jestem sam.
Muszę zrezygnować z bycia sobą...
i zejść do zimnej, banalnej normalności, jak zwykły człowiek.
"Nie wiem czemu jestem smutna"
Służąca o bajkowej urodzie siedzi wysoko, czesząc warkocze.
Swe złote włosy złotym grzebieniem czesze.
Śpiewa słodką i przenikliwą pieśń. Nie wiem czemu jestem smutna."
Miłość nie łączy mężczyzny i kobiety, ona ich rozdziela,
zmienia ich w nieprzejednanych wrogów.
W wojnie płci nie ma rozejmu. Są tylko zwycięzcy i przegrani...
panowie i niewolnicy.
Jesteś głupcem, degeneratem. Ty i twoje obłąkane teorie.
Nigdy więcej nie chcę cię widzieć. Nigdy! Nigdy! Nigdy!
Degenerat!
Idiota! Głupi ekshibicjonista!
Prawie zniszczyłeś nowy strój.
Myślisz, że możesz na mnie wpłynąć?
Sprawić, bym zmieniła zdanie?
Znam ciebie i znam twoje tchórzostwo.
Byłem zdesperowany.
To dlaczego wróciłeś?
- By poczekać na odpowiedni moment. - Jaki moment?
Na moment, kiedy on zacznie traktować ciebie tak, jak potraktował mnie.
To prawdziwy mężczyzna, nie to co ty.
- Jesteś suką. - Coś ty powiedział?
Jesteś suką!
Ty jesteś suką!
Zrób mi Krwawą Mary!
Nie!
Dlaczego tak mnie poniżasz?
Będziesz tu siedzieć i na nas patrzeć, tak jak robił to twój mąż.
Żonka wciąż nie rozumie, jak się sprawy mają.
Napijesz się?
Nie!
Zobacz, czym się stała twoja Królowa Kier.
Nie!
Co pan robi?
- To oczywiste, pakuje się. - Odchodzi pan? Sam?
Tak, sam.
- Ile? - Do pełna.
Sir! Szukasz miłości?
Tacy się z nami nie zadają.
Nie chcesz się trochę zabawić?
Kiepsko dziś idzie, dziewczyny.
Coś podać?
Tylko Grecy zrozumieli społeczną funkcję prostytutek.
- Traktują je z szacunkiem. - Rosita, chodź tutaj.
- Jak masz na imię? - Paulie.
Dlaczego tak się wpatrujesz?
Byłeś w niej zakochany?
Zabawimy się?.
Chodźmy!
Nie żebym ci nie ufała, ale wolę zobaczyć pieniądze.
To dużo kasy. Masz jakieś szczególne upodobania?
Pa!
Paulie to zwykła dziwka.
Ładnie tu!
Rozbierzesz się, czy robimy to w ubraniu?
Jak masz na imię?
Mów mi Bruno.
Dlaczego ciągle się przyglądasz? O czym myślisz?
Powiedziałam wynoś się!
Wynocha!
Nie!
Hej, facet! Zostaw ją!
Oszalałeś?
Co się dzieje?
- Dusił ją. - Zabierzcie go.
Nie!
Sprowokowałem go.
- Ja zaczęłam. - Nie możesz z nim zostać.
Już dobrze. To mój przyjaciel.
Możecie iść, wszystko w porządku.
Dobrze, ale zostajesz na własne ryzyko.
Kobiety!
Wszystkie takie same. Nigdy ich nie zrozumiem.
Przez chwilę myślałam, że mnie zabijesz.
To było piękne,
absolutnie piękne.
Chcę być twoją kobietą.
Oddam Ci moje zarobki.
Co do ostatniego centa.
Kim jesteś? Mów!
To naprawdę ​​jesteś suką? Powiedz! Powiedz mi!
Tak, jestem suką. Suką!
A ja kim jestem?!
Panem, moim panem.
Zrobisz wszystko, co ci każę?
Tak.
Czy zgadniesz, co chcę, żebyś zrobiła?